அன்பும் அறிவும் உடைத்தாயின்...

Posted by அகத்தீ Labels:









அன்பும் அறிவும் உடைத்தாயின்... 

சு.பொ. அகத்தியலிங்கம் 




‘‘தப்பு, சரின்னு புத்திக்கு தெரிகிறது; மனசுக்கு உறைக்கவில்லையே ...”இதே வசனத்தை அல்லது இது போன்ற வசனத்தை எத்தனையோ திரைப்படங்களில், நெடுந்தொடர்களில், மெகா சீரியல்களில் கேட்டுக் கேட்டு காதே புளித்துவிட்டது .ஆனாலும் தொடர்கிறது .ஒவ்வொருவரும் தம் வாழ்க்கை அனுபவத்தில் இது போன்று சொல்ல நேர்ந்த சந்தர்ப்பங்கள் நிறையவே உண்டு.

அப்படியாயின் அன்பும் அறிவும் எதிரெதிர் நிற்பவையா? அல்ல . அல்ல . பின் ஏன் அப்படி ?அன்பையும் அறிவையும் புரிந்து கொள்வதிலும் கையாளுவதிலும் ஏற்படுகிற பிழைகள் ;இப்படி யோசிக்க வைத்து விடுகிறது .

அவன் மனைவியை அளவு கடந்து நேசிக்கிறான்; அவளும் எல்லை கடந்து பாசத்தைக் காதலைப் பிழிகிறாள். ஆனால் திடீரென்று ஒரு நாள் இருவருக்கும் இடையே பெரும் விரிசல் ஏற்பட்டு விடுகிறது .ஏன் ? எப்படி ?ஒரு கதை சொல்லலாம் அல்லவா ?

மேலே குறிப்பிட்டது போன்ற காதலால் கருத்தொருமித்த ஒரு தம்பதியர் கொஞ்சி மகிழ்ந்திருக்கும் வேளை-வானுலா வந்த சிவபெருமானிடம் பார்வதி இந்தக் காதல் ஜோடியைக் காட்டி காதல் உன்னதமானது ; அன்பு மழையில் மூழ்கும் தம்பதியரைப் பிரிக்க உலகின் எந்த சக்தியாலும் முடியாது என்கிறார்.நம்ம சிவன் விஷமமாய் புன்னகைக்கிறார் .பார்வதி எரிச்சலுற்று, “ஏன்” என வெடித்துச் சீறுகிறாள் .சிவன் சொன்னார்: “ நாளை காலைக்குள் இருவரையும் பிரித்துக் காட்டுகிறேன்.”சவால் விட்ட சிவன் களத்தில் இறங்குகிறார் .

ஒரு குறி சொல்லும் பெண்ணாக வேடமிட்டு அந்தப் பெண்ணைச் சந்தித்து குறிசொல்லுகிறார் . “உன் வாழ்க்கை பெரும் மகிழ்ச்சி யாய் இருப்பினும், உன் கணவர் போன ஜென்மத்தில் நாயாய் இருந்தார். முழு ஆயுளும் முடியும் முன் இறந்து விட்டார். அதன் மிச்ச சொச்சமாகத்தான் தினமும் நள்ளிரவில் உன்னை நாவால் தீண்டு கிறார், இன்று இரவு நீயே தூங்குவது போல் நடித்து உண்மையை அறிக”

அதே போல் ஒரு பிராமண ஜோதிடராக வேடமிட்டு அந்த ஆணிடம் சென்று சொல்வார்;“உன் மனைவியும் நீயும் இரண்டறக் கலந்து காதல் வாழ்வு வாழினும் ; போன போன ஜென்மத்தில் அவள் (ஒரு சாதியைக் குறிப்பிட்டு) அந்த சாதியில் பிறந்து அந்த சாதிக்குரிய வர்ணக்கடமையை சரியாகச் செய்யாமல் செத்துவிட்டாள். எனவே நள்ளிரவில் அவள் உடம்பில் உப்புகரிப்பு மேலோங்கி இருக்கும்.ஐயம் இருந்தால் நள்ளிரவில் நாவால் தீண்டிப்பார்,!”

இருவரின் தூக்கமும் தொலைந்தது.அவள் தூங்குவது போல் நடிப்பாய் படுத்துக் கிடக்கிறாள்.அவன் மெல்ல எழுந்து அவளை நாவால் தீண்டுகிறான்..

“ச். சீ ... நாய் ஜென்மம்...” “ச்..சீ... ...ஜாதி கெட்டவள்...”வார்த்தைகள் தடித்து விழுந்தன . உறவு நொறுங்கியது .

சிவன் ஜெயித்த எக்காளத்தில் பார்வதியை வம்பிழுக்கிறார். அன்பு தழுவிய குடும்பம் நொறுங்கிவிட்டதே என பார்வதி புழுங்குகிறார் .

ஆனால் மூளையில் உறைந்து போயிருந்த சாதிய அழுக்கும் , வெறுப்பும் யாரோ ஒருவர் நிமிண்டிவிட்டபோது விஸ்வரூபமெடுத்து விளையாடிவிட்டது.

அறிந்த உண்மையக்கூட நொடியில் மறக்க வைத்து பகையாக்கிவிட்டது .அறிவு கொஞ்சம் அசந்த போது அன்பையும் அழிக்கும் வன்மம் விதைக்கப்பட்டுவிட்டது .

ஆக, அன்பைக் காக்கவும் அறிவின் துணை அவசியமாகும் . ஏனெனில் வள்ளுவன் சொல்லுவான்:“ அறிவு அற்றம் காக்கும் கருவி செறுவார்க்கும்உள்  /அழிக்கல் ஆகா அரண்.”அதாவது வாழ்வின் இறுதிவரை காக்கும் பெரும் கருவி அறிவே ஆகும் . உள் புகுந்து பகைவரும் அழிக்கமுடியா கோட்டை அரணாகும் அது .நான் மேலே சொன்னது வெறும் கதை அல்ல; வாழ்வின் நடப்பு.

எனக்கு தெரிந்த காதல் மணம், சாதி மறுப்புத் திருமணம் புரிந்து கொண்ட ஒரு டாக்டர் இணையர் ஒரு நாள் சாதாரணச் சண்டையில் அவசரப்பட்டு பயன்படுத்திய சாதியச் சொல்லாடல் மண முறிவை நோக்கி இருவரையும் விரட்டிவிட்டது. அறிவைக் கொஞ்சம் இழந்தபோது பேரிழப்பாகிவிட்டது. பின்னர் நேர் செய்ய மூன்றாண்டுகள் பெரும்பாடுபட வேண்டியதாயிற்று

.குடும்பம் நடத்துவதில், உறவைப் பேணுவதில், சமூக வாழ்வில் இணைந்து நிற்பதில் - ஊடுதல் காமத்திற்கின்பம் அதற்கு இன்பம் கூடி முயங்கப் பெறுவதில் அறிவின் பாத்திரம் மிகவும் காத்திரமானது .வெறும் அன்பைக் கொண்டு மட்டுமே வாழ்ந்துவிட முடியாது; வாழ்வின் சவாலை ஒவ்வொரு நொடியும் எதிர்கொள்ள அறிவில் தெளிவும் உறுதியும் மிகமிக அவசியம்.ஆயினும் அன்பின் வலிமை ஆகப் பெரிது .மீண்டும் ஒரு கதை .

பொன்னீலன் எழுதிய “ காமம் செப்பாது” என்கிற கதை .கூந்தலுக்கு இயற்கையில் மணம் உண்டா? இல்லையா? இந்த திருவிளையாடற் புராண சினிமா காட்சியை அசை போட்டுக் கொள்ளுங்கள் .

பொற்றாமரைக் குளத்தில் இருந்து எழுந்து வந்த பின்னும் நக்கீரனுக்கு ஐயம் தீரவில்லை. தூக்கம் பிடிக்கவில்லை. புரண்டு புரண்டு படுக்கிறான் .நள்ளிரவு அரைத் தூக்கத்தில் எழுந்து விறுவிறுவென்று சொக்கன் சன்னதிக்குப் போகிறான். அங்கே சொக்கனில்லை .மீனாட்சி சன்னதியில் கொஞ்சல் மொழி கேட்கிறது .இங்கிதமின்றி கதவைத் திறந்து கொண்டு உள்ளே நுழைகிறான் .

அங்கே மீனாட்சி மடியில் படுத்துக் கொண்டு கூந்தலை முகர்ந்தாவாறே சொக்கன் காதல் மொழி பிதற்றிக் கொண்டிருக்கிறான் .நக்கீரன் உள் நுழைய மீனாட்சி அவசர அவசரமாக எழுந்து தன் உடையைத் திருத்துகிறாள் வெட்கத்தோடு.

நக்கீரன் மீண்டும் ஐயம் கேட்கிறான் .சொக்கன் சொல்லுவான்;“ நக்கீரா ! காதலித்திருக்கிறாயா? காதலித்துப் பார், கூந்தல் மணக்கும். எச்சில் இனிக்கும். குழந்தையின் மழலை மொழி யாழைவிட குழலைவிட இனிதாவதைப் போல - சிறுகை அளாவிய கூழ் அமிர்தமாவதை போல ... போ... போ... போய் காதலித்துப் பார்.”

காதலின் மாயாஜாலம் புரிந்தவனாய் நக்கீரன் திரும்புகிறான்.

காதலும் அன்பும் குறையை மறைத்து நிறைவைத் தரும்; அந்த வெள்ள அன்பின் பெருக்கில் வாழ்க்கை சுகிக்கும் .குறை நிறைகளோடு ஒருவரையொரு வர் ஏற்பதே வாழ்வின் வெற்றியாகும் .
ஒருவரை ஒருவர் புரிந்து வாழ்வ தென்பதன் பொருளென்ன?தமிழீழப் போர்ச் சூழலிலும் நாளாயினி தாமரைச் செல்வி எனும் பெண்கவிஞர் மொழிந்த காதல் வாழ்வு விடையாகும் .

“காதல் என்றால்என்னவென்று தெரியுமா உனக்கு ?

எனக்கே எனக்கான வாழ்வையும்

உனக்கே உனக்கான வாழ்வையும்

நீயும் , நானும்

மனம் கோர்த்து

வாழ்ந்து பார்ப்பதுதான்.

அதற்காக,

என் வாழ்வை,

என விருப்பை வெறுப்பை

எல்லாம் துறந்து

உனக்காய் மட்டும்

உன் விருப்பு வெறுப்போடு

உனக்காய் வாழ

எனக்கு இஷ்டமில்லை .

நீ நினைக்கும்

குருட்டு

செவிட்டு

ஊமைக் காதலியாய்

நான் இருப்பேன் என

நினையாதே!”


அன்பும் அறிவும் சங்கமிக்கும் சமத்துவ வாழ்வின் வாசல் இதுதானே!

“அன்பும் அறமும் உடைத்தாயின் இல்வாழ்க்கை

பண்பும் பயனும் அது”

-என்ற வள்ளுவரின் அளப்பரிய மெஞ்ஞானத்தோடு
“அன்பும் அறிவும் உடைத்தாயின்... என்ற

பொருள் பொதிந்த புதிய சொற்றொடரையும் சேர்ப்பது காலத்தின் தேவை அல்லவா?

நன்றி ; தீக்கதிர் , வண்ணக்கதிர் , 13/05/2018.

அகநெருப்பு

Posted by அகத்தீ Labels:




போராட்ட வரலாற்று நாவலெனில் மிகையோ!!

Posted by அகத்தீ Labels:





போராட்ட காலத்தில் பென்சிலய்யாவின் ஓராண்டு நினைவை ஒட்டி ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட பிரேயர் மீட்டிங் மற்றும் பிரியாணி சாப்பாட்டைக்கூட அனுமதிக்காத போலீஸ் கெடுபிடி ; அதனை மாமி ,தாரா ,பரிசுத்தம் மற்றும் இதர பெண்கள் ஒற்றுமையாய் எதிர்த்து போலிஸ் நிலையம் சென்றது


போராட்ட வரலாற்று நாவலெனில் மிகையோ!!


சு.பொ.அகத்தியலிங்கம்





தங்கள் குவாட்டர்ஸுக்கு எதிரே உள்ள குவாட்டர்ஸ் காலியான போது , “ வேறு யாராவது வரதா இருந்தா சொல்லுங்கோ நாம்ப இடமாறிடலாம் “ என தன் கணவரிடம் புலம்பிய மாமிதான் ; நிகழ்வு போக்கில் பென்சிலையா குடும்பத்தோடு உயிர்துடிப்பு மிக்க உறவைப் பேணினார்

வாலிபால் ப்ளேயர் பென்சிலய்யா உடல் நலம் பாதிக்கப்பட்டு மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்படிருக்கிற காட்சியில் நாவல் துவங்குகிறது . ஆச்சாரமான பிராமண குடும்பத்துக்கும் கிறித்துவ தலித் தெலுங்கு குடும்பத்தைச் சார்ந்த பென்சிலய்யா குடும்பத்துக்குமான நெருக்கமான பிணைப்பு வலுவாய் சொல்லப்படுகிறது .

ரயில்வேயிலும் துறைமுகத்திலும் குவாட்டர்ஸில் தன் வீட்டுக்கு எதிரே தலித் வராமல் தவிர்க்க எப்படி எல்லாம் முயலுவார்கள் என்பதை தனி நாவலாகவே சொல்லலாம் . அதனையும் மீறி மத ,மொழி ,சாதி வேறுபாடுகளுக்கு அப்பால் அங்கு ஐசிஎப் குவாட்டர்ஸில் உருவாகும் ஒருவித பாசமும் பிணைப்பும் இந்நாவலில் இயல்பாய் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது .

1974 ரயில்வே தொழிலாளர் வேலைநிறுத்தம் சார்ந்து பின்னப்பட்ட நாவல் . அம்பிதான் இதன் கதை சொல்லி .நாவல் முழுவதும் சென்னை ஐசிஎப் ரயில் பெட்டித் தொழிற்சாலை குடியிருப்பில் நிகழ்வதாகவே இருக்கிறது .அன்றைய காலகட்டத்தை அசை போடுவோருக்கு பலப்பல உணர்வுகளை உசுப்பிவிடும் நாவல் .

பென்சிலய்யா மரணம் அதைத் தொடர்ந்த கரிசனமிக்க அண்டைவீட்டார் அரவணைப்பு ; பென்சிலய்யா மனைவி பரிசுத்தம் ரயில்வே தரும் உதவியை ,வேலையைய்ப் பெற அனைவரும் மனப்பூர்வமாய் ஒத்துழைப்பது என அன்றைய காலகட்டத்தின் சமூக நல்லிணக்கம் மிக்க பரிவு நாவல் முழுக்க வியாபித்துள்ளது . இன்றைக்கு சாதியும் மதமும் கூறு போடும் சமூக அவலம் கண்முன் உறுத்துகிறது ; ஆயினும் இதன் விதை அன்றே உள்ளீடாய் இருந்த செய்தியும் நாவலில் போகிற போக்கில் மெலிதாய்க் கோடிடப்படுகிறது .

அம்பியின் குடும்பம் வித்தியாசமானது .ஆச்சாரமான அம்மா , ரயில்வே சங்கத்தில் ஈடுபாடுகொண்ட அப்பா , வாசிப்பின் வழி விரிந்த ஞானம் கொண்ட சகோதரி , வேலையில்லாத ஆனால் இடதுசாரி அரசியல் ஈடுபாடுகொண்டு அதே வேலையாய் அலையும் அம்பி .அவரது சகா வைத்தியர் வேலாயுதம் , கட்சியிலும் சங்கத்திலும் ஈடுபாடுகொண்ட தோழர்கள் கிருஷ்ணன் உள்ளிட்ட பலர் இந்நாவலில் உலவுவர் . இதில் அநேகம் பேர் மெய்யாக வாழ்ந்த சிலரின் மாதிரிகள் ; அவர்கள் அச்சு அசலாய் நம்முன் வந்து நிற்பது போல் சித்தரித்திருப்பது ராமச்சந்திர வைத்தியநாத்தின் வெற்றி என்பேன் .

அகில இந்திய ரயில்வே ஸ்டிரைக் உருவாகும் காலம் ; மெல்லக் கொதிப்பேறிய கோவம் ;வெடிப்பாய் நிகழ்ந்த ஸ்டிரைக் இவற்றை சொல்லுவதில் கூர்மையாய் இந்நாவலாசிரியர் செயல்பட்டிருக்கிறார் . கேட்டகிரி சங்கங்கள் , ஒர்க்கர்ஸ் யூனியன் ,யுனைட்டெட் ,பேரவை ,மஸ்தூர் ,கார்மிக் ,எஸ்சி எஸ்டி , ,சிஐடியு ,எஐடியுசி ,ஏஐஆர்எம், பெடரேஷன் ,சங்கு இப்படி பிரிந்து கிடக்கும் தொழிற்சங்கங்கள் தலைமையில் நிலவிய பல்வேறு ஊசலாட்டங்கள் என அனைத்தையும் உள்வாங்கி அததற்குரிய இடமும் நியாயமும் வழங்கி இருக்கிறார் எனில் மிகை அல்ல .

போராட்ட காலத்தில் பென்சிலய்யாவின் ஓராண்டு நினைவை ஒட்டி ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட பிரேயர் மீட்டிங் மற்றும் பிரியாணி சாப்பாட்டைக்கூட அனுமதிக்காத போலீஸ் கெடுபிடி ; அதனை மாமி ,தாரா ,பரிசுத்தம் மற்றும் இதர பெண்கள் ஒற்றுமையாய் எதிர்த்து போலிஸ் நிலையம் சென்றது ; அதனைச் சார்ந்த நிகழ்வுகள் மிக சிரத்தையோடு மிகுந்த பொறுப்புணர்வோடு எழுதப்பட்டிருக்கிறது .

போராட்டத்தின் நடுவே அம்பியின் தந்தையே நிர்வாகம் அனுப்பும் பஸ்ஸில் வேலைக்குச் செல்லும் நிர்ப்பந்தம் ஏற்படும்போது ; பரிசுத்தம் மறுத்து கம்பீரமாய் பஸ்ஸிலிருந்து இறங்குவது இயல்பாய் வடிக்கப்பட்டுள்ளது .

மதுரையில் போராட்டத்தை ஆதரித்து ரயில் மறியலில் ஈடுபட்ட ராமசாமி ரயிலேற்றிக் கொல்லப்பட்டது பதிவாகி இருக்கிறது .ஆனால் அது இன்னும் கொஞ்சம் விரிக்கப்பட்டிருக்கலாமோ ?

“ ஒரு நாற்பது அல்லது ஐம்பது நாட்களில் பெற்றிட்ட அனுபவம் ,ஒரு சகாப்த வாழ்வுக்கு இணையாகவே தோன்றுகிறது .” என நூலாசிரியர் என்னுரையில் சொல்லுவது மெய்யென்பதை இந்நூலும் உறுதி செய்கிறது .

அன்றைய காலகட்டத்தின் நாவல் ,சினிமா என அனைத்தையும் உரையாடல் வழி அம்பி மற்றும் சரோஜா பாத்திரம் மூலம் சொல்லிச் செல்வது நுட்பமான அவதானிப்பின் சாட்சி . இடையிடையே தான் சார்ந்த இயக்கத்தின் மீதும் மெல்லிய பகடிவீச்சு வாசிப்புக்கு மெருகூட்டி நம்பிக்கையை அதிகப்படுத்துகிறது .

பொதுவாக ரயில்வேயில் இறந்துபோனவரின் மனைவிக்கு வேலைதேடி உதவ அலையும் போது ஒரு வித உறவும் முகிழ்த்துவிடுவது சர்வசாதாரணம் ; அதனை கொச்சையாக்காமல் மேம்பட்ட ஆண் பெண் உறவாக அம்பி - பரிசுத்தம் உறவை சித்தரித்திருப்பது பாராட்டுக்குரியது .

“ உன் அப்பா ஸ்தானத்திலே இருந்து பார்தேன்னா எனக்கு சந்தோஷம்தான் ; அவனோடு அப்பாவ பார்க்கிறச்சே நிம்மதின்னும் சொல்லலாம் ; கோடி மங்கலம் ஐயாகுட்டி சாஸ்திரிகளோட பிள்ளையா பார்க்கிறச்சே கோபமும் ஆங்காரமும் சேர்ந்து வருது ; டிவெண்டி ஷாப் நாப்பது எண்பது டோக்கண் ஸ்கில்ட் சிவராமன் என்கிறப்போ எல்லா இடத்திலேயும் நடந்திண்டு இருக்கு ,இப்போ நம்ம வீட்லேயும் நடக்கிறது . இதுலெல்லாம்கூட நம்ம இஷ்டம்னு பிடிவாதம் பிடிச்சு சின்னஞ் சிறுசுகளை அலைக் கழிக்கணுமான்னு தோணுது .” என அம்பியின் அப்பா மூலம் சொல்லுவது அழுத்தமான பக்குவநிலை .இது எங்கும் வாய்க்கப் பெறின் குடும்ப ஜனநாயகம் மெல்ல தழைக்குமே! ஆணவக் கொலைகளுக்கு இடமில்லாமல் போகுமே !

அம்பி இடதுசாரி முழுநேர ஊழியனாக பரிசுத்தம் துணையாவது நல்ல குறியீடு . கணவனை இழந்து ரயில்வே குடும்ப பென்ஷன் பெறும் பெண் . இளவயதாயிருப்பினும் , மறுமணம் நியாயமாய் இருப்பினும் சட்டபூர்வமாய் செய்தால் பென்ஷனை இழக்க வேண்டிவரும் ; ஆகவே லிவிங் டுகெதர் போல் சேர்ந்து வாழுவதே இத்தைகோருக்கு விதிக்கப்பட்டிருக்கிறது . அம்பியும் பரிசுத்தமும் அப்படித்தான் .இச்செய்தி போகிற போக்கிலேனும் சொல்லியிருக்கலாமே ! அது ஒன்றும் பிழையும் அல்லவே ! விவாதிக்கப்பட வேண்டிய ஒரு பெரும் பிரச்சனையும் ஆயிற்றே !

ரயில்வே ஸ்டிரைக்கை மையமாக வைத்து நாவல் எழுதியதற்காக எவ்வளவு பாராட்டினாலும் தகும் ; இதுவரை செய்யாமல்விட்டதை செய்ததற்காக நன்றி கூறுகிறோம் .

அன்றைய போராட்டம் ; ரயில்வேயிலுள்ள சூழல் எல்லாம் தெரிந்த ஒருவருக்கு இந்நாவல் மிகமிக நெஞ்சுக்கு நெருக்கம் ஆகும் . ஆனால் ,புதிய வாசகனுக்கு இதிலுள்ள பல செய்தியை உள்வாங்குவதில் சிரமம் இருக்கத்தானே செய்யும் ?

முன்னுரை எழுதிய ஆர் .இளங்கோ இலக்கியம் குறித்து ஒரு பார்வை வழங்க முயற்சித்திருக்கிறார் .பிழையல்ல ;தேவைதான் . ஆனால் இந்த நாவலின் பேசு பொருளான ரயில்வே ஸ்டிரைக் குறித்து ஒரு வரலாற்றுக் குறிப்பை அவர் முன்னுரையாகவோ ,பின்னுரையாகவோ எழுதிச் சேர்த்திருக்க வேண்டும் . அப்போதுதான் நாவலின் நோக்கம் நிறவேறும் .

சில செய்திகளுக்கு அடிக்குறிப்பாகவோ பின் இணைப்பாகவோ விவரம் தந்திருக்க வேண்டும் .எடுத்துக்காட்டு : பொன்மலைத் தியாகிகள் . பல்வேறு ரயில்வே சங்கங்கள்

இதையெல்லாம் இளங்கோ செய்திருப்பின் வைத்தியநாத் நிச்சயம் ஏற்றிருப்பார் ; வேறு யாரேனும் செய்தால் மறுத்திருப்பார் . இளங்கோ செய்யத் தவறிவிட்டார் . நாவலே அம்பி மூலமின்றி வேறொருவர் மூலம் நகர்த்தப்பட்டிருப்பின் இன்னும் வலுவாய் இருந்திருக்குமோ ?

எப்படி இருப்பினும் இந்நாவல் வருகை காத்திரமானதும் . வாசிக்க வேண்டிய முக்கிய நாவலும் ஆகும் . போராட்ட வரலாற்று நாவலெனில் மிகையாமோ ? .




ஸ்டிரைக் , [ புதினம் ]
ஆசிரியர் : ராமச்சந்திர வைத்தியநாத்,
வெளியீடு : பாரதி புத்தகாலயம் ,7, இளங்கோ சாலை , தேனாம்பேட்டை ,
சென்னை - 600 018.
பக் : 304 , விலை : 250/

சூழும் வலி

Posted by அகத்தீ Labels:








சூழும் வலி




பேரழிவு துரத்திக்கொண்டிருக்கிறது
நெருப்பு வளையம் சூழந்திருக்கிறது
எல்லா பக்கமும் கொலைவெறியோடு
காத்திருக்கிறது கொடும் பூதங்கள்
நிராயுதபாணியாய் சிக்கிய கூட்டம்
தப்பிக்க வழிதேடி தவிக்கிறது
புகைமூட்டம் கண் தெரியவில்லை
எந்தப்பக்கம் ஓடுவது இலக்குமில்லை
நெருக்கடி நேர சட்டாம் பிள்ளைகள்
ஆளுக்கொரு திசையில் இழுக்க
அழுகையும் பற்கடிப்புமாய் பொழுதுநகர
அவதார புருஷனின் வருகைக்காய்
காத்திருந்து காத்திருந்து காத்திருந்து
சூழந்த நெருப்பு ஒவ்வொருவராய் விழுங்க
எரிந்து சாவதா ? எழுந்து வெல்வதா ?
விதி உங்கள் கையில் ...

சு.பொ.அகத்தியலிங்கம் .

இன்னும் நிறையக் கொட்டிக்கிடக்கே

Posted by அகத்தீ Labels:







இன்னும் நிறையக் கொட்டிக்கிடக்கே...

ச. சுப்பாராவ் என்றதும் அவரது மறுவாசிப்பு படைப்புகளே நினைவில் நிற்கும். புராணங்களை உள்வாங்கி நுட்பமாய் சமூகநீதி ,பெண்ணியம்,வர்ணாஸ்ரமம் போன்ற கோணங்களில் நறுக்குத் தெறித்தாற்போன்ற ஆனால்உறுத்தாத படைப்புகளை தந்து நம் நெஞ்சில் சம்மணம்போட்டு உட்கார்ந்திருப்பவர் அவர்.

முந்தைய மூன்று தொகுப்புகளை அசைபோட்டுக்கொண்டே இந்த நான்காவது தொகுப்பில் நுழைந்தால் இதிலும் மொத்தம் 16 கதைகளில் ஏழு கதைகள் மறுவாசிப்பு சார்ந்தவை.

ராமன் சரயு நதியில் தற்கொலை செய்து கொண்டானா? கொல்லப்பட்டானா? என்கிற முடிச்சை அவிழ்க்கும், “ வேறொன்றின் ஆரம்பம்.” கதை பரிசு பெற்ற கதை. சம்புகன் தலையை ராமன் கொய்தகதை தெரிந்தவர்களுக்கு சம்புகனின் மகன் பழிவாங்கியதன் நியாயம் புரியும் ; எந்த வேறொன்றின் ஆரம்பம் என்பதும் தெளிவாகும். சம்புகன் யாரென்பதை கதையோட்டத்தில் ஒற்றை வரியாகவேனும் சேர்த்திருக்கலாமோ?

“குரு.” , “ஒரு சக்கரவர்த்தியின் ஜனனம்” , “இரண்டாம் இடம்,” மூன்றுகதைகளுக்கும் மிக நெருக்கமான தொடர்புள்ளது மட்டுமின்றி ; இக்கதைகளின் துவக்கமும் கிட்டத்தட்ட திரும்ப திரும்பச் சொல்வது சலிப்பூட்டாதோ?தனித்தனி இதழில் வரும்போது தெரியாது ; ஒரே தொகுப்பில் இடம்பெறும் போது வாசகனை சற்று இடறவைக்குமே!. மூன்றையும் ஒன்றாக்கி மூன்று காட்சிகளாய் பின் பகுதியை அமைத்திருந்தால் வீரியம் கூடியிருக்கலாம் ?

இந்த மூன்று கதைகளோடு , “ராஜ தந்திரி’ , “பதிலில்லா கேள்வி” “ராஜ்ஜியத்திற்காக” ஆகியனவும் சேர்த்து ஆறுமே மகாபாரத கதைகளின் மறுவாசிப்பே.

கர்ணனின் குரு ஏகலைவன் எனப் பேசும் குரு , வர்ணக்கலப்பின் மீதான வன்மத்தைப் பேசும் ஒரு சக்கரவர்த்தியின் ஜனனம், இரண்டாம் இடம், ராஜதந்திரி, பதிலில்லா கேள்வி, இவற்றுடன் பரமாத்மாவின் பெண் பற்றிய அருவருப்பான பார்வையை போட்டுடைக்கும் ராஜ்ஜியத்திற்காக என இக்கதைகளின் நுட்பமான மறுவாசிப்பை பாராட்டாமல் இருக்கவே முடியாது.

அனுபவச் சூட்டில் பொரித்தெடுத்த ; மனமாற்றம் , பூனை புராணம், டார்வின் விதி , தேவரனைவர் , புதிய பாடம் போன்ற கதைகள் நம் நெஞ்சோடுபேசும் .

அதிலும் அந்த ‘‘ஜீன்ஸ்” எல்லோரையும் அசை போடவைக்கும்.“மெல்லுவதற்கு கொஞ்சம் அவல் ,” என்பது வெறும் கதையல்ல ; ஆண் பெண் நட்பு பற்றி பொதுபுத்தியில் உறைந்து போயுள்ள சீழைக் குத்திவிடும் நுட்பமான கதை ; அதில் மேற்கோளாய் வரும் விகடன் கவிதை உட்பட.

“எஞ்சிய சில நல்ல பக்கங்கள்,” எனும் முதுமை சார்ந்த அனுபவப் பிழிவு நம்மை நாமே அசைபோடவைக்கும் . அது சரி, இத்தொகுப்புக்கு அவ்வளவு கச்சிதமாய் இத்தலைப்பு பொருந்திப் போவது எப்படி ?

மொழி பெயர்ப்புப் பணியில் தீவிரமாகி விட்டதால் படைப்பிலக்கியத்தில் பங்களிப்பது குறைந்து போயுள்ளது. கேட்டுக்கொண்ட போதுமட்டுமே எழுத நேர்ந்தது என முன்னுரையில் கூறியுள்ளதை இந்நூலை வாசிக்கும் போது உணரவும் முடிகிறது.

மொழி பெயர்ப்பு பணியைக் குறைத்து மதிப்பிடவும் இல்லை ; வேண்டாம் என்று கூறவும் மாட்டேன் . ஆனால் என் போன்றோர் கவிதை,சிறுகதை என முயன்றும் வெற்றிபெற முடியவில்லை .ஆனால் உங்களுக்கு நன்கு கைவரப் பெறுகிறது .நல்லதோர் வீணை செய்தே நலங்கெடப் புழுதியில்எறிவதுண்டோ?

இலக்கிய,இதிகாச,புராணப் பரப்பில் மறுவாசிப்புக்கு இன்னும் நிறையக் கொட்டிக் கிடக்கே!.



எஞ்சிய சில நல்ல பக்கங்கள் ,ஆசிரியர் : ச. சுப்பாராவ்,
வெளியீடு : பாரதி புத்தகாலயம்,7,இளங்கோ சாலை , தேனாம்பேட்டை , சென்னை - 600 018.
பக் : 80 , விலை .ரூ.70/
சு.பொ.அகத்தியலிங்கம்.
நன்றி : புத்தகமேசை , தீக்கதிர் , 08/03/2018.

மழை வந்ததும்...

Posted by அகத்தீ Labels:









ழைவந்ததும்...


சு.பொ.அகத்தியலிங்கம்.

ழை வந்ததும் ஒதுங்க இடம் தேடினேன்
மழையில்  ஆட்டம் போட்டு அம்மாவிடம்
அடிவாங்கிய நாட்கள்  நினைவிலாடின
பேரன் மழையில் நனையாமல் அணைத்துச்
சென்ற நேற்றின் காட்சி நெஞ்சில் விரிந்தது
மழை என்னை மெல்ல கடத்திச் சென்றது
ஒரு மழை இரவில் மண்சுவர் இடிய கூரை சரிய
விடியவிடிய தவித்த தவிப்பு வலித்தது நெஞ்சில்
மாமழை போற்றுதும் என்றதும் இதயத்தின் துடிப்பே
அடைமழை எப்போது நிற்கும் ; ஏங்கியதும் மெய்யே !
கேட்டதும்  கேட்டபடி பெய்ய  ஏவலாளா மழை ?
பெய்கையில் தேக்கவும் வடிக்கவும் தவறியது யார் பிழை ?
பெய்யாமல் வறுத்ததும் பெய்து அழித்ததும் என
ஒவ்வொரு மழையும் ஒரு சுவட்டை விட்டுச் செல்கிறது
மனிதனுக்கு அதில் எவ்வளவோ பாடம் இருக்கிறது
பேசுகிறோம் எழுதுகிறோம் பேசிக்கொண்டே இருக்கிறோம்
நேற்றின் தேவையும் இன்றின் சிக்கலும் புரிந்தும் புரியாமல்
யார் மீது பழிபோட ; என்னென்ன கதை சொல்ல ஓயாமல்
யோசித்தோம் ; ஒரு போதும் உன்மைதேடி உரையாடினோமா ?



என்னோட காமாட்சி ஆச்சி !!!

Posted by அகத்தீ Labels:






என்னோட காமாட்சி ஆச்சி !!!


இன்று [ மார்ச் 8 ] சர்வதேச உழைக்கும் பெண்கள் தினம் ; யாரெனும் ஒரு பெண்ணியப் போராளியை எழுதலாம்தான் . ஆனால் ஒவ்வொரு வீட்டிலும் பெண்ணியப் போராளிகள் இருப்பார்கள் . நாம் அவருக்கு வாயாடி ,பஜாரி ,அடங்காப்பிடாரி என பல பட்டங்கள் கொடுத்து திரைபோட்டிருப்போம் .


என் ஆச்சி . அதாவது அப்பாவின் அம்மா காமாட்சி அம்மாள் எனும் பெண்ணியப் போராளியை ; அதாவது மேலே சுட்டிய பட்டங்கள் வாங்கிய ஒரு பெண்ணை அறிமுகம் செய்யப் போகிறேன் .

என் காமாட்சி ஆட்சி சுமார் ஆறடி உயரம் இருப்பார் .திடகாத்திரமான உடம்பு . சிகப்பு நிறம் .பேரழகி . ஒரு வேளை அன்று அழகிப் போட்டி நடந்திருந்தால் ஐஸ்வர்யா என் பாட்டியிடம் தோற்றிருப்பார்.

என் ஆச்சிக்கு திருமணம் ஆகும் போது வயது பதினாறு . தாத்தாவுக்கு வயது அறுபது . தேவாங்கு உடம்பு .நாலரை அடி உயரம் . என் தாத்தாவுக்கு அது நான்காவது கல்யாணம் . அதன் பிறகு இரண்டு ஆசை நாயகி வேறு .அதை பிறகு பார்ப்போம் .

கோவில் தர்மகர்த்தா என்பதால் கோவிலுக்கு சொத்து இருக்கும் இடமெல்லாம் இப்படி மனைவியோ / ஆசை நாயகியோ அவருக்கு . பெண்களி விருப்பத்தை யார் கேட்டனர் ; எல்லாம் பணம் முடிவு செய்தது .

என் ஆச்சிக்கு இரண்டு மகன்கள் பிறந்தபின் அவர் வேறு ஆசைநாயகி பக்கம் போய்விட்டார் . அவர் எங்கு இறந்தார் என்பது யாருக்கும் தெரியாது.

ஆச்சிக்கு கிடைத்த கொஞ்சம் வயலும் வீடும் அவரது அழகும் அவருக்கு பகையாளியை அதிகப்படுத்தின .அதிலும் உறவினர்கள் கழுகாய் வட்டமிட்டனர் .

என் ஆச்சி ஜாக்கெட் அணிந்து பார்த்ததில்லை . வெள்ளைப் புடவைத் தூக்கிச் சொருகியபடியே இருப்பார் . பாம்படம் அணிந்த காது . கழுத்தில் எப்போதும் ஒற்றைச் சங்கிலி அணிந்திருப்பார் .திருநீறு பூசிப் பார்த்ததே இல்லை .
தூங்கும் போதும் ; வயலுக்கு ஆற்றுக்கு போகும் போதும் வீச்சரிவாள் கூடவே இருக்கும் ; யாராவது வாயைத் திறந்தால் அவ்வளவுதான் காதுகூசும் வசவுகளால் துளைத்து எடுத்துவிடுவார் . என் ஆச்சி வாயைத் திறந்தால் எல்லோரும் காதை மூடிக்கொண்டு ஓட்டம் பிடிப்பர் .

என் ஆச்சி கோவிலுக்கு போகமாட்டார் ,சாமி கும்பிடமாட்டார் . சடங்கு ,சம்பிரதாயம் எதையும் மதிக்கமாட்டார் .அவருக்கு எழுதப்படிக்கத் தெரியாது .பகுத்தறிவு ,நாத்திகம் எல்லாம் அறியமாட்டார் .தன் கணவரின் மீதான கோபம் . “ கொட்டை , பட்டை போடுற எல்லா பயலும் அயோக்கியன் ,” என்ற அனுபவத் தீர்மானம் .அடிக்கடி அதை சொல்லவும் செய்வார் ,

தனது சாதியோடு நெருங்கமாட்டார் .இயல்பாக வீடும் கடைக்கோடியில் இருந்தது .நாவிதர் ,வண்ணார் ,தாழ்த்தப்பட்டோர் வீடுகள் அடுத்தடுத்து ; அவர்களோடு மிக நெருக்கம் .அவர்கள் வீட்டில் சாப்பிடுவது ;தன் வீட்ட்டில் அவர்களுக்கு சாப்பாடு போடுவது என இயல்பான சமூகசீர்திருத்தம் செய்தவர் . அது அவருக்கு பெரும் பாதுகாப்பு வளையமும் ஆனது .


அவர் ஆற்றுக்கு போகும் போது ஒரு இடுப்பில் நானோ என் அண்ணனோ இருக்க இருக்க இன்னொரு இடுப்பில் அவர்கள் வீட்டு பிள்ளைகளை இடுக்கிக் கொள்வார் .இதன் காரணமாக சாதி சொல்லி என் அம்மாவுக்கும் அவருக்கும் சண்டைகூட வரும் .அப்போதும் ஆச்சி மிரட்டிவிடுவார் .


அவா பொம்பளையா போக்கிரி பஜாரி !” என ஊரும் உறவும் வசை பாடும் .

ஆனால் அவரின் துணிச்சலும் கம்பீரமும் போர்க்குணமுமே அவரையும் அவர் சொத்தையும் காக்கவும் உதவின . பிள்ளைகளை வளர்க்க உதவின . வயலைக்கூட குத்தகைக்கு விடாமல் அவரே பயிர் செய்தார் .உழைப்பாளிகள் இவரின் உற்ற துணையாய் இருந்தனர் ; சொந்த சாதியினரோ வன்மம் காட்டினர் .

நான் கட்சிக்கு வந்த பின்னரே என் அம்மா சாதியைப் பார்க்காமல் எல்லோரும் பழக ;இரண்டறக் கலக்க பழகினார் .

என் ஆச்சியைப் பற்றி எதிர்மறை பிம்பத்தையே என் அம்மாவும் அம்மாவழி ஆச்சியும் ஏற்படுத்தியிருந்தனர் . குமரி மாவட்டத்தில் அம்மாவழி வீட்டில்தான் குடியிருக்கும் வழக்கம் இருந்ததால் அப்பா வழி ஆச்சி மீது ஆசை இருப்பினும் ,லீவு நாட்களில் போனாலும் அம்மா வழி ஆச்சி சொன்னதே படிந்தது .

கொஞ்சம் வளர்ந்த பிறகு பழைய செய்திகளை விவரமாக அறிந்த பின்னர் காமாட்சி ஆட்சி பெண்ணியப் போராளியாய் என் மனதில் சம்மணம் போட்டு உட்கார்ந்துவிட்டார் . என் அம்மாவும் பின்னாளில் இதனை உணர்ந்து உறுதி செய்தார் . என் அம்மாவிடம் நல்ல மாற்றங்கள் ஏற்பட்டன . என் ஆச்சி நிச்சயம் ஒரு இயல்பான பெண்ணியப் போராளியே !

ஒவ்வொரு வீட்டிலும் இப்படி வசை மொழி வாங்குவோரை , பேய் பிடித்தோரை ,சாமி வருவோரை அலசிப் பாருங்கள் ஒரு பெண்ணியப் போராளியின் கண்ணீர்க் கதை அதற்குள்ளிருக்கும் .

பெண்ணியம் மேற்கிலிருந்து வந்ததோ அந்நியக் கருத்தோ அல்ல ; ஒவ்வொரு வீட்டுக்குள்ளும் சாம்பல் பூத்த நெருப்பாய் கனந்து கொண்டிருப்பதாகும் .

உற்று அறிவீர் ! உரக்கப் பேசுவீர் ! இதுவே என் பெண்கள் தினச் செய்தி !

[ எவ்வளவு முற்போக்கு ,புரட்சி பேசினும் ஆணாதிக்க உணர்வின் மிச்ச சொச்சம் பேச்சிலும் நடைமுறையிலும் இருக்கத்தான் செய்யும் ; நானும் விதிவிலக்கல்ல . நீங்களும் விதிவிலக்கல்ல .ஆயினும் பாலின சமத்துவத்துக்கான போராட்டம் உள்ளுக்குள்ளும் வெளியும் சமரசமின்றி தொடர்வதன்றி வேறுவழி ?}

- சு.பொ.அகத்தியலிங்கம் .