தினம் ஒரு சொல் .81 [ 26 /11/2018 ] சின்ன சின்ன மகிழ்ச்சியும் ,சின்ன சின்ன காயமும் இல்லாமல் வாழ்க்கை இல்லை .ஒவ்வொரு நாளும் இவற்றை நாம் எதிர்கொண்டே ஆகவேண்டும் .எப்படி எதிர் கொள்கிறோம் என்பதில்தான் வாழ்க்கையில் சுவராசியம் அடங்கி இருக்கிறது . பயணத்தின் போது எதிர் வரிசையில் அம்மாவின் தோளில் சாய்ந்தபடி அந்த பிஞ்சு பூவாய் விரிக்கும் புன்னகை பெருமகிழ்ச்சி . அலைபேசியில் எதிர்பாரா விதமாய் வந்து நலம் விசாரித்த பால்ய சிநேகிதன் தந்த மகிழ்ச்சி . பஸ்ஸைக் கோட்டைவிட்டுவிட்டு அலுவலகம் செல்ல தவித்து நிற்கையில் தானாக முன் வந்து ஸ்கூட்டரில் லிப்ட் கொடுத்து உதவிய நம் தெருக்காரர் தந்த திடீர் மகிழ்ச்சி .இப்படி ஏதேனும் சந்தோஷத் துளிகள் இன்றி எந்தவொரு நாளும் நகர்வதில்லை . வீட்டில் ஏதோ ஒரு அவசரத்தில் கோபத்தில் வீசிய ஒற்றைச் சொல்லின் உறுத்தல் .வீட்டில் ,அலுவலகத்தில் ,நண்பரிடையே ,உறவுகளிடையே ,சமூக ஊடாட்டத்தில் அன்றாடம் ஏற்படும் சின்னச் சின்ன உரசலின் காயங்கள் இல்லாமல் யாரெனும் நாட்களைக் கடத்தியதுண்டோ ? சின்ன சின்ன மகிழ்ச்சியை ரசிக்கவும் சுவைக்கவும் பெறுகிற பயிற்சியில்தான் இனிமையின் இழைகள் பின்னிக் கிடக்கின்றன .ஆயினும் அதில் மட்டுமே மயங்கிவிட்டால் வாழ்வின் மெய்யான விடுதலையை இனங்காணத் தவறிவிடுவோம் மின்மினி வெளிச்சத்தையே கடவுளின் பெரும் கருணையெனச் சொல்லிச் சொல்லி வாழ்வில் ஆழ அகலங்களை தரிசிக்கவிடாமல் தடுத்துவிடுவார்கள் . மின்மினியை ரசிக்கவும் சூரியனை உதிக்கச் செய்யவும் முயலுவதே வாழ்க்கையாகும் . அதேபோல் சின்ன சின்ன காயங்களை ஊதிப் புறந்தள்ளத் தெரியாவிடில் வாழ்க்கை நரகமாகிவிடும் . ஆயினும் சில காயங்கள் லேசாக இருப்பதுபோல் இருப்பினும் பெரும் பாதிப்பை உருவாக்கிவிடும் .ஆகவே எதைப் புறந்தள்ள வேண்டும் ,எதை எச்சரிக்கையோடு கையாள வேண்டும் என்பது வாழ்வில் பெரும் பயிற்சியாகும் . காயமோ சந்தோஷமோ சின்னதோ பெரிதோ அதனை எடைபோட்டு எதிர்கொள்ளும் பயிற்சியை பள்ளியிலோ கல்லூரியிலோ கற்க முடியாது . அனுபவ நெருப்பில் புடம் போட்டுத்தான் தேற வேண்டும் ! Su Po Agathiyalingam
தினம் ஒரு சொல் .80 [ 25 /11/2018 ]
சாவு வீட்டிற்கு துக்கம் கேட்க வருகிறவர் ஒவ்வொருவர்
உள்மனதிலும் என்ன ஓடுகிறது என்பதை படம் பிடிக்க ஏதேனும் கருவி இருக்குமானால் எவ்வளவு
இயந்திரத்தனமாய் நாம் இயங்கிறோம் என்பது புரியும் . இப்படி ஒரு முறை நான் சொன்ன போது
விவாதம் அதைச் சுற்றி சூடுபிடித்துது .
மெய்தான் துக்கம் கேட்பது ஒரு சடங்கு . இன்னும்
சொல்லப் போனால் கல்யாணத்துக்கு நல்லதுகளுக்கு போகாவிடிலும் இழப்புக்கு போகாமல் இருக்க
முடியாது என்கிற சமூக நிர்ப்பந்தமும் ,சில சம்பிரதாயங்களுமே பலரை உடனே அங்கு விரட்டுகிறது
.கடனை வாங்கியேனும் சில செய்முறைகளைச் செய்தாக வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் ஏற்படுகிறது .
மரணத்தை சடங்காக்காமல் ,சம்பிரதாயக் கட்டுக்குள்
சுழலாமல் மெய்யான இழப்பின் வலியை உள்ளன்போடு பங்கு போடும் காலத்தை நோக்கி எப்போது நகரப்
போகிறோம் ? மரணத்திலிருந்து யாரும் தப்ப முடியாது .சிலருக்கு அது அகால மரணமாகிவிடும்
. சிலருக்கு கனிந்து உதிர்வதாய் இருக்கும் . எல்லா வலியும் ஒன்றல்ல .
திருமணத்தைப் போலவே மாணத்தையும் சாதி ,மதக்
கட்டிலிருந்து விடுவித்து மனிதாபிமானத்தோடு அணுகுகிற ஒரு புதிய பண்பாட்டைச் செதுக்குவது
அவ்வளவு சலபமல்லதான்.ஆயினும் காலம் அதை நோக்கி நம்மை துரத்துவதை அறிவீர் !
ஆறுதல் சொல்வதும் ,அரவணைப்பதும் மனிதப் பண்பு
அதனை ஒரு போதும் இழந்துவிட முடியாது ஆயினும் அங்கே தலைதூக்கும் அர்த்தமற்ற சடங்கு
,சம்பிரதாயம் ,நிர்ப்பந்தம் ,செலவு இவை தவிர்க்கப்பட வேண்டுமா ? வேண்டாமா ? கொஞ்சம்
யோசித்தால் நியாயம் விளங்கும் .
Su Po Agathiyalingam
தினம் ஒரு சொல் .79 [ 24 /11/2018 ]
ஒருவர் என்னிடம் குகை மனிதர்கள் எந்த வகை உணவு
உண்டார்கள் ; நோயற்று இருந்தனர் என ஒரு விரிவுரை நிகழ்த்திவிட்டு நாமும் அதுபோல் உண்டால்
நோயற்று வாழலாம் என முடித்தார் .நான் சொன்னேன் , “ அந்த குகை மனிதர் போல் உணவுக்கு
தினசரி நாலய்ந்து மைல் காடு ,மலை ,மழை ,வெயில் என சுற்றித் திரிவோம் .பின்னர் அது போல்
உண்போம் .” என்றேன் . அவருக்கு கோபம் வந்துவிட்டது .
பின்னர் எங்களுக்குள் பெரும் விவாதம் நடந்தது
.இன்று மனித குலம் பல்வேறு காய்,கனி ,கீரை வகைகள் ,தானியவகைகள் , விதவிதமான விலங்குகள்
,பறவைகள் ,கடல் உயிரிகள் என புலால் வகைகள் , அவித்தல் ,பொரித்தல் ,வறுத்தல் , சுட்டல்
என விதவிதமான சமையல் பாணிகள் , சுவைகள் இவை
எதுவும் ஒரு இரவில் ஒருவரால் ஒரு நாட்டில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டதல்ல . எத்தனை ஆயிரம்
ஆண்டுகள் ,எத்தனை சோதனை முயற்சிகள் ,எவ்வளவு உயிரிழப்புகள் .. முதலில் அந்த வரலாற்றை
அறியுங்கள் .ஒரு கீரை ,ஒரு கனி ,ஒரு விலங்கு உண்ணத் தகுதியானதா இல்லையா என்பதை உண்டு
, நோயில் விழுந்தோ ,உயிரிழந்தோ மனித குலம் அனுபவித்து கண்ட கதை நெடிது .
இன்று திடீரென சில ரட்சகர்கள் அவதரித்து ,அதை
சாப்பிடாதே ,இதைச் சாப்பிடாதே ,இப்படி சாப்பிடு ,அப்படி சாப்பிடு முன்னோர் முட்டாள்களா , பாரம்பரியம் ,பண்பாடு ,புடலங்காய்
,புண்ணாக்கு என வித்தாரமாய் பேசுகிறார்கள் . அது கதையில் வரும் கத்திரிக்காய் கறி சமைக்க
உதவாது .
இன்றைய உணவுப் பழக்கத்தில் சில பிழைகள் இருக்கலாம்
,ஆனால் மொத்தமும் பிழை அல்ல . அந்தந்த புவியியல் , தடபவெப்பம் , விளைச்சல் ,தேவை ,
வாங்கும் சக்தி என எண்ணற்ற அம்சங்களோடு வளர்ந்திருக்கும் இன்றைய உணவுப் பழக்கத்தை நிராகரிப்பதெல்லாம்
சில நாள் கூத்தே .
நிதானமாக சமூக அறிவியல் நோக்கோடு ஒருங்கிணைந்த
பார்வையை உருவாக்க முயலாமல் ஆளுக்கொரு பக்கம் இழுப்பதே இன்றைக்கு மிக ஆபத்தான போக்கு
!நம் உணவு ,நம் உரிமை அதில் தலையிட எவனுக்கும்
இல்லை அதிகாரம் !!!
Su Po Agathiyalingam
தினம் ஒரு சொல் .78 [ 23 /11/2018 ]
பேச்சுத் துணை இல்லாத தனிமை எவ்வளவு கொடுமை
என்பதை முதியோர்களைக் கேட்டுப்பாருங்கள் . ரயிலில் பயணம் செய்யும் போது மாலை வேளைகளில்
ரயில்வே பிளாட்பாரப் பெஞ்சில் நாலய்ந்து முதியோர்கள் உட்கார்ந்து பேசிக்கொண்டிருப்பதைப்
பார்க்கலாம் .மகிழ்ச்சியான அந்தப் பொழுதுக்காக பகல் முழுவதும் அவர்கள் வீட்டுக்குள்ளோ
திண்ணையிலோ காத்துக்கிடப்பார்கள் .பெண்களுக்கு அந்த வாய்ப்பும் குறைவு.கிட்டத்தட்ட
இல்லை.
குழந்தைகள் உலகம் போன்றதே முதியோர் உலகம்
.இரண்டும் தனித்துவமானது .ஞாபக சக்தியை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இழந்து வரும் அவர்கள் ; வாழ்வில்
ஏதோ ஒரு காலகட்ட நினைவோடு தேங்கிப் போவதும் , திரும்பத் திரும்ப அதையே பேசிக்கொண்டிருப்பதும்
வாடிக்கை .கேட்பவர்களுக்குச் சலிப்பாக இருக்கும் .ஆனால் அதுவே அவர்களுக்கு சந்தோஷம்
தரும் என்பதை அறிவோமா ?
பிறந்த ஊரையோ ,பணி செய்த ஊரையோ விட்டுவிட்டு
பிள்ளைகளோடு மொழி தெரியாத வெளிமாநிலத்திலோ வெளிநாட்டிலோ வாழநேரிடும் முதியோர் துயரம்
தனி . பேச்சு சதந்திரம் மட்டுமல்ல ,நடமாட்ட சுதந்திரமும் கட்டுப்படுத்தப்பட்டுவிடும்
.அவர்களுக்கு புத்தகக் காதல் இருப்பின் கொஞ்சம் பிழைப்பர் .இல்லையேல் தொலைகாட்சிப்
பெட்டியே கதி .அங்கும் ரிமோட்டு பேரப்பிள்ளைகள் கையில் . இப்போது அலைபேசியே அவர்களுக்கு
வரம் . விரும்பிய யாரிடமேனும் பேசிக்கொண்டோ , எதையேனும் பார்த்துக் கொண்டோ பொழுதை நகர்த்தலாம்
.அறிவியல் தொழில் நுட்பத்திற்கு நன்றி !
எப்படி பொதுவெளி மறுக்கப்பட்ட பெண்கள் கோயில்
,சடங்கு ,சம்பிரதாயம் எனும் நுகத்தடியில் பூட்டப்பட்டு ஒரு செக்குமாட்டு வாழ்க்கைக்கு
பழக்கப்படுத்தப் படுகிறார்களோ , அதேபோல் ஆன்மீக ஈடுபாட்டில் முதியோர்களும் பிணைக்கப்
படுகிறார்கள். பாலின வேறுபாடின்றி முதியோர்களின் அனுபவமும் திறமையும் விருப்ப ஈடுபாடும்
அறிந்து ஆக்கபூர்வ வழியில் செலுத்த நம் சமூகம் எப்போது பக்குவப்படும் ?
இன்று மக்கள் தொகையில் இளைஞர் அதிகம் .இளைஞர்
இந்தியா என மகிழ்கிறோம் .இன்னும் இருபதே வருடங்களில் நிலைமை தலைகீழாகும் . “முதியோர் இந்தியா” ஆகிவிடும் .ஆய்வுகள் அப்படித்தான்
சொல்கின்றன . எனவே இப்போதே நாளைக்காக விழிப்பீர் இளைஞர்களே! முதியோர்கள் பக்கம் உங்கள்
காதுகளை கொஞ்சம் சாய்ப்பீர்! !
Su Po Agathiyalingam
தினம் ஒரு சொல் .77 [ 22 /11/2018 ]
“போதும்
என்ற மனமே பொன் செயும் மருந்து” என அடிக்கடி நாம் சொல்கிறோம் .அவருக்கு எவ்வளவு கொடுத்தாலும்
, செய்தாலும் திருப்தியே வராது ,அவர் இயல்பு அப்படி என சிலரைப் பற்றித் தீர்ப்பு எழுதுகிறோம்
.
வாழ்க்கையில் பேராசை கொள்ளாமல் ,நுகர்வு வெறியில்
மூழ்காமல் போதுமென திருப்தியோடு வாழப்பழகுவது அவசியத் தேவையே . குடும்ப வாழ்வில் தேவையற்ற
பதற்றத்தை தவிர்க்கவும் ,இருப்பதைக் கொண்டு திருப்தியாய் வாழப் பழகுவது ஒரு குறிப்பிட்ட
எல்லைவரை அவசியமே .ஆனால் அங்கேயே முடங்கிப்போவதுதான் ஆபத்து .
போதுமென்ற மனமும் ,திருப்தி மனோபாவமும் வளர்ச்சியின்
முக்கிய தடைகல் என்பர் .ஆம் , மேம்பட்ட வாழ்க்கையைக் கனவு காண்பதும் , அதற்காக முயற்சி
செய்வதும் மட்டுமே முன்னோட்டு உந்தித்தள்ளும் கிரியா ஊக்கியாகும் .
“ஆண்டவன் இன்றைக்கு ஏதோ கஞ்சி கொடுத்திருக்கிறான்
,குந்தக் குடிசை கொடுத்திருக்கிறான் அதற்கு நன்றி சொல்லி திருப்தியாய் வாழ்வோம்.” என
ஆன்மீகவாதிகள் சொல்வது சமூக ஏற்ற தாழ்வை – அதன் காரணங்களை – தீர்வை யோசிக்க விடாமல்
முடக்கும் மயக்கு வார்த்தைகளே !
மரவுரியோடும் ,மரப் பொந்தோடும் ,சிக்கிமுக்கிக்
கல்லோடும் மனித குலம் திருப்தி கொண்டிருக்குமானால் ; இன்றைக்கு நாம் அனுபவிக்கிற எதுவும்
கிடைத்திருக்காது .ஆசைப் படுவதும் .அதனைக் கனவு காண்பதும் ,அதனை அடையப் போராடுவதுமே
மனித இயல்பு . பேராசை கூடாது என்கிற அர்த்தத்தில் திருப்தி என்பது சரி .ஆனால் அது தேங்கிய
குட்டையில் நீச்சலடிப்பதாய் ஆகிவிடக்கூடாது .
Su Po Agathiyalingam
தினம் ஒரு சொல் .76 [ 21 /11/2018 ]
சாலை விதிகளை மதிப்பதும் . பணியிட பாதுகாப்பு
விதிகளை பின்பற்றுவதும் தவிர்க்கக் கூடாத கடமை .பொதுவாக இவற்றில் நாம் காட்டுகிற அலட்சியம்
சகிக்கமுடியாத அளவு உள்ளது . தண்டவாளத்தை கடக்க அந்த இடம் உகந்தது அல்ல என ஒரு தடுப்பு
சுவர் கட்டியிருந்தால் அதில் சுரங்கம் அமைத்தோ எகிறிகுதித்தோ தாண்டி நம் வீரத்தைக்
காட்டுவோம் .விபத்தை வாங்குவோம் .
சாலை விதிகளை நாம் மதிக்கிற லட்சணத்தை எல்லோரும்
அறிவர் .சாலை விதி என்பது பயணத்திற்கு தடையோ இடையூறோ அல்ல ஒரு ஒழுங்கு .அதைப் பற்றி
ஒழுகின் பெருமளவு விபத்தைத் தவிர்க்கலாம் .
தண்டனைக்குப் பயந்து சாலை விதிகளை பின் பற்றுவது
வேறு ; சுய ஒழுங்காக ஒரு பண்பட்ட மனிதனாக பின்பற்றுவது இன்னொன்று .முன்னதுக்கே முணுமுணுப்போரிடம்
பின்னதை எப்படி எதிர் பார்ப்பது ?
நான் கறார் பேர்வழி .சாலை விதியில் இம்மியும்
பிசகமாட்டேன் என்பது சரி .ஆனால் எதிரே வருகிறவர் எதையும் மதிக்காமல் வரும் போது நீ
மட்டும் விதியில் கெட்டியாக ஒட்டி நின்றால் உன் தலைவிதி தலைகீழாகிவிடுமே ! விபத்து
என்பது நாம் மீறுவதாலும் நிகழும் ,நாம் ஒழுங்காக இருந்தாலும் எதிரில் வருவோர் பிசகினும்
விபத்தாகும் . ஆகவே விதிகளை மதிப்பதும் தேவை ; நெருக்கடி நேரத்தில் சற்று மீறலும் தேவை
.விதிகளை மதிப்பதும் மீறுவதும் பாதுகாப்புக்காகவே இருக்க வேண்டும் .
சாலை பாதுகாப்பு விதிகள் என்பது வாகன ஓட்டிகளும்
,பாதசாரிகளும் மட்டுமே பின்பற்ற வேண்டிய ஒன்றென எண்ணல் தீது ; சாலை பராமரிப்பு , ஆக்கிரமிப்பு
அகற்றல் , வரைமுறையற்ற வாகனப் பெருக்கம் ,பொதுப்போக்குவரத்துக் குறைபாடு ,முறையான இதர
ஏற்பாடுகள் அனைத்தும் உள்ளடக்கியதே .இதில் அரசு காட்டும் அக்கறையின்மையே சாலை பாதுகாப்பின்
முதல் வைரி .
சமூகப் பொறுப்போடு சாலை பாதுகாப்பு குறித்த
உரையாடலை எப்போது தொடங்கப் போகிறோம் ? இப்போது அரசு செய்யும் பிரச்சாரம் அனைத்தும்
ஒரு பக்கப்பார்வை அன்றோ !
Su Po Agathiyalingam
புதுநாற்றா முளைக்கோணும் …
ஆண்டுக் கொரு இழவென்றால்
அழுது அழுது தொலச்சிடுவேன்
!
அன்றாடம் இழவென்றால்
தொண்டக் குழியிலும்
ஈரமில்ல..
[ஆண்டுக் கொரு
இழவென்றால் ]
சாதிவெஷம் தலக்கேறி
ஆணவக் கொலையாகும்
நாதியற்ற ஜீவனுக்கு
நாள்தோறும் அழுவேனோ
?
[ஆண்டுக் கொரு
இழவென்றால் ]
மதம்பிடிச் சலைகின்ற
அதிகார திமிராலே
சதியாலே சாவோருக்கு
அழுதழுது ஓய்வேனோ?
[ஆண்டுக் கொரு
இழவென்றால் ]
இயற்கையும் பழிவாங்க
புயலுக்கும் மழைக்கும்
பொசுக்கென போனோருக்காய்
அழுது தொலைப்பேனோ
?
[ஆண்டுக் கொரு
இழவென்றால் ]
விழுந்த தென்னைக்கா
அழிந்த நெல்லுக்கா
இடிந்த குடிசைக்கா
எத்தனைக்கு நானும்
அழ …
[ஆண்டுக் கொரு
இழவென்றால் ]
நெஞ்சில் மிதிக்கிற
வெலவாசிக்கும்
படிச்ச பிள்ள வேலயின்றி
பித்துபிடிச்சு
நிப்பதுக்கும்
அழுதபடி வாழ்வேனோ
?
[ஆண்டுக் கொரு
இழவென்றால் ]
சக்கரையா பேசும்
சர்க்காரு
சாமனியன் அடிமடிய
புடுங்குது !
உடுத்திருக்கும்
கோவணதையும்
உருவ அல்லோ பார்க்குது
!
[ஆண்டுக் கொரு
இழவென்றால் ]
மத்தியில ஆளுகிற
மந்திரிங்க மொத்தபேரும்
அம்பானி அதானி
பங்காளியாப் போனாங்க
…
[ஆண்டுக் கொரு
இழவென்றால் ]
பொணத்தையும் நக்கித்
தின்னும்
புத்திகெட்ட அடிமைக
சென்னக் கோட்டயில
ஜடமாய் இருக்காங்க
…
[ஆண்டுக் கொரு
இழவென்றால் ]
ஏழ பாளங்க என்ன
பண்ணித் தொலைக்கிறது
பூச்சி மருந்த
குடிக்கணுமோ
நாண்டுகிட்டு சாகணுமோ
நாடாள்வோரா நாக்கழுக
சொல்லுங்க …
[ஆண்டுக் கொரு
இழவென்றால் ]
வம்பா பொணமாகி
வாழ்வ முடிக்காம
கம்பா நிமிரோணும்
கையரிவா துக்கோணும்
நாதியற்று செத்து
நாறிக் கிடக்காம
போராடி விழுந்து
புதுநாற்றா முளைக்கோணும் !!
[ஆண்டுக் கொரு
இழவென்றால் ]
சு.பொ.அகத்தியலிங்கம்.
Subscribe to:
Posts
(
Atom
)