எதைத் தேடுகிறாய்?

Posted by அகத்தீ Labels:




இருட்டில் எதைத் தேடுகிறாய்?
இதயத்தைத்தான்
ரொம்ப சரி ! அது அங்கேதான்
எப்போதும் இருக்கும்

மாடமாளிகையில் அதிகார நாற்காலியில்
பகலிலும் காணக்கிடைக்காது
உபதேசிகள், மூளைவீங்கிகள்,வாடகை வாயர்கள்
எப்போதோ தொலைத்துவிட்டனர்

கொடுப்பதற்கு ஏதுமில்லாதவர்களிடம்
இதயம் இருக்கிறது அதில் ஈரம் இருக்கிறது
வெறுங்கையால் முழம்போட முடியாது
போராட முடியும் ! இதயம் வலுவாய் இருக்கிறது!!


சுபொஅ.

Posted by அகத்தீ

'வாகன 'மாகமாட்டேன்!

(இக்கவிதை தனிப்பட்ட உணர்வல்ல. இந்திய சராசரி வயதான 67.8ஐ கடந்துவிட்ட /நெருங்கிவிட்ட தோழர்கள் பலரோடு பேசியதின் பொது உணர்வு)

கொடிது கொடிது
முதுமையும் தனிமையும்
அதனினும் கொடிது
அடைபட்டுக் கிடத்தல்.

கடமைகள் முடிந்தது
கவலையும் குறைவு
வாழ்ந்தது போதும்
எந்த நொடியிலும்
புறப்படத் தயார்!

எமது மரணம் மற்றவர்
சுமை குறைக்கும்
வெற்றிடம் ஏதும்
நிச்சயம் இல்லை!

ஆனாலும் இந்த
கொரனா மரணம்
வேண்டவே வேண்டாம்.

சாவுக்கு யாரும் வரமுடியாது
என்கிற மன உறுத்தலா?
போகும்போது பரபரப்பான
சாவுப்பட்டியலில் இன்னொன்று
என்றாகிவிடக் கூடாது என்பதலா?

செத்தபின்பு
கொண்டாடினால் என்ன?
குப்பையில் தூக்கி எறிந்தாலென்ன?
செத்தவனுக்கு எல்லாம் ஒன்றுதான்.

சாவைக் கண்டு அஞ்சவில்லை
சாவை அரவணைக்கத்
தயாராகவே இருக்கிறேன்.
 பலருக்கு நோய் தொற்ற
கொரானா வாகனமாய்
சாகவிரும்பவில்லை!
சரரிதானே! தோழா!

சிலநாள் எம் தனிமை
அர்த்தமுள்ளதாய் இருக்கட்டும்!
தனிமை இனிதானது
கொரானா உபயம்.

சுபொஅ.

ஒரே வழி………..

Posted by அகத்தீ Labels:





ஒரே வழி………..



வெறுமையே எங்கும் அப்பிக் கிடக்கிறது
நொடி தோறும்  அடர் இருட்டு கூடிக்கொண்டே போகிறது
எல்லா குரலும் மெல்ல மெல்லத் தேய்ந்து கனத்த மவுனம் சூழ்கிறது
பேரழிவின் முன்னறிவிப்பா ?

எட்டுதிக்கும் குவிந்து கிடக்கும் பொய்களின் கீழே
உண்மை மூச்சுத் திணறிக்கொண்டிருக்கிறது
மூச்சுவிடவும் அவகாசமற்று மூடநம்பிக்கை
நீர்பாய்ச்சி உரம்போட்டு வளர்க்கப்படுகிறது
அறிவியலையும் அதன் தூதுவனாக்கிட
அசுர வேகத்தில் புனைவுகள் பெற்றுப் போடப்படுகின்றன

படித்தவனின் பொய்யும் சூதும் அனைத்தையும்
இடித்துத் தள்ள கரசேவை செய்கிறது
அடித்தட்டு மனிதரின் எளிய நியாயமும்
ஆழக் குழி தோண்டி புதைக்கப்படுகின்றது

எங்கும் அபயக்குரல் ! உதவுவோர் யாருமில்லை!
கொலையே வேதமாகிப்போன காலமானது
ஆற்றவோ அரவணைக்கவோ யாருமில்லை
திக்கற்றவரை தெய்வமும் கைவிட்டது
கடவுளின் சந்நிதானமும் கடையடைப்பு செய்துவிட்டது
திரும்பிய பக்கமெல்லாம் துரோகத்தின் கொடுங்கரம்

அழுதும் பயனில்லை .தொழுதும் பயனில்லை
ஊழிப் பேரழிவிலிருந்து தப்பிக்க வழிதெரியாமல்
எல்லாம் வல்ல இறைவனே கலங்கி நிற்கிறான்
அற்ப மானுடப் பதரே ! ஆண்டவன் கைவிட்டுவிட்டான்
உதனாபிஷ்டிம் படகு வரவே வராது
நோவா கப்பல் ஒரு போதும் வராது
மானுட ஆற்றலும் அறிவும் மட்டுமே
மானுடம் மீளும் ஒரே வழி !
வேறென்ன சொல்ல இப்போது ?

குறிப்பு : சுமேரிய நாகரிக அழிவை ஒட்டி எழுந்த கில்காமேஷ் எனும் உலகின் முதல் இதிகாசத்தில் சொல்லப்படும் மீட்புப் படகே உதனாபிஷ்டிம் . பைபிளில் கூறப்படும் மீட்புக் கப்பலே நோவா.

சுபொஅ.




மரணத்தின் செய்தி

Posted by அகத்தீ Labels:


மரணத்தின் செய்தி


மரணத்தின் வாசம் என்ன ?
ஒரு வேளை கொரானா வாசமாக இருக்குமோ ?

மதவெறி நாற்றமாக இருக்குமோ ?
சாதிவெறியின் நெடியாக இருக்குமோ ?

வறுமையின் வெப்பமாக இருக்குமோ ?
கடனின் இறுக்கமாக இருக்குமோ ?

தோல்வியின் அழுத்தமாய் இருக்குமோ ?
பழிவாங்கலின் முகமாய் இருக்குமோ?

எதுவாயினும் அம்மரணம் கொடியதே !
ஒரு போதும் யாருக்கும் அம்மரணம் வேண்டாம்.

மரணமில்லா வாழ்வு யாருக்கும் கிடையாது
எப்போதும் எங்கும் கிடையாது.

மரணம் இயற்கையானது .தேவையானது .
வாழ வேண்டியவருக்கு வரக்கூடாதது மரணம் .

பிஞ்சும் பூவும் காயும் உதிர்க்கும் மரணம்
இரக்கமற்ற பேரரக்கனே !

கனிந்த பழத்தைக் காக்க வைப்பது
மரணத்தினும் கொடிது !

எந்த மரணமாயினும்
இறகு உதிர்வது போல் எளிதாகட்டும் !
மலை பெயர்வதுபோல் வேண்டாம் !

கொரானா பற்றிய செய்திகளை வாசிக்க வாசிக்க
மரணத்தை யோசிக்க வைத்தது .

வாழு வாழவிடு என்பதறியா
பைத்தியக்கார சமூகம்
கொலைவெறி பிடித்தலைகிறது !

அன்பால் எங்கும் அணைந்து கொள்ளாமல்
வெறுப்பை விசிறி ! வெறுப்பை விசிறி !
வெறுப்பில் வெந்து கருகுதல் தகுமோ மானுடமே !

மானுடம் பயனுற வாழப்பழகு
இல்லையேல்
மரணமே உனக்கும் சமூகத்துக்கும் நன்று !

சுபொஅ.

#துரும்பையேனும் கிள்ளிப்போடு

Posted by அகத்தீ Labels:





#துரும்பையேனும் கிள்ளிப்போடு

காலையிலிருந்து
கணினியை வெறித்து பார்த்தபடி
உட்கார்ந்திருக்கிறேன்.
எதையும்
எழுதத் தோன்றவில்லை .

எதிரே இருக்கும்
புத்தக அலமாரியில்
அடுக்கி வைக்கப்பட்டும்
கலைந்தும் கிடக்கும் புத்தகங்கள்
என்னை கேலி செய்கிறதா ?

பரணில்
தூசிபடிந்து கிடக்கும் புத்தகங்கள்
என் மீது காறித் துப்புகிறதா ?

காந்தி கொலை தொடங்கி
இன்றுவரை
தலைநகர் டெல்லியில்
கோட்சேக்களின் வெறியாட்டம்
ஓய்ந்தபாடில்லை.


சிம்மாசனம் தந்த மமதை
குரங்கு கை பூமாலையாய்
மனிதமும் அரசியல் சட்டமும் …

பலியானவர்களின் எண்ணிக்கையை
இயந்திரமாய்ச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறது
விலைபோன ஊடகங்கள்.


உயிரை ,உடமையை இழந்த
எம் சோதரர் துயரமும் அச்சமும்
எம் ஈரல்குலையை நடுங்கச் செய்கிறது .

முகநூலில் ஒரு பதிவு
கோவத்தில் ஒரு கவிதை
வேறு என்ன செய்துவிட முடியும்
என்னால் ?

ஆற்றாமை சுட்டெரிக்கிறது
பெருங்குரலெடுத்து
அழத் தோன்றுகிறது ..

மவுனமாய் இருப்பதைவிட
முனகுவது மேலல்லவா ?
முனகுவதைவிட சற்று
உரக்கப் பேசுதல் மேலல்லவா ?

சும்மா இருப்பதைவிட
எதையாவது செய்
முனகு
அழு
பிதற்று
கூச்சலிடு
பேசு
எழுது
போராடு !!!

ஒல்லும் வகையெல்லாம்
பாசிசத்துக்கு எதிராய்
துரும்பையேனும் கிள்ளிப் போடு !!

சிறு துளி பெருவெள்ளமாகும்
சிறு பொறி காட்டுத் தீயாகும் !!!

சு.பொ.அகத்தியலிங்கம்.



#மானுடம் வேரில்தான்

Posted by அகத்தீ Labels:



#மானுடம் வேரில்தான்

இளைஞர் முழக்கம் வெளிவரத் துவங்கிய சில நாளில் தோழர் தி.க.சி என்னை அழைத்தார் .நானும் அவரும் சென்னை மெரினா கடற்கரையில் சந்தித்தோம் . இதழை தொடர்ந்து நடத்துவது குறித்து  சில யோசனைகளைச் சொன்னார் .  சுண்டலைக் கொறித்தப்டி எங்கள் உரையாடல் எங்கெங்கோ நகர்ந்தது .

அவர் உரையாடலின் ஊடே சொன்னார் , “ ஒரு முறை கடற்கரையில் வைத்து புதுமைப் பித்தன் சொன்னார் , என்னதான் குட்டிக்கரணம் அடித்தாலும் சென்னை மண் நம்ம உடம்பில ஒட்டாது …”

எங்கள் பேச்சு அதை ஒட்டியும் நீண்டது.

அண்மையில் சிஐடியு அகில இந்திய மாநாட்டுப் பேரணியின் போது ஒரு மூத்த தோழரோடு தீக்கதிர் அலுவலகத்தில் உரையாட நேர்ந்தது.

 “ தோழா ! இப்போ சென்னை வாசம்தானா ?” எனக் கேட்டேன்.

அவர் சொன்னார் , “ இது ஊரா , இங்கே எந்திரங்கள் மட்டும்தான் இருக்கு ,எங்கே மனுஷன் இருக்கான் ? கட்சி அலுவலகங்களில் உயிரைக் காணோம் ,தோழமை வெறும் சொல்லாயிருக்கு….”

இந்த உரையாடல் என்னை வெகுவாகப் பாடாய்ப் படுத்தியது .தூக்கத்தைத் தின்றது . என் நினைவுச் சுழலில் ஏதேதோ வந்து போனது . நான் வாலிபர் சங்கப் பொறுப்பில் இருந்த போது தமிழகம் முழுவதும் சுற்றி இருக்கிறேன் .எல்லோரோடும் நெருங்கிப் பழகி இருக்கிறேன் . எனக்கும் சில அபிப்பிராயங்கள் உண்டு .

பொதுவாய் சென்னையும் வடமாவட்டங்களும் ஒரு வித்தியாசமான பண்பாட்டோடு இருக்கும் , மதுரை சுற்று வட்டாரம் இன்னொரு ரகம் , நெல்லை தூத்துக்குடி தனி , குமரி முற்றிலும் வேறுபட்டிருக்கும் , கோவையும் மேற்கு மாவட்டங்களும் அது ஒரு ரகம் , தஞ்சை மண்டலம்  இன்னொரு ரகம் . தமிழ் நாடு ஒற்றைப் பண்பாடல்ல ; அப்படி இருக்க வேண்டிய அவசியமும் இல்லை . ஒவ்வொன்றிலும் உயர்ந்த சில நல்ல அம்சங்களும் இருக்கும் ; ஏனையோருக்கு ஒவ்வாத சில கூறுகளும் இருக்கும் . இதை அளவிடுவதில் கூட அவரவர் அளவுகோல் மாறுபட்டே இருக்கும் .

தோழர் ஏ.நல்லசிவன் கட்சி மாநிலச் செயலாளராக இருந்தபோது ஒரு முறை நான் கோவமாக சண்டை போட்டேன் . அவர் என்னை அழைத்து வைத்து சுமார் ஒன்றரை மணி நேரம் பேசினார் . அது அவர் இயல்பு . என் கோபம் தனிந்தது . சூழல் கலகலப்பானது . அவர் என்னிடம் ஒரு கேள்வி கேட்டார் ,

 “ இந்த நாஞ்சில் நாட்டுகாரங்களுக்கு ஏன் மூக்கு மேலேயே கோபம் இருக்கு ? நீங்க சென்னையில இருந்தாலும் இன்னும் நாஞ்சில் வாசம் போகலையே..”

 “ தெரியலை…” என்றேன்.

அவர் சொன்னார், “ குமரி மாவட்டத்தில நிலப்பிரபுத்துவம் பெருசா இல்லை ,சிறு உடைமையாளர் , சுயதொழில் செய்வோர் ,கல்வி பெற்றோர் , அதிகம் ரப்பர்லாம்கூட எஸ்டேட் தொழிலாயிடிச்சி …அதுனால கொஞ்சம் சுயம் அதிகமாயிருக்கலாமோ … நீங்கதான் ஆராய்ச்சி பண்ணனும்னு …. “

அவர் போகிற போக்கில் சொன்னாலும் சமூகப் பொருளாதார நிலைமைக்கும் பண்பாட்டு சூழலுக்கும் ஏதோ ஒரு தொடர்பு இருப்பதை யோசிக்க வைத்தது .

நெல்லை இலக்கியவாதிகளுக்குள் இருக்கும் நெருக்கம் பிற மாவட்ட இலக்கிய வாதிகளுக்குள் இருப்பதில்லையே என நான் யோசித்ததுண்டு . கரிசல் இலக்கிய வட்டம் போல் வடமாவட்ட செம்மண் இலக்கிய வட்டம் தழைக்கவில்லையே ஏன் ?

மதுரை வட்டாரத்தில் கட்சித் தோழர்களுக்கு இடையேகூட உறுவுமுறை விழிச்சொல் புழக்கம் அதிகம் இருப்பது ஏன் ? இப்போது அங்கும் அது மறைந்து வருகிறது .

கட்சிக்குள்ளும் தோழமை ஒரு போல் இருப்பதில்லை . மேலே மண்டலம் மண்டலாமாய் நான் சுட்டியது இங்கும் பிரதிபலிக்கும் .மண்ணின் வேர் கொண்ட இயல்பு சீக்கிரம் மாறிவிடாது .

சரி ! சென்னைக்கு வருவோம் .இங்கே வாழ்வோரில் பெரும்பாலோர் பிற மாவட்டங்களில் இருந்து வந்தேறிகளே . பிழைக்கப் போன இடத்தில் தானுண்டு தன் வேலையுண்டு என இருப்பதே இயல்பு . அது சென்னையில் வேரில் ஒட்டிய இயல்பல்ல . வளர்ச்சியில் தோன்றிய பெருநகர வாழ்வின் கூறு . அது கட்சியிலும் பெரிதும் பிரதிபலிக்காமலா இருக்கும் ? அதுவும் கட்சியில் சென்னையின் பூர்வகுடியினர் மிகச் சொற்பமாய் இருக்கையில் கட்சி பெருநகர எந்திரவாழ்வின் கூறாகத்தானே இருக்கும் . அது மட்டுமே சென்னை அல்ல.

மீனவர் குப்பமும் ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் வாழும் சேரி / குடிசைப் பகுதியும் தான் சென்னையின் சொந்த வாசம் . அங்கு எல்லையற்ற பேரன்பைக் காணலாம் . எந்த பிரதிபலனும் எதிர்பாராமல் தோள் கொடுக்கும் நல்லியல்பு சென்னைக்கு உரியது . ஆபத்து நேரத்தில் ஓடோடி வரும் உயர் குணம் அங்கு வேர் கொண்டிருக்கும் .தருமமிகு சென்னை என்பது மெய்யே . இருப்பவன் செய்வதல்ல தருமம் .இல்லாதவன் இருப்பதை பங்கு போட்டு பசித்தவனுக்கு தருவதே தருமத்தின் உச்சம் .இதை சென்னை மற்றும் வட மாவட்ட ஒடுக்கப்பட்ட மக்களிடம் காணலாம் . திருவள்ளூர் அருகில் செவ்வாய் பேட்டை ரயில் நிலையத்தின் அருகே திரூரில் சுமார் பத்து ஆண்டுகளுக்கு மேலாய்  வாழ்ந்தேன் . ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் எல்லையற்ற பேரன்பை அனுபவித்தேன் .

ஆயின் ஒன்று , எங்கே போயினும் அது எந்த மாவட்டம் /ஊர் ஆயினும் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் நிபந்தனையற்ற தோழமை அன்பும் , நடுத்தர மக்களின் மரியாதை நிமித்தமான தோழமையும் வேறு வேறுதான் .

மானுடம் எங்கும் வேரில்தான் குடிகொண்டுள்ளது .சரிதானே!!

[ இங்கு நான் சென்னவை அனைத்தும் என் அனுபவம் மற்றும் சொந்த உளவியலின் அடிப்படையிலாலானது.அவரவருக்கு வெவ்வேறு அனுபவம் இருக்கக்கூடும் . அதன்படி உணர்க !]

சு.பொ.அகத்தியலிங்கம்.
பிப்ரவரி ,5 / 2020 




அவர்களை ஏன் குறை சொல்லுகிறீர்கள் ?

Posted by அகத்தீ Labels:





அவர்களை  ஏன் குறை சொல்லுகிறீர்கள் ?



அவர்களை
ஏன் குறை சொல்லுகிறீர்கள் ?
அவர்களுக்கு
இடிப்பதற்குத்தானே பயிற்சி அளிக்கப்பட்டிருக்கிறது .


கரசேவை எனும் திவ்ய நாமம் வேறு அதற்கு
இடிப்பதும் அழிப்பதுமே அவர்களின் திருப்பணி
யாக குண்டத்தில்கூட அனைத்தையும்
எரிக்கவும் பாழாக்கவும்தானே செய்கின்றனர்
அதுவும் ஊரான் வீட்டு நெய்யில்….


அதிகாரத்தை அவர்களிடம் கொடுத்தால்
அவர்கள் தெரிந்ததைத்தானே செய்வார்கள்
நிதித்துறை ,நீதித்துறை ,கல்வித்துறை
வேளாண்மை , தொழில் ,இன்னபிறவற்றை
எதையும் இடித்து நொறுக்கவே
அவர்கள் பயிற்றுவிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்


ஆக்கும் கடவுள் பிரம்மனுக்கே கோயில் இல்லை
உழைப்பாளி உனக்கா மரியாதை தருவார் ?
அவர்களை
ஏன் குறை சொல்லுகிறீர்கள் ?
அவர்களுக்கு
இடிப்பதற்குத்தானே பயிற்சி அளிக்கப்பட்டிருக்கிறது .


 பழைய இந்தியாவை நொறுக்குவது
புதிய இந்தியாவைக் கட்டவா ? இல்லை .
நீ அப்படி நம்பினால் மூடன்


விபத்து நடக்கும் போது
பேரழிவின் போது
உதவுவதற்கு சிலர் ஓடோடி வருவர்
எரிகிற வீட்டில் புடுங்கினது ஆதாயம் என
கொள்ளையடிக்க களமிறங்கும் ஒரு கூட்டம்
துணை இருக்கும் காவல் துறை ,அதிகாரம்
அனுபவத்தில் பார்த்ததில்லையா ?


பேரழிவின் விழிம்பில் தேசம் திணறுகிறது
அம்பானி ,அதானி தேசத்தை சூறையாட
மோடிஷா அதிகாரம் வெண்சாமரம் வீசுகிறது
அவர்களை
ஏன் குறை சொல்லுகிறீர்கள் ?
அவர்களுக்கு
இடிப்பதற்குத்தானே பயிற்சி அளிக்கப்பட்டிருக்கிறது .


சுபொஅ.