காஷ்மீரும் உத்தர்கண்டும் தமிழகதுக்கு சொல்லும் சேதி..

சு.பொ.அகத்தியலிங்கம்

ஜம்மு காஷ்மீரில் இயற்கை பேரழிவைக் கண்டு இதயம் கசியாத யாரும் மனிதனே அல்ல . 2004 ல் தமிழகத்தைத் தாக்கிய சுனாமியின் கோர வடுக்கள் இன்னும் முற்றாய் மங்கி மறைந்த பாடில்லை . மும்பையை 2005 ல் புரட்டியெடுத்த வெள்ளத்தின் கொடும் நினைவுகள் இன்னும் உறுத்திக் கொண்டிருக்கிறது . 2013 ல்  இயற்கை புரட்டிப் போட்ட உத்தர்கண்டு இன்னும் நிமிர்ந்த பாடில்லை . ஜம்மு காஷ்மீரில் எங்கும் அழுகையும் பற்கடிப்புமாய் வேதனையின் கூக்குரல் .

நிவாரணப்பணிகள்  நடந்து கொண்டிருக்கின்றன ; இழந்தது எவ்வளவு இன்னும் கணக்கிட்டு முடியவில்லை ; உயிரிப்பின் முழுவிவரம்கூட தெரியவில்லை . இந்த சோகத்திலும் அரசியல் விளையாட்டும் நடந்து கொண்டேதான் இருக்கிறது .

இதற்கிடையில்  இன்னும் பல முறை வரலாறுகாணா பெருமழை இந்தியாவை மீண்டும் மீண்டும் தாக்கும் . பேரழிவுகள்  தொடரும் . அடுத்த பத்து ஆண்டுகள் இயற்கை பேரிடர்களும் பேரழிவுகளும் நிச்சயம் அதிகரிக்கும் . இவ்வாறு இயற்கை பேரிடரை ஆய்வு செய்யும் விஞ்ஞானக் கழகம் எச்சரித்துள்ளது . இக்கழக துணை இயக்குநர் சாந்தி பூஷன் பத்திரிகையாளர்களிடம் இதனை தெரிவித்தார் .

ஏன் இந்த கொடுமை ? இயற்கையை நாம் அளவுக்கு அதிகமாகச் சுரண்டினோம் ; அழித்தோம் ; அழிச்சாட்டியம் செய்தோம் . இப்போது இயற்கை பதிலடித் தரத்துவங்கிவிட்டது . “ துட்டுக் கொடுத்து சூனியம் வைத்துக் கொள்வது போல ” என்றொரு வழக்குச் சொல் உண்டு ; அது போல இயற்கைச் சீண்டி வட்டியும் முதலுமாய் வாங்கிக் கட்டிக்கொள்கிறோம் .

இப்போது ஜம்மு காஷ்மீரில் பெய்த மழை இதற்கு முன்னர் நூறு ஆண்டுகளில் பெய்ததில்லை என்பது உண்மையே . ஆயினும் மனிதன் பேராசையினால் இயற்கையைச் சீர்குலைத்ததினால்தான் இழப்பு மிகமிக அதிகமாகிவிட்டது என்கிறார்கள் வல்லுநர்கள்.

ஆம் , வூலூர் ஏரி முன்பு 20,200 ஹெக்டேர் பரப்பளவு கொண்டதாக இருந்தது ; அது இப்போது வெறும் 2400 ஹெக்டேராக  கிட்டத்தட்ட பத்திலொரு பங்காகச் சுருங்கிவிட்டது . ஆம் 90 விழுக்காடு ஏரியை ஆக்கிரமித்து விட்டனர் . ஸ்ரீ நகரின் பேரழகே தல் ஏரி . அங்குள்ள படகு வீடுகள் புகழ் பெற்றவை . அந்த ஏரி முன்பிருந்ததின் பாதி அளவுக்கும் கீழாகச் சுருங்கிவிட்டது . இப்போது வெறுமே 1200 ஹெக்டேர் மட்டுமே இப்போது உள்ளது ; அதாவது மீதமுள்ள சுமா1200 ஹெக்டேர் நிலமுதலைகளால் ஏப்பம் விடப்பட்டுவிட்டது . ஜீலம் நதியின் வடிகால்கள் ஆக்கிரமிப்பால் சுருங்கி சுருங்கி ஓடையாகி விட்டது . நதி பெருக்கெடுத்து ஓங்காரமாய் வந்த போது அனைத்தையும் குதறி எறிந்துவிட்டது . அதற்கு நதியா குற்றவாளி ? இல்லை . நதியின் இருமருங்கிலும் வரமுறையின்றி ஆக்கிரமித்து நதியின் பாதையை அடைத்தவர்கள் யார் ? நாம் தானே ? அப்படியானால் இது மனிதன் செய்த பேரழிவு என்றுதானே சொல்லவேண்டும் ? இம்மாநிலத்தில் முன்பிருந்த ஏரிகளில் சரிபாதியை இப்போது காணவில்லை . ஆக்கிரமித்துவிட்டனர் . அப்புறம் பழியை இயற்கை மீது எப்படிச் சுமத்தலாம் ?

உத்தர்கண்டு அனுபவம் என்ன இதுவே தான் ? ‘மழையும் வெள்ளமும் இயற்கையின் சீற்றமாக இருக்கலாம். ஆனால் இந்தப் பேரழிவுக்கான பழியை இயற்கை மீதுபோடுவது தவறு. மனிதர்களின் செயலே இதற்குக் காரணம்’ என்கிறார்  உத்தர்கண்ட் பகுதி சுற்றுச்சூழல் ஆராய்ச்சியாளர் மகராஜ் பண்டிட். டெல்லி பல்கலைக்கழகத்தின் சுற்றுச்சூழலியல் பிரிவின் பேராசிரியர் இவர்.  இந்தப் பகுதியின் இயற்கை வளங்கள் குறித்தும் அதன் பாதுகாப்பு குறித்தும் தொடர்ச்சியாக எழுதிவருபவர் இவர்.

வெள்ளத்தால் அழிந்த கட்டடங்களில் 90 விழுக்காட்டுக்கு மேல் அனுமதி பெறாதவை. சுயநல அரசியல்வாதிகளுக்கு சொந்தமானவை. வேறு எந்த முக்கியத் தொழில் வளமும் இல்லாத இந்தக் குட்டி மாநிலத்தின் மக்கள் தொகை ஒரு கோடி. வரும் டூரிஸ்ட்களின் எண்ணிக்கை 2.5 கோடி. இவர்களை மையப்படுத்தியே விடுதிகளும் ஹோட்டல்களும் கட்டப்படுகின்றன. பிப்ரவரி 2013ல் உத்தரகண்ட் நீதிமன்றம் நதிக்கரையிலிருந்து 200 மீட்டருக்குள் இருக்கும் அத்தனை கட்டடங்களையும் இடிக்க உத்தரவிட்டது. ஆனால் அரசு அமுலாக்கவில்லை . பெருக்கெடுத்த வெள்ளம் எல்லாவற்றையும் சூறையாடிவிட்டது .

மீண்டும் மீண்டும் இயற்கை பேரிடர் நமக்குச் சொல்லும் சேதி ஒன்றுதான் . இயற்கை நமக்கான கொடை . அதை போற்றிக் காக்க வேண்டியது நம் கடன் . வரமுறையின்றி நாம் அதனைச் சீண்டினால் அது ஒரு நாள் தன் சீற்றத்தைக் காட்டும் . நாம் அதனைத் தாங்க முடியாது .

தமிழகம் இழந்துவிட்ட ஏரிகள் , கண்மாய்கள் ,குளங்கள் , ஆறுகள் , வாய்க்கால்கள் , மொட்டையடிக்கப்பட்ட காடுகள் நம்மை எச்சரிக்கின்றன ; அளவின்றி நிலதடி நீரை உறிஞ்சப்படுவதும் நம்மை திருப்பித்தாக்கும் . வெள்ளமும் வறட்சியும் நம்மை புரட்டிப்போட வாய்பிழந்து நிற்கிறது ; சுனாமியைவிட பேரழிவு நம்முன் படுத்துக் கொண்டிருக்கிறது . எந்த நேரமும் அது தன் கோபவிழியால் நம்மைச் சுடலாம் . எச்சரிக்கை . இப்போதேனும் விழிப்போமா ?

 “ புரட்டாசி சனிக்கிழமை ”யும் ... 
 “ லவ் ஜிகாத்து ”ம்...

சு.பொ.அகத்தியலிங்கம் .



புரட்டாசி மாதம் முழுவதும் சிலர் புலால் உண்ணமாட்டார்கள் . இன்னும் சிலர் புரட்டாசி சனிக்கிழமைகளில் புலால் உண்ணமாட்டார்கள் . தமிழகத்தின் தென் பகுதியைவிட வட பகுதியில் இப்பழக்கம்  அதிகம் . இது அவர்களின் தனிப்பட்ட உரிமை . பழக்கம் . விருப்பம் . இதனை யாரும் பழிக்க முடியாது . பழிக்கக் கூடாது . அதே சமயம் அடுத்தவர் புலால் உண்பதை அவர்கள் தடுக்கவும் கூடாது . இதுதான் ஜனநாயகம் . இதுதான் பண்பாடு . அப்படித்தான் நம் பழக்க வழக்கம் அமைந்துள்ளன . இந்த பண்பாட்டு நல்லிணக்கம் சிதைக்கப்பட்டால் என்ன ஆகும் ?



ரம்ஜான் நோண்பிருந்த ஒரு இஸ்லாமிய சகோதரன் வாயில் சப்பாத்தியைத் திணித்து - அதுவும் அவர்கள் பகலில் எச்சில்கூட விழுங்காத நேரத்தில் திணித்து அராஜகம் செய்தார் சிவசேனா நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் . நாடே கண்டித்தது . பிரதமர் மோடி வாயை இறுக்கமூடி மவுனம் காத்தது தற்செயலானதா ? இல்லை . அடுத்தடுத்து நடக்கும் பல சம்பவங்களை அசைபோட்டால் பெரும் வஞ்சகச் சதி தெளிவாகும் .



சீனப் பிரதமர் இந்திய வருகையின் போது ; குஜராத்தில் மோடி அவருக்கு சிறப்பு விருந்தளித்தார் . அந்த விருந்தில் புலால் பரிமாறக்கூடாதென்றும் முழுக்க முழுக்க புலால் அல்லாத சைவ உணவையே -  குஜராத் பாணியிலான நூறு வகை உணவுகளையே வழங்க ஏற்பாடு செய்ததாகவும்  ; அது மட்டுமல்ல இனி அரசு விருந்துகளில்  புலால் உணவு வழங்கக்கூடாதென கறாரக மோடி சொல்லிவிட்டதாகவும்  ; சில பத்திரிகைகள் புளங்காகிதத்தோடு செய்தி வெளியிட்டன . இது சரியா ? ஜனநாய பூர்வமானதா ? பண்பாடானதா ? இதை மேட்டிமைத்த்னத்தில் ஊறிவிட்ட அந்த ஊடகங்கள் சிந்திக்கத் தவறிவிட்டது .



ஒரு கற்பனை . மோடியை சீனப் பிரதமர் அவர் நாட்டுக்கு அழைத்திருக்கிறார் . இவரும் போகத் திட்டமிட்டுள்ளார் . அப்படிப் போகும் போது  சீனப் பிரதமர் தனக்கு விருப்பமான சீன உணவுகளையே மோடிக்கு வழங்கினால் - அதுவும் அவர்களுக்கு விருப்பமான சீன புலால் வகைகளை வழங்கினால் இதே ஊடகங்கள் என்ன சொல்லும் ? எப்படி ஊளையிடும் ? கற்பனை செய்து பாருங்கள் . ஆனால் அப்படி நடக்காது . பிறரின் உணவுப் பழக்கத்தை மதிப்பதை ஒரு கறாரான செயலாக உலக நாடுகள் பின்பற்றி வருகின்றன.

ஒரு பழைய செய்தி . இந்திய குடியரசுத் தலைவராக இருந்த கே . ஆர் . நாராயணன் ஒரு முறை ஆஸ்திரேலிய நாட்டிற்குச் சென்றார் . அது தீபாவளி நாள் . ஆஸ்திரேலிய அரசுக்கு ஒரே குழப்பம் . கிறுஸ்துமஸ் எனின் செம்மறியாட்டுக் கறி ; ரம்ஜான் எனில் ஒட்டகக் கறி ; தீபாவளிக்கு என்ன ஸ்பெஷல் ? கே . ஆர் . நாராயணனிடமே கேட்டுவிட்டனர் . அவர் சொன்னாராம் . இந்தியா பல மொழி , பல பண்பாடு கொண்ட தேசம் ஒவ்வொரு பிரிவினரும் அவரவருக்கே உரிய முறையில் கொண்டாடுவர் . புலால் சாப்பிட்டுக் கொண்டாடுவோரும் உண்டு . புலாலின்றி கொண்டாடுவோரும் உண்டு . வேற்றுமையில் ஒற்றுமை . அதுவே எங்கள் பெருமை . எனக்கு உங்கள் நாட்டு உணவே போதும் . அவரின் இந்தப் பதில் நல்லிணக்கப் பண்பாட்டைப் பிரதிபலித்தது . ஆஸ்திரேலியர் அணுகுமுறை அவர்களின் நயத்தகு நாகரீகத்தை காட்டியது . மோடியிடம் அதனை எதிர்பார்க்க முடியுமா ?



இந்த நவராத்திரி காலம் முழுவதும் ஆர் எஸ் எஸ் வழிகாட்டுதலின் படி  “ மாட்டுக்கறி உண்பதை எதிர்த்தும் ”,  “ லவ் ஜிகாத்தை கண்டித்தும் ” மோடியின் மாடல் குஜராத்தில் இந்துமதவெறி அமைப்புகளும் அவர்களின் மாதர் அமைப்புகளும் பிரச்சாரம் செய்ய முடிவெடுதுள்ளன . பிற மாநிலங்களிலும் உரிய முறையில் இப்பிரச்சாரம் கொண்டு செல்லப்படுமாம் . ஊடகங்களில் இச்செய்தி வெளியாகியுள்ளது . இது ஆத்திர மூட்டும் மதவெறி திட்டமாகும் .



மாட்டுக்கறி உண்பது உலகெங்கும் பெரும்பாலான மக்களின் உணவுப் பழக்கம் . முஸ்லீம் , கிறுத்துவர் உள்ளிட்ட மதநம்பிக்கையுள்ளோரி்ன் உனவுப் பழக்கமும் ஆகும் . இந்துக்களிலும் சுமார் 25 விழுக்காட்டினருக்கு மேல் - தலித்தும் வேறு இதர பகுதியினரும் மாட்டுக்கறி உண்பவரே  முஸ்லீம் , கிறுத்துவர்கள் மட்டுமல்ல ; இந்து மதத்திலும் கணிசமான பகுதியினரின் உணவில் இந்த ஆர் எஸ் எஸ் கூட்டம் மண்ணைப் போடுவது என்ன நியாயம் ? பொதுவாக புலால் மறுப்பு என்பது 90 விழுக்காடு மக்களின் உணர்வுகளுக்கு எதிரானதல்லவா ? அரசு விருந்துகளில் எளிமை வேண்டும் - சிக்கனம் வேண்டும் என்பது சரிதான் .ஆனால் புலால் மறுப்பு எப்படிச் சரியாக இருக்கும் ?  இது ஜனநாயக விரோதம் அல்லவா ?



. தமிழரின் ஆதிப் பண்பாடு புலால் உணவே . நெய்யில் பிசைந்த புலால்கூடிய சோறே சங்க இலக்கியங்கள் பெரும்பாலும் காட்டும் .

   “ பிணர்ச் சுவற் பன்றி தோல் முலைப் பிணவோடு,

கணைக் கால் ஏனல் கைம்ம்மிகக் கவர்தலின்,

கலதர் அரும்புழை அல்கி , கானவன்

வில்லின் தந்த வெண்கோட்டு ஏற்றை,

புனை இரும் கதுபின் மலையோன் கெண்டி,

குடிமுறை பகுக்கும் நெடுமலை நாடே!

உரவுச் சின வேழம் உறு புலி பார்க்கும்

இரவின் அஞ்சாய் ! அஞ்சுவல் - அரவின்

ஈர் அனைப் புற்றம் , கார் என முற்றி

இரைதேர் என்கினம் அகழும்

வரைசேர் சிறு நெறி வாராதீமே !” [ நற்றிணை - 336 ] என நற்றிணை காட்டும் காட்சி புதிதானது .



“தினைக்கதிர் அளவு கடந்து விளைந்து கிடக்கிறது . சொரசொரப்பான கழுத்தையுடைய ஆண் பண்றியும் - தோலாய் வற்றிய கொங்கையுடைய பெண் பன்றியும் கணக்கின்றி தினைப்பயிரை மேய்ந்து தள்ளாடி நடந்தது . தெருவின் ஒடுக்கத்தில் மறைந்திருந்த கானவன் - காட்டில் வாழ்பவன் ; ஆண் பன்றியை வில்லால் அடித்துக்கொன்று எடுத்துச் சென்று மனைவியிடம் கொடுக்கிறான் . அவளும் சுற்றத்தார்களுக்கும் நண்பர்களுக்கும் அதைப் பங்கிட்டுக்  கொடுத்து தானும் சமைத்து கணவனுக்குப் பரிமாறுகிறாள். இதகைய பண்பாடு நிலவும் மலை நாடே ! ஆண் யானை புலியை எதிர்பார்த்து இருக்கும் இரவில்கூட வர அஞசாதவனே! பாம்புப் புற்றை கரடிக் கூட்டம் தோண்டும் வழியில் வராதீர் ..” இப்படித் தொடரும் அப்பாடல் .





இதற்காக இப்போது எல்லோரும் பன்றிக்கறி சாப்பிட்டால்தான் தமிழன் எனச் சொல்லலாமோ ? கூடாது . விரும்புகிறவர் சாப்பிடுவதைத் தடுக்கவும் கூடாது ; விரும்பாதவர் வாயில் திணிக்கவும் கூடாது .தயிர் சாதம் சாப்பிடுகிறவன் வாயில் மாட்டுக்கறியைத் திணிப்பதும் அரஜகம் ; மாட்டுக்கறி சாப்பிடுகிறவன் கையை முறுக்கி சாப்பிடாதே என மிரட்டுவதும் அராஜகம் . அயோக்கியத்தனம்.



 சைவம் , அசைவம் என்ற சொற்பிரயோகமே சமயம் சார்ந்தது . மத உணர்வு மிக்கது . புலால் உணவுதான் பெரும்பாலோரின் உணவுப் பழக்கம் . புலால் மறுப்பு என்றே வள்ளுவரும் சொல்வார் . ஆகவே  “புலால் உணவு உண்போர்” ,  “புலால் மறுப்போர்” என்கிற சொல்லுவோம் . சைவம் , அசைவம் என்ற வார்த்தைகளைத் தவிர்போம்.



உணவைப் போன்றே மனிதனுக்கு காதல் உணர்வும் இன்றியமையாதது . யார் யாரைக் காதலிக்கலாம் ? யார் யாரைக் காதலிக்கக் கூடாதெனக் கட்டளை எதுவும் இடமுடியாது . இது அவரவர் உரிமை  விருப்பம் . தேர்வு . அது மட்டுமா ? சாதி , மதம் , இனம் , நாடு அனைத்தையும் நொறுக்கி முன் செல்வதே காதல் . இந்துக்களை முஸ்லீம்கள் காதலித்து மதம் மாற்றுகிறார்கள் எனப் பிதற்றுகிறது  ஆர் எஸ் எஸ் கூட்டம் .



மதமாற்றம் தனி மனித உரிமை . காதலும் அப்படியே . காதலுக்காக ஒருவனோ / ஒருத்தியோ மதம் மாறுகிறார்கள் எனில் அது அவர்களின் தனிப்பட்ட முடிவு . 18 வயது நிரம்பிய ஆண் / பெண் இரு பாலருக்கும் சுயமுடிவெடுக்க உரிமையும் உண்டு . ஆற்றலும் உண்டு. நாட்டை ஆள யாருக்குத் தகுதி உண்டென முடிவுகூறும் வாக்குரிமையே அவர்களுக்கு வழங்கப்பட்ட பின் திருமண வயதை அடைந்து விட்ட ஆணும் பெண்ணும் தங்கள் வாழ்க்கைப் பாதையைத் தேர்வு செய்ய உரிமை இல்லையா என்ன ?



இஸ்லாமிய சாம்ராஜ்யம் பரந்து விரிந்து இந்தியாவை பல நூறு ஆண்டுகள் கட்டி ஆண்டபோதும் இந்தியா முஸ்லீம் நாடாகிவிடவும் இல்லை ; பெரும்பாலான இந்தியர் முஸ்லீம் ஆகிவிடவும் இல்லை . வெள்ளையர்கள் ஆண்டபோதும் எல்லோரும் கிறுத்துவராகி விடவில்லை ; அம்பேத்கர் பெளத்தம் தழுவிய பின்பும்  அம்பேத்கரைத் தெய்வமாகவே கொணடாடும் பெரும்பாலான தலித்துகள்  தன் மதத்தை மாற்றிக் கொள்ளவில்லை ; காரணம் ஒருவர் தன் மத அடையாளத்தை அவ்வளவு எளிதில் துறக்க மாட்டார் . நியாயமான - தேவையான காரணம் இல்லாமல் ஒருவர் மதம் மாறுவது அபூர்வம் . எனவே “ லவ் ஜிகாத் ”என  மோடிக்கூட்டம் கூப்பாடு போடுவது மதவெறிக் கலவரத்தைத் துண்டவே தவிர வேறொன்றுமில்லை .



புரட்டாசி சனிக்கிழமை புலால் சாப்பிடுவதும் சாப்பிடாது இருப்பதும் அவரவர் உரிமை ; தன் மனம் விரும்பியவரை தேர்வு செய்து மணமுடிப்பதும் அவரவர் தனி உரிமை . விருப்பம் . இதனை யார் எதிர்த்தாலும் அது அராஜகமே . பண்பாட்டுத் தாக்குதலே .

[ இக்கட்டுரையின் சுருக்கப்பட்ட பகுதி தீக்கதிர் 24 -09-2014 இதழில் வெளியாகியுள்ளது ]

சும்மா கிடந்த சொல்லை எடுத்து - – 21


வெஞ்சிறை உடைந்தொழிந்தது…
சு.பொ.அகத்தியலிங்கம்

“ தமிழனே நான் உலகின் சொந்தக்காரன்
தனி முறையில் நான் உனக்குப் புதியசொத்து !
அமிழ்தான கவிதை பல அளிக்கவந்தேன்
அவ்வழியில் உனைத் திருத்த ஓடிவந்தேன் !
இமை திறந்து பார் ! விழியை அகலமாக்கு !
என் கவிதைப் பிரகடனம் உலகமெங்கும்
திமுதிமென எழுகின்ற புரட்சி காட்டும்!
சிந்தனைக்கு விருந்தாகும் உண்ணவா நீ ! ”
கவிஞர் தமிழ் ஒளியின் பொருள் பொதிந்த இப்பிரக டனம் பட்டுக்கோட்டைக்கும் அப்படியே பொருந்தும் .

இவ்விரு கவிஞர்களுக்கும் ஒற்றுமை உண்டு . தமிழ் ஒளி 41வயதுவரையே வாழ்ந்தான் . பட்டுக்கோட்டை இருபத் தொன்பது வயதுவரையே வாழ்ந்தான் . இருவரும் பொதுவு டைமை லட்சியத்தை வரித்துக் கொண்டவர்கள் . வீரிய மிக்க கவிதைகள் பல தந்தவராயினும் தமிழ் ஒளி பரந்த வாசகர் பரப்பைச் சென்றடையவில்லை .

காரணம் ஆய் வுக்குரியது . ஆயின் , பட்டுக்கோட்டை வலிமையான திரைத் துறையில் கால்பதித்து நின்றதால் மக்கள் திரளைச் சென்றடைய முடிந்தது . அதுவும் எளிமையும் கவித்துவ மும் சரிவிகிதத்தில் கலந்த பட்டுக்கோட்டையின் பாடல் வடிவம் மக்கள் நெஞ்சைத் தொட்டது .

“ பொங்காத பெருங்கடல் / பொங்கி வந்தது போல் / பொங்குது உள்ளமெல்லாம் / அன்பில் முழக்குதடா / போகாத துன்பமெல்லாம் / போனதே என்றும் / தீராத சண் டைகளும் தீர்ந்ததடா” என “ புதுமைப் பெண் ” (1959) திரைப்படத்தில் பட்டுக்கோட்டை நம்பிக்கை யோடு பிரகடனம் செய்வார் .

 அந்தப் பாடலின் இறுதி வரிகளில் மிகத்துல்லியமாகச் சொல்வார். “ கொத்தும் பணக்கழுகு / கொள்ளைப் பெருச்சாளி / எத்திப் பிழைக்கவே / சுத்தும் நரிக்கூட்டம் / ரத்தவெறி கொண்டலையும் / யுத்தப் பெருமுதலை / பித்தம் பிடித் தலையும் பேதக் குரங்குகள் / திட்டம் உடைந்தது / சித்தம் தெளிந்தது / தேசத்தின் மாசற்ற / தீபம் பிறந்தது / ஒற்றுமை மக்களின் / ஒற்றுமை வந்தது / உலகம் விடிந்தது / கலகம் ஒழிந்தது சோர்ந்த / கைகள் உயர்ந்தது ” இந்தப் பாடலின் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் அரசியல் செறிவும் கூர்மையும் தொலைநோக்கும் பொதிந்துள்ளதை விவரிக்காமலே உள் வாங்க முடியும் .

“ ஏனென்று கேட்கவே / ஆளில்லை என்பதாலே / தானென்ற அதிகாரம் / தலைவிரித்து ஆடுதடா / ஊனு ருக ஏழைகளின் / உள்ளமெல்லாம் புண்ணாக / உயி ரோடு கொல்பவனைக் காலம் / உயர்வாய் மதிக்குதடா!” என “ இரத்தினபுரி இளவரசி” (1959) யில் பட்டுக் கோட்டைப் பாடியது இன்று 2014 ல் மத்திய - மாநில ஆட்சிகளை சாட்டையால் அடிப்பதுபோல் சுளீரென உறைக்கிறதே ! அந்தப் பாடலில் பொறுமை ஒரு நாள் பொங்கி எழுந்தால் பூமி நடுங்குமென்பார் .

பல மாலை பல இரவு போயினும் அந்த எழுச்சி இன்னும் வரவில்லையே எனும் ஏக்கமும் ; எல்லாம் மாறும் எனும் நம்பிக்கையும் எதிரொலிக்கப் பாடுவார் . திரைப்பட பாடல்களில் மட்டுமல்ல ஜனசக்தியில் அவ்வப்போது எழுதிய கவிதைகளிலும் நாடகங்களுக்கு எழுதிய பாடல்களிலும் இன்னும் துலக்கமாக அறை கூவல் மிகுந்த ஆவேசம் மிகுந்த வரிகளைக் காணலாம். ரஷ்யப் புரட்சியைப் பாடாத கவிஞர்கள் அந்நாளில் அநே கமாக இருக்கமுடியாது .

பாரதி , பாரதிதாசன் போன்றே ரஷ்யப் புரட்சியில் உத்வேகம் பெற்ற பட்டுக்கோட்டை அவர்களை அடியொற்றி அதனைப் பாடாதிருப்பானோ ? “புதிய ஒளி வீசுது பார்” என தலைப்பிட்டு கவிஞர் எழுதிய கவிதையில் தொடக்கமே களைகட்டும் ,

“ புதிய ஒளி வீசுது பார் / இமயம் தாண்டிப் / புன்சிரிப்புக் காட்டு துபார் / இன்பம் அங்கே / கதை புனைந்து கூறவில்லை / கண்ணில் தோன்றும் / காட்சியிவை ரஷ்யாவின் / மக்க ளாட்சி “

நாற்பது வரிக் கவிதை முழுவதையும் மேற்கோள் காட்டுவது சாத்தியமல்ல கடைசி பத்தியைப் பார்ப்போம் .

“ உதிர்த்த கண்ணீர் துடைத்தெழுந்தார் / துணிந்தார் அன்றே / உதித்தது பார் புரட்சியெனும் / உரிமைச் செம்போர் / குதித்தார்கள் மக்களெல்லாம் / குருதிச் செம்போரில் / கொழுந்து விட்டுப் பற்றியது / செந்தீ எங்கும்” இதன் மூலம் இங்கொரு உரிமைச் செம்போரை பட்டுக் கோட்டை கனவு கண்டாரெனில் தவறல்ல .

 ஆம் , 1955 ல் “ கண்ணின் மணிகள் “ நாடகத்திற்கு எழுதிய பாடலில் இதன் இன்னொரு முகத்தைக் காண லாம் .

“ கண்ணை இழுக்கும் அழகொன்று கண்டேன் / காவியம் ஓவியம் யாவையும் கண்டேன் / மின்னல் நிகரிடை பெண்களும் ஆண்களும் / வேலை செய்யும் கோலத்துடன் கண்டேன்” அடடா !அழக்குக்கும் புதிய விளக்கம் . உழைப்பை இழிவாய்க் கருதிய மநுவின் பார்வைக்கு எதிர் பார்வை . உழைப்பை அழகென்று கொண்டா டும் பேரானந்தம் . அந்தப் பாடலின் ஒவ்வொரு வரியும் அபாரம் .
. “ வண்ணக் கலையங்கு வாழ்ந்திடக் கண்டேன் / மக்கள் உழைப்பின் உயர்வெனக் கண்டேன் / பொன் னைப் பழிக்கும் கதிர்கள் ஒன்றை ஒன்று / பின்னிப் பின்னி அசைந் தாடிடக் கண்டேன்” இப்படி உழைப்பை கொண்டாடுவதுடன் ஓய்ந்தாரா ? உழவுக்கும் தொழிலுக்கும் வந்தனை செய்வோம் வீணில் உண்டு களித் திருப்போரை நிந்தனை செய்வோம் எனப்பாடிய பாரதி யைத்தாண்டி பட்டுக்கோட்டை பயணித்தான் . “ நாடு செழிக்க உழைக்கும் எளியவர் / நாதியின்றி உள்ளம் நைந்திடக் கண்டேன் / நன்றியில்லாத முதலாளி ஆட்சியின் / நயவஞ்சகத்தால் நலிவென்று கண்டேன்” என அடையாளம் காட்டினார் .

கஞ்சிக்கு வழியிலார் அதன் காரணம் ஏனென்ற அறிவுமிலார் எனச் சபிக்கவில்லை. மாறாக மாற்றம் தானே வராது என்பதால் எப்படி வரவைக்க வேண்டுமெனச் சொல்லுவார் . “ பொறுமை யிழந்தனர் மக்க ளெல்லாம்மனம் / பொங்கி எழுந்தனர் எரிமலைபோல் / உரிமை பறித்த உலுத்தர் எதிர்த்தனர் / ஒருமித்த ஜனசக்தி வென்றது / தோளோடு தோள் ஒட்டிச் சென்றனர் / அரிவா ளொடுமார்தட்டி நின்றனர் / ஆளடிமை தளையறுத்து வீழ்ந்தது நம்மை / அடைத்து வைத்த வெஞ்சிறை உடைந் தொழிந்தது” இதில் மக்கள் சக்தி எனப் பொதுவில் கூறாமல், அன்றைய கம்யூனிஸ்ட் ஏடு “ ஜனசக்தி” யைக் குறியீடாக்கினார். .

“ எங்கும் விவசாய சங்கம் அமைத்து அதில் / அங்கம் வகித்திடுவோம் இந்தத் / தங்க முயற்சிக்கு பங்கம் விளைத் திடும் / தன்மையை வெட்டி மிதித்திடுவோம் ” எனத் தொடங்கும் கவிதை ஜனசக்தியில் 1955 ல் வெளியானது.36 வரிகள் கொண்ட அக்கவிதை பொதுவுடைமை கருத்தை உரக்கப் பேசும் . “ கங்குல் பகல்நின்று காடு திருத்திய / கைகள் உயர்த்திடுவோம் என்றும் / எங்கள் உழைப் பினை எங்களுக்கே என / எக்காளம் ஊதிக்கிளப்பிடுவோம்” என்றும் ; “ ஊரைச் சுரண்டி உயர்ந்த மனிதரின் / உல்லாச வாழ்க்கையெல்லாம் தின்னச் / சோறுமின்றி தினம் கோயிலில் துஞ்சிடும் / தோழன் உதிர்த்த வியர்வை யன்றோ” என்றும் மிகத்தெளிவாக சுரண்டலையும் உழைக் கும் வர்க்க நியாயத்தையும் படம் பிடிப்பார் . இதனை வெறுமே இயக்கப் பாடலென ஒதுக்க இயலாது . தான் வாழ்ந்த தஞ்சை மண்ணில் வீறுகொண்டெழுந்த விவசாய இயக் கத்தின் வீச்சையும் - சமூக அவலத்தையும் - அதற் கெதிரான போர்க்குணம் மிக்க விழிப்புணர்வையும் பதிவு செய்துள்ளார் என்பதே சரியாகும்.

இப்படி சரியான திசைவழியை உள்ளுணர்ந்து பாடிய பட்டுக்கோட்டையின் பாடல்களை ஒரு ஆறு நிலையில் பகுத்து “ காலமறிந்து கூவும் சேவலில் ” கே . ஜீவபாரதி கூறு வார் . உள்ளசூழலை உள்ளபடி பாடிய முதல் நிலை ; பொத் தாம் பொதுவாகச் சொல்லாமல் யாரென்று காட்டிய இரண் டாம் நிலை ; அப்போதும் எப்போது விடியும் என்ற கேள்விக் குறியே ஒலித்தது ; அடுத்து மூன்றாம் நிலை கொடுமைக்கு முடிவு காண முடியும் என்ற நம்பிக்கையை விதைத்தது அத்திக்கில் படகை செலுத்தும் வகையில் தொடர்ந்தது ; போராட அழைக்கும் நான்காம் நிலை ; அறைகூவல் விடு கிற உச்சநிலை ; தொழிலாளர் மீது நம்பிக்கை கொள்கிற இறுதி நிலை.ஒரு ஆய்வு நிலையில் அப்படிப் பகுத்துப் பார்க்க விமர் சகனுக்கு உரிமையும் வாய்ப்பும் உண்டு ; ஆனால் கே.ஜீவ பாரதி கூறியுள்ளதுபோல் பட்டுக்கோட்டை அப்படி பகுத்து எழுதியதாகக் கொள்ள இயலாது .

அவன் திரைப்பட திற்கோ , நாடகத்திற்கோ , எழுத நேரும் போது ; கதைச் சூழல் கதை மாந்தர் தயாரிப்பாளர் , இயக்குநர் இவ்வளவு பேரையும் மனதிற்கொண்டு தன் வரம்புக்குள் நின்று - இயன்ற அளவு தன் கருத்துகளை சொன்னான் . அது எந்த நிலையில் இருப்பினும் விழிப்புணர்வை விதைக்கத் தவறக் கூடாது என்பதில் விழிப்பாய் இருந்துள்ளான். பட்டுக் கோட்டையின் ஒவ்வொருபாடலிலும் இதன் கூறுகள் உண்டு . கவிதை எழுதும் போது – அதுவும் ஜனசக்தியில் தான் பெரும்பாலும் வெளியாயிற்று என்கிறபோது - கவிதைகள் இன்னும் பட்டவர்த்தனமாக வர்க்கப்போரின் ஈட்டிமுனையைக் காட்டியது . பேசப்பேச கூடும் பட்டுக்கோட்டை பாடல்களின் வீரியம்


எழுபதுகளில் எண்பதுகளில் இடதுசாரி மேடைகளில் கணீரென ஒலித்த கவிஞர் தணிகைச் செல்வனின் கவிதைகள் நரம்பை முறுக்கேற்றியது ; பின்னர் அவரது அரசியல் பயணம் சற்று நிலைமாறியது எனினும் அவரது கவிதைகள் பல இன்னும் சூடேற்றும்.



“ தாக்குண்டால் புழுக்கள்கூட தரைவிட்டுத் துள்ளும் , கழுகு

தூக்கிடும் குஞ்சு காக்க துடித்தெழும் கோழி; சிங்கம்

மூர்க்கமாய் தாக்கும்போது முயல்கூட எதிர்த்து நிற்கும்...

சாக்கடைப் கொசுக்களா நாம் ? சரித்திர சக்கரங்கள் !

சரித்திரம் சுழலும்போதும் சமுத்திரம் குமுறும்போதும்

பொறுத்தவன் பொங்கும்போதும் புயல்காற்று சீறும்போதும்

பறித்தவன் ஆதிக்கத்தைப் பசித்தவன் எதிர்க்கும்போதும்

மறித்தவன் வென்றதுண்டா ? மறுத்தவன் நின்றதுண்டா?”



இந்த வரிகளை மறக்க இயலுமா ?



அடுத்த வாரத்தில் மேலும் சில முத்தாய்ப்பான செய்திகளோடு இத்தொடரை நிறைவு செய்வோம்………………………………………………………………………………………..




நன்றி : தீக்கதிர் இலக்கியச்சோலை 22 செப் 2014

சும்மா கிடந்த சொல்லை எடுத்து -20

சும்மா கிடந்த சொல்லை எடுத்து - 19
அடுத்த நிமிடமே நீ ஆணாகிறாய்...
சு.பொ.அகத்தியலிங்கம்.

“நாளும் கிழமையும் / நலிந்தோர்க் கில்லை / ஞாயிற்றுக் கிழமையும் / பெண்களுக்கில்லை ” - கவிஞர் கந்தர் வனின் இந்த நாலுவரிக் கவிதையை மேற்கோள் காட்டாமல் பெண்ணி யம் குறித்து யாரும் பேசமுடியாது .

“ முத்தங்களாகிய கலவியில் மயங்கி / இறுக அணைத்து வியர்வையில் ஒட்டி / கரைந்துபோகும் அடுத்த நிமிடமே / நீ !ஆணாகி விடுகிறாய்” என கசக்கும் யதார்த்தத்தை போட்டு உடைக்கிறார் தமிழீழக் கவிஞர் றஞ் சினி .

“பெண்ணெனும் மாயப் பிசாசாம்” எனச் சபித்த மரபும் தமிழுக்கு உண்டு; கணவனிடம்கூட தன்னாசையை சொல்லக்கூடாதென இலக்கணச் சங்கிலி பிணைத்ததும் தமிழ்மரபே ; இதை மீறி உடல் இச்சையை தன் காதலனான இறைவனை விளித்துப் பாடிய ஆண்டாளும் , காரைக்கால் அம்மையாரும் தமிழ் மரபே . பாரதி யும் பாரதிதாசனும் பெண் உரிமை யில் புதுத்தடம் பதித்தனர் . பெரி யாரை விஞ்சிய ஒரு பெண்ணியவாதி யாருண்டு இங்கு?பெண்சமத்து வத்துக்கான கம்யூனிஸ்ட்களின் குரல் தனித்துவமானது .மணலூர் மணியம்மா போன்ற வீரியமிக்கப் பெண் போராளிகள் களங்கண்ட தஞ்சை மண்ணில் பிறந்த பட்டுக் கோட்டையிடம் அதன் மரபும் வீரியமும் தெறித்தோங்கியது .

“ஆம்பளைக் கூட்டம் ஆடுற ஆட் டம் / அத்தனையும் பார்த்தோம் கேட்டோம் - அதை / ஆரம்பிச்சாத் தெரியும் திண்டாட்டம் ” என அதிர டியாய் தொடங்குவார் “ புதுமைப் பெண்” (1959) திரைப்படத்திலே . இந் தப் பாடல் முழுவதும் ஒரே சாடல் தான் . ஆனால் அனைத்தும் உண்மை. “ அடங்கிக் கிடக்கிறதும் பணிஞ்சு நடக்கிறதும் / ஆக்குறதும் காக்கற தும் நாங்க /உண்டாக்கிறதும் காக்கிற தும் நாங்க / அதை அடிச்சிப் பறிக்கிற தும் அடுத்துக்கெடுக்கிறதும் / அட்ட காசம் பண்ணுறதும் நீங்க ” இந்த வரிகளைத் தொடர்ந்து அவர் பாடு வார் , “ ஆணுக்குப் பெண்கள் அடி மைகள் என்று / யாரோ எழுதிவச் சாங்க - அன்று / யாரோ எழுதிவச் சாங்க - அதை / அமுக்கிப் பிடிச்சுக் கிட்டு விடமாட்டேன்னு / ஆண்கள் ஒசந்து கிட்டாங்க - பெண்கள் / ஆமை போல ஒடுங்கிப் போனாங்க” எவ்வளவு பெரிய செய்தியை சும்மா போகிறபோக்கில் சொல்லிவிட்டார் . அதுதான் பட்டுக்கோட்டை .அடுத்த பத்திகளில் விதவை மறுமணம் , பாலியல் வன்முறை பேசுவார், சாடு வார் .

தாலி பெண்ணுக்கு வேலி என்பார் ஒரு சாரார் ; தாலி அடிமைச் சங்கிலி என்பார் இன்னொரு சாரார் . பட்டுக் கோட்டை நடைமுறை யதார்த்தத்தோடு யோசித்தவன் . “ வீரக்கனல் ” ( 1960) திரைப் படத்தில் ஆணும் பெண் ணும் மாறி மாறிப் பாடுவதாக ஒரு பாடல் .“போட்டுகிட்டா ரெண்டு பேரும் / சேர்ந்து போட்டுக்கணும் - ஒலகம் / புதுசா மாறும் போது பழைய / மொறைய மாத்திக்கணும் ”என அவள் எடுக்க “தாலி போட்டுக் கிட்டா ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து போட்டுக்கணும் ”என அவனும் ஒத்திசைக்க பாடல் கம்பீரமாய் எழும் . அப்போது பெண்சொல்வது தான் முக்கியம் , “ போட்டுக்கிடும் முன்னே நல்லா / பொண்ணும் புள் ளையும் பாத்துக்கணும் / புடிக்கு தான்னு கேட்டுக்கணும்” அதில முக்கியம் என்னவெனில் பெண்ணி டம் விருப்பத்தை கேட்பதைக்கூடத் தவறுன்னு கருதற அந்தநாளில் பெண் வாயிலாக முதலில் விருப்பத்தைக் கேட்கணும்னு சொன்னது சாதாரண விஷயமல்ல .

“ புரிஞ்சுக்காம ஆரம் பிச்சா / ஆபத்தில மாட்டிக்கணும் ” என அவன் சொல்வது விளக்கமா கியது .தாலி விவகாரம் அவ்வளவு சுலப மானதா ? பெண் மூலம் பட்டுக் கோட்டை ஒரு கருத்தை - பாமர நெஞ்சில் புரையோடிய ஒன்றை சொல்லவைப்பார் , “ கழுத்திலே தாலி கெடந்தா / காலிகூட மதிப்பான் - கொஞ்சம் / கண்ணியமா நடப்பான் - இந்த / கயிறு மட்டும் இலையின்னா / கழுதை போல இடிப்பான் ” இதற்கு ஆண் மூலம் பதில் சொல்வார் , “ ஆம்புளைக்கும் தாலி கெடந்தா / அடுத்த பொண்ணு மதிப்பா - கொஞ் சம் / அடங்கி ஒடுங்கி நடப்பா - இந்த / அடையாளம் இல்லயின்னா / அசட்டுத்தனமா மொறைப்பா ”

ஒருமுறை ஒரு திருமண விழாவில் வாழ்த்துரைக்கும் போது ஆணுக்கும் தாலி வேண்டும் . அடையாளம் வேண்டும் என இப்பாடலைச் சொல்லி நான் பேசினேன் . பெண் களிடம் பெரும் வரவேற்பு . அடுத்து வாழ்த்த வந்த தோழர் வே . மீனாட்சி சுந்தரம் , “ அகத்தி சொல்வது சரி தான். ஆனால் இந்த ஆம்புளைங்கள நம்ப முடியாது. தாலியைக் கழற்றி வச்சுகிட்டு ஊர் மேயத் தொடங் கிவிடுவானுக , அதனாலே திருமண மான ஆண்கள் நெற்றியில் பேசாமல் பச்சை குத்திவிடலாம்”என அதிரடி குண்டை வீசினார் . பெண்கள் மத்தி யில் ஆரவாரம் அடங்க வெகுநேரம் ஆனது .ஆணாதிக்கம் மீதான பெண் களின் பொருமல் அந்த ஆரவாரத்தில் வெளிப்பட்டது .

பேச்சு எப்படி இருப்பினும் தமிழ்நாட்டில் பெருவாரியான திருமணம் தாலியோடுதான் அரங் கேறும் . பட்டுக்கோட்டையும் இதை அறிவான் . எனவே இப்பாடலில் பின்னர் வந்த வரிகளில் “போடுற முடிச்சை இறுக்கிப் போடணும் - இழுத்துப் பார்க்கணும் - எடையில் பிரிஞ்சுக்காம முறுக்கிப் போட்டுக் கணும் - உண்மைஅன்பு ,ஆசை இரண்டையும் சேத்துப் போட்டுக் கணும் - பொறுப்பு வளர்ப்பு சட்டம் நாமே போட்டுக்கணும் - வரவு செலவு திட்டம் போட்டுக்கணும்” என வரிசையாய் சொல்லுவார் . இருவரும் இணைந்தே அனைத் திலும் செயல்படலே வாழ்க்கை என்பது பட்டுக்கோட்டையின் முடிபு.மனைவியைக் குழந்தையை மறந்து திரிந்தவனை மன்னிக்கக் கூடாது என்பன போன்ற வலுவான கருத்தோட்டங்களை முன்பே பார்த்தோம் . எங்கும் சமத்துவம் தேடி யவன் அவன் .

அதேசமயம் இன் றைக்கு வீறிட்டெழும் பெண்ணிய நோக்கு அந்நாளில் பெரியாரிடம் வெளிப்படினும் சமூகத்தில் - குறிப்பாக பெண்களிடம் இன்றைக்கு முனைப்பு பெற்ற அளவு பெற வில்லை ; இருப்பினும் பட்டுக் கோட்டை முடிந்த அளவே - அது வும் திரைப்பட வரம்புக்குள் நின்று பேசினான் .கிஷ்வர் நஹீத், என்னும் பாகிஸ் தானிய பெண் கவியின் குரலொன்று இன்னும் தீர்க்கமானது.

“ஒரு ஆடுகுதிரையின் மீது
ஒரு குழந்தை ஆடுகிறது
அது மரக் குதிரை
குழந்தையின் ஸ்பரிசம் அறியாதது
குழந்தை குதிரையை அடிக்கிறான்
தனது திறமையைக் கண்டு
தன்னையே மெச்சிக் கொள்கிறான்
அவன் வளர்ந்து பெரியவனாகிறான்
மரக்குதிரையில் மீண்டும் சவாரி செய்கிறான்
ஒரு சடங்கின் மூலம்
தன் இளமையை அறிவிக்கிறான்.
இரவு கழிந்ததும்
குதிரை உருமாறுகிறது
குதிரையை அடிப்பவன்
தன்னைத் தானே மெச்சிக்கொள்கிறவன்
மாறாமலேயே இருக்கிறான்:
எஜமானனாக
சவாரி செய்பவனாக
கணவனாக “

சரி ,பட்டுக்கோட்டையின் இதர சமூகத்தடங்களை அடுத்து பார்க் கலாம் .

நன்றி : தீக்கதிர் 8 செப் 2014