இந்நூற்றாண்டு பயன்படட்டும் .

Posted by அகத்தீ Labels:

 

இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி [மார்கசிஸ்ட் ] பெருமை மிகு முன்னோடிகளாகவும் , தமிழ்நாட்டு கம்யூனிஸ்ட் இயக்கத்தின் ஆற்றமிக்க வழிகாட்டிகளாகவும் திகழ்ந்தவர்கள் : நூற்றாண்டு விழாக் காணும் மகத்தான தோழர்கள் ஏ.பாலசுப்பிரமணியம் , ஏ.நல்லசிவன் , ஆர் .உமாநாத் , கே .முத்தையா மற்றும் நூற்றாண்டில் நம்மோடு வாழும் என் .சங்கரய்யா ஆகியோர் ஆவர் .
நான் இந்தத் தலைவர்களின் சீரிய வழிகாட்டலில் கட்சிப் பணியாற்றியவன் என்கிற பெருமிதத்தோடு மகிழ்கிறேன். ஒவ்வொருவரிடமும் நான் கற்றுக்கொண்டவை அதிகம் . அவற்றையெல்லாம் அசைபோடவும் அடுத்த தலைமுறைக்கு கைமாற்றவும் இந்நூற்றாண்டு பயன்படட்டும் .
தொடர்ந்து பேசுவோம் … சரிதானே ?
சுபொஅ.

நூற்றாண்டு நாயகர்கள் நினைவலைகள் : 1 .

Posted by அகத்தீ Labels:

 சிகப்பு அட்டை , .முகப்பில் தீக்கதிர் என பொறிக்கப்பட்டிருக்கும் .நிருபர் , சென்னை செங்கை மாவட்டம் என்கிற விபரமும் என் பெயரும் உள்ளே இருக்கும் .ஆசிரியர் எனும் இடத்தில் கே.முத்தையா கையொப்பம் இட்டிருப்பார் .

நூற்றாண்டு நாயகர்கள் நினைவலைகள் : 1 .
மறுவாசிப்பு புராணங்களுக்கும் வரலாற்றுக்கும் இலக்கியத்துக்கும் மட்டுமல்ல தனிநபர்களுக்கும் வேண்டும்.
ஒருவரைப் பற்றி அவர் வாழ்ந்த காலத்தில் மிகை மதிப்பீடோ ,குறை மதிப்பீடோ செய்வது இயல்பு ; ஏனெனில் நிகழ்காலத் தேவையின் நிர்ப்பந்தமும் புரிதல் இடைவெளியும் அப்போது அதிகம் .
வெகுதூரம் வந்தபின் திரும்பிப் பார்க்கும்போது குறை நிறைகளைப் பகுத்துப் பார்க்க வாய்ப்பாகிறது .
தோழர் கே .முத்தையா அவர் வாழும் காலத்தில் நேர்மறையாகவும் எதிர்மறையாகவும் என்னுள் பதிவானவர் . இப்போது எண்ணிப் பார்த்தால் பல மதிப்பீடுகள் தலைகீழாகின்றன . அவர் மிகுந்த உயரத்தில் காட்சி அளிக்கிறார் . அடுத்தடுத்த பதிவுகளில் அதனைப் பகிர முயல்கிறேன்.
அவசரகாலத்தில் நாமக்கல்லில் நடந்த பயிற்சி த மு எ ச முகாமில் பங்கேற்று பின் சென்னை திரும்புகையில் , இலக்கியம் அரசியல் எல்லாம் பேசிக்கொண்டே வரலாம் என்றுதான் அவரோடு சென்னை திரும்ப செந்தில்நாதன் சொன்னபோது சம்மதித்தேன் . ஆனால் பெரும் ஏமாற்றம் . ரயிலில் பொதுப்பெட்டியில் முட்டிமோதும் நெரிசலில் பயணித்த போது அவர் பேசவே இல்லை . ஒரு துண்டால் கண்ணை மூடிக்கொண்டு கூட்டத்தோடு படுத்துக் கொண்டார் .
சென்னை வந்த பிறகு ஓர் நாள் தோழர் செந்தில்நாதன் சொன்னார் , “ அவருக்கு காது சரியாகக் கேட்காது ,காது மிஷினை கழற்றி வைத்துவிட்டுத்தான் படுக்க முடியும் ; இன்னொன்று அரசியல் ,இலக்கியம் என்றெல்லாம் பேசிக்கொண்டே வந்தால் அது அவசரநிலை காலத்தில் நம்மை நாமே காட்டிக்கொடுப்பதாகாதா ?” நான் யோசிக்காத விஷயம் அது .என் பக்குவம் அவ்வளவுதான்.
நான் கட்சியின் முழுநேர ஊழியராவதற்கு அவரும் ஓர் காரணம். 1977 மே மாதம் தீக்கதிர் மே மலரில் முதல் பக்கத்தில் என்னுடைய கவிதையை வெளியிட்டு என்னை ஊக்குவித்தார் ; ஆயின் அக்கவிதை என் வேலையைப் பறித்து கட்சி முழுநேர ஊழியராக்க உதவியது . [ மேலும் விவரங்களுக்கும் அக்கவிதைக்கும் கீழே உள்ள சுட்டியை அமுக்கவும்.]
நான் அதிகாரபூர்வமாக 1978ல் நிருபர் என அடையாள அட்டை பெற்றது என் நினைவில் பசுமையாக உள்ளது . சிகப்பு அட்டை , .முகப்பில் தீக்கதிர் என பொறிக்கப்பட்டிருக்கும் .நிருபர் , சென்னை செங்கை மாவட்டம் என்கிற விபரமும் என் பெயரும் உள்ளே இருக்கும் .ஆசிரியர் எனும் இடத்தில் கே.முத்தையா கையொப்பம் இட்டிருப்பார் . அந்த அடையாள அட்டையை என் பொக்கிஷமாக பாதுகாத்து வைத்திருந்தேன் .சென்னையிலிருந்து பெங்களுக்கு 2013 ல் குடிபெயர்ந்தபோது தொலைந்துவிட்டது .
அப்போது கணினி , அலைபேசி ,பேக்ஸ் எதுவும் கிடையாது . தந்தி மட்டுமே ஒரே வழி .அதுவும் தமிழில் கிடையாது . ஆர்ப்பாட்டம் எனில் ARPPAATTAM என தங்கிளீஸில் அடித்து அனுப்ப வேண்டும் .பத்திரிகைக்கு சலுகைக் கட்டணம் உண்டு . அதற்கான அடையாள அட்டையைக் காட்டினால் போதும் .அப்போது பணம் கட்ட வேண்டாம். அந்தந்த பத்திரிகை நிர்வாகத்திடம் வசூலித்துக் கொள்வார்கள் .அந்த வசதி எனக்கும் தரப்பட்டிருந்தது . .கட்டுரைகள் ,படங்கள் எனில் தபாலில்தான் அனுப்ப வேண்டும். வாலிபர் சங்க நிர்வாகியாக பணியாற்றிய போதே இதுவும் என் இணை வேலையானது
தீக்கதிரோடு என் தொடர்பு அவசரகாலத்திலேயே தொடங்கிவிட்டது .என் அண்ணன் சு.பொ.நாராயணன் பழவந்தங்கலில் தீக்கதிர் விநியோகிப்பவர் .நான் தீக்கதிரில் அவ்வப்போது எழுதத் தொடங்கிவிட்டேன். ஆனாலும் தீக்கதிர் மீது கடும் விமர்சனங்கள் எனக்கு உண்டு .அன்று சென்னைத் தோழர்கள் பலரிடம் மிகுந்திருந்த ஒருதலைப்பார்வை என்னிடமும் தூக்கலாய் இருந்தது ..
1984 ல் சேலத்தில் நடந்த கட்சி மாநாட்டில் தீக்கதிரை கடுமையாக விமர்சித்துப் பேசினேன் . தோழர் .கே .முத்தையாவும் என் விமர்சனத்தில் தப்பவில்லை .சென்னைத் தோழர்கள் என் பேச்சை மெச்சினர் .அந்த மாநாட்டில்தான் நான் மாநிலக்குழு உறுப்பினர் ஆனேன்.
1994 ல் தீக்கதிரில் பொறுப்பாசிரியரான பிறகு என் அனுபவம் தோழர் கே.முத்தையாவை என்னுள் விஸ்வரூபமெடுக்க வைத்தது . அதை இன்னொரு நாள் எழுதுவேன்.
சு.பொ.அகத்தியலிங்கம்.
29 ஜூலை 2021.
May be an image of 1 person and text that says 'வாழ்வும் பணியும் கே. முத்தையா MarinaBook தொகுப்பு ஜனநேசன்'
Chinniah Kasi, Ramesh Bhat and 44 others
6 Comments
2 Shares
Like
Comment
Share

அன்று போல் இன்று நாம் இல்லையே ?

Posted by அகத்தீ Labels:

 அன்று போல் இன்று நாம் இல்லையே ?

ஏன் ? ஏன் ?

இன்று போல் நாளை நாம் இருப்போமா ?
சொல் ! சொல் !
மாறாத நாளோ பொழுதோ ஏதிங்கு ?
நில் ! நில் !
மாறதவை காலச்சூறாவளியை தாங்கி நிற்குமோ ?
கல் ! கல் !
முன்செல்லும் காலத்தை பின்னிழுக்கலாமோ ?
மூடனே முனைந்து பார் !
முப்பாட்டன் காலத்தில் தானுறைந்து வாழ்தல்!
முடியாது போடா !
சுபொஅ.
10 ஜூலை 2021.

என் மவுனம் என்பது

Posted by அகத்தீ Labels:

 என் மவுனம் என்பது

ஆற்றாமையின் வெளிப்பாடு!


என் மவுனம் என்பது
ஆழந்த கவலையில் உறைதல்!
என் மவுனம் என்பது
இதயக் குமுறலின் தற்காலிக முகமூடி !
என் மவுனம் என்பது
கொதிநிலை எட்டக் காத்திருப்பு !
என் மவுனம் என்பது
பேச்சைவிட வலிமையான எதிர்ப்பு!
என் மவுனம் என்பது
உள்ளுக்குள் புகையும் பெருநெருப்பு !
என் மவுனம் என்பது
மனசுக்குள் போடும் பெரும் கணக்கு !
என் மவுனத்தை சம்மதமென்று
தப்புக்கண்க்குப் போடாதீர் !
சுபொஅ.

நினைவலைகள்....3

Posted by அகத்தீ

 இன்று காலை ஓர் தோழர் அழைத்தார் அன்பான தோழர்கள் பலரை கொரானா கொண்டு போவதை எண்ணி வேதனை தாங்காமல் புலம்பினார். நானும் புலம்பினேன்.

புலம்பலூடே , "வாழும் போது உரிய அங்கீகாரமும் கொடுக்காமல் பாராட்டவும் செய்யமாமல் செத்த பிறகு வாழ்த்துப்பா பாடுவதைச் சுட்டி " அவர் வருந்தினார்.
அவரோடு உரையாடியதின் சாரம் கீழே!
நான் சொன்னேன் அதுவே உலக இயற்கை. இளம் வயதில் செயலில் வேகமும் புதுமையும் இருக்கும். நிறுவனமோ இயக்கமோ கட்சியோ அப்போது ஊக்கம் கொடுக்கும். அவர்களின் தேவை அது.நமக்கும் ஊக்கம் கூடும்.
நடுத்தர வயதை நெருங்கும் போது ஓர் செக்குமாட்டுத்தனம் வந்துவிடும். அதே நேரம் தேவையும் எதிர்பார்ப்பும் கூடிவிடும்.
உயர் மட்டம் எப்போதும் (விதி விலக்குகளைத் தவிர) தனக்கு கையடக்கமானவர்களையே துணை சேர்க்கும். விருப்பு வெறுப்பு ஒப்பீட்டளவில் மேல்மட்டத்திலேயே அதிகம் நிரம்பி வழியும்.
இந்தச் சூழலில் எந்தக் கட்சி ஆயினும் நிறுவனமாயினும் மேல்மட்டதோடு இணக்கமாகச் செல்ல முடியாதோரும், தவிர்க்க முடியாதபடி தன்னை நிலை நிறுத்திக் கொள்ளாதோரும், மாற்றங்களூடே தன்னை மாற்றிக் கொள்ளாதோரும், விருப்பு வெறுப்பு வேண்டியவர் வேண்டாதவர் என்கிற காய்நகர்த்தலில் வெட்டப்படுவர் அல்லது ஓரங்கட்டப்படுவர். நீங்களோ நானோ அதில் விதிவிலக்கல்ல.எங்கும் எல்லா இடத்திலும் இதுவே விதி.
உங்களுக்கான ஓர் தனித்திறமை ஓங்கி நிற்பின் நீங்கள் அனைத்தையும்
மீறி சுடர்வீர். மேல்மட்ட அங்கீகாரம் அப்போது பிரச்சனையே அல்ல.
மரணத்திற்கு பின்னரும் நினைவுகூர அழுத்தமான காலடிச் சுவடுகளை பதிக்க முயல்வீர்! அதுவே மெய்யான அங்கீகாரம் தரும்! அல்லாதோர் எவ்வளவு பெரிய பொறுப்பிலிருந்தாலும் கீழே இறங்கிய நொடியில் நினைவிலிருந்து மறைந்து போவது திண்ணம்.
உங்களின் குருதியில் கலந்த கொள்கைப் பற்றும் அதற்கான உங்களின் தனித்த பங்களிப்பும் மட்டுமே உரிய அங்கீகாரம். மற்றவை நாடக மேடை கிரீடமே!

நினைவலைகள்....2

Posted by அகத்தீ

 இன்று காலை ஓர் தோழர் அழைத்தார் அன்பான தோழர்கள் பலரை கொரானா கொண்டு போவதை எண்ணி வேதனை தாங்காமல் புலம்பினார். நானும் புலம்பினேன்.

புலம்பலூடே , "வாழும் போது உரிய அங்கீகாரமும் கொடுக்காமல் பாராட்டவும் செய்யமாமல் செத்த பிறகு வாழ்த்துப்பா பாடுவதைச் சுட்டி " அவர் வருந்தினார்.
அவரோடு உரையாடியதின் சாரம் கீழே!
நான் சொன்னேன் அதுவே உலக இயற்கை. இளம் வயதில் செயலில் வேகமும் புதுமையும் இருக்கும். நிறுவனமோ இயக்கமோ கட்சியோ அப்போது ஊக்கம் கொடுக்கும். அவர்களின் தேவை அது.நமக்கும் ஊக்கம் கூடும்.
நடுத்தர வயதை நெருங்கும் போது ஓர் செக்குமாட்டுத்தனம் வந்துவிடும். அதே நேரம் தேவையும் எதிர்பார்ப்பும் கூடிவிடும்.
உயர் மட்டம் எப்போதும் (விதி விலக்குகளைத் தவிர) தனக்கு கையடக்கமானவர்களையே துணை சேர்க்கும். விருப்பு வெறுப்பு ஒப்பீட்டளவில் மேல்மட்டத்திலேயே அதிகம் நிரம்பி வழியும்.
இந்தச் சூழலில் எந்தக் கட்சி ஆயினும் நிறுவனமாயினும் மேல்மட்டதோடு இணக்கமாகச் செல்ல முடியாதோரும், தவிர்க்க முடியாதபடி தன்னை நிலை நிறுத்திக் கொள்ளாதோரும், மாற்றங்களூடே தன்னை மாற்றிக் கொள்ளாதோரும், விருப்பு வெறுப்பு வேண்டியவர் வேண்டாதவர் என்கிற காய்நகர்த்தலில் வெட்டப்படுவர் அல்லது ஓரங்கட்டப்படுவர். நீங்களோ நானோ அதில் விதிவிலக்கல்ல.எங்கும் எல்லா இடத்திலும் இதுவே விதி.
உங்களுக்கான ஓர் தனித்திறமை ஓங்கி நிற்பின் நீங்கள் அனைத்தையும்
மீறி சுடர்வீர். மேல்மட்ட அங்கீகாரம் அப்போது பிரச்சனையே அல்ல.
மரணத்திற்கு பின்னரும் நினைவுகூர அழுத்தமான காலடிச் சுவடுகளை பதிக்க முயல்வீர்! அதுவே மெய்யான அங்கீகாரம் தரும்! அல்லாதோர் எவ்வளவு பெரிய பொறுப்பிலிருந்தாலும் கீழே இறங்கிய நொடியில் நினைவிலிருந்து மறைந்து போவது திண்ணம்.
உங்களின் குருதியில் கலந்த கொள்கைப் பற்றும் அதற்கான உங்களின் தனித்த பங்களிப்பும் மட்டுமே உரிய அங்கீகாரம். மற்றவை நாடக மேடை கிரீடமே!

நினைவலைகள்....1

Posted by அகத்தீ Labels:

 


கிண்டி மாடி அறை நினைவலைகள்....
கிண்டி ரயில் நிலையம் கேண்டின் அருகிருந்து அண்ணாந்து பார்த்தால்
ஒரு மொட்டை மாடியும் ஒற்றை அறையும் தெரியும்!
அந்த ஒற்றை அறை வரலாற்றுத் துகள்களைப் பேசும்.
தோழர் அண்ணாமலே கீழே குடியிருந்தார். மாடியில் யார் குடி இருந்தார் எனச் சொல்வது சிரமம். அது சிபிஎம் இளம் தோழர்களின் வேடந்தாங்ககலானது.
அங்கே நான் சந்தித்த பழகிய தோழர்களின் பட்டியல் மிகப்பெரிது.
விஜயன், ஹரிபரந்தாமன், ராஜாமணி,வி.பா.கணேசன், வரதராஜன், சின்னராஜு, ராதாகிருஷ்ணன், ஜீ.மணி நினைவுகள் நீள்கிறது.
ரயில் நிலையத்துக்கு எதிரே இருந்த மாணவர் விடுதியில்தான் ஹரிபரந்தான் தங்கிப் படித்தார். ஐஸ் ஹவுஸ் அருகே அறநிலையத்துறை விடுதியில் கணேசன்.ஆனால் நான் குறிப்பிட்ட மாடி அறையில் பெரும்பாலான பொழுது கரைந்தது.
அவசரகால சிபிஎம் தகவல் தொடர்பு மையமாகவும் அவ்வறை திகழ்ந்தது. தோழர் ஏ.கே.பி அடிக்கடி வந்து போகும் அறை.
தேடப்பட்டு வந்த ஓர் நக்சலைட்டை அந்த மாணவர் விடுதியில் இரண்டு நாட்கள் தங்க வைத்ததும், அப்போது ஜீமணி முன்னெடுப்பில் இரவு முழுவதும் நக்சல் -சிபிஎம் என விவாதப் பொறி பறந்ததும் மறக்க இயலாதவை.
அந்த வேடந்தாங்கலுக்கு சந்துருவும் வந்து போவார். அவசரகால இருட்டிலும் சுவர் முழுக்க கட்சி முழக்கம். சுவரெழுதும்போது வந்த இரவு ரோந்து போலீசை சந்துரு அசால்ட்டாக மிரட்டி அனுப்பியதும் ; ஒரு முறை மகன் வீ பா கணேசனை சந்திக்க வந்த அவன் அப்பா கிண்டி ரயில் ரயில் நிலைய சுவரெழுத்தைப் பார்த்து என் மகனை இதுக்கா படிக்க வைக்கிறேன் என மனம் நொந்ததும் மறக்க முடியாத நினைவுகள்.
கட்சி, தத்துவம், காதல், சோகம், அமைப்பின் பிரச்சனை, இலக்கியம், புத்தகம் இவைகளைப் பரிமாறிக்கொண்டு டீயும் பட்டர் பிஸ்ட்டும் சாப்பிட்ட நாட்கள் அவை.
பின்னர் இருவர் நீதிபதி ஆகிவிட்டனர், கணேசன் அதிகாரி ஆகிவிட்டார்.விஜயன் மின் வாரியம் போனார், ராஜாமணி கொஞ்சம் தடம்மாறி மீண்டு வந்தார். ராதாகிருஷ்ணனும் மணியும் முழுநேர ஊழியர்கள்.விடை பெற்றுவிட்டனர்.
ஒரு நாவலுக்கான களம் அந்த மாடி அறையில் உண்டு. ஆனால் என்ன சிகப்பின் வாசம் ஒங்கி நிற்கும்!
ஹிந்துஸ்தான் டெலிபிரிண்டரில் அப்ரெண்டீஸாக இருந்த நான் பின் கட்சி ஊழியர் ஆனேன். இந்த அறை, பழவந்தங்கல், சைதாப்பேட்டை ஆகியவையே என் ஆரம்ப இடதுசாரி அரசியல் களமாகும்.
ஜீ.மணி இந்நினைவுகளை கிளறிவிட்டுவிட்டு விடைபெற்றுவிட்டான்..