நூற்றாண்டு நாயகர்கள் நினைவலைகள் : 7.

Posted by அகத்தீ Labels:

 அவர்கள் சொன்னார்களாம் உடை உங்கள் விருப்பம் .அவரவர் உரிமை .” ஏஎன் சாரத்துடன் ஓர் நிகழ்வில் கியூபாவில் பங்கேற்றதை அவ்வளவு மகிழ்வுடன் சொன்னார் .



நூற்றாண்டு நாயகர்கள் நினைவலைகள் : 7.
“ தந்தியென்றால் / முன்பெல்லாம் / பட்டிக்காட்டார் பதறிப்போய் / அது என்னவென்று அறிவதற்கு /துடியாய்த் துடிப்பார்.” என கலைஞர் கருணாநிதி ஓர் கவியரங்கக் கவிதையில் பாடியிருப்பார் .
பிறப்பு செய்தியோ இறப்புச் செய்தியோ தந்தி மூலமே அறிய முடியும் ; வேறு தகவல் தொடர்பு கிடையாது .இந்தத் தந்தியோ ஆங்கிலத்தில் மட்டுமே அனுப்ப முடியும் . ஆகவே தந்தி வந்தாலே கிராமப்புறத்தில் அறிய பெரும் பதட்டம் நிலவும்.
இந்த நினைவலையில் முதல் பகுதியில் செய்திகளை ARPPAATTAM என தங்கிளீஸில்தான் அனுப்ப வேண்டும் என்றிருந்த அன்றைய செய்தியாளர் அனுபவத்தை சுட்டி இருந்தேன்.
இந்தச் சூழலில் மாநிலங்களவை உறுப்பினராயிருந்த அன்புத் தோழர் ஏ .நல்லசிவன் இதற்கானப் போராட்டத்தை துவக்கினார் . தமிழில் தந்தி அடிக்க முடியும் என தொழில்நுட்ப ரீதியாக நிரூபிக்கப்பட்ட சான்றாதாரங்களோடு வாதிட்டார் .வென்றார் . அதுவும் உடனே கிடைத்துவிடவில்லை கடும் போராட்டத்திற்குப் பிறகே கிடைத்தது .
தமிழில் தந்தி கொடுக்கும் வசதியை பெற்றுத் தந்தார் . அதற்காக மாநிலம் முழுவதும் பல மையங்களில் பாராட்டு விழா நடந்தது . மாவட்டம் நினைவில் இல்லை . குமரியோ /புதுவையோ பாராட்டு விழாவில் நானும் பேசினேன் .
“ தமிழில் தந்தி கொண்டு வந்துவிட்டோம் , ஆனால் இப்போதும் போலீஸ் ஸ்டேஷன் போனால் நாலு வார்த்தை தாட்டுப்பூட்டுண்ணு இங்கிளீஸ்ல பேசினால் சார்னு கூப்பிட்டு மரியாதையாக உட்காரவைக்கிறானுக தமிழில் பேசினால் விரட்டுறானுக… “என நான் பேசினேன்.
அடுத்து வந்த தோழர் ஏ என் என் பேச்சைத் தொட்டு பேசினார் , “ போலீஸ் ஸ்டேஷன் மட்டுமா தாலுகா ஆபிஸ் ,கலெக்டர் ஆபீஸ் எங்கும் இதே லட்சணம்தான் .நம்மாளு கோர்ட்டுக்கு போறான் .வக்கீலுக்கு பீஸை அள்ளிக் கொடுக்கிறான் . எங்க வக்கீலு இங்கிளீஸ்ல பிச்சு வாங்கிறாருன்னு பெருமையா நாலு பேருட்ட சொல்லிக்கிறான் .ஆனா கேஸ் தோற்றுப் போகுது .வக்கீலு சரியா பேசினாரா ? தப்பாப் பேசினாரா ?நமக்காகப் பேசினாரா ? எதிரிக்காக பேசுனாரா ? நமக்குத் தெரியாது . .கோர்ட் தமிழில் நடந்தால் இதெல்லாத்தையும் நாமள கண்காணிக்கலாமே . கோர்ட் ,போலீஸ் , தாலுகா ஆபீஸ் ,கலெக்டர் ஆபீஸ், படிப்பு எல்லாம் தமிழில் வேண்டும்.” என்றார் .
தோழர் ஏஎன் பேச்சில் அடுக்குமொழி இருக்காது . சாதாரண பாமர மொழிதான் இருக்கும் .ஆனால் வாதம் வலுவாக இருக்கும் . தமிழ் மக்களுக்கா உழைப்பாளி தமிழ் மக்களுக்காக வலுவாக வாதிடுவார் ஆனால் ,குரல்தான் அவர் எதிரி !
அவர் அந்த பேச்சினூடே சொன்ன இன்னொரு செய்தி , “ டிரான்ஸ்போர்ட் ,இபி , மில் , பேக்டிரி எங்கும் தொழிலாளிக்கு மெம்மோ கொடுக்கிறாங்க . இங்கிளீஸ்லதான் கொடுக்கிறாங்க . ‘ எனக்கு இங்கிளீஸ் தெரியாது ,தமிழில் கொடுங்கன்னுன்னு ‘ நம்ம தொழிலாளி பதில் கொடுக்கிறான் .போராடித்தான் எங்கும் தமிழைக் கொண்டுவர வேண்டியுள்ளது .”
இதே காலகட்டத்தில் மாணியாடர் படிவம் , வங்கிப் படிவம் எல்லாம் தமிழில் வேண்டுமென குமரி அனந்தன் போராடி வென்றார் . கூகுள் பே , டிஜிட்டல் மணி இல்லாத காலம் , போதுமான வங்கிக் கணக்கு எல்லாம் இல்லை .பெரும்பாலோருக்கு மணியாடர் மூலமே மகனோ கணவரோ அனுப்பும் பணம் , முதியோர் பென்ஷன் உட்பட கிடைக்கும் நிலை . இச்சூழலில் இந்தப் படிவங்களெல்லாம் ஆங்கிலத்தில் என்பது எவ்வளவு கொடுமை .
இப்போது தந்தி அலுவலகங்களே மூடப்பட்டுவிட்டது .தொழில் நுட்பம் மாறியாச்சு . ஆனால் ,மொபைலுக்கு மெஜேஸ் கூட இந்தியில் அனுப்பும் கொடுமை ; எந்த மொழியிலும் தகவல் அனுப்ப தொழில் நுட்பத் தடை இல்லாத காலத்தில் எல்லாம் இந்தித் திணிப்பு என்பது மமதையின் உச்சம் ;இந்துத்துவத்தை நோக்கிய முயற்சி . இதை எதிர்க்க பழசை எல்லாம் நினைவூட்டினேன் . ஆம் எல்லா முனையிலும் இந்தி திணிக்கப்படுவதை சகிக்க முடியாது . முறியடித்தாக வேண்டும் .
தோழர் ஏஎன் ஐ பெரும்பாலும் அலுவலகத்தில் சாரத்தில்தான் பார்க்க முடியும் . லுங்கி ,கைலி என பலபெயர் இருப்பினும் குமரி ,நெல்லையில் சாரம் என்றே சொல்லுவார் . அதுவும் மூட்டித் தைக்கபடாமல் கட்டும் வழக்கம் .தோழர் ஏஎன்னுக்கு அதுவே மிகவும் பிடித்தமான உடை .
தோழர் ஏ.என் கியூப புரட்சி தின நிகழ்ச்சிக்கு போய்வந்த அனுபவத்தை நான் உட்பட சில தோழர்கள் கேட்டுக்கொண்ட போது பல செய்திகளைச் சொன்னார் இடையிலே மகிழ்ச்சியாகச் சொன்னார் , “ ஏதோ ஒரு நிகழ்வுக்கு போகும் நெரம் நெருங்கிவிட்டதாம் ,இவர் உடன் இருந்த கியூப தோழரிடம் பேசிக்கொண்டே இருந்தாராம் . நேரம் ஆகிவிட்டது புறப்பட வேண்டிய நேரம் ஏஎன் கேட்டாராம் லுங்கியில் பொது நிகழ்வில் பங்கேற்கலாமா ? அவர்கள் சொன்னார்களாம் உடை உங்கள் விருப்பம் .அவரவர் உரிமை .” ஏஎன் சாரத்துடன் ஓர் நிகழ்வில் கியூபாவில் பங்கேற்றதை அவ்வளவு மகிழ்வுடன் சொன்னார் .
இங்கே இன்னொன்றை சுட்டுவதும் பொருந்தும் , சென்னை வியாசர்பாடி ,பக்தவச்சலம் நகர் ,சாஸ்திரி நகர் பகுதிகளில் வாலிபர் சங்கம் சிறப்பாக செயல்பட்ட காலம் ; அங்கே இருந்த ஒரு போலீஸ் அதிகாரி வம்பு இழுத்தார் . சாலையில் வாலிபர் சங்கத்தவர் லுங்கியோடு நிற்பதை எதிர்த்தார் .கைது செய்து மிரட்டினார் .லுங்கியை ரவுடி உடையாக சினிமா சித்தரிப்பது போலவே அவரும் சித்தரித்தார் . இதைக் கண்டித்து அங்கு வாலிபர் சங்கம் சார்பில் கண்டனக் கூட்டம் ஒன்றை நடத்தினோம் .நான் பங்கேற்று கடுமையாக பேசினேன் .
கூட்டத்திற்கு பின் ஓர் பழைய தோழர் நான் பேசியது சரியல்ல என கட்சிக்கு புகார் செய்துவிட்டார் . தோழர் ஏ என் ஓர் நாள் என்னை அழைத்து இது பற்றிக் கேட்டார் .நானும் நடந்ததைச் சொன்னேன் . பின் ஏ என் சொன்னார் , “ புகார் கொடுத்த தோழரிடம் அவர் பார்வை தவறு என அப்போதே சொல்லிவிட்டேன் . நானே சாரம்தானே விரும்பிக் கட்டுகிறேன் என அவரிடம் சொன்னேன் . பொது புத்தியில் உறைந்துள்ள இந்த பார்வையை மாற்ற நாம் முனைய வேண்டும்,” என்றார் .
தந்தைப் பெரியார் பொது வெளியில் லுங்கியோடு உலவினார் . கலைஞரும் ,ஸ்டாலினும் ,வைகோவும் லுங்கியோடு போட்டோவுக்கு போஸ் கொடுத்துள்ளனர் . தோழர் ஏ என் , ஆர் .உமாநாத் போன்றோர் லுங்கியை விரும்பி அணிவர் .
லுங்கிக்கு இவ்வளவு பெரிய பதிவு ஏன் என சிலர் கேட்கலாம் . நாம் என்ன உடை உடுக்க வேண்டும் என இந்துத்துவ மதவெறிபினரும் பிற மத அடிப்படை வாதிகளும் உத்தரவிடும் காலம் இது இப்போது , “ எனது உடை எனது தேர்வு “ எனச் சொல்ல வேண்டும் அல்லவா ?
தோழர் ஏ என் பற்றி பேச நிறைய நிறைய உண்டு தொடர்ந்து பேசுவோம் !
சு.பொ.அகத்தியலிங்கம்.
7 ஆகஸ்ட் 2021.

நூற்றாண்டு நாயகர்கள் நினைவலைகள் : 6.

Posted by அகத்தீ Labels:

 

“ கடவுள் உண்டா ?இல்லையா ?” “ மார்க்சியத்திற்கு குருபீடம் எங்கும் இல்லை” போன்ற தோழர் ஏபியின் பிரசுரங்கள் என்னை மிகவும் ஈர்த்தவை .  “ கடவுள் உண்டா ? இல்லையா ?” பிரசுரம் இன்றைக்கும் புதிய இளைஞர்களுக்கு வாசிக்கக் கொடுக்க வேண்டிய ஒன்று எனில் மிகை அல்ல .

 

 


நூற்றாண்டு நாயகர்கள் நினைவலைகள் : 6.

 

1979 -80 காலகட்டத்தில் நான் சோஷலிஸ்ட் வாலிபர் முன்னணி இணைச் செயலாளர் என்கிற முறையில் மாநிலம் முழுவதும் பயணிக்கத் துவங்கிவிட்டேன் . மாவட்டச் செயலாளர் பணியுடன் அதுவும் இணைந்தது .

 

1980 ல் இந்திய ஜனநாயக வாலிபர் சங்கமாக மாறும் மாநில மாநாடு திண்டுக்கல்லில் நடைபெற ஆயத்தம் ஆகிக்கொண்டிருக்கும் வேளை . தோழர் ஏ.பாலசுப்பிரமணியம் கேட்டுக்கொண்டதற்கிணங்க திண்டுக்கல்லில் முகாமிட்டு கிட்டத்தட்ட இரண்டு மாதம் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்தேன் .

 

சென்னைக்கு இடையில் ஓர் நாள் வந்தபோது தோழர் .பி.ஆர்.பரமேஸ்வரன் என்னை அழைத்துக் கொண்டு மெரினா பீச்சுக்குப் போனார் . பட்டாணி சுண்டலைக் கொறித்தபடி பேசத்துவங்கினோம் .அப்போது மெல்ல சொன்னார் , “ உன்னை வாலிபர் சங்க மாநிலப் பொறுப்புக்கு கொண்டுபோக முடிவெடுத்திருக்கிறோம் . நீங்கள் தயங்காமல் ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும் . நீங்கள் கடைசி நேரத்தில் மறுத்துவிடக்கூடும் எனவே தோழர் ஏபி முன்கூட்டியே உங்களிடம் பேசச்சொன்னார் …”

 

நான் அப்போதும் உடன்படவில்லை . பின்னர் தோழர் விபிசியும் பேசினார் .கடைசியாக தோழர் ஏபி பேசினார் ,” எதுக்கு பயப்படுகிறாய் ? துணிஞ்சு இறங்கி அடி .. உனக்கு முழு சப்போர்ட் நான் தறேன் . நீதான் பொறுப்பேற்கிறாய் …” கட்டளையே இட்டுவிட்டார் . மீற இயலுமா ? அதுவும் அவர் மீது மிகுந்த மரியாதை கொண்டவனல்லவா நான் ?

 

இதற்கு முன் நடந்த ஒரு சம்பத்தைச் சொன்னால் என் தயக்கம் புரியும் ? ஏற்கெனவே மாநிலம் முழுவதும் சுற்றி வந்த போது மதுரைப் பேரவையில் நான் பேசியதை ஒருவரி விடாமல் எழுதி தோழர் ஏபிக்கு அனுப்பி ,” இதுதான் கட்சி கோட்பாடா ? தி .க மேடை போல் ஆகிவிட்டதே !” என ஆதங்கப்பட்டிருந்தார் ஓர் மூத்த தோழர் .

 

தோழர் ஏ.பி என்னை அழைத்து அதைப் படிக்கச் சொன்னார் . இதற்கு என்ன சொல்லுகிறாய் எனக் கேட்டார் . “ நான் பேசியதைத்தான் எழுதி இருக்கிறார் .எதுவும் தப்பாகப் பேசவில்லையே ?” என்றேன்.

 

 “ சபாஷ் ! சிங்கக் குட்டி ! தொடர்ந்து இதைப்போல் வாலிபர் சங்கக் கூட்டங்களில் பேசு ! அது இப்போதையத் தேவையே ! யாராவது கேட்டால் ஏபிதான் இப்படி பேசச் சொன்னார்னு சொல்லு “ என சொல்லியத்தோடு . என் எதிரிலேயே அந்தத் தோழருக்கு கடிதமும் எழுதினார் .

 

மேலும் சொன்னார் , “ வாலிபர் சங்கம் ,மாணவர் சங்கம் ,எழுத்தாளர் சங்கம் மூன்றிலும் அழுத்தமாகச் சமூகசீர்திருத்தக் கருத்துகளை பேசியாக வேண்டும் . மாதர்கள் மத்தியிலும் பேசவேண்டும் ஆனால் கொஞ்சம் நிதானமாக எச்சரிக்கையோடு பேசவேண்டும் . தொழிற் சங்கம் , விவசாயிகள் சங்கம் போன்ற வர்க்க அமைப்புகளில் வர்க்க அரசியல் ஓங்கி இருக்க வேண்டும் .கட்சி இவற்றை ஒருங்கிணைத்து இடது அரசியலை முன்னெடுக்க வேண்டும்.”

 

அவர் சொன்னதின் சாரத்தை நினைவில் இருந்தபடி எழுதியிருக்கிறேன் . இந்த சம்பவம் எனக்குக் கொடுத்த உத்வேகம் கொஞ்சமல்ல .இப்பின்னணியிதான் தோழர் ஏபியின் கட்டளையை ஏற்றுக் கொண்டேன் .தோழர் ஏபியின் வழிகாட்டல் இன்றைக்கும் பொருந்தும்தானே ?

 

தோழர் ஏ.பி. மறைவுக்கு பின் ஓர் நாள்  தனியாக உரையாடிக்கொண்டிருந்த போது தோழர் பிஆர்சி என அன்போடு அழைக்கும் பி.ராமச்சந்திரன் சொன்னார் ,” கட்சி மாநிலச் செயற்குழுவில் வாலிபர் சங்கப் பொறுப்புக்கு உங்களைப் போட வேண்டும் என்பதில் தோழர் ஏபி பிடிவாதமாக இருந்தார் .  “அவன் [ என்னைத்தான் ] சுயமாகச் சிந்திப்பான் , கிரியேட்டிவிட்டியாக இருப்பான் .சில வேளை தன்னிச்சையாகச் செயல்பட்டுவிடுவான் .கொஞ்சம் அடம் அதிகம் . பரவாயில்லை .திருத்திக்கொள்ளலாம் . .நமக்குத் தேவை தலையாட்டி பொம்மை அல்ல .” என்று ஏபி சொன்னார் . பிஆர்சி இதைச் சொன்னபோது நான் சிலிர்த்துப் போனேன்.

 

தோழர் ஏபி ஊழியர்களை நம்பிக்கையோடு அணுகுவார் . அவருக்கு செயல்படுபவரையே பிடிக்கும் .ஜால்ராக்களை அல்ல . வேலைசெய்தால் தப்பு வரும் . வேலையே செய்யாவிட்டால் முன் முயற்சியே இல்லாவிட்டால் தப்பே நடக்காது . தப்பை சரி செய்யலாம் . செயல்படும் ஊழியர் தேவை என ஏபி வலியுறுத்துவார் .ஜால்ரா அவருக்கு பிடிக்காது .கருவறையில் இருக்கும் குழந்தையும் , செத்த பிணமும்தான் தப்பு செய்யாதவை எனும் மேற்கோளை அடிக்கடி சுட்டுவார் . “ தாராளவாதத்தை எதிர்த்துப் போரிடுக !” எனும் லியோசோச்சி பிரசுரத்தை மொழியாக்கி கட்சி அணிகளிடம் கொண்டு சென்றவர் ஏபி. இவை எல்லாம் பிஆர்சி என்னுடன் பகிர்ந்தவை .

  “ கடவுள் உண்டா ?இல்லையா ?” “ மார்க்சியத்திற்கு குருபீடம் எங்கும் இல்லை” போன்ற தோழர் ஏபியின் பிரசுரங்கள் என்னை மிகவும் ஈர்த்தவை .  “ கடவுள் உண்டா ? இல்லையா ?” பிரசுரம் இன்றைக்கும் புதிய இளைஞர்களுக்கு வாசிக்கக் கொடுக்க வேண்டிய ஒன்று எனில் மிகை அல்ல .

 

இந்த இடத்தில் தோழர் ஏபி மொழிப்பிரச்சனை குறித்து பேசியதை சுட்டுவது பொருத்தமாக இருக்கும் ,

 

 “அவசரமாக நமது அரசு செய்ய வேண்டிய வேலைகள் இருக்கின்றன . ஆங்கிலத்தை அகற்றி எல்லா துறைகளிலும் தமிழ் வந்துவிட வேண்டும் .அதற்கு வேண்டிய அவசர நடவடிக்கைகளை நாம் எடுக்க வேண்டும் .நீதி ,நிர்வாகம் ,கல்வி என்ற மூன்று நாற்காலிகள்தான் . அந்த மூன்று நாற்காலிகளிலும் தமிழை அமர்த்திட வேண்டும் .அந்த மூன்று நாற்காலிகளிலும் வேறுமொழி அமர இடம் கொடுக்கக்கூடாது .மற்ற மொழிகள் தனி இடத்தில் உட்காரலாமே தவிர ,இந்த மூன்று நாற்காலிகளிலும் மற்ற மொழிகளுக்கு இடம் இல்லை .இந்த மூன்று நாற்காலிகளிலும் தமிழைத் தவிர வேறு எந்த மொழிக்கும் இடமில்லை என்ற நிலையை ஏற்படுத்திவிட்டால் தமிழ் மக்களுக்கு பயம் இருக்காது .பீதி இருக்காது .நமது மாநிலத்திற்குள் வேறு எந்த மொழிக்கும் தனி இடம் கிடையாது என்று உத்திரவாதம் செய்துவிட்டால் பெரிய அளவு கலக்கம் போய்விடும் .பீதி குறைந்துவிடும்.துரிதமாக தமிழை அரியாசனத்தில் அமர்த்த வேண்டும்.”

 

என சட்டமன்றத்தில் தோழர் ஏபி பேசினார் . முதல்வர் பேரறிஞர்அண்ணா பதில் சொன்னார் .”திரு பாலசுப்பிரமணியம் ,திரு சங்கரய்யா அவர்கள் சொன்னது போல் இந்திய அரசு இந்திக்கு மட்டும்  சலுகை காட்டுகிற அந்த திட்டத்தை மாற்றி எல்லா மொழிக்கும் சம அந்தஸ்த்து கொடுத்து வளரச் செய்வார்களேயானால் நாம் அந்த நிலைக்கு வர முடியும் .அதுவரை கொஞ்சம் பல்லைக் கடித்துக் கொண்டு [ ஆங்கிலத்தைப் ] பொறுத்துக் கொள்ள வேண்டும் .”

 

இன்றும் மொழிசிக்கல் மேலும் வலுவடைந்துள்ளது . நாம் தாய்மொழியைத்தான் உயர்த்திப்பிடிக்க வேண்டும் அல்லவா ? தொடர்ந்து பேசுவோம் .

 

தோழர் ஏபியிடம் கற்றுக்கொள்ள நிறைய உண்டு . தொடர்ந்து கற்போம் !

 

சு.பொ.அகத்தியலிங்கம் .

5 ஆகஸ்ட் 2021.

 

 

 


நூற்றாண்டு நாயகர்கள் நினைவலைகள் : 5.

Posted by அகத்தீ Labels:

 “எதிரிகூட பாராட்டிவிடுவான் நம் தலைவர்கள் பாராட்டவே மாட்டார்கள் ; இன்று திட்டவில்லையா ? அதுவே பாராட்டு..” என நாங்கள் ஆசிரியர் குழுவில் பேசிக்கொள்வோம்.




நூற்றாண்டு நாயகர்கள் நினைவலைகள் : 5.

தோழர் .கே .முத்தையா , அப்துல் வஹாப் இருவரும் இல்லையேல் இன்றைய தீக்கதிரின் அடித்தளம் இல்லை . ஒருவர் ஆசிரியர் குழுவில் இன்னொருவர் நிர்வாகத்தில் என மொத்த சுமையையும் விமர்சனத்தையும் சொல்லடிகளையும் சுமந்தவர்கள் .

தீக்கதிரைப் பற்றி பேசுவதும் தோழர் கே.எம் ஐப்பற்றி பேசுவது வேறுவேறாகவா இருக்க முடியும் ?

.’’நம்முடைய கருத்தோட்டத்தின்படி, நம்முடைய செயல்களின் தொடக்கப்புள்ளி ; நமக்குத் தேவையானதொரு அமைப்பை நாம் உருவாக்குவதற்கு முன்னோடியாக நாம் எடுத்து வைக்கும் முதல் அடி என்பது ஓர் அரசியல் பத்திரிகை .
நாம் உருவாக்கும் அமைப்பை வளர்த்தெடுத்து, ஆழமாக்கி, விரிவான முறையில் உறுதியாக முன்னெடுத்துச் செல்வதற்கானப் பிரதான இழையாக தேவைப்படுவது என்பது ; நமக்கான ஓர் அகில ரஷ்ய அரசியல் பத்திரிகையைத் துவக்குவதே ஆகும்.
நம் அனைவருக்கும் தேவையானது ஓர் அரசியல் பத்திரிகை. அத்தகைய பத்திரிகையின்றி, பொதுவாக சமூக ஜனநாயகத்தைக் கட்டுவதும், அடிப்படையான கொள்கை உறுதியுடன் நம்முடைய பிரச்சாரத்தை, கிளர்ச்சியை முறையுடன் முன்னெடுத்துச் செல்வதும் முடியாது.
தனிநபர் நடவடிக்கை, வட்டார அளவிலான துண்டுப்பிரசுரங்கள், சிறுவெளியீடுகள் போன்ற வடிவங்களுடன் நம் பொதுவாக திட்டமிட்ட முறையில் கிளர்ச்சிகளை நடத்திட நமக்கு ஒரு பத்திரிகை அவசியம் .
அந்தத் தேவை இப்போது உருவாகியிருப்பதுபோல முன்னெப்போதும் உருவானதில்லை. அத்தகையதொரு பத்திரிகையின்றி, நாம் நம்முடைய கடமையை - மக்கள் மத்தியில் ஆளும் வர்க்கங்களுக்கு எதிராக நிலவும் அரசியல் அதிருப்தியையும் எதிர்ப்புணர்ச்சியையும் ஒன்றிணைத்து, ஒருமுகப்படுத்தி, தொழிலாளி வர்க்கத்தின் புரட்சிகர இயக்கத்தை முன்னெடுத்துச் செல்லும் பணியை - முழுமையாக செய்துமுடிக்க முடியாது.’’

மேலும் அவர் கூறுகிறார்: ’’ஆயினும், பத்திரிகையின் பங்களிப்பு என்பது, கட்சியின் சிந்தனைகளைப் பரவச் செய்தல், ஊழியர்களுக்கு அரசியல் கல்வியை அளித்தல் மற்றும் அரசியல் நண்பர்களை அணிசேர்த்தல் ஆகியவற்றுடன் மட்டும் சுருங்கிவிடவில்லை.

ஒரு பத்திரிகை என்பது ஒரு கூட்டுப்பிரச்சாரகன், ஒரு கூட்டு கிளர்ச்சியாளன் மட்டுமல்ல, அது ஒரு கூட்டு அமைப்பாளனும் ஆகும்.’’

மேலே சுட்டியவை அனைத்தும் “எங்கிருந்து தொடங்குவது?” என்ற நூலில் தோழர் லெனின் வலியுறுத்தியது ஆகும்.

இதனை மனதில் நிறுத்தி மார்க்ஸிஸ் கட்சி உதயமாவதற்கு முன்பே களத்திற்கு வந்தது தீக்கதிர் நாளேடு . லெனினால் நடத்தப்பட்ட ஏடு இஸ்கரா ; அதன் பொருள் தீப்பொறி . அதன் அடியொற்றியே தீக்கதிர் என தமிழில் பெயர் சூட்டப்பட்டது . ஆரம்பத்தில் தோழர் அப்பு ஆசிரியராக இருந்தார் .சிறிது காலம் தோழர் என் சங்கரய்யா ஆசிரியராக இருந்தார் .

இருப்பினும் தீக்கதிர் எனும் ஏடு வார ஏடாகவும் ,பின்னர் நாளேடாகவும் மலர்ந்த போது , “கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் பத்திரிகை என்பது முன்னுரிமைப் பணி,” என்ற லெனினியப் பார்வையை உள்வாங்கி அதற்கென தம்மை அர்ப்பணித்தோர் தோழர் கே.முத்தையாவும் , அப்துல் வஹாப்புமே .

போதிய வசதிகளும் , பண ஏற்பாடும் ,ஊழியர்களும் இல்லாத காலத்தில் அன்றாடம் ஒவ்வொன்றுக்கும் மல்லுக்கட்டி , தீக்கதிர் அலுவலகத்திலேயே இராப்பகலாக் கிடந்து தீக்கதிரை நிலைநிறுத்தியதில் தோழர் கே. முத்தையா ,அப்துல்வஹாப் இருவரின் பங்கை வார்த்தைகளில் வடிக்க முடியாது .

ஆயினும் தீக்கதிரும் கே .முத்தையாவும் எப்போதும் கடும் விமர்சனத்துக்கு உட்பட்டனர் . சென்னையில் கவிஞர் இளவேனில் தீக்கதிரை சதா நையாண்டி செய்வார் . இளவேனில் வி.பி.சியின் ஆத்மார்த்த சீடர் , சென்னையில் வார்க்கப்பட்டவன் என்பதால் என்னுள்ளும் அந்த விமர்சனக் கண்ணோட்டம் நிரம்பி வழிந்தது .

1984 கட்சி மாநில மாநாட்டில் நான் தீக்கதிரையும் கே.முத்தையாவையும் கடுமையாக விமர்சித்தது இப்பின்னணியில்தான். ஆனால் 1994 ல் தீக்கதிர் சென்னைப் பதிப்பின் பொறுப்பாசிரியரான பின்னரே கட்சிப் பத்திரிகையில் செயல்படுவதில் உள்ள சிரமத்தையும் , சவாலையும் அனுபவித்து உணர்ந்தேன் .

தமிழ்நாட்டைப் போல வேறெந்த மாநிலத்திலும் ஒவ்வொரு கட்சியும் தனக்கென பத்திரிகை நடத்துவது என்பது மிகக்குறைவு . தமிழ்நாட்டில் திராவிட இயக்க வளர்ச்சியில் அக்கட்சித் தலைவர்களால் நடத்தப்பட்ட ஏடுகளின் பங்கு மிக அதிகம் .இப்பொதும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி மட்டுமல்ல திமுக ,அதிமுக ,திக என எல்லா கட்சிக்கும் ஏடு உண்டு .அதிலும் நாளேடுகளும் உண்டு .அவற்றிலும் முரசொலி ,தீக்கதிர் ,விடுதலை ,ஜனசக்தி ஆகிய ஏடுகள் ஆற்றும் பணியும் பங்களிப்பும் முக்கியமானது .

இந்த கட்சி நாளேடுகளோடு ஒப்பிட்டு தீக்கதிரை விமர்சிப்பது சரியானதே .ஆனால் பெரும் கட்டமைப்போடும் ஆள் பலத்தோடும் பணபலத்தோடும் வலம்வரும் முதலாளித்துவ ஏடுகளோடு தீக்கதிரை ஒப்பிட்டு தோழர்கள் சிலர் விமர்சிக்கும் போது வலிக்கும் .

ஒவ்வொரு பக்கத்துக்கும் ஒரு டீம் வேலைசெய்யும் ஏடுகளையும் மூன்று நான்கு பக்கங்களை ஒருவரே கவனிக்கும் தீக்கதிருக்கும் இருக்கும் சிரமத்தை சாதாரண கட்சித் தோழர்கள் புரிந்து கொள்வது கடினமே .ஆனால் பொறுப்பானவர்களே புரியாமல் சில நேரம் பேசும் போது ஏற்படும் வலி இருக்கே , மிக அதிகம் .

“எதிரிகூட பாராட்டிவிடுவான் நம் தலைவர்கள் பாராட்டவே மாட்டார்கள் ; இன்று திட்டவில்லையா ? அதுவே பாராட்டு..” என நாங்கள் ஆசிரியர் குழுவில் பேசிக்கொள்வோம்.

ஒருவரை தீக்கதிரில் பணியாற்றும் கடைசி நொடிவரை தினசரி வசைபாடும் தலைவர்கள் ,தீக்கதிரைவிட்டு வெளியேபோன மறு நிமிடமே கொண்டாடத் துவங்கிவிடுவார்கள் . இதை அனுபவித்தால்தான் அதன் வலியும் கசப்பும் புரியும் .

தினசரி பணத்துக்கு அல்லாடி அங்கே இங்கே புரட்டி பத்திரிகை கொண்டுவருவது பெரும்பாடு ; கட்சிக் கடமையாய் அதைச் செய்துவிட்டு பெருங்கையால் குட்டுப்படும் வேதனை இருக்கே சொல்ல முடியாது .இது நிர்வாகத்தின் வலி .

இன்னும் சொல்ல நிறைய இருக்கு எல்லாவற்றையும் எல்லா இடத்திலும் கொட்ட முடியாதே ; கொட்டக்கூடாதே ஒரு பாணை சோற்றுக்கு ஒரு சோறாய் சொன்னதே இவை . இவற்றிடையேதான் தோழர் கே.எம் இயங்கினார் என்பது சாதாரணச் செய்தி அல்ல .

“கட்சி ஏட்டைப் படிப்பதும் விற்பதும் பரப்புவதும் கட்சித் தோழரின் முதன்மைக் கடமை , மேலும் கட்சி ஏட்டில் பணியாற்றுவது முதன்மைக் கட்சிப்பணி” என்பார் தோழர் இஎம்எஸ் . இதைவிட கட்சிக்கு வேறென்ன பெரிய வேலை என்பார் தோழர் ஈ .கே .நாயனார் . இதனை உணர்வதிலும் உணர்த்துவதிலும் பெறும் வெற்றியும் தோல்வியுமே கட்சியின் வளர்ச்சியில் பிரதிபலிக்கும்.

’’நம் பத்திரிகை என்பது வர்க்கப் போராட்டத்தின் ஒவ்வொரு தீப்பொறியையும் விசிறிவிடும் கொல்லனின் துருத்தி போன்று இருப்பதுடன், மக்களின் நேர்மையான சீற்றங்களை ஊதி, ஊதி காட்டுத் தீயாக கொழுந்துவிட்டெரியச் செய்யும் பணியையும் செய்வதாகும். இன்றையதினம் அது ஆற்றும் பணி மிகவும் மந்தமானதாகவும், சிறிய அளவினதாகவும் இருக்கலாம், ஆனால் தொடர்ந்து முறையாக முயற்சி மேற்கொள்ளப்படுகையில், ஒரு பயிற்சி பெற்ற போராளிகளின் சேனை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வளர்ந்து, விரிவாகி, அதன் முறையான பயிற்சியைப் பெற்றுவிடும்.’’

“செய்ய வேண்டியது என்ன ?” எனும் நூலில் தோழர் லெனின் சுட்டியதை ஏற்றி ; அதை நோக்கி நம்பிக்கையோடு தோழர் உழைத்வர் தோழர் கே.எம். . இன்று நவீன தகவல் தொடர்பு சாதனங்களின் வருகை பத்திரிகையின் பங்கை குறைத்துவிட்டதா ? பார்வையை மாற்ற வேண்டுமா ? பின்னொரு நாளில் விவாதிப்போம் .
1978 ஏப்ரல் 17 ,18 தேதிகளில் கோவைமாவட்டம் விளாங்குறிச்சியில் கூடி சோஷலிஸ்ட் வாலிபர் முன்னணி ஒருங்கிணைப்புக் குழுவை உருவாக்கி ,வேலை அல்லது நிவாரணம் “ கோரிக்கையை உருவாக்கி கோவையிலிருந்தும் ,குமரியிலிருந்தும் சைக்கிற் பேரணிக்கு திட்டமிட்ட போது மூத்ததோழராய் தோழர் .கே.முத்தையாவும் , கே.ரமணியுமே உடன் இருந்து வழிகாட்டினர் என்பதும் எத்தனைபேர் நினைவில் வைத்திருப்பார்கள் ?
தீக்கதிரில் மூழ்கிக் கிடந்த போதும் ,அத்துடன் தமுஎகச பணி ,கலை இலக்கிய ஈடுபாடு , தமிழ் – தமிழர் பண்பாடு குறித்த பரந்த அக்கறை என தோழர் கே எம் பார்வையும் பரப்பும் விரிந்தது . அதையும் கட்டாயம் பேசவேண்டும். பேசுவோம்.

சு.பொ.அகத்தியலிங்கம் .
4 ஆகஸ்ட் 2021.

நூற்றாண்டு நாயகர்கள் நினைவலைகள் : 4.

Posted by அகத்தீ Labels:

 உமாநாத்திடமும் இந்த மெனக்கிடலைக் காணலாம் . ஒரு மணி நேரம் பொதுக்கூட்டத்தில் பேச இரண்டு மூன்று நாட்கள்கூட தயாரிப்பார் .

நூற்றாண்டு நாயகர்கள் நினைவலைகள் : 4.



தோழர் ஆர் .உமாநாத் அவர்களை மிகப்பெரும் மேடைப் பேச்சாளராகவே முதலில் நான் அறிந்தேன் . மேடையில் நவரசம் காட்டும் அவரைக் கண்டு வியந்தேன் . ஆயினும் தொழிற்சங்கப் பொறுப்புகளில் நான் இல்லாததால் அவரோடு நெருங்கிப் பழகும் வாய்ப்பு குறைவாகவே இருந்தது .
இதில் வேடிக்கை என்னவெனில் அவரின் வாழ்க்கை வரலாற்றை எழுதியது நான்தான் . “ தெளிவாகச் சொல்வதானால் இதன் மொழிநடைக்கு மட்டுமே நான் சொந்தக்காரன் .உள்ளடக்கமும் உயிர்துடிப்பும் தோழர் ஆர் .உமாநாத்துக்கு உரியது .” என அந்நூலின் முன்னுரையிலேயே குறிப்பிட்டிருப்பேன் .
ஆர் ,உமாநாத்தைப் பற்றி பேசத்துவங்கினால் அது பாப்பா உமாநாத்தை பற்றி பேசாமல் முடியாது . கட்சி மாநாடு , மாநிலக்குழு எங்கு பார்த்தாலும் இந்த இணையர் இணைபிரியாமல் சேர்ந்தே இருப்பர் . பாப்பாவின் கால் அறுவை சிகிட்சைக்குப் பின் பாப்பாவை உமாநாத் கவனிப்பதை கூட்டங்களில் பார்ப்போர் வியப்பர் .காதலித்து திருமணம் செய்து கொண்டவர் என்பது மட்டுமல்ல , வாழ்வின் கடைசி துளிவரை காதலித்தவர் என்பது மாபெரும் கொடை . மார்க்ஸ் – ஜென்னி காதல் அப்படிப்பட்டது எனப் படித்திருக்கிறேன் .பாப்பா – உமாநாத் இணையரை நேரில் பார்த்தேன்.
தோழர் ஆர்யு என நாங்கள் தோழமையோடு விழிக்கும் உமாநாத்தோடு எனது அனுபவங்கள் பல . அதில் அவர் ஒரு கூட்டத்தில் பேசுவதற்காக உழைக்கிற உழைப்பும் , பேச்சிற்கான குறிப்பு தயாரிப்பும் அவரிடமிருந்து நாம் கற்கவேண்டிய பாடம்.
இப்போது மு .க .ஸ்டாலின் துண்டு சீட்டு வைத்து பேசுவதாக கிண்டலடித்து தம் அறியாமையை முகநூலில் சிலர் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டிக்கொள்வதை என்னென்பது ? மேடை ஏறித் தோன்றுவதை பேசுவது பேச்சல்ல . அதில் சிலவேளை அதில் சுவராஸ்யம் இருக்கக்கூடும் .ஆயினும் அது சரியான உரை அல்ல . பேச்சுக்காக மெனக்கெட்டு தயாரிப்பது மூடத்தனம் அல்ல .
லெனின் பதவிக்கு வந்த பின் 1905 புரட்சி பற்றி ஓர் மாணவர் கூட்டத்தில் பேச அழைத்தனர் . லெனின் அதற்காக பழைய ஏடுகள் ,அது தொடர்பாக வந்த கட்டுரைகள் அனைத்தையும் வரவைத்து படித்து குறிப்பெடுத்தாரம் .அதைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த ஒரு தோழர் கேட்டாராம் , “ 1905 நீங்கள் நேரடியாக பார்த்த போராட்டம் ; அது குறித்து நீங்கள் எழுதியவை அதிகம் .பேசியது அதிகம் ; அப்படி இருந்தும் இப்போது பழைய ஆவணங்களைச் சலிப்பது ஏன்? “
லெனின் சொன்னாராம் , “ அது உண்மைதான் , ஆனால் நான் தவறியும் பிழையான செய்தி எதையும் கூறிவிடக்கூடாதல்லவா ? அதுவும் மாணவர்கள் மத்தியில் பேசுகிறேன் , ஆகவே துல்லியம் மிக அவசியம்.”
உமாநாத்திடமும் இந்த மெனக்கிடலைக் காணலாம் . ஒரு மணி நேரம் பொதுக்கூட்டத்தில் பேச இரண்டு மூன்று நாட்கள்கூட தயாரிப்பார் . அவர் பேசுகிற சொல்லுகிற ஒவ்வொரு செய்திக்கும் ஆதாரமும் கூடவே சொல்லுவார் .பேச்சில் நிச்சயம் குட்டிக் கதை இருக்கும் .சிரிப்பு இருக்கும் . அந்தக் குறிப்பிலேயே எங்கே நிறுத்த வேண்டும் . எங்கே தான் சிரிக்க வேண்டும் என்பது உடபட குறித்திருப்பார் . கிட்டத்தட்ட அந்தக் குறிப்பே ஒரு திரைக்கதைபோல் இருக்கும் .
எவ்வளவு நேரம் கிடைக்கும் என்பது நிச்சயம் சொல்ல முடியாது . எனவே எதை எதை இன்றைக்கு சொல்லியாக வேண்டும் . எதெது நேரம் இருந்தால் சொல்லலாம் . எதை மற்றவர்கள் பேசாவிட்டால் பேசவேண்டும் என நுட்பமான திட்டமிடல் இருக்கும் .
அவர் பேச்சை குறிப்பெடுத்து எழுதுவது சுலபம் . நிதானமாக ஆனால் அழுத்தமாகப் பேசுவார் . ஆயினும் தான் எழுதிய குறிப்பை தீக்கதிருக்கு அப்படியே கொடுத்து முழுப்பேச்சும் வரவேண்டும் என்பார் .
ஒரு முறை சென்னைத் தீக்கதிருக்கு அவர் தன் குறிப்பைக் கொடுத்தார் ; பொறுப்பாசிரியர் என்ற முறையில் அவர் பேச்சில் இரு பகுதியை பெட்டிச் செய்தியாகவும் , மற்றவற்றை உரையாகவும் தந்தேன் .ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியை நிறுத்திவிட்டேன் ,
மறுநாள் காலையில் தோழர் கே.வரதராஜன் [கே.வி] என்னை தொலைபேசியில் அழைக்கிறார் , உமாநாத் பேச்சில் நான் பிரசுரிக்காமல் விட்ட பகுதி குறித்து விசாரணை . நான் அதில் உள்ள ஒரு தகவல் மிகப்பழையது ;இப்போது இதுதான் நிலை எனச் சொன்னேன் .
கேவி சொன்னார் , இருக்கலாம் .ஆர்யு ஆதாரம் இன்றி எதையும் பேசமாட்டார் என்றார் . வாதம் நீண்டது . முடிவில் ஆர்யுவை அவர் வீட்டில் நான் சந்தித்து அவரிடம் பேச வேண்டும் என முடிவாகியது .
நான் ஆர்யு வீட்டிற்குச் சென்றேன் . முதலில் டீ குடிச்சிட்டு பேசுங்க என பாப்பா சொல்ல டீயும் தின்பண்டமும் வந்தது .சாப்பிட்ட பின் பாப்பாவும் உடன் இருந்தார் .உமாநாத் தான் பேசியதற்கான ஆதாரத்தை அவர் காண்பித்தார் .அது அண்மையில் ஓர் ஆங்கில ஏட்டில் வந்த கட்டுரை . நான் என் கருத்தைச் சொன்னேன் . பிரச்சனை மேற்கு வங்கம் தொடர்பானது என்பதால் ஆர்யு உடனடியாக மேற்கு வங்கத்திற்கு ஃபேக்ஸ் அனுப்பினார் .பதிலும் ஒரு மணி நேரத்தில் கிடைத்தது . அந்த தகவல் மிகப்பழையது என்பது தெளிவானது . என்னைத் தட்டிக் கொடுத்து ஆர்யு பாராட்டினார் . உடனே கே .விக்கும் போண் செய்து விவரம் சொன்னார் .
அதன் பிறகு அவர் எங்கு பேசினாலும் குறிப்பு என் கைக்கு வந்துவிடும் .நான் அதனை தீக்கதிரில் பயன்படுத்திக்கொள்வேன் .
நான் அவர் வாழ்க்கை வரலாற்றை எழுதியபின் புத்தகத்தில் அட்டை எப்படி இருக்க வேண்டும் எனக் கேள்வி எழுந்தது . அவருடைய பேச்சுக் குறிப்புகளைக் கத்தரித்து அதில் அவர் உருவத்தைக் கொண்டுவர வேண்டும் என்பது என் யோசனை .ஆனால் மாநாட்டில் வெளியிட வேண்டிய சூழலில் அது முடியாமல் போனது . நூல் வந்தது .ஆயின் அட்டை வழக்கம் போல் அமைந்தது . அதுஎனக்கு அது வருத்தமே !
ஆர்யு மறைவின் போது நான் பதிந்தது இணைப்பில் http://akatheee.blogspot.com/2014/05/blog-post_21.html
பேச நிறைய இருக்கு … பேசுவோம்….
சு.பொ.அகத்தியலிங்கம்.
1 ஆகஸ்ட் 2021.

நூற்றாண்டு நாயகர்கள் நினைவலைகள் : 3.

Posted by அகத்தீ Labels:

 எந்தப் பிரச்சனையைக் கொண்டு போனாலும் அதனை மேலோட்டமாகக் கேட்டு போகிற போக்கில் ஏதேனும் சொல்லும் வழக்கம் அவரிடம் கிஞ்சிற்றும் கிடையாது .

நூற்றாண்டு நாயகர்கள் நினைவலைகள் : 3.



தர்க்கம் புரிவது அல்லது விவாதிப்பது ஒரு அரிய கலை . தன்னோடு உரையாடுகிறவர் சொல்வதை காதுகொடுத்துக் கேட்பது மட்டுமல்ல ; “READ BETWEEN LINES.” எனும் ஆங்கிலச் சொலவடை ஒன்று உண்டு .அதாவது சொல்வதையும் சொல்லாமல் விட்டதையும் இணைத்துப் புரிந்து கொள்வது அல்லது சொற்களுக்குள் உள் நுழைந்து உண்மையைத் தேடுவதும் என்பதாகும் . அதற்கும் மேல் மார்க்சியப் பார்வையில் வரலாற்று சமூக பின்புலத்தோடு புரிந்து கொள்வதுமாகும் .
தோழர் ஏஎன் என அன்போடு அழைக்கப்படும் தோழர் ஏ.நல்லசிவனிடம் விவாதிக்கிற ஒவ்வொருவரும் பெறும் அனுபவம் அதுவே . அவர் எந்தப் பிரச்சனை ஆயினும் பிரித்து மேய்ந்துவிடுவார் என அவரைப் பற்றி வேடிக்கையாகச் சொல்வோம் .
எந்தப் பிரச்சனையைக் கொண்டு போனாலும் அதனை மேலோட்டமாகக் கேட்டு போகிற போக்கில் ஏதேனும் சொல்லும் வழக்கம் அவரிடம் கிஞ்சிற்றும் கிடையாது . முழுமையாய் புரிந்து நாம் ஏற்றுக்கொள்கிற விதத்தில் வழிகாட்டக்கூடியவர் . அதற்காக மணிக்கணக்காக உட்கார்ந்து பேச சலிக்கவே மாட்டார் .அப்படி ஒரு கம்யூனிஸ்ட் வார்ப்பு அவர் .
நான் வாலிபர் சங்கப் பொறுப்பில் இருந்தபோது பலமுறை பல்வேறு பிரச்சனைகள் குறித்து விவாதித்திருக்கிறேன் .
விருதுநகர் வாலிபர் சங்க மாநில மாநாட்டில் நம் தோழர்கள் கொல்லப்படும் போது நம் எதிர்வினை எத்தகையதாக இருக்க வேண்டும் என்கிற விவாதம் எழுந்தது .அரசியலாகத்தான் எதிர்கொள்ள வேண்டும் என்று பொதுச் செயலாளராகிய நான் பதில் சொன்னேன் . விவாதம் முடிந்தது .மாநாடு ஏற்றுக்கொண்டது .
மாநாடு முடிந்தபின் ஓர் தோழர் அந்த விவாதத்தைக் குறிப்பிட்டு சில விமர்சனங்களை முன்வைத்து தோழர் ஏஎன்னுக்கு கடிதம் எழுதி இருந்தார் .
தோழர் ஏ என் என்னைக்கூப்பிட்டு விபரம் கேட்டார் .நான் நடந்ததைச் சொன்னேன் . அதன் பின் தோழர் எ என் சொன்னார் , “ நீங்கள் சொன்ன பதில் சரிதான் . ஆனால் அதை முன்வைத்த விதம்தான் தப்பு . எதிரியோடு வாதம் செய்கிற போது அவரைத் தோற்கடிக்க வேண்டிய கட்டாயம் நமக்கு உண்டு .அதற்கேற்பச் செய்ய வேண்டும் . மக்களிடம் பேசும்போது அவர்களை வென்றெடுக்க வேண்டும். அதற்கேற்ப கன்வின்சிங் டோனில் அதாவது ஒப்புக்கொள்ள வைக்கிற முறையில் விவாதம் அமைய வேண்டும் . கட்சி அமைப்புக்குள் தோழர்களின் தவறான அணுகுமுறையை அவர்கள் புரிந்து கொள்ளும் விதத்தில் , ஏற்றுக்கொள்ளும் விதத்தில் அதே சமயம் கறாராக இருக்க வேண்டும் . சுயவிமர்சனமாக நமது பிழைகளை ஒப்புக்கொள்ளுவதன் மூலமே தோழர்கள் தங்கள் தவறுகளை உணரவைக்க முடியும் .”
பேச்சினூடே லெனின் சொன்ன உதாரணத்தைச் சொன்னார் , “ எதிரிகளை விமர்சிக்கிற போது பூனை எலியைக் கவ்வுகிற மாதிரி கவ்வ வேண்டும் . நண்பர்கள் தோழர்களிடம் எனில் பூனை தன் குட்டியைக் கவ்வுவதுபோல் கவ்வ வேண்டும்.” ஏற்கெனவே நானும் அறிந்த உதாரணம்தான் எனினும் அதை உதாரணங்களோடு அவர் எடுத்துச் சொன்ன போது அது புது ரத்தம் பாய்ச்சியது போலானது .
இடது சாரி /கம்யூனிஸ்ட் இயக்கங்களில் உள்கட்சி ஜனநாயகம் பேசப்படும் அளவு செயலில் இருக்கிறதா ? சுயபரிசீலனை ஆவணங்கள் வெறும் எட்டுச் சுரைக் காயாகவே அங்கும் மாறிப் போய்விட வில்லையா ? அக்கட்சிகளிலும் மனம் நொந்தோர் இல்லையா ? இவையும் இவைபோன்ற இன்ன பிற கேள்விகளும் எளிதில் புறந்தள்ள முடியாதவையே !
ஆயினும் கம்யூனிஸ் கட்சியில் அமைப்புசார் நடைமுறையே முன்னிலைப் படுத்தப்படுவதால் ; நாயக வழிபாடு குறைவாக இருப்பதால் தீர்வுக்கான வாசல் அடைபடாமல் இன்னும் திறந்தே இருக்கிறது . உட்கட்சி ஜனநாயகம் என்பது பதவிகளுக்கான தேர்வு மட்டுமல்ல ; கொள்கை முடிவுகளை பரந்த விவாதத்தின் மூலம் எட்டுவதும் ஆகும் . உட்கட்சி ஜனநாயகத்துக்கான போராட்டம் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளின் தொடர் நடவடிக்கையாகும் . அது கட்சி வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதி .
இதிலும் ஓர் சிக்கல் , சிலர் அதுமட்டுமே கட்சி செயல்பாடாய் கருதி அதையே இருபத்தி நாலுமணி நேரமும் பேசிக்கொண்டும் செய்துகொண்டும் இருப்பர் , இதன் மூலம் தானும் நொந்து ,கட்சி வளர்ச்சிக்கும் குந்தகம் செய்கின்றவராக உள்ளனர் அந்த சிலர் .
தோழர் ஏ.நல்லசிவன் சென்னை மாவட்ட மாநாட்டு நிறைவுரையின் போது சொன்னார் . “ உள் கட்சிப் போராட்டமும் தத்துவ விவாதமும் கம்யூனிஸ்ட் இயக்கத்தின் உயிர்நாடியே . மறுக்கவே முடியாது .மறக்கவும் கூடாது .அதேவேளை பொதுவெளியில் வேட்டியை உதறக்கூடாது ; ஜட்டியை மாற்றக்கூடாது ; அரிப்பெடுக்கிறது என்பதால் கண்ட நேரத்தில் கண்ட இடத்தில் சொறியவும் கூடாது .” என்றார் .
தோழர் எ என் குரல் அவருக்கு மிகவும் தொந்தரவு தரக்கூடியது .நாலு வார்த்தை பேசியதும் கம்மிவிடும் .புரியாது போய்விடும் . ஒரு வேளை அவரின் குரல்வளம் சிறப்பாக இருந்திருப்பின் அவர்தான் தமிழகத்தின் சிறந்த பேச்சாளர் ஆகி இருப்பார் ; பேச்சில் அவ்வளவு செய்தியும் வாதமும் கூர்மையும் இருக்கும் . இதனை மறைந்த மூத்த செய்தியாளர் வில்லியம்ஸ் அடிக்கடிகூறுவார் ; ஏனெனில் அவரின் மேல்சபை உரைகளை தீக்கதிருக்குத் தந்தவர் அவர் . ஆகவே வில்லியம்ஸின் அனுபவ உண்மை மறுக்க முடியாததே !
தோழர் ஏ என் கொள்கை வழிநின்று காட்டிய வழி சொல்லச் சொல்ல நீளும்….. தொடர்ந்து பேசுவோம்…
சு.பொ.அகத்தியலிங்கம் .
31 ஜூலை 2021.


thers
1
Like
Comment
Share