சொல் .57

Posted by அகத்தீ Labels:




தினம் ஒரு சொல் .57 [ 26 /10/2018 ]

மாலை 5 மணி எனில் 4.55 க்கே வந்து விடுவார் .நேரம் தவறாமை அவரது அருங்குணம் எனச் சிலரைப் போற்றுவோம் . “அவரா ? கல்யாணத்துக்கு வரச் சொன்னால் பிள்ளை பிறந்த நாளுக்குத்தான் வருவார்!” என்பது சிலரைப் பற்றி நம் அபிப்பிராயம் .

நேர மேலாண்மையப் பொறுத்தவரை நம்மில் பெரும்பாலோர் சராசரிக்கும் கீழேதான் .நேரம் பற்றவில்லை என அங்கலாய்க்காதவர் குறைவு. நேரத்தை எப்படிக் கடத்துவது என்பது வேலையில்லாதவர்களுக்கும் ஓய்வுபெற்றவகளுக்கும் கவலை .

நீங்கள் எப்படி தலை கீழாக நின்றாலும் ஒரு நாளைக்கு 24 மணி நேரம்தான் அதனைக் கூட்டவோ குறைக்கவோ முடியாது .அப்படியாயின் அதை செலவு செய்வதில் ஒரு திட்டம் இருக்க வேண்டுமா இல்லையா ? நம் பண்பாட்டில் அது இன்னும் பழகவில்லை . ராகு காலம் ,எம கண்டம் ,நல்ல நாள் , கெட்ட நாள் என நாளையும் பொழுதையும் விரயம் செய்வது எந்தவகையிலும் நியாயமில்லை .

நீங்கள் உரிய நேரத்துக்கு ஓர் இடத்துக்குப் போய்ச் சேர்வதோ தாமதமாவதோ போக்குவரத்து நெரிசலைப் பொறுத்தே அமையும் .எனினும் அதற்கும் உரிய வகையில் திட்டமிடல் வேண்டாமோ ? நீங்கள் தாமதம் ஆவதால் உரிய நேரத்தில் வந்தவர்களைத் தண்டிக்கிறோம் என்றே பொருள். உங்கள் தாமத குணத்தால் பிறர் தண்டிக்கப்படல் சரியோ

நேரநிர்வாகம் எனில் 24 மணி நேரம் அட்டவணை போட்டு சீரியஸாக உம்மணாம் மூஞ்சியாய் இருப்பதல்ல ; ஓய்வு ,உறக்கம் ,பொழுது போக்கு அரட்டை என எதையும் இழக்காமல் நாம் பங்கேற்க வேண்டியவற்றில் நேரம் தவறாமையே !இது ஒன்றும் பெரும் சவால் அல்ல .ஒரு தனியார் நிறுவனத்தில் பணியாற்றும் போது பணி நேரத்தில் செல்ல பயிற்சி பெறுகிறோமே .அதுவேதான் .தனக்கு காரியம் ஆக வேண்டுமெனில் நேரம் காப்பதும் ;பொது எனில் தண்ணீர் ஊற்றுவதும் ஆகப்பெரும் தீய பழக்கம் .அது எங்கும் பல்கிப் பெருகி உள்ள வியாதி .

நேர நிர்வாகத்துக்கு பழகிப்பார் அதன் அருமை புரியும் .உடலுக்கும் மனதுக்கும் அது ஊக்க மருந்தாகும் .பழகப்பழக நம் BODY CLOCK எனப்படும் உடல் கடிகாரம் நம்மை இயக்கத் துவக்கிவிடும் . தாமதம் பெரும் வியாதி .நேரக் காத்தல் ஆரோக்கியத்தின் முதல்படி !
Su Po Agathiyalingam




























































































0 comments

சொல்.56

Posted by அகத்தீ Labels:




தினம் ஒரு சொல் .56 [ 25 /10/2018 ]

எம் திருமண் நாள் இன்று .சண்டையே போடாமல் 38 ஆண்டு இல்லறம் நடத்தினோம் என்று சொன்னால் அது பொய் . சண்டையும் சமரசமும்தான் வாழ்க்கை நியதி .

காதல் திருமணமோ ,ஏற்பாட்டுத் திருமணமோ எதுவாயினும் அழகு அல்லது ஏதேனும் ஒரு நல்லகூறு மட்டுமே முதலில் ஈர்க்கும் . ஆனால் வாழத் துவங்கிய பின்னரே பலவீனங்களும் குறைகளும் இருவருக்கும் பளிச்சிடும் .

இதனால் தொடக்கத்தில் இருந்த ஈர்ப்பு சில நேரம் வற்றி வெறுப்பும் மேலோங்கும் . அப்போதும் ஒரு சிக்கல் என்னவெனில் குற்றம் குறையற்ற ஒரு கற்பனை வாழ்வே இருவரின் குறியாய் இருக்கும் .

நூறு சதம் நாம் விரும்பியது போல் இன்னொருவர் இருக்க மாட்டார் .ஏன் நாமே நூறு சதம் இருக்கவே முடியாது .குற்றம் குறையில்லா மனிதரோ வாழ்வோ எங்கும் இல்லை .இதுவரை இல்லை .இனியும் இல்லை .

குறை நிறைகளோடு ஒருவரை ஒருவர் அங்கீகரிப்பதும் ;புரிந்து கொள்ள முயற்சிப்பதும் பெரும் போராட்டமே .சிலருக்கு அது விரைவில் கைக்கூடி விடும் .சிலருக்கு இழுபறியாகவே இருக்கும் .

இரு கை தட்டினால்தானே ஓசை எழும் .தாம்பத்தியம் சங்கீதம் ஆவதும் தப்புத்தாளம் ஆவதும் ஒருவர் பிழை மட்டுமல்ல .ஒருவர் பங்கு அதிகமாக இருக்கலாம் .இன்னொருவர் பங்கு குறைவாக இருக்கலாம் .அவ்வளவே…

சமூகச் சூழலையும், பொருளாதார நடப்பையும், பாலின சமத்துவத்தையும், குடும்ப ஜனநாயகத்தையும் புரிந்து கொள்ளும் போராட்டத்தினூடே நான் 38 ஆண்டுகளைக் கழித்துள்ளேன் .அதுதான் யாதார்த்தம் .

எல்லாம் கச்சிதமாக பொருந்தும் வாழ்க்கை என்பது வெறும் கனவே .புரிதலுக்கான போராட்டமும் ஒத்துழைப்புமே வாழ்க்கையின் வெற்றிச் சூத்திரம் .


 

 Su Po Agathiyalingam




























































































0 comments

சொல்.55

Posted by அகத்தீ Labels:




தினம் ஒரு சொல் .55 [ 24 /10/2018 ]
1968 ஆம் ஆண்டு எங்க குடும்பம் பிழைப்பு நிமித்தம் சென்னைக்கு இடம் பெயர்ந்த காலம் .நானும் குரோம்பேட்டை நேரு போர்டு உயர் நிலைப் பள்ளியில் பதினோராம் வகுப்பில் சேர்ந்த காலம் . பெரியாரைச் சந்திக்க ஆர்வம் கொண்டேன் . காரணம் நான் ஊரில் இருந்தபோதே பகுத்தறிவுவாதியாக மாறத் தொடங்கிவிட்டவன் .

மின்சார ரயில் ஏறி எழும்பூர் பெரியார் திடலுக்குச் சென்றேன் .பெரியாரைப் பார்க்க வதிருப்பதாய்ச் சொன்னேன் .அழைத்துப் போனார்கள் . பெரியார் என்னைப் பற்றி ,குடும்பத்தைப் பற்றி எல்லாம் விசாரித்தார் .

 “இப்பவே பகுத்தறிவா யோசிக்க ஆரம்பிச்சிருக்கீங்க ரொம்ப சந்தோஷம் .உங்க அம்மா அப்பா கஷ்டப்பட்டு படிக்க வைக்கிறாங்க ,மொதல்ல நல்லா படியுங்க,அப்புறம் எல்லாம் பார்த்துக்கலாம்…” என்று சொல்லி என்னை வழி அனுப்ப அந்த வயதிலும் எழுந்தார் .நான் உணர்ச்சி வசப்பட்டேன் .முதுகைத் தட்டிக் கொடுத்து அனுப்பி வைத்தார் .

நான் மெல்ல மெல்ல கம்யூணிஸ்ட்  ஆனேன் . பெரியார் ,அம்பேட்கர் தேவையை அன்றும் இன்றும் உள்வாங்கிபடியே கம்யூனிஸ்டாய் பயணம் தொடர்கிறேன் .யாராயினும் பயணம் தொடங்கிய இடத்திலேயே நிற்பதில்லை . எதெது இந்த சமூக அமைப்புக்குத் தேவையே எதெது சமூகம் முன்செல்ல தேவையோ அவற்றினூடே பயணிப்பது தவிர்க்க இயலாது.

ஆனால் திருநீற்றுப்பட்டை ,சிகப்பு பட்டுநூலில் கோர்த்த உத்திராட்சக் கொட்டை ,தலையில்முடிமுன்வெட்டு ,தேவாரம், திருவாசகம் என சைவப் பழமாய் வளர்க்கப்பட்ட சிறுவயதை அசைபோட்டுப் பார்க்கிறேன் .அதில் தேவாரம் ,திருவாசகம் ,வள்ளலார் வழி அறிந்த தமிழ் மட்டுமே என்னோடு இன்றும் தொடர்கிறது .

பொத்திப்பொத்தி வளர்த்தாலும் புத்தியைத் தீட்ட முயன்றால் முற்போக்கின் திசைவழி தவிர வேறில்லை . புத்தியை பக்திக்கு அடகு வைத்தால் குண்டுசட்டிக்குள் குதிரை ஓட்டுவதைத் தவிர வேறு நாதியில்லை .முடிவு உங்கள் கையில் … இது என் அனுபவம் .உங்கள் அனுபவம் என்ன ?
Su Po Agathiyalingam




























































































0 comments

சொல்.54

Posted by அகத்தீ Labels:




தினம் ஒரு சொல் .54 [ 23 /10/2018 ]

அதே வார்த்தையைத்தான் அவரும் சொன்னார் ,இவரும் சொன்னார் அவர் சொன்னபோது சரி என தலையாட்டியதும் .இவர் சொல்லுகிற போது எரிச்சல் பொத்துக்கொண்டு வருவதும் ஏன் ?

பாரதியாரின் பாஞ்சாலி சபதத்தில் , பீமன்  “ தம்பி !எரிதழல் கொண்டுவா !” என சினம் பொங்கக் கூறிய போது அர்ச்சுனன் கேட்பான் ,” எங்கு சொன்னாய் ? யாவர் முன் சொன்னாய் ?”” எனக் கேட்பான் .

ஆம் எதைச் சொன்னாய் என்பது மட்டுமல்ல அதை எங்கு சொன்னாய் என்பதும் யாவர் முன் சொன்னாய் என்பதும் முக்கியம் .கணவன் மனைவி பிணக்கில் அம்மா முன்பு மனைவியையோ , மனைவி முன்பு அம்மாவையோ சொல்லும் போது அதன் பரிமாணம் பல்கிப் பெருகிவிடுவதை ஒவ்வொருவரும் அனுபவித்திருப்போம் . இதே அனுபவம் பெண்ணுக்கும் உண்டு .

பேச்சு என்பது வெறும் சொற்களின் கூட்டு மட்டுமல்ல . எங்கு சொன்னாய் , யாவர் முன் சொன்னாய் , எப்போது சொன்னாய் , என்பதோடு ஏன் சொன்னாய் எப்படிச் சொன்னாய் என்பதும் மிக முக்கியம் .

பாடி லேங்குவேஜ் என இப்போது சொல்லும் உடல் மொழி மிக முக்கியம் . சொல்லும் பாணியும் முக்கியம் . ஒரே சொல் அன்பாய் சொன்னதா அல்லது எரிச்சலாய் சொன்னதா என்பதை அவையே தீர்மானிக்கும் .

ஆக ,சொல்லும் முறையில் அன்பு ,கோபம் ,உறுதி , வெறுப்பு , மகிழ்ச்சி , சும்மா என எத்தனை அர்த்தம் பொதிந்து வழங்க முடியும் . ஆக பேசும் கலை என்பது வாழும் கலையின் இன்னொரு முகமே !

பேசப்பழகு என்பதன் பொருள் இடம் ,பொருள் ,ஏவல் என எல்லாம் உணர்ந்து பேசப்பழகு என்பதே ! இதன் நுடபம் அறியாது பேசிவிட்டு பின் சிக்கலில் மாட்டி முழிப்பதும் நம் அனுபவம் அல்லவா ? இனியேனும் பேச்சை வெறும் பேச்சென ஒதுக்காமல் பேசப் பழகுக !
Su Po Agathiyalingam




























































































0 comments

சொல்.53

Posted by அகத்தீ Labels:




தினம் ஒரு சொல் .53 [ 22 /10/2018 ]

விதவிதமான டிசைன்களில் பல்வேறு வண்ணங்களில் வரிசையாய் புடவைகள் தொங்க விடப்பட்டிருக்கின்றன அந்த ஜவுளிக் கடையில் . ஒரு பெண் முகத்தைச் சுழித்து ஒதுக்கும் ஒன்றை இன்னொரு பெண் ரசித்து அணைக்கிறாள் . ஒருத்தி ரசித்து எடுக்கும் ஒரு புடவையை இன்னொருத்தி இது என்ன ரசனையோ என முணுமுணுக்கிறாள் .பெண்கள் மட்டுமல்ல ஆண்களின் தேர்விலும் இது போன்றே நிகழும் .

சிலருக்கு பளிச் நிறங்களில் ஒரு ஈர்ப்பு இருக்கும் .வேறு சிலரோ உறுத்தாத நிறமாக எடுங்கள் என்பர் . நான் இளைஞனாக இருந்த போது வேலைதேடி செல்கையில் சிவப்பு ,கறுப்பு ,பச்சை என அடர் நிறங்களை தவிர்க்க யோசனை சொல்வர் . இப்போது  கணினி ஊழியர் மட்டுமல்ல உயர் பதவியில் இருப்பவர்களும் இது போன்ற நிறங்களை விரும்பி அணியக் காண்கிறோம் . கணினியின் வருகை நிறம் குறித்த பார்வையை உடைத் தெறிந்துவிட்டதோ ?

கிராமத்துக்கும் நகரத்துக்கும் , கணவனுக்கும் மனைவிக்கும் ,அப்பாவுக்கும் மகனுக்கும் ,அம்மாவுக்கும் மகளுக்கும் ஒரே போல் ரசனை அமைவது அபூர்வம் .பள்ளியில் /அலுவலகத்தில் சீருடையில் இருப்போருக்கு ஒரு நாள் விதிவிலக்கு எனில் கொண்டாட்டமே !குழந்தையின் ஈர்ப்பு இளைமையில் மாறும் ,முதுமை இன்னொன்றை நாடும் .காலந்தோறும் ரசனை மாறிக்கொண்டே இருக்கும் .

பெரும் பொருட் செலவில் விளம்பரம் மூலம் பிரபலப்படுத்தப்பட்ட நிறமும் டிசைனும் கூட ஒரு குறிப்பிட்ட சதவீதத்தினரையே ஈர்க்கும் . எது உயர்ந்த ரசனை ? எது தாழ்ந்த ரசனை ? அளவு கோல் எது ? எது வளமான பண்பாடு ? எது வறண்ட பண்பாடு ? சொல்ல முடியுமா ?

ஒருபோதும் ஒற்றை ரசனை சாத்தியமே இல்லை .ஒரு ஜவுளிக்கடையில் இவ்வளவு வண்ண வேற்றுமை ரசனை எனில் காலங்காலமாக முகிழ்த்த பண்பாட்டில் எவ்வளவு இருக்கும் ! எங்கும் ஒற்றைப் பார்வை எப்போதும் இல்லை !விதவிதமாய் மனிதர் ! ஒவ்வொருவரையும் ரசிப்போம் ! மகிழ்ந்து கூடிக் குலாவுவோம் ! சரிதானே !









Su Po Agathiyalingam




























































































0 comments

சொல்.52

Posted by அகத்தீ Labels:




தினம் ஒரு சொல் .52 [ 20 /10/2018 ]

என் தாத்தா குடுமியையும் தலைமுடி முன்வெட்டையும் மாற்றி கிராப்புக்கு மாறியபோது வீடே அல்லோகலப்பட்டதாம் . குடியே மூழ்கிவிட்டதாய் அவரது தாத்தாவும் பாட்டியும் அழுது ஆர்ப்பாட்டம் செய்தார்களாம் . இத்தனைக்கும் எம் குடும்பம் பிராமணர் அல்ல .

என் பாட்டி ஜாக்கெட் போட்ட போதும் அதே ஆர்ப்பாட்டம்தான் .

என் அப்பா பெரிய வெங்காயத்தில் தயிர் பச்சடி செய்யச் சொன்னபோதும் ;என் அம்மா அதை செய்த போதும் வீட்டுக்குள் பூகம்பமே வெடித்தது . முட்டை வீட்டுக்குள் நுழைந்த போதும் அப்படித்தான் .

வீட்டுக்குள் கக்கூஸ் கட்டலாமா வேண்டாமா என்பதற்காக நடந்த சண்டை கொஞ்சமா ?

அக்கா வயதுக்கு வந்த பின்னும் பள்ளிக்கு அனுப்ப [ ஐம்பது அறுபது வருசங்கள் முன்பு ] அப்பா ஆச்சியோடு முட்டி மோதியது நினைவில் இருக்கிற்து ஆனாலும் எட்டாம் வகுப்பைத் தாண்டவிடவில்லை .

ஐயர் பையன் லெதர் டெக்னாலஜி படிப்பதும் ; அருந்ததியர் மகள் முட்டி மோதி டாக்டராவதும் மரபை மீறித்தானே ! கணித மேதை ராமானுஜம் வெளிநாடு போனதற்காக அவர் இறந்த போது இறுதிக்கடன் செய்ய சக ஐயர்கள் மறுத்ததும் , அவர் மனைவி கிராமம் கிராமமாய் ஓடி ஒழிந்து செய்ததும் .வரலாறு .இன்று அத்திம்பேர் ஆஸ்திரேலியா ,அண்ணா யூஎஸ் என பீத்திக் கொள்வது மரபை மதித்தால் கிடைக்குமா ?

வீட்டுக்குள் எவ்வளவு மாற்றம் ? கோயிலும் வழிபாடும் மாறாமலா இருந்திருக்கிறது ? சைவமும் வைணவமும் போட்ட சண்டை கொஞ்சமா ? இப்போது மிச்ச சொச்சம் அங்கொன்று இங்கொண்று உண்டு . ஆயினும் எல்லா கோயிலுக்கும் எல்லோரும் போவர் .

மாறாத மரபோ .சடங்கோ ,சம்பிரதாயமோ ,பழக்க வழக்கமோ என்றும் எங்கும் எப்போதும் இல்லை ,மாற்றங்கள் நிகழும் போதெல்லாம் பழமைவாதிகள் முட்டி மோதுவர் . ஆனாம் புதுமையே வெல்லும் ,பழமை வீழும் .




























































































0 comments

சொல்.51

Posted by அகத்தீ Labels:




தினம் ஒரு சொல் .51 [ 19 /10/2018 ]

என் நண்பர் ஒருவர் ஒரு முறை உரையாடும் போது வேதனையோடு சொன்னார்  “  பாலின சமத்துவத்தை நானும் ஏற்கிறேன் .அதன் பக்கம் உறுதியாக நிற்கிறேன் . .ஆனால் குடும்பத்தில் பெண்கள் செய்வதெல்லாம் நியாயமா ? கண்மூடி ஆதரிப்பது சரியா ?” என வெடித்ததோடு அவருக்கு ஏற்பட்ட பல கசப்பான அனுபங்களைப் பகிர்ந்தார் .

மெய்தான் . பெண்களின் சில பிடிவாதங்கள் பிழையான புரிதலோடு இருப்பது கண்கூடு .அவற்றை மாதர் இயக்கங்கள் தக்க முறையில் சுட்டிக்காட்ட வேண்டும் .எடுத்துக்காட்டாக ,சடங்கு ,சம்பிரதாயம் ,பூஜை , மூடநம்பிக்கைகள் ,கரடுதட்டிப்போன பழக்க வழக்கங்கள் போன்றவற்றை தொடர்ந்து பேணிக்காப்பதில் பெண்களின் பங்கு மிகப்பெரிது .இவற்றுக்கு எதிராக மாதர் இயக்கங்கள் சமரசமற்ற விழிப்புணர்வு முயற்சியை தொடர வேண்டும் . ஐயமே இல்லை .

குடும்பத்தை நிர்வகிப்பதில் கணவன் ,மனைவி இருவரும் சம பொறுப்பாளர்கள் .குடும்ப பட்ஜெட் , குழந்தை வளர்ப்பு ,உள்ளிட்ட எதுவாயினும் கலந்துரையாடி முடிவெடுக்க வேண்டும் .ஆனால் நிர்வாகத்தில் டிரான்ஸ்பரன்ஸி அதாவது வெளிப்படைத்தன்மை இருந்தால் மட்டுமே இது சாத்தியம் .இரு பக்கமும் ஹிட்டன் அஜெண்டா அதாவது மறைமுக காய்நகர்த்தல் இருப்பின் குடும்ப ஜனநாயகம் வெறும் பேச்சாகவே இருக்கும் .இதில் ஆணின் குறைகளைச் சுட்டுவதுபோல் பெண்ணின் பக்கம் உள்ள குறைகளையும் எடுத்துச் சொல்வது பிழையே அல்ல .தேவையே !

ஆணாதிக்கம் என்பது ஆணிடம் மட்டுமே உள்ள தீய குணமல்ல . ஆணாதிக்கம் என்பது சமூகம் குறித்தும் குடும்பம் குறித்தும் ஆணை மையப்படுத்திய ஆதிக்க மனோநிலையாகும் .இது ஆணிடம் ஓங்கி இருக்கும் .பெண்ணிடமும் அவளின் பல பேச்சுகளில் செயல்களில் வெளிப்படும் .ஆதிக்க மனோநிலையை யார் வெளிப்படுத்தினும் குற்றம் குற்றமே !

பாலின சமத்துவத்தில் துளியும் பிசகக்கூடாது  . அதேவேளை அநீதி ,அராஜகம் ,அறியாமை எங்கு யாரிடம் வெளிப்படினும் – ஆணிடம் ஆயினும் பெண்ணிடம் ஆயினும் எடுத்துரைக்க தயங்கவே கூடாது .இரண்டும் ஒன்றுக்கு ஒன்று எதிரி அல்ல ; நடைமுறையில் ஆதிக்கத்திற்கு எதிரான இரட்டைக்குழல் துப்பாக்கியே ஆகும் !





















































































0 comments
Subscribe to: Posts ( Atom )