புரட்சியே ஆயுதம் ஏந்தியது

Posted by அகத்தீ Labels:





புரட்சிப் பெருநதி – 28


புரட்சியே ஆயுதம் ஏந்தியது

சு.பொ.அகத்தியலிங்கம்




பெண்களின் வீரமிக்க
எதிர்வினையை கண்டு
ராணுவம் மிரண்டது.
கூட்டத்தைச் சுட்டுத் தள்ள
தளபதி லீ காம்ச் இட்ட உத்தரவை
ஏற்க ராணுவம் மறுத்தது.



“பெண்கள் ஆண்களுக்காகக் காத்திருக்கவில்லை; ‘இது அவமானம்! என்ன செய்கிறீர்கள்?” எனக் கூச்சலிட்ட படி பீரங்கிகளைப் பெண்கள் சூழ்ந்து கொண்டார்கள் என்கிறார் லீசாகார்.இந்த எழுச்சி ஓரிரவில் உருவாகவில்லை; அதற்கு பின்னே நெடிய வரலாற்றுக் கோபம் உண்டு.

1789 பிரெஞ்சுப் புரட்சி மிகப்பெரும் ஆற்றலைக் கிளர்த்திவிட்டது; தொடர்ந்து மக்கள் எழுச்சிகள் வெடித்த வண்ணம் இருந்தன. ஆட்சிப் பொறுப்புகள் மாறினும் துயரம் தொடர்கதையானது.1869 இல் தேர்தலில் எதிர்க்கட்சி வென்றது .பிரஷ்ய பிஸ்மார்க் யுத்தப் பிரகடனம் செய்தார்.

போரில் பிரெஞ்சுப் படைகள் தோல்வி அடைந்தன; பிரஷ்ய ராணுவம் பாரீஸை முற்றுகையிட்டது; கடும் நிபந்தனைகளை விதித்தது.முற்றுகை ஐந்து மாதங்கள் நீடித்தது. கடும் துன்பம் சூழ்ந்தது. உறைபனி எனினும் கதகதப்பூட்ட எரிபொருள் இல்லை. விலைவாசி விண்ணுக்கு தாவியது. கைவினைஞர்களும் தொழிலாளர்களும் கடும் பாதிப்புக்குள்ளாயினர்; நாய்களையும், எலிகளையும் தின்று உயிர் வாழவேண்டிய நிர்ப்பந்தம் ஏற்பட்டது. இந்த நகரைக் காக்கும் பெரும் பொறுப்பையும் வரலாறு இவர்கள் பக்கமே நகர்த்தியது.

சுமார் மூன்றரை லட்சம் பேர் தேசிய பாதுகாப்புப் படையில் இணைந்ததும் மிரண்டது பிரஷ்யா மட்டுமா? பிரெஞ்சு ஆட்சியாளரும்தான்.கிறிஸ் ஹர்மன் எழுதுகிறார்; “1872 எழுச்சியின் எளியவர்களின் வாரிசுகள், 1848 போராளிகளின் குழந்தைகள் என எல்லோரும் இப்போதும் ஆயுதம் ஏந்தினர். சிகப்பு கிளப்புகளும், புரட்சிகர செய்தித்தாள்களும் மீண்டும் புத்துயிர் பெற்றன. அதே நேரம் 1848 புரட்சி முடிவில் குடியரசுவாதிகள் தங்களை எப்படி நடத்தினார்கள் என தொழிலாளர்களும் கைவினைஞர்களும் நினைவுபடுத்தத் தவறவில்லை.”

“ பாரீஸ் ஆயுதம் ஏந்தியது; புரட்சியே ஆயுதம் ஏந்தியதாக இருந்தது” என்றார் காரல் மார்க்ஸ்.1870 அக்டோபரில் நடைபெற்ற ஒரு இடதுசாரி ஆட்சி கவிழ்ப்பு முயற்சி அடக்கப்பட்டது; 1871 ஜனவரி 22 இல் மீண்டும் நடந்த ஆட்சி கவிழ்ப்பு முயற்சியை பிரிட்டன் படைகளைப் பயன்படுத்தி நசுக்கிவிட்டது அரசு.

ஆயினும் பிரெஞ்சு அதிபர் மிரண்டார். துணை அதிபர் ஃபாவ்ரே கூறினார், “உள்நாட்டுப் போர் சில கஜ தூரங்களில் நிற்கிறது; சில மணி நேரத்தில் பஞ்சம் தாக்க இருக்கிறது”.இச்சூழலில் பிரஷ்யாவிடம் சரணடைய அதிபர் முடிவெடுத்தார். ஃபாவ்ரே அதற்குத் தூது போனார்.ஏற்கெனவே முற்றுகைக்கு வழிவகுத்த துரோகம்; மோசடியாக நடத்தப்பட்ட தேர்தல் மூலம் சரணாகதிக்கான ஒப்புதல் என்கிற துரோகமும்; குடியரசு மிதவாதி என அழைத்துக் கொண்ட தீயர்ஸை அதிபராக்கிய துரோகம் என்கிற முப்பெரும் துரோகங்கள் மக்களின் கோபநெருப்பில் பெட்ரோல் ஊற்றியது.பிரஷ்ய ராணுவத்துடன் செய்து கொண்ட ஒப்பந்தத்தால் ராணுவம் கலைக்கப்பட்டது; ஜெர்மன் கொடி பறந்தது.

தீயர்ஸ் மோன்மாட்டர்ஸ் சிகரங்களிலிருந்து 200 பீரங்கிகளை அனுப்பி தாக்குதலை தொடங்கினார். அப்போதுதான் ஆரம்பத்தில் நாம் குறிப்பிட்ட நிகழ்வு நடந்தது. பெண்களின் வீரமிக்க எதிர்வினையை கண்டு ராணுவம் மிரண்டது. கூட்டத்தைச் சுட்டுத் தள்ள தளபதி லீ காம்ச் இட்ட உத்தரவை ஏற்க ராணுவம் மறுத்தது; மக்களோடு ராணுவம் தோள் கொடுத்தது. மாண்ட்ரோத் பகுதியில் தேசியப்படைப் பிரிவு தனி கமிட்டி அமைத்தது; தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அதிகாரம் கொண்ட மத்தியக் குழுவும் அமைக்கப்பட்டது.

மக்களுக்கு ஆயுதம் வழங்கப்பட்டது. இது மார்ச் முதல் நாள் நடந்தது.குறிப்பிட்ட நாளில் புரட்சி சதுக்கத்தில் மக்கள் கூடினர்; மெய்யான மக்கள் தலைவர்கள் ஒவ்வொருவராய் தியாகிகள் சின்னத்தில் மாலைவைத்து வணங்கினர். மக்கள் உற்சாகம் கரை புரண்டது. செங்கொடி காற்றில் அசைந்தாடியது.பிரஷ்ய ராணுவம் பாரீஸைக் கைப்பற்ற விரைந்து வந்தது, தீயர்ஸ் சார்பு ராணுவப்பிரிவு அவர்களோடு சேர்ந்து கொண்டது.பாரீஸை எந்த விலை கொடுத்தேனும் கைப்பற்ற வேண்டும் என வெறியோடு பிரஷ்யாவும்; உயிர் கொடுத்தும் எம் நகரைக் காப்போம் என மக்களும் மோத நாடு பற்றி எரியத்துவங்கியது .

“மக்களே! நீங்கள் தீய சக்திகளோடு சேராதீர்! நீதியின் காலடியில் அக்கிரமங்கள் அடிபணிந்தே தீர வேண்டும் .மாற்றமில்லாத நிலையான ஒழுங்கு இங்கே உடனடியாக நிறுவப்பட்டே ஆகவேண்டும் .” என தீயர்ஸ் சுவரொட்டி மூலம் செய்த விளம்பரம் கேலிப்பொருளானது .ஊடகங்களின் ஊளையை மக்கள் புறம்தள்ளினர் மார்ச் 18 மதியம் மூன்று மணிக்கு தீயர்ஸூம் , எடுபிடி அதிகாரிகள் சிலரும் நாட்டைவிட்டு ஓடினர்.தேசியப்படையை ஒரே நாளில் வீழ்த்திவிடலாம் எனக் கணக்குப் போட்ட பிரஷ்யப் படைகள் பெண்களின் ஆவேசமிக்க முற்றுகைகளால் நிலை குலைந்தது. மக்களின் வெஞ்சினத்தில் பல தளபதிகள் தலை உருண்டன.நிலைமையை கட்டுக்குள் கொண்டுவர மத்தியக்குழு செயலில் இறங்கியது.

“மக்களே! உங்களை நீங்களே விடுவித்துக் கொண்டீர்கள்! உங்கள் எண்ணங்களுக்குச் செயல்வடிவம் கொடுத்து எதிரிகளுக்கு தக்க பதிலடி கூறுவீர்! பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தை விரைந்து அமைப்போம்!” இந்த அறைகூவல் காந்தமாய் மக்களைக் கவ்வியது.கம்யூன் என்பது ஒரு பிரஞ்சுச் சொல். பிரான்ஸ் தேசத்தில் அக்காலத்தில் இருந்த மக்கள் தொகை மிகுந்த பகுதிகள் கம்யூன் என்று அழைக்கப்பட்டன. பாரீஸ் நகரம் ஒரு கம்யூன். இது இருபத்தெட்டுப் பிரிவுகளாக இருந்தது. இந்த நகரத்தில் இருந்த உழைக்கும் மக்கள், சிறு பூர்ஷ்வாக்கள், அறிவாளிகள் ஆகியோர் இணைந்து நடத்திய புரட்சிதான் பாரீஸ் கம்யூன் புரட்சி.

இதில் அதிகாரம் உழைக்கும் மக்கள் கைக்குச் சென்றது.பாட்டாளிவர்க்கத்தோடு தோளுரசி மத்தியதர வர்க்கமும் நின்றது .கம்யூன் என்கிற மந்திரச் சொல் மத்தியக் கமிட்டி முதல் தெருமுனைவரை பெரும் புத்தெழுச்சியின் குறியீடானது !ஏங்கெல்ஸ் எழுதினார், “கம்யூனைப் உண்டாக்க ஸகம்யூனிஸ்ட்] அகிலமானது ஒரு சுண்டு விரலைக்கூட அசைக்கவில்லை என்றாலும் உண்மையில் எந்தவிதமான சந்தேகத்திற்கும் இடமில்லாமல் அறிவுத்துறையில் அது அகிலத்தின் குழந்தையாகும்.

” அதனாலேயே ஆரம்பம் முதல் பல்வேறு நாடுகளின் தொழிலாளர்கள் கம்யூனின் லட்சியத்தை அகிலத்தோடு இணைத்தே அடையாளம் கண்டார்கள். அதைக் காக்க உறுதியான ஒருமைப்பாட்டை காட்டினார்கள்.பாரீஸ் கம்யூன் தன் வீரியமிக்க செயல்பாட்டைத் துவக்கியது; பொறுக்குமா ஆளும் வர்க்கம்?என்ன ஆனது? அடுத்த அத்தியாயத்தில் பார்ப்போம்.

புரட்சி தொடரும்…
நன்றி : தீக்கதிர் , 15/05/2017


சோசலிஸ்ட் தலைவரான கடைசல் தொழிலாளி

Posted by அகத்தீ Labels:




புரட்சிப் பெருநதி – 27

சோசலிஸ்ட் தலைவரான கடைசல் தொழிலாளி

சு.பொ.அகத்தியலிங்கம்.



“சோசலிசமும் பெண்களும்”
எனும் நூலை எழுதினார்.
1879 இல் ஜெர்மனியில் ரகசியமாக வெளியிடப்பட்டது.
உலகம் முழுவதும் இன்றும்
விவாதிக்கப்படுகிற பெண்ணிய  நூலாகும்.




“அந்த இளம் தொழிலாளி ஏற்கெனவே தொழிலாளர்களிடையே சிறந்த ஸ்தாபன அமைப்பாளர், பாட்டாளி வர்க்கப் பேச்சாளர் எனச் செல்வாக்குப் பெற்றிருந்தார்.” இப்படி கார்ல் மார்க்ஸ் அவரைப் பாராட்டினார். அந்த கடைசல் தொழிலாளியின் வாழ்வும் ஜெர்மன் சோஷலிஸ்ட் இயக்க வரலாறும் பின்னிப் பிணைந்தது. அவர்தான் பெர்டினண்ட் ஆகஸ்ட் பேபல். 1840 இல் கொலோன் நகரில் ஏழைக் குடும்பத்தில் பிறந்தார் .இளமையிலேயே தாய் தந்தையரை இழந்தார். உறவினர் உதவியில் பள்ளிப் படிப்பை முடித்தார். முதலில் தச்சராகவும் பின்னர் கடைசல் தொழிலாளியாகவும் மாறினார். பிழைப்பு தேடி ஊர் ஊராய் திரிந்த பேபல் தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கைப்பாட்டை அனுபவித்து அறிந்தார்.

லீப்சிக் நகரில் வேலை நிமித்தமாக வாழ நேரிட்டபோது ஆங்கிலமும், பிரெஞ்சும் கற்றுக்கொண்டார். ஜெர்மனியில் வேலைநிறுத்த அலை வீசியபோது பேபலும் ஈர்க்கப்பட்டார். குறிப்பாக 1863 இல் லாஸ்ஸல் எனும் சோஷலிஸ்ட் தலைவரின் பிரசுரம் இவரை அவர் பக்கம் கொண்டு நிறுத்தியது. ஆழ்ந்த தொழிலாளி வர்க்க ஈடுபாட்டால் 1867 இல் சாக்ஸேனிய ஐக்கிய தொழிலாளர் சம்மேளனத்தின் தலைவராகவும்; அதனைத் தொடர்ந்து ஜெர்மன் நாடாளுமன்றமான ரீச்ஸ்டாக்கின் உறுப்பினராகவும் ஆனார். நாடாளுமன்றத்தில் அரசின் மக்கள் விரோதக் கொள்கைகளை அம்பலப்படுத்தியும் – கட்டாய ராணுவ சேவை திட்டத்தை எதிர்த்தும் ஆற்றிய உரை மூலம் நாட்டையே திரும்பிப் பார்க்க வைத்தார்.

நாடாளுமன்ற பணிகளுக்காக ஊதியம் எதுவும் வாங்கவில்லை. கடைசல் பட்டறையில் பணியாற்றியே குடும்பத்தைக் காப்பாற்றினார். வெளியூர் செல்கிற நேரத்தில் அதுவும் இல்லை . குடும்பம் சிரமப்பட்டது. 1848 போராட்டத்தில் நாடு கடத்தப்பட்டு நெடுநாள் இங்கிலாந்தில் வாழ்ந்த லீப்னெக்ட் தொடர்பு பேபலை மார்க்சியம் நோக்கி உறுதியாக நகர்த்தியது .1868 இல் லீப்னெக்டோடு சேர்ந்து முதலாவது அகிலத்தின் திட்டத்தை அமலாக்க நூரம்பர்க் தொழிலாளர் மாநாட்டில் தீர்மானம் கொணர்ந்தார். ஸ்பெயினில் முடியாட்சிக்கு எதிரான போராட்டத்தை ஆதரித்து கட்டுரை எழுதியதற்காக இருவரும் மூன்று மாதம் சிறையிலடைக்கப்பட்டனர்.
லாஸ்ஸலின் மறைவுக்குப் பிறகு கட்சியில் பிளவு ஏற்பட்ட சூழலில் பேபலும் லீப்னெக்டும் இணைந்து வழிகாட்ட 1869 இல் சமூக ஜனநாயக தொழிலாளர் கட்சி பிறந்தது. 1867 முதல் 1871 வரை ரீச்ஸ்டாக்கில் இந்த இரண்டு பேர் மட்டுமே சோஷலிஸ்ட்டுகளாக இருந்தனர். பிரான்ஸ் –பிரஷ்ய போருக்கு அதிக நிதி ஒதுக்கீடு கோரிய தீர்மானத்தை பேபல் கடுமையாக எதிர்த்தார். முதலில் தடுமாறினும் லீப்னெக்ட் பின்னர் சரியான தடத்துக்கு வந்தார். இது நடந்தது நவம்பரில். டிசம்பரில் நடந்த தேர்தலில் பேபல் மட்டுமே வெற்றி பெற முடிந்தது. இதனால் கைது செய்யப்பட்ட அவர் விடுதலையானார் .

இவர்களின் தொடர் சிம்ம கர்ஜனை ஆட்சியாளரை வெகுளச்செய்தது.1872 இல் தேசத்துரோக வழக்கில் இருவரும் கைது செய்யப்பட்டனர். இருவருக்கும் தலா இரண்டாண்டு சிறை; மன்னரை இழிவுபடுத்தியதாக பேபலுக்கு மேலும் ஒன்பது மாதச் சிறை. சிறையில் பேபல் மார்க்சிய நூல்களைத் தேடித் தேடிப் படித்தார்; கிறிஸ்துவ மதம் குறித்த நூல்களை மொழி பெயர்த்தார். “ஜெர்மனியில் விவசாயிகள் போர்” எனும் எளிய நூலை எழுதினார். சிறையிலிருந்தபடியே விவரங்களைச் சேகரித்து “சோசலிசமும் பெண்களும்” எனும் நூலை எழுதினார் .1879 இல் ஜெர்மனியில் ரகசியமாக வெளியிடப்பட்டது. உலகம் முழுவதும் இன்றும் விவாதிக்கப்படுகிற பெண்ணிய நூலாகும். பேபலின் காத்திரமான படைப்பாகும்.

முதலாளித்துவ நன்னெறிகளின் போலித்தனம் – பெண்களுக்கு சமத்துவமின்மை – விபச்சாரத்தில் ஈடுபடுத்தும் கொடுமை என அனைத்தையும் வரலாற்றுப் போக்கில் எழுதினார். கட்டுப்பாடற்ற காதலைப் பேசி ஒழுக்கக்கேட்டை வளர்ப்பதாக முதலாளிகள் குற்றம்சாட்டினர். தூய –பரஸ்பர ஈர்ப்பான – கட்டற்ற காதலை துணிந்து ஆதரித்தார் பேபல்; குடும்பம் மற்றும் சமூக உறவுகள் நோக்கி எழுந்த கேள்வியை முன்வைத்தார். அன்றும் இன்றும் மிகவும் முக்கியமான பெண்ணிய நூலாக இது விவாதிக்கப்படுகிறது.

1875 இல் சிறையில் இருந்தபடியே லாஸ்ஸலியன் தலைவர்கள் ஒன்றுபட லீப்னெக்ட்டுடன் சேர்ந்து முயற்சி எடுத்தார். சரியான விபரம் கிடைக்காத சூழலில் சமூக ஜனநாயகவாதிகள் தயாரித்திருந்த “கோதா திட்ட”த்திற்கு ஒப்புதல் தந்துவிட்டார். மார்க்ஸ் ஏங்கெல்ஸ் இருவரும் இத்திட்டத்தை விமர்சித்திருந்ததை பேபல் பின்னரே அறிந்தார். இதுகுறித்து இன்னொரு அத்தியாயத்தில் விரிவாகப் பார்க்கலாம். ஜெர்மனின் அதிகாரமிக்க இரும்பு மனிதர் பிஸ்மார்க்கை கடுமையாக விமர்சித்த நூலுக்காக மீண்டும் சிறைப்பட்டார். சோஷலிஸ்ட் கட்சி கிட்டத்தட்ட தடை செய்யப்பட்ட சூழலில், சித்ரவதைகளைத் தாங்கி, தலைமறைவாகக் கட்சியை வளர்த்தார்.

“பேபல் உண்மையான ஒரு கட்சித் தலைவர் எனக் காட்டிவிட்டார்” என லெனின் சொன்னது மிகை அல்ல . மொத்தத்தில் ஆறாண்டு சிறைவாசத்தில் பெரிய சித்தாந்தவாதியாய் உருவெடுத்தார்.  1880 இல் லண்டன் சென்று மார்க்ஸ், ஏங்கெல்ஸைச் சந்தித்தார். 1889 இல் இரண்டாவது அகிலத்தில் சமூக ஜனநாயக வாதிகளைப் பங்கேற்கச் செய்தார் , 1890 மற்றும் 1898 இல் முறையே 35 , 46 உறுப்பினர்களை கட்சி சார்பில் நாடாளுமன்றத்தில் இடம் பெறச் செய்தார். 1903 இல் 81 இடங்களை வென்றார். இரண்டாவது அகிலத்தோடு இணைந்து பணியாற்றினார் ; மாநாட்டில் உணர்ச்சிப் பிழம்பாய் உரையாற்றினார்.

ஆளும் வர்க்கம் அளிக்கும் சிறுசிறு சலுகைளைக் கண்டு திருப்தி அடைவது –மக்களின் தீர்மானகரமான நடவடிக்கைகளைக் கண்டு பயப்படுவது–அரசாங்கத்தின் வர்க்க குணாம்சத்தையும், மக்கள் விரோதப் போக்கையும் மூடிமறைப்பது என புரையோடிப்போன திருத்தல்வாதக்கட்டிகளை அறுவை சிகிச்சை மூலம் அப்புறப்படுத்த வேண்டுமென்றார். 1905 ஆம் ஆண்டு ரஷ்ய புரட்சியில் காட்டிய உறுதியை – தியாகத்தை – அர்ப்பணிப்பை வெகுவாகப் புகழந்து தன் ஒருமைப்பாட்டைத் தெரிவித்தார்.

1910 பிப்ரவரி 22 பேபலின் 70 ஆவது பிறந்த தினத்துக்கு உலகெங்குமிருந்து வாழ்த்துகள் குவிந்தன. அவற்றிற்கு எழுதிய பதிலில்“போராட்டக் களத்தில் முன்வரிசையில் மக்களோடு தோள் இணைந்து செம்பதாகை ஏந்திச் செல்ல வேண்டும் ; அந்த நல்ல நாளைக் காணும் வரையில் நான் உயிரோடு இருக்க வேண்டும்” என்றார். 1913 இல் கட்சி மாநாட்டிற்கு தயார் செய்து கொண்டிருந்தபோது 74 வயதில் மாரடைப்பால் காலமானார்.  லெனின் தனது இரங்கல் செய்தியில், “சர்வதேசிய மற்றும் சமூக ஜனநாயகத்தின் முழுமையான வரலாற்றுக் கட்டத்தின் ஒட்டுமொத்த உருவமாக பேபல் விளங்கினார்” எனக் குறிப்பிட்டார்.

புரட்சி தொடரும்…

நன்றி : தீக்கதிர் ,08/05/2017.