புதுநாற்றா முளைக்கோணும் …

Posted by அகத்தீ Labels:




புதுநாற்றா முளைக்கோணும் …


ஆண்டுக் கொரு இழவென்றால்
அழுது அழுது தொலச்சிடுவேன் !
அன்றாடம் இழவென்றால்
தொண்டக் குழியிலும் ஈரமில்ல..

[ஆண்டுக் கொரு இழவென்றால் ]


சாதிவெஷம் தலக்கேறி
ஆணவக் கொலையாகும்
நாதியற்ற ஜீவனுக்கு
நாள்தோறும் அழுவேனோ ?

[ஆண்டுக் கொரு இழவென்றால் ]


மதம்பிடிச்  சலைகின்ற
அதிகார திமிராலே
சதியாலே சாவோருக்கு
அழுதழுது ஓய்வேனோ?

[ஆண்டுக் கொரு இழவென்றால் ]


இயற்கையும் பழிவாங்க
புயலுக்கும் மழைக்கும்
பொசுக்கென போனோருக்காய்
அழுது தொலைப்பேனோ ?

[ஆண்டுக் கொரு இழவென்றால் ]


விழுந்த தென்னைக்கா
அழிந்த நெல்லுக்கா
இடிந்த குடிசைக்கா
எத்தனைக்கு நானும் அழ …

[ஆண்டுக் கொரு இழவென்றால் ]


நெஞ்சில் மிதிக்கிற வெலவாசிக்கும்
படிச்ச பிள்ள வேலயின்றி
பித்துபிடிச்சு நிப்பதுக்கும்
அழுதபடி வாழ்வேனோ ?

[ஆண்டுக் கொரு இழவென்றால் ]


சக்கரையா பேசும் சர்க்காரு
சாமனியன் அடிமடிய புடுங்குது !
உடுத்திருக்கும் கோவணதையும்
உருவ அல்லோ பார்க்குது !

[ஆண்டுக் கொரு இழவென்றால் ]

மத்தியில ஆளுகிற
மந்திரிங்க மொத்தபேரும்
அம்பானி அதானி
பங்காளியாப் போனாங்க …

[ஆண்டுக் கொரு இழவென்றால் ]

பொணத்தையும் நக்கித் தின்னும்
புத்திகெட்ட அடிமைக
சென்னக் கோட்டயில
ஜடமாய் இருக்காங்க …

[ஆண்டுக் கொரு இழவென்றால் ]

ஏழ பாளங்க என்ன பண்ணித் தொலைக்கிறது
பூச்சி மருந்த குடிக்கணுமோ
நாண்டுகிட்டு சாகணுமோ
நாடாள்வோரா நாக்கழுக சொல்லுங்க …

[ஆண்டுக் கொரு இழவென்றால் ]

வம்பா பொணமாகி வாழ்வ முடிக்காம
கம்பா நிமிரோணும் கையரிவா துக்கோணும்
நாதியற்று செத்து நாறிக் கிடக்காம
போராடி விழுந்து புதுநாற்றா முளைக்கோணும் !!

[ஆண்டுக் கொரு இழவென்றால் ]

சு.பொ.அகத்தியலிங்கம்.











சொல்.75

Posted by அகத்தீ Labels:




தினம் ஒரு சொல் .75 [ 20 /11/2018 ]
அவர் பெரிய ஈகோ பேர்வழி , இவருக்கு ஈகோ ரொம்ப ஜாஸ்தி  என பலரைப் பற்றி நாம் விமர்சிக்கிற ஒவ்வொரு நொடியிலும் நம் ஈகோ அம்மணமாய் ஆட்டம் போடுவதை அறியாமல் இருக்கிறோம் .

ஈகோ எனப்படும் அகந்தை ஒவ்வொருவரும் எதிர்கொள்ளும் மிகப்பெரும் சிக்கல் .தனக்கு ஈகோ எல்லாம் கிடையாது என ஒவ்வொருவரும் சொல்லிக் கொள்வர் .ஆனால் ஈகோ இல்லாத மனிதர் கிட்டத்தட்ட இல்லை . மத்தியதர மக்களிடம் அதிகம் தலைதூக்கும் .அடித்தட்டு உழைப்பாளிகளிடம்  சொற்பமாய் தலைநீட்டும் .பொதுவாய் ஒருவரிடம் அது ஓங்கி ஆட்டுவிக்கும் , இன்னொருவரிடம் அவ்வப்போது தலைதூக்கும் . அவ்வளவே!

ஈகோவை தவிர்க்க நிறைய உபதேசங்கள் கேட்டுச் சலித்துவிட்டோம்.தியானம் ,யோகா , ஆன்மீகம் இவையே ஈகோவுக்கு ஆகச் சிறந்த மருந்தெனச் சொல்லி விற்பர் .நடைமுறையில் அது எவ்விதத்திலும் ஈகோவைக் கட்டுப்படுத்தவில்லை என்பதை சாமியார்களும் ,மதவெறியர்களும் ஆன்மீக அன்பர்களும் தினம் தினம் ஒவ்வொரு செயலிலும் நிரூபித்துக் கொண்டிருக்கின்றனர் .

உளவியல் நிபுணர்களின் கவுன்சிலிங்கூட பலன் தருவதாய் தோற்றம் காட்டி மறைகிறது . முற்போக்காளர் ,புரட்சியாளர் இடையிலேகூட ஈகோ பெரும் சவால்தான் . கியூபாவின் பெரும் தலைவர் தோழர் ஃபிடல் காஸ்டிரோ வழங்கிய ஒரு நெடிய நேர்காணலில் இதனை பகீரங்கமாக ஒப்புக் கொண்டுள்ளார் .

அப்படியாயின் இது தீர்வற்ற பிரச்சனையா ? இல்லை . தேங்குகிற குட்டையில் நாற்றம் அதிகம் இருக்கும் . ஓடுகிற தண்ணிக்கு சூதகம் இல்லை . ஒரு இலக்கை நோக்கி அர்ப்பணிப்போடு இயங்கும் போது ஈகோ பெரிய அளவு தலைநீட்டாது ,அப்படியே நீட்டிடினும் எதிரிலிருக்கும் சவால் அதனை மட்டுப்படுத்திவிடும் .

தனி நபர் வாழ்விலும் ஒரு இலக்கை நோக்கி ஓடும் போது . இயல்பாகவே கவனம் அதைநோக்கி குவிமையப்படும் போது ஈகோ கொஞ்சம் அடக்கி வாசிக்கும் . எல்லோருக்கும் சம வாய்ப்பும் சமூக சமநிலையும் மிக்க புதிய சமூகம் பிறக்கும் வரை ஈகோவுக்கு எதிராக நீங்களும் நானும் போராடிக்கொண்டேதான் இருக்க வேண்டும் .குளிக்க குளிக்க மீண்டும் மீண்டும் அழுக்கு சேரத்தான் செய்யும் ,மீண்டும் குளிக்கத்தான் வேண்டும் .ஈகோவுக்கும் அதேதான் .
Su Po Agathiyalingam



சொல்.74

Posted by அகத்தீ Labels:




தினம் ஒரு சொல் .74 [ 19 /11/2018 ]

இரண்டு நண்பர்களுக்கு இடையே ஏற்படும் பிரச்சனையில் தலையிட்டு சமரசம் செய்யப் போனால் ஒரு நண்பரை இழப்போம் .அவர் எதிரியாகிவிடுவார் .இரண்டு எதிரிகளுக்கு இடையில் ஏற்படும் பிரச்சனையில் தலையிட்டு சமரசம் செய்யப் போனால் ஒருவர் நண்பராகிவிடுவார் . இப்படி அலைபேசியில் உரையாடும் போது ஒரு தோழர் சொன்னார் .எவ்வளவு அர்த்தச் செறிவும் அனுபவ கசப்பும் அடங்கிய உண்மை .

எல்லோருமே தன் தரப்பு மட்டுமே நியாயம் என்று கருதுவது இயல்பு . மூன்றாம் நபர் பார்வையில் அவ்வாறு இருக்க வாய்ப்பு இல்லை .ஆனால் அது ஒரு பக்க சார்பாகவே ஒரு சாரர் கருதுவர்  .ஏனெனில் ஒன்று பிர்ச்சனையின் முழு உண்மையையும் யாரும் ஒரு போதும் சொல்வதில்லை .அவரவருக்கு சாதகமானதை மட்டுமே சொல்வர் .இரண்டாவதாக ,முற்றி வெடிக்கும் பிரச்சனை என்பது உடனடிக் காரணம் ஆனால் அதற்கு முன்பே ஏதோ புரிதல் கோளாறும் ,அணுகுமுறைக் குளறுபடிகளும் அதனால் ஊறிப்போயிருக்கும் கசப்புமே ஒரு பிரச்சனையில் வெடிக்கும்.மூன்றாவதாக சமரசம் செய்துவைக்க முயலுவோர் மனதிலும் இருவர் குறித்த முன் மதிப்பீடும் ,அவரது பார்வைக் கோணமும் இருக்கும் .

ஆக எந்த சமரசமும் ஒருவரை மகிழ்விக்கும் இன்னொருவரை கோபப்படவே வைக்கும் .பிரச்சனை தற்காலிகமாக தீர்ந்தாலும் நீறு பூத்த நெருப்பாய் உள்ளுக்குள் புகைந்து கொண்டே இருக்கும் . சுயவிமர்சனம் என்பதே இதிலிருந்து மீள முக்கிய ஆயுதம் . அகத்தாய்வு எனவும் இதனைச் சொல்லலாம் .

முதலில் தன்னை சுயவிமர்சனம் செய்து கொண்டு ,பின்னரே அடுத்தவரை விமர்சனம் செய்ய வேண்டும் . கம்யூனிஸ்டு கட்சி கிளைகளில் ஆண்டுக்கொரு முறை உறுப்பினர் புதுப்பித்தலின் போதும் இம்முறை கட்டாயம் கைக்கொள்ளப்படும் . ஆயினும் வெறும் சடங்கு பூர்வமாக இதைச் செய்வதே பெரும்பாலும் நடைமுறையாக உள்ளதால்தான் பிரச்சனை முற்றி கோஷ்டியாகிறது .

நிறுவனமோ .குடும்பமோ ,இயக்கமோ .தனிநபரோ அகத்தாய்வில் தன்னை திருத்த பிழைகளை பகீரங்கமாக ஒப்புக் கொள்வதும் முதற்படி . இதனை உபதேசிப்பது எளிது .அமலாக்கம் அப்படி அல்ல . என்னிடம் ,உங்களிடம் ,நம்மிடம் உள்ள ஈகோவே பெரும் தடைக்கல் .
Su Po Agathiyalingam



சொல்.73

Posted by அகத்தீ Labels:




தினம் ஒரு சொல் .73 [ 18 /11/2018 ]

 “பிள்ளையார் பிடிக்க குரங்காய் முடிந்தது” என்றொரு சொலவடை நம்மிடம் புழக்கத்தில் உண்டு . வாழ்க்கையில் பல நேரம் நாம் ஒரு நோக்கத்தோடு திட்டமிடும் செயல்கள் நேர் எதிர் விளைவை உருவாக்கிவிடுவது உண்டு .நம் திட்டமிடலில் கோளாறு இருந்திருக்கலாம் , நம் இலக்கே பிழையாக இருந்திருக்கலாம் ,நம் திறமைக் குறைவு காரணமாக இருந்திருக்கலாம் இப்படி ஏதோ ஒரு காரணம் சார்ந்து நம் செயலில் விளைவு நம் விருப்பத்துக்கு எதிராய்ப் போயிருக்கலாம் . இப்போது என்ன செய்வது என்பதே கேள்வி .

ஒன்று குரங்கை ஏற்க மனது பக்குவப்பட வேண்டும் அல்லது மீண்டும் பிள்ளையார் பிடிக்க முயல வேண்டும் .முன்னது எளிதானது ஆனால் தவறானது ,பின்னது சவாலானது ஆனால் சரியானது  .இடிந்து போய் ஆட்டையை கலைப்பதையும் சிலர் செய்யக்கூடும் .ஆக ஒவ்வொரு தோல்வியும் நமக்கு சில வாசல்களை நமக்குத் திறக்கிறது .எந்த வாசலைத் திறக்கிறீர்கள் என்பதில்தான் உங்கள் சாமர்த்தியமும் உறுதியும் அடங்கி இருக்கிறது .சுற்றி சுற்றி வந்த இடம் எது ? மன உறுதி ,ஊக்கம் இவையே  வெற்றியின் சாவி .

 “வெள்ளத் தனைய மலர்நீட்டம் மாந்தர்தம் /உள்ளத் தனையது உயர்வு.”என்பது குறள் தண்ணீரின் அளவுதான் அதில் மலர்ந்துள்ள தாமரைத் தண்டின் அளவும் இருக்கும். அதுபோல மனிதரின் வாழ்க்கையின் உயர்வு அவர் மனத்தில் கொண்டுள்ள ஊக்கத்தின் அளவே இருக்கும் என்பர் உரையாசிரியர் .

எல்லாம் சரி ! தண்ணீரின் அளவை எது தீர்மானிக்கும் . குளத்தின் ஆழம் ,கரையின் உறுதி ,வெள்ளம் வரும் வாய்க்கால் ,பெய்யும் மழை இன்னும் பல .  ‘வெள்ளத்தனைய’ என வள்ளுவர் சொன்னதுக்கு இவ்வளவு ஆழ்ந்த பொருளிருப்பதை அறியாதவரை ; நாம் பிடிக்கிற பிள்ளையார் குரங்காகத்தான் மாறும் .

ஆகவே சரியான சமூகப் பார்வையோடு உங்களின் திட்டமிடலும் செயலும் இணையும் போது மட்டுமே இலக்கை நோக்கிய அடிவைப்பு உறுதியானதாக மாறும் .உள்ளத்து ஊக்கம் எனப்படுவதே சமூக ஞானத்தோடு செதுக்கப்பெறுவதே என்பதை நாம் புரிந்தால் நம் தலைமுறை விழிக்கும் !
Su Po Agathiyalingam



சொல்.72

Posted by அகத்தீ Labels:




தினம் ஒரு சொல் .72 [ 16 /11/2018 ]
எதுவாயினும் வீட்டிலுள்ள அனைவரையும் கூட்டிப் பேசுவதும் ; முடிவெடுப்பதும் மிகவும் ஆரோக்கியமான நடைமுறை .ஆயின் கிட்டத்தட்ட நம் சமூக வாழ்வில் இங்ஙனம் நடக்கும் குடும்பங்களைப் பார்ப்பதே அபூர்வம் .குடும்பத் தலைவரின் சொல்லுக்கு மறு பேச்சின்றி ஒப்புக் கொள்வதே சிறந்த குடும்ப வாழ்வின் இலக்கணம் என நமக்கு சொல்லிச் சொல்லி வளர்த்திருக்கிறார்கள் .

ஆக ,குடும்ப ஜனநாயகம் என்ற சொல்லே குடும்பத்தில் குழப்பத்தை விளைவிக்கும் ஒரு வில்லனாகவே பார்க்கப்படுகிறது . அதுவும “ பெண்ணுக்கு என்ன உலக ஞானம் இருக்கும் ,, நாட்டு நடப்புத் தெரியுமா ,.. ஆம்பளைதான் அனைத்தும் அறிந்தவன் , நாலு யோசித்துத்தான் முடிவெடுப்பான் .அதற்கு கட்டுப்பட்டு வாழ்ந்தாலே மகிழ்ச்சி பொங்கும் .” இப்படித்தான் பொதுபுத்தியில் காலங்காலமாய் உறைந்து போயுள்ளது .இதை வழித்தெறிவது அவ்வளவு சுலபமல்ல .ஆனாலும் அதற்கான உரையாடலை இப்போதே துவங்கியாக வேண்டும் . வேறுவழியில்லை .

இங்கேதான் பிரச்சனை .முதலாவதாக எந்தப் பிரச்சனையை எடுத்தாலும் எல்லோரும் ஒரே போல் தெளிவாக இருப்பார்களோ ? மாட்டார்கள் .ஏனெனில் சமூகத்தோடு உள்ள உறவும் , வாய்ப்பும், ஊடாட்டமும் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு மாதிரியாக இருக்கும் போது பார்வையும் மாறுபடத்தான் செய்யும் . அடுத்து எல்லோரும் பிரச்சனையை பரந்த மனதோடு எல்லோரும் அணுகுவார்களா ? அதிலும் ஒவ்வொரு பிரச்சனையிலும் ஒவ்வொருவரோடும் உள்ள விருப்பும் வெறுப்பும் சேர்ந்தே வினையாற்றும் . ஆக ,ஒத்த கருத்தோடு எல்லோரும் ஒரு முடிவெடுக்க இயலுமா ? சுலபமே அல்ல . என்ன செய்வது ?

அவசரமாக அன்றே முடிவெடுக்க வேண்டியவை தவிர மற்றவைகளை பற்றி ஒரே நாளில் ஏன் முடிவெடுக்க வேண்டும் . பிரச்சனையை முன்வைத்து அவரவர் கருத்தைச் சொல்லிவிடுங்கள் . முடிவெடுப்பதை மட்டும் தள்ளி போடுங்கள் .
வீட்டுக்குள் ஆளுக்கு ஆள் விவாதிப்பார்கள் .நல்லதும் கெட்டதும் வெளிப்படும் .ஒவ்வொருவரும்  அடுத்தவர் கோணத்திலும் ஒரு முறை யோசித்துப் பாருங்கள் . நிச்சயம் இங்கே ஆறின கஞ்சி பழங்கஞ்சியாக  அல்ல பக்குவப்பட்ட முடிவாக முகிழ்க்கும் !

நாட்டில் ஜனநாயகமே இன்னும் சரியாக வளரவில்லை .குடும்பத்தில் பூத்தா குலுங்கும் ? பொறுமையோடு விதையுங்கள் . நீர் பாய்ச்சுங்கள்  . உரம் போடுங்கள் .நிச்சயம் வருங்காலத்தில் மெல்ல பயன் தரத் துவங்கும் .
 Su Po Agathiyalingam



சொல்.71

Posted by அகத்தீ Labels:




தினம் ஒரு சொல் .71 [ 12 /11/2018 ]
பிறந்த ஊர் ,படித்த ஊர் ,வளர்ந்த ஊர் ,பணிபுரிந்த ஊர்கள் ,ஓய்வு பெற்ற ஊர் ,இப்போது வாழ்கிற ஊர் . மரணம் தழுவும் ஊர் எல்லாம் வெவ்வேறாக இருப்பதே இன்றைக்கு பலரின் வாழ்க்கை அனுபவமாக மாறிப் போயுள்ளது .இப்போது நீ எந்த ஊர்க்காரன் என்பதற்கு என்ன பதில் சொல்வது ? பெருங் கேள்வியே !

போகிற போக்கைப் பார்த்தால் மேலே ஊர் எனப் போட்டிருக்கும் இடத்தில் எல்லாம் நாடு எனப் போடும் காலமே வந்துவிடுமோ ? இன்றும்  ‘அவன் வந்தேறி இவன் வந்தேறி’ எனப் பேசித்திரியும் சிலரைப் பார்த்து சிரிப்பதா அழுவதா எனத் தெரியவில்லை .

இப்படி ஊர் ஊராய் நாடு நாடாய் பந்தடாப்படும் வாழ்க்கையில் பண்பாடும் பாரம்பரியமும் மட்டும் அப்படியே ஆடாமல் அசையாமல் குத்துக்கல்லாய் தலைமுறை தலைமுறையாய் தொடருமோ ? நாம் பிறந்த ஊரும் நேற்று இருந்தது போலவா இன்றும் இருக்கிறது .நாளையும் இப்படியேதான் இருக்குமா ?

தனிமனிதர் வாழ்விலும் சமூகத்திலும் பழக்க வழக்கம் , பண்பாடு எல்லாம் கலந்துகொண்டும் மாறிக்கொண்டும்தான் இருக்கும் . வரலாறு நெடுக அப்படித்தான் இருந்தது .ஆயினும் அது மெதுவாய் நத்தையைப்போல் நகர்ந்து கொண்டிருந்தது ,இப்போதைய சூழல் சூறாவழியாய்த் தூக்கிப் புரட்டிப் போட்டுக் கொண்டிருக்கிறது .

நீங்களோ நானோ எந்த ஒரு சமூகமோ இதிலிருந்து தப்பிக்கவே முடியாது . ஆயினும் எதை எங்கு போனாலும் சுமந்து சென்று அடுத்தவருக்கு பெருமையாய்க் காட்ட வேண்டும் ; ஈர்க்க வேண்டும் என்பதில்தான் நம் பண்பாட்டு அளவுகோல் இறுதியில் தொக்கி நிற்கிறது .

போகிற இடமெல்லாம் சாதியத்தை ,பாலின ஒடுக்குமுறையை , மூடத்தனங்களை ,மதவெறி சம்பிரதாயங்களை ,கேள்விமுறையற்று சரண்டைவதை சுமந்து செல்லுகிற எவரும் மனிதப் பிறவி என்பதன் பொருளைச் சிதைத்துச் சீரழித்தவரே ஆவர் .

மனிதராய் வாழ்ந்திட மனதை விசாலமாக்க வேண்டிய காலம் .அறிவை ஆழ உழ வேண்டிய காலம் . நுனிப்புல் மேய்ந்து பழம்பஞ்சாங்கக் கதை பேசி திரிந்தால் வரலாறு மன்னிக்காது .தண்டிக்கும் .
Su Po Agathiyalingam



சொல்.70

Posted by அகத்தீ Labels:




தினம் ஒரு சொல் .70 [ 11 /11/2018 ]
 அவர் வாயைத் திறந்தால் பொய்தான் .பொய்யைத் தவிர அவருக்கு வேறெதுவும் பேசத் தெரியாது .இப்படி ஒரு சிலரை அர்ச்சிக்கிறோம் . அவர் சத்திய புத்திரன் .அவர்  சொன்னால் அது உண்மையாகத்தான் இருக்கும் . வாழும் அரிச்சந்திரன் அவர் . இப்படி சிலரை சிலாகிக்கிறோம் .

முழு உண்மை .முழுப் பொய் என்பதெல்லாம் சும்மா பேச்சுக்குத்தான் . உண்மை அப்படி அல்ல . நீங்கள் உண்மையைச் சொல்வதாயினும் அப்படியே சொன்னால் யாரும் நம்ப மாட்டார் .ஏற்கவும்மாட்டார் .கொஞ்சம் கைச்சரக்கும் சேர்த்தே சொல்லும் போதுதான் அந்த உண்மைக்கும் உயிர் வரும் .

ஏனெனில் நீங்கள் அறிந்தது மட்டுமே உண்மை அல்ல ; அது உண்மையின் ஒரு பக்கம் மட்டுமே ! உண்மையின் மறுபக்கத்தை நீங்கள் தேடி இருக்கமாட்டீர்கள் . யோசித்திருக்கவும் மாட்டீர்கள் .எல்லா உண்மையையும் எல்லா இடத்திலும் பேசிவிடவும் முடியாது . நீதி மன்றத்தில் சத்தியம் செய்யும் போதுகூட எல்லா உண்மையையும் சொல்லுகிறேன் என்றா சத்தியம் செய்கிறோம் .இல்லையே  “ நான் சொல்வதெல்லாம் உண்மை .உண்மையைத் தவிர வேறில்லை .” அப்படி எனில் சொல்லப்படாத உண்மையும் உண்டுதானே !

பொய் சொல்வதற்கு துணிச்சல் மட்டுமல்ல நிறைய கற்பனையும் ஞாபக சக்தியும் வேண்டும் .ஒரே பொய்யை திரும்பத் திரும்பச் சொல்லி உண்மையாக்க வேண்டும் .பொதுவாகச் சொல்வார்கள் “ கடன் வாங்குங்கள் ஞாபக சக்தி அதிகருக்கும் . ஆம் கடன் வாங்கும் போது சொன்ன பொய் , கடனைக் கட்டாமல் தொடர்ந்து சொல்லுகிற பொய் எல்லாம் ஒன்றோடு ஒன்றுப் பொருந்திப் போக வேண்டும் . ஆகவே சொல்லும் ஒவ்வொரு பொய்யையும் ஞாபகம் வைத்தாக வேண்டும் .”
எல்லா பொய்யையும் நுணுகி ஆராய்ந்தால் அது ஏதோ உண்மையின் ஒரு சிறுகூறின் மீதே பொய்யும் கட்டமைக்கப்பட்டிருக்கும் . ஆக உண்மை கலவாத பொய்யோ .பொய் கலவாத உண்மையோ ஒரு போதும் இல்லை .அதன் விகித்தாச்சாரமே பொய் .மெய் என்பதை இறுதியில்  முடிவு செய்யும் .

நான் சொல்வது வாழ்க்கையில் நாம் பேசும் உண்மை /பொய் குறித்ததே . சில அரசியல் வாதிகள் பேசும் பொய் உலகின் எந்த சூத்திரத்திலும் அடங்காதென்பது தனிக்கதை !!!!
Su Po Agathiyalingam



சொல்.69.

Posted by அகத்தீ Labels:


தினம் ஒரு சொல் .69 [ 11 /11/2018 ]
 “சார் ! வாஸ்தைப் பற்றி என்ன நினைக்கிறீங்க ?” என ஒருத்தர் என் வாயைக் கிளறினார் .

 “வீடு கட்டுவதற்காக ஆதியில் சில நெறி முறைகளை உருவாக்கி இருக்கலாம் .அவை அன்றையப் புரிதல் ,தேவையை ஒட்டி எழுந்திருக்கலாம். அவற்றில் பல உருவான இடத்தின் தட்ப வெப்பம் சார்ந்தும் பருவ சுழற்சி சார்ந்தும் வாழ்க்கை பழக்க வழக்கங்கள் சார்ந்தும் உருவாக்கப் பட்டிருக்கலாம் ; ஆனால் அவை இன்றும் எங்கும் அப்படியே பொருந்தும் என்பதும் ; வாழ்க்கை செழிப்பிற்கோ துன்ப துயரங்களுக்கோ அதுவே காரணம் என்பதும் வடிகட்டிய மூடத்தனம் என்பதன்றி வேறென்ன ?”

வீட்டில் கழிப்பறை என்பதோ , படுக்கை அறையோடு இணைந்த கழிப்பறை என்பதோ பண்டைய வாழ்வில் யோசித்திருக்கவே முடியாத ஒன்றல்லவா ? அடுக்களை என்பது விறகடுப்பின் தேவையை ஒட்டி ஜன்னல் எதுமின்றி இருட்டாய் ஒதுக்குப் புறமாய் இருப்பது அன்றையத் தேவை ,இன்று எரிவாயு பயன்படுத்தும் சூழலில் காற்றோட்டமாய் ,விபத்து எனில் உடன் தப்ப உகந்ததாய் முன்பக்கம் அமைவதே பொருத்தமானது .

நிறைய இடவசதியும் மக்கள் தொகை குறைவாகவும் இருந்த அப்போதைய வாஸ்து அது சார்ந்துதானே இருக்கும் .இன்று பெரும் மக்கள் தொகை .எல்லோருக்கும் வீடு எனில் அடுக்ககங்களே சாத்தியம் .ஆக இன்றைய தேவையும் வாய்ப்பும் அதற்குத் தகுந்தாற் போல் மாறித்தான் ஆகவேண்டும் .இங்கு இதை இப்படி மாற்றிவை அப்படி மாற்றி வை என்பதெல்லாம் இடவசதி ,தேவை பற்றிய ஞானமின்றி செய்யப்படும் வாஸ்து மூடத்தனமே !

அதெல்லாம் இருக்கட்டும் !  ‘பெட்ரூம்’ , ‘பிரைவேஸி’ என்றெல்லாம் நுனிநாக்கில் பேசுவோரே ! ஏழைகளுக்கு அரசு ஒதுக்கும் வீட்டில் ஒற்றை அறையில் கணவன் ,மனைவி ,வயதுக்கு வந்த பெண் ,பிள்ளை ,அப்பா ,அம்மா எல்லோரும் இடித்துக்கொண்டு படுக்க வேண்டும் .நீங்கள் சொன்ன எதுவும் அவர்களுக்கு இல்லையா அல்லது மனித மாண்பே அவர்களுக்கு மறுக்கப்படுவதேன் ? வாஸ்து /வீட்டு பிளான் எதுவாயினும் வர்க்கம் ,வர்ணம் ,சாதி எல்லாம் மூக்கை நுழைக்கத்தானே செய்கிறது என்னத்தச் சொல்ல?
Su Po Agathiyalingam



சொல்.68

Posted by அகத்தீ Labels:



தினம் ஒரு சொல் .68 [ 10 /11/2018 ]
சிரிப்பு ஓர் யோகா ,மருத்துவம் என்றெல்லாம் சொல்லப்படுகிறது. அது மெய்யே !அழுகையும் அப்படித்தானே எனில் ஏற்கத் தயங்குவர் .ஆயின் அதுவும் மெய்யே !இரண்டும் ஒரு நாணயத்தின் இரு பக்கங்களே !

வாய்விட்டுச் சிரித்தால் நோய்விட்டுப் போகும் என்பது சரியே ! வாய்விட்டு அழுதால் மனசு லேசாகும் என்பதும் சரியே ! சிரிப்பும் அழுகையும் மனித உளநலனுக்கு அவசியமான இரண்டு வடிகால்கள் . ஆனால் இரண்டையும் இரு பாலருக்கும் உரியதாகப் பார்க்கும் சமூக உளவியல் உளதா ? ஐயமே!

பொம்பள சிரிச்சா போச்சு ,புகையில விரிச்சா போச்சு என பழமொழி சொல்லியே வாயை மூடிவிடுவர் . பொம்பள சிரிக்கிற சத்தம் வெளியே கேட்கக்கூடாதென இப்போதும் சொல்லும் ஆணாதிக்க மனிதர் உண்டு . பெண்ணின் சிரிப்புக்கு விதவிதமாய் சாயம் பூசத் தயங்காத நாடு இது . திரெளபதி சிரித்ததால்தான் மகாபாரத யுத்தம் என்று கதைவிடுவோர் உண்டு . ஆக சிரிப்பை ஆணுக்கு உரியதாக கிட்டத்தட்ட வகைப்படுத்திவிட்ட சமூகம் பெண்ணுக்கு என்ன தந்தது ?

நீ ஆம்பளயா லட்சணமா இரு ! பொம்பள மாதிரி கண்ணக் கசக்காதே . இதில் ஆண் அழக்கூடாது என்று மட்டும் சொல்லவில்லை .அழுகை பெண்ணுக்குரிய இழிந்த குணம் எனவும் சித்தரிக்கப்படுகிறது . பொதுவாய் வாய்விட்டு அழுவது பெண்ணின் இயல்பு போலவும் அமுக்கமாய் அழுவதே ஆணின் இயல்பு போலவும் ஒருவித மயக்கம் விதைக்கப்பட்டுள்ளது .

ஆணோ பெண்ணோ வாய்விட்டு சிரிப்பதும் ; வாய்விட்டு அழுவதும் இயல்பானது .தேவையானது . இதில் பாலின பேதம் கற்பித்தல் மடமை .மனதில் தேக்கிவைக்கப்பட்ட உணர்ச்சி பதட்டத்தை விசிறிவிடும் , இரத்தக் கொதிப்பை அதிகரிக்கும் .

ஆனால் எங்கு சிரிப்பது ,எங்கு அழுவது ,எதற்குச் சிரிப்பது ,எதற்கு அழுவது என்பதில்தான் வாழ்வியல் நுட்பம் அடங்கி இருக்கிறது . சிரிக்கக்கூடாத இடத்தில் சிரிப்பதும் ,அழக்கூடாத இடத்தில் அழுவதும் நம்மை பலகீனராக்கிவிடும் . சிரிப்பும் அழுகையும் ஆரோக்கியமான உணர்ச்சிகளே ; அது நம் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும்வரை .
Su Po Agathiyalingam



சொல்.67

Posted by அகத்தீ Labels:



தினம் ஒரு சொல் .67 [ 9 /11/2018 ]
ஆடம்பரம் தவிர்ப்பீர் . இந்த உபதேசத்தைக் காலங் காலாமாகக் கேட்டு வருகிறோம் . எது ஆடம்பரம் ? நேற்றின் ஆடம்பரம் இன்றின் தேவையாகிவிட்டதே ! ஆடம்பரத்தின் அளவுகோல்தான் எது ?

வானொலிப் பெட்டியும் கல்லுவீடும் நெல்லுச் சோறும் ஆடம்பரமாக இருந்த காலம் ஒன்று உண்டு . பிளாக் அண்ட ஒயிட் டிவி ,கலர் டிவி ,சாதா மொபைல் ,ஐ போண் ,லேப் டாப் ஒவ்வொன்றும் ஆடம்பரமாயிருந்து பின் அத்தியாவசியமாய் மாறிப்போனதே ! எப்படி ஆடம்பரத்தைத் தீர்மானிப்பது ?

ஆடம்பரத்தில் அளவுகோல் ஆளுக்கு ஆள் , ஊருக்கு ஊர் ,காலத்துக்கு காலம் ,மாறிக்கொண்டே இருக்கும் .வர்க்கம் ,வர்ணம் ,சாதி ,வயது ,பாலினம் ,கிராமம் ,நகரம் ,நவீன கண்டுபிடிப்புகள் என ஒவ்வொன்றும் ஆடம்பரம் எதுவென கட்டடளை இடுமே !வரையறையை மாற்றிக் கொண்டே இருக்குமே !

முன்பு டிமாண்ட அண்ட் சப்ளை என்கிற ரீதியில் தேவைக்கு ஏற்ப உற்பத்தி செய்யப்பட்டது .அப்போது ஆடம்பரம் என்பதின் பொருள் வேறு .இப்போது முதலாளி எதை உற்பத்தி செய்கிறானோ அதனை வாங்கிக் குவிக்கும் நுகர்வோராக வெகுமக்களை கட்டமைக்கிறது .தொலைகாட்சியும் இதர ஊடகங்களும் 24 x 7 மணி நேரமும் அதற்கே சேவை செய்கிறது . ‘நுகர்வெனும் பெரும்பசி’யில் மனிதகுலம் சிக்கித் தவிக்கிறது .இப்போது ஆடம்பரம் என்பதன் பொருளே வேறு .

எது தேவை ? எதற்குத் தேவை ? ஏன் தேவை ? பணத்திற்கான வாசல் எது ? இப்படியான கேள்விகளூடேதான் ஒவ்வொருவரும் எது ஆடம்பரம் என்பதை முடிவு செய்ய இயலும் . “ இது இல்லாவிட்டால் என்ன இழப்பு ஏற்பட்டுவிடும் ? சமாளிக்கவே முடியாதா ?” இக்கேள்வியே ஆடம்பரத்தைத் தீர்மானிக்கும் முக்கியமான கேள்வி .

வட்டிக்கு வாங்கி பட்டாசு வெடிப்பது ஆடம்பரம் . மாறிடும் உலகோடு தன்னை புத்தாக்கம் செய்ய முனைவது ஆடம்பரமாகிடுமா ? ஆடம்பரம் என்பதின் எல்லை காலம் தோறும் மாறும் .நீளும் .ஆயினும் , நுகர்வெனும் பெரும் பூதத்தின் வாய் கரும்பாய் அரைபடாது வாழப்பழகுவதே அறிவுடைமை !!!
Su Po Agathiyalingam



Posted by அகத்தீ


சொல் ..66

Posted by அகத்தீ Labels:


தினம் ஒரு சொல் .66 [ 8 /11/2018 ]

 “இரண்டு நாளா வயிற்று வலி…” என சொன்னதும் , “ சார் ! வயிற்று வலின்னு சும்மா இருந்திடக்கூடாது … இப்படித்தான் என் மச்சான் அசால்ட்டா விட்டான் …கேன்சர் முற்றி ஆயுளே முடிஞ்சு போச்சு …” இப்படி மிரட்டலோடு உடனே ஸ்பெஷலிஸ்டை சந்திக்க ஆலோசனை சொல்லி முகவரியும் தருவார் சில பேர் .

சாதாரண பிரச்சனைக்குக் கூட ஸ்பெஷலிஸ்டைப் பார்ப்பதும் ; டாக்டர் சொல்லாவிட்டாலும் கூட அந்த டெஸ்ட் பார்ப்பமோ இந்த டெஸ்ட் பார்ப்போமா என அலப்பறை செய்வது இப்போது பேஷனாகிவிட்டது .

உலகில் எந்த நாட்டிலும் எடுத்தவுடன் ஸ்பெஷலிஸ்டை பார்க்க மாட்டார்கள் .பார்க்கவும் முடியாது . குடும்ப டாக்டர் எனப்படும் பொது மருத்துவர் முதற்கட்ட சிகிட்சை அளித்தபின்னரே ,அவர் சிபாரிசு அடிப்படையில் மட்டுமே ஸ்பெஷலிஸ்டைப் பார்க்க முடியும் .

 “அது சரி ! இங்கு இவருக்கும் அவருக்குமே அண்டர் ஸ்டேண்டிங்கில் கமிஷன் வியாபாரம்லா நடக்குது…” என நீங்கள் சொல்வது சரிதான் .ஆயினும் நம் மொத்தக் குடும்பமும் ஒரே டாக்டரிடம் நீண்டநாள் அனைத்துக்கும் சிகிட்சை பெறும்போது .அவருக்கு நம்மைப் பற்றிய முழு ஞானம் இருக்கும் , நமக்கும் நம்பிக்கை இருக்கும் .இச்சூழலில் நீங்கள் சொன்னது போல் நடக்கும் வாய்ப்பு குறைவுதானே !முதலில் குடும்ப டாக்டரிடம் யோசனை பெறும் பழக்கத்தை வளர்ப்போம் .

என் வீட்டருகே உள்ள ஒருவரின் மனைவி திடீரென உடல் நலிவுற்ற போது டாக்டரிடம் அழைத்துப் போக நான் உதவினேன் . டாக்டரிடம் அவர் கணவர் இதுவரை அப்பெண் பெற்ற சிகிட்சைகள் ,சாப்பிட்ட மாத்திரைகள் குறித்து ஒரு குறிப்பு நோட்டுப் புத்தகத்தைத் தந்தார் . புதிய டாக்டர் எனினும் சரியாக வழிகாட்ட அது உதவியது .

இப்படி  ‘மருத்துவ ஜாதகம்’ எழுதி வைக்கும் பழக்கம் பல நாடுகளில் பண்பாடாகவும் பயிற்சியாகவும் மாறிக்கொண்டிருக்கிறது . நம் வாழ்வில் பைசாவுக்கு பிரயோசனம் இல்லாததும் ; திருமணத்தில் மட்டும் அளவுக்கு அதிகமாக மூக்கை நுழைத்துக் கெடுப்பதுமான ஜாதகத்தை ஜோதிடர் மூலம் எழுதித் தொலைக்கிறோம் .அதற்குப் பதில்  ‘மருத்துவ ஜாதகம்’ எழுதிவைக்கும் பயிற்சியை எப்போது பெறப்போகிறோம் ?

Su Po Agathiyalingam


சொல்.65

Posted by அகத்தீ Labels:




தினம் ஒரு சொல் .65 [ 7 /11/2018 ]

நம் வீட்டிற்கு திடீரென்று நாலய்ந்து விருந்தினர் வந்துவிட்டால் , உதடு  ‘வாங்க வாங்க’ என வரவேற்றாலும் மனசுக்குள் ஆயிரம் பிரச்சனைகள் அலை மோதும் . அவர்களுக்கு என்ன உண்ணத் தருவது , எத்தனை நாள் தங்குவார்கள் , நாம் ஏற்கெனவே திட்டமிட்ட பணிகள் என்ன ஆகும் , சொல்லாமல் கொள்ளாமல் படையெடுத்து வந்ததின் காரணம் என்னவாக இருக்கும் இப்படி பல கேள்விகள் .

பட்டென்று கேட்கவும் முடியாது . தள்ளவும் முடியாது . பெரும் தவிப்புதான். .ஆனாலும் முகத்தில் எந்தக் குழப்பத்தையும் காட்டாமல் இன்முகம் காட்டி நடித்தாக வேண்டும் .எல்லோருக்கும் இந்த அனுபவம் ஏதோ ஒரு விதத்தில் இருக்கும் .

எவ்வளவு நெருங்கிய உறவினராக ,நண்பராக இருப்பினும் செல்லுவதற்கு முன்பே அவர்கள் அந்த நாளில் இருப்பார்களா ,நம் வருகைக்கு அந்த நாள் வசதியாக இருக்குமா , எதற்கு வருகிறோம் ,எத்தனை நாள் தங்க வேண்டி இருக்கும் என்பதை பேச்சுவாக்கில் சொல்லிவிடுவது நல்லது அல்லவா ?

நம் வருகை அவர்களுக்கு சுமையாக இருக்குமா மகிழ்வாக இருக்குமா என்பதை ஓரளவு கணித்து திட்டமிட்டு செல்வதே நல்லது . திடீரெனப் போய் அவர்களையும் கஷ்டப்படுத்தி ,நீங்களும் காயப்பட்டு ,உறவிலும் முறுகல் ஏற்பட்டு வருந்துவதைவிட முன்பே குறிப்பறிந்து போதல் நல்லதல்லவா ?

விருந்தோம்பல் உயரிய பண்புதான் ,ஆனால் இன்றைய இயந்திரமாகிவிட்ட வாழ்க்கைச் சூழலில் , வீட்டின் இடவசதி ,பணிச்சூழல் , ஏனைய நெருக்கடிகள் ஒவ்வொருவர் கழுத்தையும் நெரித்துக் கொண்டிருப்பதை மறந்துவிடக் கூடாது .

விருந்தும் மருந்தும் மூன்று நாட்கள் என நம் முன்னோர்கள் அனுபவித்துச் சொன்னது சரியே ! இன்றைக்கு இருப்பத்தி நாலுமணி நேரம் என்பதுகூட அதிகமே ! எல்லாவற்றிலும் நிச்சயம் விதிவிலக்குகள் உண்டு ஆயினும் அதை விதியாகக் கொள்ளக்கூடாது அல்லவா ?
Su Po Agathiyalingam





















































































































































































சொல்.64

Posted by அகத்தீ Labels:




தினம் ஒரு சொல் .64 [ 6 /11/2018 ]

ஒவ்வொருவர் வீட்டிலும் அலமாரியில் பலவிதமான மாத்திரைகள் குவிந்திருக்கும் .அவற்றுள் காலாவதியானது நிறையவே இருக்கும் . அவற்றின் விலையைக் கணக்கிட்டுப் பார்த்தால் நாம் எவ்வளவு காசை விரயம் செய்திருப்போம் என்பதை உணர முடியும் .

உடல் நிலை பாதிக்கப்பட்டதும் மருத்துவமனைக்கு ஓடுகிறோம் .டாக்டர் மூன்று அல்லது ஐந்து நாட்களுக்கு மருந்து எழுதுகிறார் .நாமும் அப்படியே வாங்கிவிடுகிறோம் .மறுநாளே குணமாக வேண்டும் என எதிர்பார்க்கிறோம் . பொறுமை இல்லை .மீண்டும் டாக்டரிடம் ஓடுகிறோம் .அவர் வேறு மாத்திரை எழுதித் தருகிறார் .அதையும் மொத்தமாக வாங்குகிறோம் . முதலில் எழுதிய அதே மாத்திரைதான் வேறு கம்பெனி மாத்திரை அவ்வளவே .மறுநாள் உடல் நலம் தேறிவிடுகிறது . மாத்திரையை நிறுத்தி விடுகிறோம் .

டாக்டர் எழுதினாலும் ஒவ்வொரு நாளுக்கு உரியதை மட்டும் வாங்கினால் போதாதா ? எல்லா ஊரிலும் மருந்துக் கடை உண்டு . அதே கம்பெனி மாத்திரை கிடைக்காவிடிலும் வேறு கம்பெனி மாத்திரை கிடைக்கும் .மருந்தின் வேதியல் பெயர் எழுதினால் இப்படி மாற்றி வாங்குவதில் பிரச்சனை இருக்காது . அப்படி வேதியல் பெயர்தான் எழுத வேண்டும் என்கிற அரசாணை உண்டு .அமலாவதுவே பிரச்சனை .ஒரு வேளை இப்படி வேதியல் பெயர் எழுதினால் டாக்டர் இரண்டாம் நாள் எழுதியதும் பழைய மாத்திரையே என்பது அறிவோம்.

நிரந்தரமாகச் சாப்பிட வேண்டிய மாத்திரை எனிலும் மொத்தமாக வாங்க வேண்டாம் .வாரந்தோறும் வாங்கினால் போதுமே .சில வேளை திடீரென நிலைமை மாறி வேறு மாத்திரை தேவைப்படலாம் அல்லவா ? ஆகவே வாங்கிக் குவிக்க வேண்டாம். 


சுவிட்சு போட்டா லைட் எரிவதோ அணைவதோ போல் காய்ச்சலுலோ வலியோ உடனடியாக நிற்க வேண்டும் என்கிற எதிர்பார்ப்பும் பெரும் தவறே .படிப்படியாய் குறைவதே மிகச்சரி !

டேவிட் வெர்னர் எழுதிய “டாக்டர் இல்லா இடத்தில்…” நூல் வாசித்தறிவதும் மிக நன்று .எளிய கைவைத்தியம் , நாட்டு மருந்துகள் தெரிந்து வைத்திருப்பதும் நல்லது .நாட்டு மருந்து , பாராசெக்டமல் போன்ற அடிப்படை மருந்துகள் கைவசம் இருப்பதும் நல்லது .

தேவையற்ற மருந்துக் குப்பைகள் வீட்டில் சேர்வது நல்லதல்ல . முயன்றால் தவிர்க்கலாம் .அதையும் மீறிச் சேருவதை அவ்வப்போது சாக்கடையில் வீசுவீர் !
Su Po Agathiyalingam




























































































சொல்.63

Posted by அகத்தீ Labels:




தினம் ஒரு சொல் .63 [ 5 /11/2018 ]

 “நன்றி கெட்டவன் , அவனுக்கு/அவளுக்கு எவ்வளவு உதவி செஞ்சிருக்கேன் ஆனால் இப்படி செஞ்சிட்டானே/ளே..” என புலம்பும் தருணம் பலருக்கு வாய்த்திருக்கும் . விசுவாசம் கெட்டவன்/கெட்டவள் என பலரை சபித்திருப்போம் . ஆக நன்றி ,விசுவாசம் என்ற இரு சொற்களும் நம்மிடம் படாதபாடு படும் .

கொஞ்சம் யோசியுங்கள் வலுத்தவருக்கு அடிபணிந்து கிடப்பதே இங்கு விசுவாசத்தின் அளவு கோலாய் பொதுவாய் புரியப்பட்டுள்ளது . குடும்பம் ,நட்பு ,வியாபாரம் எங்கும் விசுவாசம் என்பது கேள்வி கேட்காமல் ஆதிக்கத்துக்கு அடிபணிவதாகவே அர்த்தப் படுத்தப்படுகிறது . கொஞ்சம் கேள்வி கேட்கத் துவங்கியதும் நம்பிக்கைத் துரோகி ,நன்றி கெட்டவன்/கெட்டவள் என அர்ச்சனை துவங்கிவிடும் .

கண்மூடித்தனாம யாரையும் எங்கும் எப்போதும் நம்புவது கூடாது . இதன் பொருள் இருபத்தி நாலுமணி நேரமும் சந்தேகத்தோடு நடுங்கிக்கொண்டே இரு என்பதா? அல்ல .அல்லவே அல்ல . விசுவாசமும் சந்தேகமும் ஒன்றை ஒன்று சார்ந்தததே . ஐயமற தெரிந்தபின் நம்பின் அது விசுவாசம் ;எதையும் யோசிக்காமல் நம்பினால் அது சரணாகதி அல்லது அடிமைத்தனம் .இந்த வேற்பாடு புரியாவிடில் எங்கும் குழப்பமே மிஞ்சும் .

ஆபத்துக்கு உதவினார் ஆகவே அவருக்கு நன்றி செலுத்துவது இயல்பு .தவிர்க்ககூடாத பண்பு .ஒவ்வொருவருக்கும் தேவை .ஆனால் நன்றி செலுத்துவதன் பெயரால் அவரின் அனைத்து அராஜகங்களுக்கும் துணை போவதோ அல்லது கண்டு கொள்ளாமல் இருப்பதோ எந்த விதத்தில் நியாயம் ? நன்றி செலுத்தவும் எல்லை உண்டு .

நாம் வாழும் சமூகத்தில் விசுவாசம் ,நன்றி இரண்டையும் ஆதிக்கம் செய்வோர் அநீதி இளைப்போர் தங்கள் வசதிக்காக வளைக்கும் போக்காகவே உள்ளன . எல்லாவற்றையும் போலவே இதற்கு எல்லையும் உண்டு மறுபக்கமும் உண்டென உணர்வதே அனுபவப் பாடம் .  
Su Po Agathiyalingam




























































































சொல்.62

Posted by அகத்தீ Labels:




தினம் ஒரு சொல் .62 [ 31 /10/2018 ]

கோபத்தை அடக்கு என்பதே எல்லோரும் ,எங்கும் ,எப்போதும் சொல்லும் அறிவுரையாக இருக்கிறது . ஆனால் கோபம் வராத மனிதர்களை ஒரு போதும் சந்திக்கவே இயலாது .கோபம் எல்லோருக்கும் வரும் . உறவுகளை ,நட்புகளைக் காயப்படுத்தும் ,முன்னேற்றதுக்கு முட்டுக்கட்டையாக இருக்கும் பொசுக்கென பொங்கும் கோபம் பொல்லாதது .வேண்டாதது .களையப்பட வேண்டியது .

கோபமும் ஒரு நல்ல உணர்வே , அதை கையாளுவதில்தான் எப்போதும் தோல்வி அடைகிறோம் . கோபம் அது இருபக்கமும் கூர்மையான கத்தி ; அதனைப் பயன் படுத்துவதில் மிக நுட்பம் தேவை .அதனைப் பயிலாததுதான் உண்மையானப் பிரச்சனை .

எதற்குக் கோபப்பட வேண்டும் எதற்குக் கோபப் படக்கூடாது .எங்கு கோபப்பட வேண்டும் .எங்கு கோபப்படக் கூடாது .எப்படிக் கோபப்பட வேண்டும் .எப்படி கோபப்படக்கூடாது .இப்படி பல நாம் கறக வேண்டும் .

ஒருவர் பணியைச் சரியாகச் செய்யாத போது வருகிற கடமைக் கோபம் , குழந்தை தப்பு செய்யும் போது கண்டிக்கும் பாசக்கோபம் ,கணவன் மனைவி இடையே தோன்றும் பொறுப்பான கோபம் , வாய் கூசாமல் ஒருவர் பொய்யுரைக்கக் கேட்டு வரும் சத்தியக்கோபம் இப்படி எண்ணற்ற உண்டு . இவை போன்றவை எல்லாம் மின்மினியாய் தோன்றி மறைய வேண்டிய கண நேரக் கோபங்கள் .நெஞ்சில் சுமக்கக்கூடாத கோபங்கள் .

சமூகத்தில் கண்ணெதிரே நடக்கும் அநீதிகள் கண்டு உன் விழிகள் சிவக்கவில்லை எனில் நீங்கள் மனிதரல்ல மரக்கட்டையே . இந்த லட்சியக் கோபம் இறுதி இலக்கை அடையும் வரை ஆறாமல் கனன்று கொண்டே இருக்க வேண்டும் .இந்த கோப நெருப்பை விசிறிக் கொண்டே இருக்க வேண்டும் .

கோபப்பட வேண்டியவற்றுக்கு கோபப்படாமல் இருப்பதும் ;கோபப்படக்கூடாதத்க்கு கோபப்படுவதுமே நாம் செய்யும் மிகப்பெரிய பிழையாகும் . புரிந்தால் நல்லது .
Su Po Agathiyalingam




























































































ராமர் ஐயப்பன் ரக்சிய சந்திப்பு

Posted by அகத்தீ Labels:



ராமர் ஐயப்பன் ரகசியச் சந்திப்பு



நடுநிசி சபரிமலையே நிசப்தத்தில் உறைந்து போயுள்ளது .

வன விலங்குகளும் பறவைகளும்கூட ஆழ்ந்த நித்திரையில் லயித்து கிடக்கின்றன.

அனுமார் காற்றைக் கிழித்துக் கொண்டு பறந்து வருகிறார் .அவர் முதுகில் ராமர் கவலையோடு வீற்றிருக்கிறார் .

அனுமாரின் வருகையைக் கண்டு ஐயப்பன் சன்னதிக் கதவு தானே திறந்து கொள்கிறது .

ஏதோ அசாதாரண சமிக்ஞை வர ஐயப்பன் திடுக்கிட்டுக் கண் விழித்தார் .

அனுமார் முதுகிலிருந்து ராமர் குதித்தார் . ராமனைக் கண்ட ஐயப்பன் மகிழ்ந்து எப்போதும் வாபரைக் கட்டி அணைத்து வாழ்த்துச் சொல்வது போல் உளம் மகிழ வாழ்த்தினார் .அனுமாரையும் அதேபோல் அணைத்து மகிழ்வித்தார் .

 “ சீதாப் பிராட்டியை அழைத்து வரவில்லையா ?” என ஐயப்பன் அன்போடு வினவ …

 “ நீயோ பிரமச்சாரி பிரச்சனை இல்லை .இவனுக காவியம் எழுத என் பொண்டாட்டியைக்கூட என்னிடமிருந்து பிரித்துவிட்டான்கள் ….” என ராமன் கண் கலங்கினார் .

 “ அதை ஏன் கேட்கிறீங்க … வாபர் என் உயிர் நண்பர் .. எங்களுக்கு மத பேதமெல்லாம் கிடையாது … எங்கள எல்லோரும் பார்க்கலாம் … அதையும் தடை செய்ய மல்லுக் கட்டுறானுக … போகிற போக்கைப் பார்த்தால் என் உயிர் நண்பன வாபருக்கு என்ன ஆகுமோன்னு கவலையா இருக்கு …”

அங்கே நடுநிசி அமைதியையும் தாண்டி ஒரு பீதி நிறைந்த அமைதி நிலவியது … சற்று நேரத்துக்குப் பின் மூச்சுவிட்ட ராமர் சொன்னார் ;

 “ இவனுக சிம்மாசனத்தை பிடிக்க என்னைப் பகடைக் காயாயாக்கி ரொம்ம நாளாய் உருட்டிக்கிட்டிருக்கானுக ….. நானும் பொறுத்துப் பொறுத்துப் பார்க்கிறேன் … அவனுக திருந்துறாப்ல தெரியல … நாற்காலி மோகம் உச்சந் தலைக்கு ஏறி இப்போ உன்னையும் பதம் பார்க்க ஆரம்பிச்சிட்டானுக…மனசு கேட்கல அதுதான் உன்னைப் பார்க்கலாம்னு வந்தேன் …”

 “ எனக்கும் கவலையா இருக்கு… வெள்ளம் வந்தப்போ சம்மந்தமே இல்லாம என் தலையை உருட்டினானுக … பத்து காசு கொடுக்காம எங்க ஜனங்கள தவிக்க விட்டானுக … இப்ப என்னடான்னா என்னை பார்க்க தாய்க்குலம் வரக்கூடாதாம் குதிக்கிறானுக … சித்தி கேட்டாள் என்பதற்காக புலிப்பால் கொண்டு வந்த நானா என் பிரம்மச்சாரியத்தை உடைத்து பெண்களிடம் வம்பு செய்துவிடுவேன் .. என்னை ஏன் இப்படிக் கேவலப்படுத்துறானுக ..”

ஐயப்பன் தேம்பி அழ மலையே குலுங்கியது .

“ எல்லாம் இறைவன் படைப்புன்னு நம்ம பேருல சொல்லிக்கிறவன் நம்ம கருவறைக்கு எந்த சாதி வரலாம் ,எந்த சாதி வரகூடாது ,பெண்கள் வரக்கூடாதுன்னு கண்டிஷன் போட்டு நம்மை அசிங்கப்படுத்துறானுக … நம்ம என்னமோ சமஸ்கிருததில பிஎச் டி வாங்கின மாதிரியும் தமிழ் ,மலையாளம் எல்லாம் நமக்கு தெரியாதுன்னும் வம்பு பண்றான் …” ராமர் அவர் பங்குக்கு புலம்பினார் .

 “ என் பெயரை பஜ்ரங்தள்னு வச்சிகிட்டு கலவரம் செய்து இடிக்கிறான் .. கொழுத்துறான் .. பெண்ணுங்கள பாலியல் வன்மம் பண்றான் … நாங்க விலங்குதான் ஆனால் சங்கிகள் மாதிரி அநாகரீகமாக ஈரமே இல்லாம நடந்துக்க மாட்டோம்…” இடையில் அனுமார் தன் காயத்தை திறந்து காட்டினார் .

 “ இவனுக பழையபடி சிம்மாசனத்துக்கு வந்து தேசத்தையே அவங்க கார்ப்பரேட் எஜமானன்களுக்குத் தாரைவார்க்க நம்மள பலிகடா ஆக்குறானுகளே எப்படித் தப்புவது ?” – ராமர் கேட்க .

இருவரும் மண்டையைக் குடையலாயினர் .

 “ ஐயப்பா !இப்படிச் செய்தாலென்ன ..”

 “ சொல்லுங்க ராமா !”

 “ பேசாமல் எங்காவது வேற நாட்டுக்கு ஓடிப்போயிரலாமா ?”

 “ அட ! நீங்க ஒண்ணு ராமா இன்னும் வெவரம் தெரியாமலே இருக்கீங்க … இங்க பழநியில முருகன வெளி நாட்டுக்கு கடத்திட்டுப் போயிட்டு டூப்ளிகேட்ட வச்சு ஏமாற்றுறானுக .. நாமோ ஓடிப்போயிட்டா நிம்மதின்னு டூப்ளிகேட்ட வச்சு கச்சிதமா காய் நகர்த்திருவானுக..!”

 “ அப்படின்னா பேசாமல் மதம் மாறிரலாமா ?”

 “ நமக்கு எல்லாம் ஒண்ணுதான் . ஆனால் இவனுக நம்மள உயிரோடு எரிச்சே போடுவானுக …ராமா அது வேலைக்கு ஆவாது …”

 “ என்ன செய்யலாம் … ஐயப்பா நீயே சொல்லு மகாபலின்னு நல்லவன் வாழ்ந்த பூமி உனக்குத் தெரியும் …”

 “ ராமா ! இவ்வளவு நாள் பொறுத்திட்டோம் … பல்லக் கடிச்சிட்டு இன்னும் ஆறுமாசம் இருப்போம் … நம்ம ஜனங்க ரொம்ப நல்லவங்க பழையபடி ஏமாற மாட்டாங்க … இவனுகள தொரத்தி அடிச்சிருவாங்க … ஃபிடல் காஸ்டிரோன்னு ஒருத்தரு சொன்னாராமே ‘ வரலாறு என்னை விடுதலை செய்யும்னு… அப்படி வரலாறு நம்மை விடுதலை செய்யும்னு நம்பி காத்திருப்போம் .. ஜனங்கள்ட்ட உண்மையைப் பேசுவோம் .நிச்சயம் விடியும் ..!!”

 “ கரெட் ஐயப்பா ! காத்திருப்போம் ! ஜனங்கள்ட்ட உண்மையப் பேசுவோம் … ஐயையோ இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில சூரியன் உதயமாயிடும் .. நம்ம இரண்டு பேரையும் இங்க ஒண்ணாப் பாத்தாப் போதும் அந்நிய சதின்னு நமக்கு எதிரா அந்த அமுக்குஷா  கூட்டம் கத்த ஆரம்பிச்சிரும் .. அதனால விடை பெறுகிறேன் ஐயப்பா !”

 ஐயப்பன் இருவரையு வாவரை அணைத்து மகிழ்வது போல் அணைத்து வழியனுப்பினான் .

 “அடுத்த முறை சீதாப்பிராடியோடு வருக! என ஐயப்பன் சொல்ல … அங்கே மூவரும் சிரித்ததில் சபரிமலையே அதிர்ந்திருக்கும் .

 “நிச்சயம் சீதாப்பிராட்டியோடு வருவேன்” என்றவாறே அனுமார் முதுகில் ஏறி ராமர் பறந்தார் .

பொழுது மெல்ல புலரத் தொடங்கியது …

சு.பொ.அகத்தியலிங்கம் .


சொல்.61

Posted by அகத்தீ Labels:




தினம் ஒரு சொல் .61 [ 30 /10/2018 ]

அவர்  ‘GENTLE MEN’  ‘ஜெண்டில் மேன்’ என சிலரைப் பற்றிச் சொல்கிறோம் .அடுத்து கொடுக்கும் விளக்கம் நம் தலையைச் சுற்ற வைக்கும்.  “அவர் எந்த வம்பு தும்புக்கும் போகமாட்டார் .” அதோடு நின்றாலாவது பரவாயில்லை . அதற்கும் மேலே சென்று சொல்வர்  “தானுண்டு தன் வேலையுண்டு என்றிருப்பார் .” ஆக சுற்றி என்ன நடக்குது என்கிற அக்கறையின்றி தன்னைப் பற்றி மட்டுமே யோசிப்பவர் எப்படி ஜெண்டில் மேன் ஆக முடியும் ?

ஆங்கிலத்தில் அதனை புரிந்து கொள்வதற்கும் நடப்பில் நாம் புரிந்து கொள்வதற்குமே வேறுபாடுண்டு . அடுத்தவர் விஜயத்தில் தேவையற்று மூக்கை நுழைக்காமல் ; சொன்ன சொல்லைக் காப்பாற்றி ,ரெச்பான்சிபில் சிட்டிஜனாக பொறுப்பான குடிமகனாக இருப்பதையே ஜெண்டில் மேன் என  வெளிநாட்டவர் அர்த்தப்படுத்துவர். இங்கு தலைகீழாக உள்ளது . என்ன செய்வது ?

யாரும் நம்மை எதுவும் சொல்லிவிடக்கூடாது என்பதற்காக , எல்லோரிடமும் நல்ல பிள்ளையாய் பேர் வாங்க வேண்டும் என்பதற்காக , எதையும் கண்டும் காணாமல் நழுவுகிற மனிதராக  ‘ஜெண்டில் மேனாக’ வாழ்வதைவிட கேவலம் வேறெதுவும் இல்லை . நடுநிலை என்பதெல்லாம் சுத்த ஏமாற்று ! நீங்கள் எந்தப் பக்கம் என்பதே வரலாறு நெடுகக் கேள்வி!

இங்கு தேவை நாம் புரிந்து கொண்டிருக்கிற ஜெண்டில் மேன்கள் அல்ல .சமூகத்தில் நடக்கும் அநீதிகள் ,அக்கிரமங்கள் கண்டு பொங்குகிற மனிதரே , சாதி மத வேறுபாடின்றி , ஆண் பெண் வேறுபாடின்றி சக மனிதரை நேசிக்கிற ,மதிக்கிற மனிதரே , நமக்குத் தேவை . இவரை கலகக்காரர் ,புரட்சிக்காரர் ,முற்போக்காளர் ,பிழைக்கத் தெரியாதவர் , என எப்படி வேண்டுமானலும் அழையுங்கள் .ஆனால் அவரே நமக்குத் தேவை .

காந்தி பொம்மை அல்ல நமக்குத் தேவை . அநீதிக்கு எதிராய் உரக்கப் பேசுகிற - கூர்ந்து கேட்கிற – நெருப்பாய் விழிக்கிற மனிதரா , இல்லை ‘ஜெண்டில் மேனா ” நீங்கள் யார் ? முடிவு செய்து விடுங்கள் !!!
Su Po Agathiyalingam