தொடக்கநிலைக் கேள்வி- பதில் - [ 11 ]

கம்யூனிஸ்ட் கட்சி உறுப்பினர்கள்  ஏன் தத்துவம் படிக்க வேண்டும்?

கேள்வி :

கம்யூனிஸ்ட் கட்சி உறுப்பினர்கள்  ஏன் தத்துவம் படிக்க வேண்டும்? வேறெந்தக் கட்சியிலாவது இப்படி தத்துவம் படி , பொருளாதாரம் படி என்று சொல்லுகிறார்களா என்ன ? ஓட்டுப் போடத் தத்துவம் எதற்கு ?

பதில் :

நவம்பர் .7 - இன்று ரஷ்யப் புரட்சி தினம் . உலகைக் குலுக்கிய அந்த மாபெரும் மக்கள் எழுச்சியை இயக்கிய மூல தத்துவம் மார்க்சியம் .  வழிகாட்டிய ஆசான்  தோழர்  லெனின் . அந்நாளை அசைபோட்டபடி கேள்விக்குள் நுழைவோம்.

நண்பர் என்ன நோக்கத்தில்  கேள்வி கேட்டார் எனத் தெரியாது , ஆனால் , என் உறவினர் ஒருவர் சொன்னார் , ‘ அண்ணே ! ……. தங்கள் வழிகாட்டின்னு ஐந்து பேரு போட்டோவைத்தான் காட்டினாரு … அவங்களைப் பற்றி அவரும் பேசல … அவங்க கட்சிக்காரங்களுக்குத் தெரி்யுமான்னு தெரியலை … ஆனால் ஆட்சியை பிடிச்சிட்டாங்க … ரீல்ஸ்லேயே ஓட்டுறாங்க … நீங்களும் இருக்கீங்க தத்துவம்,பொருளாதாரம்னு புரியாமல் பேசி … நாசமாய்ப் போறீங்க….”

அரசியல் கட்சி என்றால் தேர்தலில் வெற்றி பெற ஏதாவது பேசினால்ப் போதும் என்கிற பொது புத்தி வலுவாக உள்ளது . கட்சி உறுப்பினர்கள் தம் கட்சித் தலைவன் சொல்வதைக் கண்ணை மூடிக்கொண்டு பின்பற்றினால்ப் போதும் என்கிற  ‘நாயக வழிபாடு’ இங்கு ஆழமாக வேரூன்றி உள்ளது .ஆகவேதான் கட்சியில் இருப்பவர்கள் விபரமறிந்தவர்களாக மாறுவதை விரும்பாத போக்கு உள்ளது .கம்யூனிஸ்ட் கட்சி இதற்கு மாறாக ஒவ்வொரு உறுப்பினரும் அரசியல் சித்தாந்தத் தெளிவு பெற்றவராக இருக்க வேண்டும் என விரும்புகிறது .செயல்படுத்துகிறது .

இதன் பொருள் எல்லாம் கற்றுத் தேறியவர்தான் கட்சி உறுப்பினராக முடியும் என்பதா ? அல்ல .அல்லவே அல்ல . கட்சி உறுப்பினராக்கு முதலில் ,  தொடர்ந்து பயிற்சி அளித்து அறிவாயுதபாணியாய் மாற்று ! இதுவே நடைமுறை உத்தி .

தத்துவம் ,சித்தாந்தம் எனில் ஏதோ மனிதனுக்கு்ச் சம்மந்தமில்லாத விஷயம் அல்ல . வாழ்க்கை நெடுகிலும் உன்னை முடக்கிப் போடும்  வறட்டு வேதாந்தத்தை யார் கற்றுக் கொடுத்தது ?  “ எல்லாம் நம் தலைவிதி” , “ ஆட்டுக்கு வாலை ஆண்டவன் அளந்து வச்சிருக்கான்” “ உயரே பறந்தாலும் ஊர்க்குருவி பருந்தாகாது” “ பெரியவங்க சொன்னா பெருமாளே சொன்னது மாதிரி , எதிர் கேள்வி கூடாது’ நம் மண்டையில் பழமொழியாக ,சொலவடையாக , புராணக் கதையாக ; ‘கேள்வி கேட்காமல் சரணடைந்து இருந்து தொலைக்க’ –  “வெந்ததைத் திண்று விதிவந்தால் சாக” யார் போதித்தார்கள் ? இப்படி இறுகிப் போயுள்ள பொது புத்தியை உடைக்க அறிவாயுதம் வழங்குவது தேவையா இல்லையா !

ஏனெனில் ,  ‘இவர் மாற்றுவார்’, ‘அவர் மாற்றுவர்’ என ஒவ்வொருவரையும் நம்பி நம்பி ஏமாறாமல் நம் பிரச்சனைகளுக்கு மூல காரணம் எது , அதை தலைகீழாய் மாற்றுவது எப்படி , என சமூக மாற்றத்துக்காக உழைப்பாளி வர்க்கத்தை தயார் செய்வதுதான் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி .அதற்கு தத்துவ பலம் ஊட்டுவது  தொடர் பணி அல்லவா ?

நான் எழுதிய “ மார்க்சியம் என்றால் என்ன ? - ஒரு தொடக்க நிலைக் கையேடு” எனும் எளிய நூல் ஆரம்ப நிலை உறுப்பினருக்கு இதனை விளக்கும் .அதில் மூன்றாவது அத்தியாயத்தில் இக்கேள்விக்கு விடை இருக்கும் .  

 “…எந்தத் துறையில் பயின்றாலும் மனிதரோடு உரையாடவும் , உறவாடவும் வேண்டி இருக்கும் . அவரைச் சுற்றி இருக்கும் சமூகத்தின் நல்லதும் கெட்டதும் அவரிடம் தாக்கத்தை உருவாக்கவே செய்யும் . அப்படியாயின் அது குறித்து தெளிவான புரிதல் தேவையா , இல்லையா ?”

“ மனித குலத்தை நேசிக்கிறவர்கள் , முன்னேற்றத்தை விழைகிறவர்கள் தத்துவத்தைத் தேடாமல் இருக்க முடியாது.” சமூக மாற்றத்துக்கான ஒரு கட்சித் தத்துவ விழிப்புணர்வு இல்லாமல் எப்படி இருக்க முடியும் ?

ஏன் ஏழை ஏழையாகவே இருக்கிறான்? ஏன் பணக்காரன் பணக்காரனாகவே இருக்கிறான்? இது விதியா? கடவுள் செயலா? இல்லை, இதன் பின்னால் இருக்கும் சமூக விதிகள் என்ன என்பதை புரிய வைப்பதுதான் மார்க்சிய தத்துவம். வாழ்க்கை நெடுகிலும் ஒவ்வொருவருக்கும் ஏற்படும் எண்ணற்ற சந்தேகங்களுக்கு விடைதேட ஒரு சமூக அறிவியல் பார்வை தேவை. அதைத் தருவதே இந்த சித்தாந்தம் .

மார்க்சியம் படிக்காதவன், ஒரு தொழிலாளியின் கஷ்டத்தை பார்த்து பரிதாபப்படுவான். மார்க்சியம் தெரிந்தவன்  கஷ்டத்திற்கான காரணம் முதலாளித்துவ சுரண்டல் என்று புரிந்து கொள்வான்.மாற்ற முனைவான்.

முதலாளித்துவம் தினமும் நமக்கு ஆயிரம் கதைகளைச் சொல்லும். "நீ கடுமையாக உழைத்தால் நீயும் முதலாளி ஆகலாம்", "இது எல்லாம் உன் தலைவிதி", "போட்டி இருந்தால் தான் முன்னேற்றம்" என்று.

இந்த கதைகளைக் கிழித்து எறிய தத்துவ ஆயுதம் வேண்டும். அதனைப் படிக்காவிட்டால், உனக்கு எதிராக நடக்கும் சுரண்டலைக் கூட நீ புரிந்து கொள்ள முடியாது. [ முன்னொரு கேள்வி பதிலில் இது குறித்து உரையாடி இருக்கிறோம்.]

மற்ற கட்சிக்காரன் ஓட்டு வாங்கினால் போதும். ஆனால் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அப்படி அல்ல,  நிலம் ஒரு சிலரிடம் எப்படிக் குவிந்தது? தொழிற்சாலையை எப்படி லாபம் ஈட்டுகிறது ?அந்த லாபத்தை எப்படி சமூகத்துக்குத் திருப்பித் தருவது ,கல்வியை  மருத்துவத்தை எப்படி எல்லோருக்கும் கொண்டு சேர்ப்பது ,எல்லோருக்கும் வேலை ,வீடு ,மருத்துவம் வழங்குவது எப்படி என ஒவ்வொன்றுக்கும் சரியான இலக்கும் திட்டமும் வேண்டும். பாலின சமத்துவத்திற்கு என்ன செய்ய வேண்டும் , மூடத்தனங்களை அகற்ற செய்ய வேண்டியது என்ன ? அதற்கு சமூகம் ,அறிவியல் ,பொருளாதாரம் தெரிய வேண்டும், வரலாறு தெரிய வேண்டும்.தத்துவம் தெரியவேண்டும்.அதனால்தான் லெனின் சொன்னார்: "புரட்சிகரத் தத்துவம் இல்லாமல் புரட்சிகரமான இயக்கம் இல்லை"

மற்ற கட்சிகளுக்கு விபரமறிந்த உறுப்பினர்கள் தேவை இல்லை, ரசிகர் கூட்டம் அல்லது கூட்டத்தில் கோவிந்தா போடும் ஆட்கள் போதும்.ஆகவேதான் மிஸ்ட் காலில் உறுப்பினர்கள் சேர்க்கிறார்கள் . கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்கு இப்படிப்பட்ட  ‘ஆமாம் சாமி’ நபர்கள் போதாது, சிந்திக்கத் தெரிந்த உறுப்பினர்கள் வேண்டும்.

"கற்றுக் கொள்ள வெட்கப்படாதே. நமக்கு தெரியாததைத் தெரிந்தவர்களிடம் கேட்க வேண்டும். அறிவாளிகளிடம் மட்டுமல்ல, சாதாரண மக்களிடமும் கற்க வேண்டும்."என்பார் வியட்நாம் புரட்சிக்காரர் தோழர் ஹோ-சி-மின்.

"வரலாறு என்னை விடுதலை செய்யும் - History will absolve me" - இது கியூப புரட்சியின் தளநாயகன் தோழர் ஃபிடல் காஸ்டிரோ நீதிமன்றத்தில் பேசியது. தோற்றாலும் தத்துவம் வெல்லும் என்ற நம்பிக்கை மிக்கவர் அவர் . புரட்சி என்பது வெறுமே ஆட்சியைப் பிடிப்பது மட்டும் அல்ல ; மனிதர்களைத் தத்துவ அறிவு மிக்கவர்களாய் வளர்த்தெடுப்பது தம் தலையாயப் பணி என நம்பிச் செயல்பட்டவர் .

 நடைமுறையில் ஒரு சர்க்கரை நோயாளிக்கு வெறுமே மருந்தை மட்டும் பரிந்துரை செய்வதில்லை ; மாறாக ‘ சர்க்கரை வியாதி பற்றிய விழிப்புணர்வை’யும் சேர்த்தே வழங்குகிறார் நல்ல மருத்துவர் . சமூகத்தைப் பீடித்துள்ள வறுமை ,ஏற்றதாழ்வு ,சமூக அநீதி ,ஒடுக்குமுறை ,சுரண்டல் ,ஆதிக்கம் என எண்ணற்ற நோய்களின் மூல விஷவேரை அடையாளம் காட்டவும் , புரிந்து கொள்ளவும் தத்துவப் பயிற்சித் தவிர்க்க முடியாதது அல்லவா ?

வெறும் தத்துவம் பேசி காலத்தை ஓட்டுவது பிழை .  “தத்துவம் இல்லாத நடைமுறை குருட்டுத்தனமானது ; நடைமுறை இல்லாத தத்துவம் மலட்டுத்தனமானது” [ "Theory without practice is sterile and practice without theory is blind."] என்றார் தோழர் லெனின் . ஆக தத்துவம் பயில்வது என்பது ஒருவரின்  ‘ஞான விலாசத்தை’ வெளிச்சம் போட்டுக் காட்ட அல்ல ; போராட்டக் களத்தில் உயிரோட்டமாக வழிகாட்டவே .பின்பற்றவே .

அது சரி ! மார்க்சியத் தத்துவத்தை நெட்டுருப் போட்டுவிட்டால் ; களத்தில் வழிகாட்ட முடியுமா ? இப்படியும் கேள்வி எழலாம் . மார்க்சியம் வறட்டு சித்தாந்தமல்ல ; செயலுக்கு வழிகாட்டி . செயலுக்கு வழிகாட்டி என்கிற போது  , மார்க்சியம் சுட்டும் பொருளாதாரம் ,தத்துவம் ,வரலாறு பற்றி மட்டுமே தெரிந்தால் போதாது . எதிரியின் தத்துவம் ,வரலாறு எல்லாமும்தான் தெரிய வேண்டும் . தன் பலம் ,பலவீனம் மட்டுமல்ல ; எதிரியின் பலம் ,பலவீனம் இவற்றையும் தெரிய வேண்டும் .

இன்றைக்கு இந்தியாவில் மிகப்பெரும் எதிரி இந்துத்துவ பாசிசம் . அப்படி ஆயின் அதன் தத்துவ வரலாற்று வேர் கட்டாயம் தெரிய வேண்டும் . தோழர் விஜயசங்கர் மொழிபெயர்த்த  ஏ.ஜி .நுராணி எழுதிய “ ஆர் எஸ் எஸ் : இந்தியாவுக்கு ஓர் அச்சுறுத்தல்” எனும் நூலை -அது போல் வெளிவந்துள்ள பிற நூல்களையும் பயில வேண்டும் . தமிழநாட்டில் திராவிட இயக்கம் வலுவானது அதற்கு ஓர் தத்துவப் பின்புலம் உண்டு .அதில் நல்ல கூறுகள் உண்டு ; பலவீனங்களும் உண்டு அதையும் கற்றுத் தேற வேண்டும். அம்பேத்கரின் பங்கை ,பெரியாரின் பங்கை  அறியாமல் இந்தியாவில் பாசிசத்தை எதிர்த்த போர் சரியான வியூகத்தில் அமையாது . அவற்றையும் கற்க வேண்டும் .

மார்க்சியம் என்பது சுயம்பாய் எழுந்த தத்துவம் அல்ல . நெடிய தேடலில் மார்க்ஸ் பலநாட்டு தத்துவம் ,பொருளாதாரம் ,அரசியலூடே கண்டடைந்தது . உருவாகும்போதே சர்வதேசத் தன்மையோடுதான் உருவானது . “ சுருக்கமாகச் சொல்வதெனில் ஜெர்மன் தத்துவம் ,பிரிட்டிஷ் பொருளாதாரம் , பிரெஞ்சு சோஷலிசம் என்கிற மூன்று தோற்றுவாய்களில் இருந்து மார்க்சியம் உருவானது.” [ பிறிதொரு சந்தர்ப்பத்தில் விரிவாகப் பேசலாம்.]

ஆர் எஸ் எஸ் மற்றும் பாஜக அதன் உறுப்பு அமைப்புகள் தங்கள் ஊழியர்களுக்கு இடைவிடாமல் தம் அழுகிய சித்தாந்தத்தைப் போதித்துக் கொண்டே இருக்கிறார்கள் . அதை எதிர் கொள்ள நாமும் அறிவாயுதபாணி ஆக வேண்டும் . மார்க்சியம் என்பது சமூக அறிவியல் .அதனை கற்பது என்பது ஒரு தொடர் முயற்சியாகவே அமைய முடியும் .

மார்க்சியம் என்பது வெறுமே அரசியல் மாற்றத்துக்கானச் சித்தாந்தம் மட்டுமல்ல ; வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு நகர்விலும் தேடலிலும் வாழ்வியலுக்கு வழிகாட்டும் தத்துவமும் ஆகும் . இனி வரும் கேள்வி பதில்களில் வாய்ப்பு கிடைப்பின் அது பற்றியும் உரையாடுவோம்.

- சு.பொ.அகத்தியலிங்கம் .

07 /11 /26.

குறிப்பு : ஒவ்வொரு சனிக்கிழமையும் ‘கேள்வி -பதில்’ வெளிவரும் . நீங்களும் கேள்விகளை அனுப்பலாம். முந்தைய கேள்வி பதில்களை வாசிக்க  akatheee.blogspot.com    

தொடக்கநிலைக் கேள்வி- பதில் - [ 10 ]

குடும்பம் என்கிற அமைப்பு இனியும் தேவையா ?

கேள்வி :

குடும்பம் என்கிற அமைப்பு இனியும் தொடருமா ? தொடர வேண்டுமா ? கம்யூனிஸ்டுகள் ‘குடும்ப உறவை வெறும் பண உறவு’ என்று சொன்னார்களா ? என்ன சொன்னார்கள் ? ஏன் சொன்னார்கள் ? ’குடும்ப ஜனநாயகம்’ எனச் சொல்லி வீட்டுக்குள் அரசியலைக் கொண்டு வரலாமா ?

பதில் :

கேள்வியில் குழப்பம் இருந்தாலும் பொது சமூக உளவியலில் மேலோங்கும் ஐயமே ! இங்கே ஒரே மூச்சில் முழுமையாக விளக்கம் சொல்லிவிட இயலாது . முடிந்தவரை முயல்கிறேன்.

இன்றையக் குடும்ப அமைப்புதான் ஆதியில் இருந்ததா ? இல்லை . குடும்ப அமைப்பும்   பரிணாம வளர்ச்சியில் உருவானதே . ஐவருக்கு ஒருத்தி என்பது மகாபாரதம் , ஒருவனுக்கு ஒருத்தி என்பது இராமாயணம் , உரைசால் பத்தினி ,ஆசை நாயகி  இரண்டுக்கும்  சிலப்பதிகாரம் , சிங்கிள் உமன் மணிமேகலை , நீலகேசி ,மொரட்டு பேச்லர் அனுமார் , விநாயகர்  , இருதாரமும் பலதாரமும் காமக் களியாட்டமும் சாமிகதைகளில் நிறைய உண்டு . புராணங்களைத் தோண்டினால் காணக்கிடைக்கும் பல அமசங்கள் ஆதிசமூகத்தின் எச்சங்களைச் சுட்டுவனவே. தொல்காப்பியம் ,மநுதர்மம் எல்லாவற்றிலும் பல வகை மண உறவுகள் விளக்கப்பட்டிருக்கும் . சங்க இலக்கியங்கள் வாழ்வின் பல கூறுகளைச் சுட்டும் .மொத்தத்தில் இன்றைய ‘ஒரு தார திருமணம் சார்ந்த குடும்பம்’ என்பது பரிணாம வளர்ச்சியின் விளைபொருள் . எங்கெல்ஸ் எழுதிய ‘ குடும்பம் -தனிச்சொத்து -அரசு ஆகியவற்றின் தோற்றம் ’ நூலினை வாசிக்க தெளிவு பிறக்கும் .

மனித சமூகத்தின் அடிப்படை அலகாகத் [ Basic Unit  ] திகழ்வது குடும்பமே . இந்த குடும்பம் ஒரு  நிறுவனமாகிவிட்டது [ institutionalization ].இதனால் இதில் நன்மைகளும் உண்டு . தீமைகளும் உண்டு . வேண்டும் ,வேண்டாம் என முடிவெடுப்பதற்கு முன் இரதரப்பு வாதத்தையும் கேட்பது அவசியம் .

 குடும்ப அமைப்பு தொடர வேண்டும் என்பவர்களின் முன் வைக்கும் வாதங்கள்எவை ? பாதுகாப்பும், உணர்வுப்பூர்வ அரவணைப்பும் தருவது குடும்பம் என்பர் . மனிதன் தனியா இல்லாமல் கூடி வாழவே குடும்பம் ;  குழந்தை பருவம் , இளமை , நோய், முதுமை, வேலை இழப்பு போன்ற எல்லாச் சந்தர்ப்பங்களிலும் குடும்பம் தான் முதல் பாதுகாப்பு வலை. தனிமை, மன அழுத்தம், மனச்சோர்வு போன்ற  பிரச்சனைகளுக்கு்க் குடும்பம்  இயற்கையான வடிகால் , ஊன்றுகோல் ; சிலருக்கு அதுவே பிரச்சனையாக இருக்கும் என்பது வேறு .

குழந்தை வளர்ப்பும், பண்பாட்டுத் தொடர்ச்சியும் குடும்பத்தின் முக்கிய கூறு எனலாம். “குடும்பம் தான் ஒரு சமூகத்தின் நினைவு வங்கி [ Memory bank ] ”.ஒரு குழந்தைக்கு மொழி, ஒழுக்கம், பண்பாடு, வரலாறு, மதிப்புகள் எல்லாமே முதலில் குடும்பத்தில் இருந்து தான் கிடைக்கிறது. பள்ளியோ அரசாங்கமோ இதை முழுமையாகச் செய்ய முடியாது.குடும்ப உறவுகள் ஒவ்வொன்றும் ஒருவித நெருக்கத்தையும் பாதுகாப்பையும் தரும் .

பொருளாதார நிலைத்தன்மைக்கு குடும்பம் அவசியம் .வீடு, சொத்து, உழைப்பு, கடன், தொழில் என எல்லாவற்றையும் பகிர்ந்து கொள்வதால் தனி நபருக்கு ஏற்படும் பொருளாதார சுமை குறைகிறது.  ‘கூட்டுக் குடும்பத்தில்’ ஒருவர் விழுந்தாலும் மற்றவர் தாங்குவார்.இதில் அனுபவம் மாறுபடலாம் .இன்று இந்தக் கூட்டுக் குடும்பங்கள் கிட்டத்தட்ட சிதைந்துவிட்டன .

சமூக ஒழுங்கை நிலைநாட்டுவதில் குடும்பத்தின் பங்கு அதிகம் . குடும்பம் என்ற சிறிய அலகு இருந்தால் தான் சமூகத்தில் ஒழுங்கும், பொறுப்புணர்வும் இருக்கும் . தவறுகளுக்கு கடிவாளம் போடும். திருமணம், உறவுகள் மூலம் மனித உறவுகளுக்கு ஒரு தெளிவான கட்டமைப்பும், கடமையும் உருவாகிறது . “தந்தை ,தாய் ,கணவன் ,மனைவி ,மகன் ,மகள் , சகோதரன் ,சகோதரி ,மாமன் ,அத்தை ,தாத்தா ,பாட்டி இப்படி வரும் உறவுகள் வெறும் சொல் அல்ல ; திட்டவட்டமான கடமையைத் தாங்கி நிற்கின்றன.” என்பதை எங்கெல்ஸ் தன் நூலில் மிகச் சரியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்.

இப்படி பலவற்றைச்சுட்டி குடும்ப அமைப்பைத் தொடர விரும்புவோர் வாதிடுகின்றனர் .குடும்ப அமைப்பு காலில் பூட்டப்பட்ட விலங்காக மாறிவிட்டது என்போர் முன் வைக்கும் வாதங்கள் எவை  எவை தெரியுமா ?

தனி மனித சுதந்திரத்தைப் பறிப்பதில் முன்னிற்பது குடும்பம் .பாரம்பரிய குடும்ப அமைப்பு தனி நபரின் விருப்பங்களைத் தேர்வுகளை  மதிப்பதில்லை .கட்டுப்படுத்துகிறது . யாரை திருமணம் செய்வது, என்ன வேலை செய்வது, எப்படி வாழ்வது, எதை நம்புவது - எல்லாவற்றுக்கும் ஒரு வட்டம் போட்டு நிற்கச் சொல்கிறது. குறிப்பாக பெண்கள், இளைஞர்களின் கனவுகள்  ‘குடும்ப கௌரவம்’ என்ற பெயரில் நசுக்கப்படுகின்றன.

சமத்துவமின்மையும் அதிகாரப் படிநிலையும் குடும்ப அமைப்பில் மிகப்பெரும் விலங்கு . குடும்பங்களில் ஆணாதிக்கம், மூத்தவர்களின் ஆதிக்கம், சாதி, வரதட்சணை, சொத்துரிமை சிக்கல்கள் போன்ற ஏற்றத்தாழ்வுகள் இருக்கின்றன. சடங்கு சம்பிரதாயம் என்கிற போர்வையில் பெண்களை வசக்கி மாட்டைத் தொழுவத்தில் கட்டுவதுபோல் கட்டுகிறது . குடும்பம் என்பது அன்பின் கூடு எனச் சொல்லப்பட்டாலும்  ; பலருக்கு , குறிப்பாகப் பெண்களுக்கு அது ஒடுக்குமுறையின் கூடாராமாகவே இருக்கிறது.இன்னும் கூர்மையாகச் சொல்வதாயின் ஆணாதிக்கத்தையும் பாலின பாகுபாட்டையும் சாதி மத உணர்வையும் அறிவுக்குப் பொருந்த சடங்கு சம்பிரதாயங்களையும் திணித்து பாதுகாப்பது குடும்ப அமைப்பே . “பகிரங்கமாகவோ மறைவாகவோ உள்ள பெண்ணின் வீட்டு அடிமைத்தனத்தின் அடிப்படையில்தான் நவீன காலத் தனிப்பட்ட குடும்பம் இருக்கிறது.” என எங்கெல்ஸ் கூற்றை அனுபவம் மெய்யென்று நிரூபிக்கிறது . எல்லா பாலினத்தவருக்கும் இந்த சிந்தனையோட்டம் உண்டு .

ஆக ,ஒரு தரப்பு சொல்றது -  “குடும்பம் தான் மனிதனை மனிதனாக வைத்திருக்கும் வேர்.அதில் வெந்நீர் ஊற்றக்கூடாது .” இன்னொரு தரப்பு சொல்றது - ”அதே வேர் தான் பலரை வளர விடாமல் கட்டிப் போடும் சங்கிலியாக மாறிவிட்டது . சமத்துவத்துக்கும் தனிமனித உரிமைக்கு எதிராகிவிட்டது.” காலம் வேகமான மாறுதல்களை நம்மீது திணித்துக் கொண்டிருக்கிறது .

புதிய வகை உறவுகள் மற்றும் அடையாளங்கள் முன்னுக்கு வரும் சூழலில் குடும்ப அமைப்பு தடையரணாகிறது . மாற்று பாலின விழைவு , LGBTQ+, திருமணம் வேண்டாம் என நினைப்பவர்கள், தனியாக வாழ விரும்புபவர்கள், குழந்தை வேண்டாம் என முடிவெடுப்பவர்கள் போன்றவர்களை பாரம்பரிய குடும்ப அமைப்பு பிழையாகப் பார்க்கிறது ,விலக்குகிறது அல்லது குற்ற உணர்ச்சிக்கு ஆளாக்குகிறது. ஆகவே குடும்பம் என்ற அமைப்பையே கால் விலங்காகக் கருதும் சூழல் ஓங்கி வருகிறது .நண்பர்கள் வட்டம் (chosen family), மணம் செய்து கொள்ளாமலே சேர்ந்து வாழ்வது [ live-in] , co-living  எனப்படும் உறவுகளாகாமல் சிலர் குடும்பமாக வீட்டை பங்கிட்டு வாழும் முறை என பலதும் முன்மொழியப்படுகின்றன .காலம்தான் இதற்கான தீர்வை தன்னுள் பொதிந்து வைத்திருக்கிறது . தற்போது  ஆசியக்  ‘கூட்டுக் குடும்பம்’ Joint Family  என்பது கிட்டத்தட்ட சிதைந்து விட்டது .  Nuclear family என்கிற தனிக்குடும்ப அமைப்பை புதிய பொருளாதாரசூழலும் உலகமயச் சூழலும் திணித்துவிட்டன . இனி அடுத்து என்ன ஆகும் என்பதைக் கணிப்பது மிகச் சிரமமே ! 

[ இதனை தோரயமாகச் சுட்டும் ஒரு வரைபடம் இணைப்பில்  AI உதவியுடன் ]

பொருளாதார, சட்ட ரீதியான மாற்று வழிகள் பல முளைவிட்டுவிட்டன . பொதுச் சமையல்கூடம் ,பொதுச் சலவைக்கூடம் ,அரசு, காப்பீடு, முதியோர் இல்லம், குழந்தைக் காப்பகம் , பெண்கள் விடுதி ,பேயிங் கெஸ் , போன்ற மாற்று ஏற்பாடுகள்   வந்துவிட்டன ; குழந்தை வளர்ப்புக்கும், முதுமை பாதுகாப்புக்கும் குடும்பம் மட்டுமே ஒரே வழி என்பதும் மாறிக்கொண்டிருக்கிறது . அரசும் பொறுப்பேற்கும் என்கிற சூழல் வந்துவிட்டால்  ; இன்றைய தொழில் நுட்ப வளர்ச்சி சலிப்பூட்டும் வீட்டு வேலைகளை எளிதாக்கி எல்லோருக்கும் உரித்தாக்கிவிட்டால் ; நடைமுறையில் அடிமை விலங்கு நொறுங்கிவிடும் . அப்போதும் பண்பாட்டு ரீதியாக இரத்த மரபணுவில் உறைந்து போயுள்ள ஆணாதிக்கத்தை எதிர்த்த சமத்துவத்துக்கானக்  கருத்துப் போர் தொடரத்தான் வேண்டும்.

கேள்விக்கு  விடை காண , மார்க்ஸியம் குடும்பம் பற்றி சொன்னதைச் சரியாக உள்வாங்க வேண்டும் . “ முதலாளித்துவ வர்க்கம் ,குடும்பத்திடமிருந்து அதன் உணர்ச்சி பூர்வ உறவுத்திரையைக் கிழித்தெறிந்துவிட்ட்து .குடும்ப உறவை வெறும் பண உறவாகக் குறுக்கிவிட்டது….. இந்த முதலாளித்துவம் வீழ்த்தப்படும் போது ; அதன் கூறான  பண உறவை மையமாகக் கொண்ட குடும்பமும் வீழ்ந்துவிடும் .” கம்யூனிஸ்ட் அறிக்கை சொல்வது ‘ முதலாளித்துவ குடும்ப அமைப்பைத்தான் . ஏனெனில் பொருளாதாரத்தில் ஆணையே பெரிதும் சார்ந்து நிற்கச் செய்யும் அமைப்பு அது . சொத்துரிமையும் பொருளாதாரமும் அதிகாரத்தை ஆதிக்கத்தை ,ஏற்றதாழ்வை ,இணக்கமற்ற சூழலை உருவாக்குகிறது . அது வீழ்த்தப்பட்டு அந்த இடத்தில் பரஸ்பர அன்பையும் ஒத்துழைப்பையும் நல்கும் புதிய குடும்பம் மலரும் . இதுதான் மார்க்சியக்  கனவு .

முதலாளித்துவம் நொறுங்கும் வரை இன்றைய ஆணாதிக்கக் குடும்ப உறவு தொடரலாமா ? கூடாது . “குடும்ப ஜனநாயகம்” எனும் வழியை நாம் பற்றி நிற்க வேண்டும் . இதன் பொருள் வெறும் தேர்தல் கணக்கு போல் பெரும்பான்மைக்கு சிறுபான்மை கட்டுப்படுவது என்றால் குடும்பத்தில் ஆணாதிக்கமே தொடரும் . அப்படி அல்ல பெரும்பான்மை ,சிறுபான்மை என்று இல்லாமல் ஒவ்வொருவர் கருத்தையும் மதித்து அதற்கு உரிய இடம் இடம் கொடுக்கிற ; உரையாடி முடிவெடுக்கிற ; அடுத்தவர் உணர்ச்சிக்கு உரிய இடம் அளிக்கிற வழியே குடும்ப ஜனநாயகம் . இது பேசுவது எளிது .நடைமுறை மிகவும் கஷ்டமானதுதான் . ஆனால் இதனைப் பின்பற்றாவிடில் குடும்ப அமைப்பே சிதறிவிடும் .

 ‘குடும்ப அமைப்பை உடைக்க வேண்டும்’ என குரல் கொடுக்கும் பெண்ணியியலாளர்கள் முதலாளித்துவ அமைப்பை உடைத்தெறியக் குரல் கொடுப்பதில்லை . கட்டற்ற சுதந்திரம் கோரும் இவர்கள் மேல்தட்டு மனோநிலையில் இருப்பவர்கள் . தோழர் லெனின் கேட்கிறார் , “ முதலாளித்துவ பெண்ணியியலாளர்கள் சுதந்திர பாலியியல் தேடல் என்பது எதை .? ஆதி சமூகத்தில் இருந்த கட்டற்ற பாலுறவையா ?” அதை லெனின் கடுமையாக எதிர்த்தார் . பாட்டாளி வர்க்கம் நடை முறையில் சேர்ந்து வாழவும்  ; இயலாத போது பிரிந்து வாழவும் எளிதில் பழகும் . ‘அறுத்துக் கட்டுவது இங்கு இயல்பாக நடக்கும்’. ஆகவே அவர்கள் குடும்பத்தை உடைக்கச் சொல்வதில்லை .குடும்பத்தை மேம்படுத்தி ஜனநாயகப்படுத்தி சமத்துவம் பேணும் அலகாக மாற்றவே முயல்கிறார்கள் என்பார் லெனின் .

எது எப்படி இருப்பினும் ,குடும்பத்தின் எதிர்காலம் குறித்து  எங்கெல்ஸ் தன் புகழ் பெற்ற நூலில் மார்க்கனையே முன் மொழிகிறார் . அதையே லெனினும் எடுத்துக் காட்டினார் . நமக்கும் அதைவிட மேம்பட்ட பதில் இன்னும் கிடைக்கவில்லை .

“குடும்பம் என்பது தொடர்ச்சியாக  நான்கு வடிவங்களைக் கடந்து வந்திருக்கிறது .இப்போது ஐந்தாவது வடிவத்தில் இருக்கிறது என்ற உண்மையை ஒப்புக்கொண்டால் இந்த வடிவம் நிரந்தரமாக இருக்குமா என்ற கேள்வி எழுகிறது . அதற்குத் தரக்கூடிய பதில் இதுதான் :  சென்ற காலத்தில் நடந்ததைப் போல சமூக முன்னேற , குடும்பமும் முன்னேறும் ; குடும்பமும் மாறும் . அது சமுதாய அமைப்பின் படைப்பு .அதன் பண்பாட்டை அது பிரதி பலிக்கும் .நாகரீகம் தொடங்கிய காலத்தில் இருந்து ஒரு தார மணக் குடும்பம் மிகவும் முன்னேற்ற மடைந்திருக்கிறது .நவீன காலத்தில் கணிசமாக மேம்பட்டிருக்கிறது . எனவே ஆண்- பெண் சமத்துவம் முழுமையாக சாதிக்கப்படும் வரை அது மேலும் மேம்பட முடியும் என்று குறைந்தபட்சமாகக் கருதிக் கொள்ளலாம்.நெடுந்தூர எதிர் காலத்தில் ஒரு தார மணக் குடும்பத்தினால் சமூகத்தின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய இயலாமற் போனால் ,அதற்குப் பின்னால் வரப் போகின்றவற்றின் இயல்பை ஆருடம் கூற இயலாது.”

குடும்பம் ,காதல் பற்றி ஒரு கேள்வி பதிலில் நிறைவு செய்ய இயலாது . இன்னும் நிறைய உரையாட வேண்டும் . வாய்ப்புக்கு காத்திருப்போம் . இதனை ஒரு காதல் கவிதையோடு நிறைவு செய்வோம் . தமிழீழக் கவிஞர் நளாயினி தாமரைச் செல்வி எழுதியது . [ இக்கவிதையில் உள்ள குருட்டு ,செவிட்டு ,ஊமை என்ற சொற்களோடு நானும் உடன்படவில்லை .அவர் எழுதிய காலம் சூழல் சார்ந்தது . எனினும் கவிஞரைத் திருத்த எனக்கு உரிமை இல்லை .பொறுத்தருள்க .]

“ காதல் என்றால்

என்னவென்று தெரியுமா

உனக்கு ?

எனக்கே எனக்கான வாழ்வையும்

உனக்கே உனக்கான வாழ்வையும்

நீயும் ,நானும்

மனம் கோர்த்து

வாழ்ந்து பார்ப்பதுதான்.

அதற்காக

என் வாழ்வை

என் விருப்பு வெறுப்பை

எல்லாம் துறந்து

உனக்காய் மட்டும்

உன் விருப்பு வெறுப்போடு

உனக்காய் வாழ

எனக்கு இஷ்டமில்லை.

நீ நினைக்கும்

குருட்டு

செவிட்டு

ஊமைக் காதலியாய்

நான் இருப்பேன் என

நினையாதே !”

- சு.பொ.அகத்தியலிங்கம் .

31 /10 /26.

குறிப்பு : ஒவ்வொரு சனிக்கிழமையும் ‘கேள்வி -பதில்’ வெளிவரும் . நீங்களும் கேள்விகளை அனுப்பலாம். முந்தைய கேள்வி பதில்களை வாசிக்க  akatheee.blogspot.com    

தொடக்கநிலைக் கேள்வி- பதில் - [ 9 ]

கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் ஏன் வெற்றி பெற முடியவில்லை ?

கேள்வி :

மக்களின் பிரச்சனைகளுக்கு மார்க்சியம்  தீர்வு சொல்லும் போது ,  கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளின் பின்னால் அணி திரளாமல், சினிமா நடிகர்கள் மற்றும் சாதி, மதப் பிரிவினை பேசும் சக்திகளின் பின்னால் மக்கள் செல்வது ஏன்?

பதில் :

ஆழமான ஆய்வுக்கு உரிய கேள்வி . கட்சிகளின் அதிகார பூர்வமான ஆய்வை நீங்களே தேடி வாசித்துக் கொள்க . நான் அதற்குள் இங்கு நுழையவே மாட்டேன் . பொதுமைப் படுத்தி சுருக்கமாய்ச் சொல்வது சிரமம்தான் . நியாயம் வழங்குமா, தெரியாது . ஆயினும் முயற்சிக்கிறேன் . சமூக உளவியலில் இன்னும் மார்க்சியம் வேர்பிடிக்காததே காரணம் என ஒற்றை  வரியில் சொல்லிவிடலாம் . பதில் போதுமானதல்ல. ஏன் என்கிற கேள்வி தொடரும்.

சமூக உளவியல் ஒரு நாளில் கட்டமைக்கப்பட்டதல்ல . கால ஓட்டத்தில் குளத்தில் பாசி படிவது போல் – செம்பில் களிம்பு சேர்வது போல் – நீர்நிலைகளில் படர் தாமரை சேர்வது போல் – ஆற்றில் சாக்கடை கலப்பது போல் - சமூக உளவியலில் சேர்ந்துவிட்ட குப்பைகள் அதிகம் ; அதனை அகற்றுவதில் ஏற்பட்ட தோல்விதான் மார்க்சியம் வெற்றிபெற குறுக்கீடு என மேலோட்டமாகச் சொல்லிவிடலாம் . அது முழு உண்மை அல்ல . உண்மையின் ஒரு சிறு  பகுதி .

 ‘சமூகத்தில் எப்போதும் கோலோச்சுவது ஆளும் வர்க்கச் சித்தாந்தங்களே ’ என்பார் மார்க்ஸ் . அதை எதிர்த்து ஒரு சித்தாந்தப் போரை நடத்த வேண்டிய கட்டாயத்தில்தான் மார்க்சியம் எப்போதும் இருக்கும் இப்போதும் இருக்கிறது .

 “நாளைக்கு கிடைக்கும் பலாக்காயை விட இன்னைக்கு கிடைக்கும் களாக்காய் மேல்” என்றொரு பழமொழி உண்டு . அதாவது தொலைநோக்கோடு பார்க்காமல் அவ்வப்போது கிடைக்கும் சில்லறைப் பலன்களிலேயே மக்களின் நாட்டம் இருக்கும் . இது ஆளும் வர்க்கம் தூண்டில் போட மிக வசதியான சமூக உளவியல் .

அடுத்து ‘ மீட்பர்களை’ எதிர் பார்க்கும் சமூக உளவியல் . யாரோ ஒரு சூப்பர் ஹீரோ வருவார் ; எல்லா துயரையும் தீர்ப்பார் என்கிற மயக்கம் நெடுங்காலமாய்ப் புராணங்கள் வழியாகவும் , வாய்மொழிக்கதைகள் மூலமும் உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது .இந்த மாயையை இன்று நவீன ஊடகங்கள் மூலமும் கெட்டிப்படுத்தப்படுகின்றன . ஆளும் வர்க்கம் அவ்வப்போது இப்படிப்பட்ட  ‘சூப்பர் ஹீரோக்களாக’ சில  ‘தலைவர்களை’ முன்னிறுத்தித் தங்கள் அதிகாரத்தைத் தக்க வைத்துக் கொள்கின்றன .

நிஜ எதிரிகளான முதலாளித்துவத்தையும் நிலப்பிரபுத்துவதையும் ஏகாதிபத்தியத்தையும் இனம் காண விடாமல் சாதி ,மத ,இன ரீதியாக ஒரு கற்பனை எதிரியை உருவாக்கி அவனோடு சண்டை போட வைப்பது ஆளும் வர்க்கத்திற்கு மிகவும் சாதகமானது.எளிதானது .உணர்ச்சியைக் கொம்பு சீவுவதும் சுலபம் . இப்படி பல்வேறு காரணங்கள் சொல்லிக் கொண்டே போகலாம்.

“ ஜனநாயகம் நீடிப்பதற்கும் பாசிசம் தலைதூக்காமல் இருப்பதற்கும் ஆதாரமான இரண்டு நிபந்தனைகளை  இத்தாலிய மார்க்சிய அறிஞர் அந்தோனியா கிராம்ஷி கூறினார் அல்லவா …. அதாவது ,ஒன்று - புரட்சிகரமான மாறுதல் நிகழவில்லை ..இரண்டு,மதபிற்போக்குத் தனத்துக்கு எதிரான கோட்பாட்டு ரீதியான சண்டை நடத்தப்படவில்லை .இவைதான் அந்த இரண்டு அம்சமும் ஆகும்.” [அயஜஷ் அஹமத் ; பாசிசம் பழசும் புதுசும் ]

கிராம்ஷி மிகத் தெளிவாகச் சொன்னார்.  “ஆளும் வர்க்கம் வெறுமே போலீஸை வைத்து மட்டும் ஆள்வதில்லை. அவர்கள் சினிமா, ஊடகம், கல்வி, கோவில், குடும்பம் ,விழாக்கள் , கொண்டாட்டங்கள் ,பண்பாட்டு நடவடிக்கைகள்  மூலம் ஆள்கிறார்கள்.” இப்போது சமூக வலைதளங்கள் ,ரீல்ஸ் எல்லாம் அடங்கும் . சாதியும் மதமும் தங்கள் பிடிமானத்தை இங்கேதான் கெட்டிப்படுத்துகின்றன .இதனை கம்யூனிஸ்டுகள் முழுமையாக உள்வாங்கி தங்கள் பிரச்சார வியூகத்தை வடிவமைக்காதவரைப் புலம்பிக்கொண்டிருக்க வேண்டியதுதான்.

ஒரு தொழிலாளிக்கு தினமும் 8 -10 மணி நேரம் வேலை. அவனுக்கு களைப்பு தீர சினிமா தேவைப்படுகிறது. அந்த சினிமாவை தயாரிப்பது யார்? பெரு முதலாளிகள். அவர்கள் என்றாவது "முதலாளிகளால் தான் நீ ஏழையாக உழல்கிறாய்" என்று படம் எடுப்பார்களா? எடுக்க மாட்டார்கள். மாறாக, "விதி, தலைவிதி, தனிமனித நல்லொழுக்கம் ,சூப்பர் ஹீரோ " என்று கதை சொல்வார்கள்.சூப்பர் ஹீரோக்களின் அவதார மகிமையை நம் உளவியலில் திணிப்பார்கள் .

அதனால் மக்கள் மார்க்சியத்தைப் பார்க்காமல் இருப்பது மக்களின் தவறு அல்ல. அவர்கள் பார்க்கக்கூடாது என்பதற்காக மிகப்பெரிய ‘கருத்தியல் இயந்திரம்’ இரவு பகலாக வேலை செய்துகொண்டே இருக்கிறது.

மார்க்சியம்  விடியலுக்கானத் தீர்வைச் சொல்கிறது என்பது உண்மைதான் .ஆனால் அதை மக்களின் மொழியில் சொல்கிறார்களா? பல நேரங்களில் கம்யூனிஸ்டுகளின் பேச்சு புத்தக மொழியாகவும், போராட்ட முழக்கமாகவும்  நின்றுவிடுகிறது. சினிமாக்காரன் மக்களின் அழுகையை பயன்படுத்துகிறான், சாதிக்காரன் மக்களின் கோபத்தை பயன்படுத்துகிறான். உடனடி ஓர் எதிரியை அவர்கள் நிறுத்துகிறார்கள் .அது உண்மை எதிரி அல்ல ; ஆனால் வெறுப்புப் பிரச்சார வலிமையால் அதனை கட்டமைத்துவிடுகிறார்கள் . போராட்டம் திசை மாறி விடுகிறது .

மக்கள் சினிமா, சாதி ,மதம் பின்னால் செல்வது அவர்கள் அறியாமையால் அல்ல. அது அவர்கள் மீது திணிக்கப்பட்ட அறியாமையினால்தான். இப்போது , மார்க்சியத்தின் வேலை வெறும் தீர்வைக் காகிதத்தில் எழுதுவது அல்ல. அந்த தீர்வை மறைக்கும் திரையைக் கிழிப்பதுமாகும்.

லெனின் சொன்னது போல், தொழிலாளி தானாகவே தொழிற்சங்க உணர்வு வரை தான் வருவான், வர்க்க உணர்வை வெளியில் இருந்துதான் கொண்டு செல்ல வேண்டும். அந்த கொண்டு செல்லும் வேலையை, பொறுமையாக, மக்கள் மொழியில், அவர்கள் வாழ்விடத்தில் இருந்து செய்யும்போது தான், மக்கள் நடிகர்களின் பின்னால் இருந்து விலகி, தங்கள் சொந்த வர்க்கத்தின் பின்னால் அணிதிரள்வார்கள்.இது நடக்காமல் போனதற்கு மக்கள் காரணம் அல்ல, அதை செய்ய வேண்டிய கம்யூனிஸ்டுகள் இன்னும் போதுமான அளவு செய்யவில்லை என்பதே காரணம்.தானாய் எல்லாம் மாறும் என்பது பழைய பொய் . வலுவான கட்டமைப்பும் , உறுதியான இலக்கும் , அளப்பரிய தியாகமும் கொண்டு கட்டி எழுப்பப்படுவதுதான் புரட்சி .

கிராம்ஷி தான் இந்த கேள்விக்கு மிக முக்கியமான சாவி. மார்க்ஸ், லெனின் காலத்திற்கு பிறகு "ஏன் புரட்சி மேற்கத்திய நாடுகளில் நடக்கவில்லை?" என்ற கேள்வியை சிறையில் இருந்தபடியே யோசித்தவர் அவர்.

ஆளும் வர்க்கம் இரண்டு வழிகளில் ஆள்கிறது என்கிறார்: அதாவது, ஒரு பக்கம்  பல்வேறு பிரச்சார பண்பாட்டு வடிவங்கள் மூலம்  நம்மை ஒப்புக்கொள்ள வைப்பது - நம்மை சம்மதிக்க வைப்பது. இன்னொரு பக்கம் போலீஸ், ராணுவம், சிறை போன்ற ஒடுக்கிமுறைக் கருவிகள் மூலம் பணிய வைப்பது .

"Hegemony describes how the state and ruling capitalist class use cultural institutions to maintain power... hegemony is a complex combination of both 'leadership' (consent) and 'domination' (coercion or force)."

 அரசு என்றால் போலீஸ், கோர்ட் மட்டும் தான் என்று  நினைக்கிறோம். கிராம்ஷி சொல்கிறார்; ”அப்படி இல்லை” என்று. 

அவரது புகழ்பெற்ற சூத்திரம் தெரியுமா ?

அரசு = அரசியல் அதிகாரம் + சிவில் சொசைட்டி . வேறு வகையில் சொல்வதாயின் மேலாதிக்கம் என்பது சிவில் சொசைட்டி எனும் கவசத்தால் பாதுகாக்கப்படுகிறது .

“State = political power + civil society (in other words hegemony protected by the armour of coercion).”

அரசியல் அதிகாரம் Political power = அரசாங்கம், போலீஸ், ராணுவம், நீதிமன்றம் - இவை வன்முறையால் அடக்கும்.

சிவில் சமூகம் Civil Society = குடும்பம், பள்ளி, கோவில் / சர்ச் / மசூதி, சினிமா, ஊடகம், மதம் ,சாதி சங்கம் ete …ete…இது நம்மை கருத்தியல் ரீதியாக ஒப்புக்கொள்ள வைக்கும்.

இதனை உண்மையில் உள்வாங்கியது ஆர் எஸ் எஸ் தான் . அத்வானி ஒரு முறை சொன்னார் , “ அரசியல் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுவதைவிட சிவில் சொசைட்டியைக் கைப்பற்றுவதே எங்கள் இலக்கு” .ஆர் எஸ் எஸ் இன் ஒவ்வொரு நகர்வும் இத்திக்கு நோக்கித்தான் .

 “கோட்டையைச் சுற்றி பெரும் பாதுகாப்பு மதில்களும் காப்பரண்களும் அகழிகளும் இருப்பது போல , நவீன ஜனநாயக அமைப்பைப் பாதுகாக்க ஒரு புறம் அடக்குமுறைக் கருவிகளும் மறுபுறம் சிவில் சொசைட்டியும் இருக்கின்றன.” என்கிறார் கிராம்ஷி .

“The massive structures of the modern democracies, both as State organizations, and as complexes of associations in civil society, constitute for the art of politics as it were the ‘trenches’ and the permanent fortifications of the front in the war of position”

1917 இல் ரஷ்யாவில் சிவில் சமூகம் பலவீனமாக இருந்ததால், அரசை நேரடியாக தாக்கி வீழ்த்த முடிந்தது . அன்றைக்கு தகவல் தொழில் நுட்பம் மிகவும் குறைவாக இருந்தது . 

ஆனால் இன்றைக்கு இந்தியாவில் தமிழ்நாட்டில் சிவில் சமூகம் மிக வலுவாக இருக்கிறது. சாதி, மதம், சினிமா என்ற ஆயிரம் அகழிகள் இருக்கின்றன. இங்கு நேரடியாக அரசை வீழ்த்த முடியவில்லை . அரசு ஆடினாலும் /  மாறினாலும் இந்த அகழிகள் ஆளும் வர்க்கத்தைக் காப்பாற்றி விடுகின்றன .

இது தான் சினிமா நடிகர் மற்றும் சாதித் தலைவர் செய்வது. ஒரு நடிகர் "நான் தமிழன், நான் தான் உங்கள் பிரதிநிதி" என்கிறார். ஒரு சாதித் தலைவர் "நான் தான் இந்த சாதியின் பிரதிநிதி" என்கிறார். உண்மையில் அவர்கள் ஒரு சிறு முதலாளித்துவக் குழுவின் பிரதிநிதிதான். ஆனால் அவர்கள் தங்களை "ஒட்டுமொத்த சமூகத்தின்" பிரதிநிதியாகக் காட்டும் திறனை வைத்திருக்கிறார்கள். அந்த திறனைத்தான் சினிமாவும், பணமும், ஊடகமும் அவர்களுக்குக் கொடுக்கிறது. 

கிராம்ஷி சொல்கிறார், ஒவ்வொரு வர்க்கமும் தனக்கான Organic Intellectuals - கருத்துநிலை அறிவுஜீவிகளை உருவாக்கும். முதலாளிகளுக்கு அவரது அறிவுஜீவிகள் யார் ? பேராசிரியர்கள் ,சினிமா இயக்குனர்கள், பத்திரிகை ஆசிரியர்கள், சாமியார்கள்,கூலிக்கு மாரடிப்பவர்கள் ,இன்னும் பலர். 

உழைக்கும் வர்க்கத்திற்கும் தனது சொந்த அறிவுஜீவிகள் தேவை. கட்சி புத்தகம் படித்தவர் மட்டும் அறிவுஜீவி அல்ல. தொழிற்சாலையில் வேலை செய்துகொண்டே தன் சக தொழிலாளிக்கு சுரண்டலை புரிய வைக்கும் தொழிலாளி தான் உண்மையான அறிவுஜீவி.

[ இ.பா.சிந்தன் எழுதிய “இஸ்ரேலிய இந்துத்துவ சினிமா” எனும் நூல் சினிமாக்கள் எப்படி கருத்துத் திணிப்பு ஆயுதமாக்கப்படுகின்றன என்பதை விவரிக்கிறது . வாசிக்கவும்....]

தோழரே, அதனால் மக்கள் சினிமா பின்னால் போவது இயல்பு தான். ஏனென்றால் அந்த அகழியில் தான் எதிரி பலமாக உட்கார்ந்திருக்கிறான். நாம் இன்னும் அந்த அகழிக்குள் போய் போரைத் தொடங்கவில்லை. நாம் வெறுமே கோட்டை வாசலில் நின்று முழக்கமிடுகிறோம், ஆனால் போர் நடக்க வேண்டியது  எங்கு ? கல்லூரிகளிலும் ,பள்ளிகளிலும் , கிராமத்து டீக்கடைகளிலும் , சினிமா தியேட்டர் வாசல்களிலும், வாட்ஸ்அப் குழுக்களிலும்  , இன்ஸ்டா  ,முகநூல் போன்ற சமூக ஊடகங்களிலும் …. ஒவ்வொருவர் வீட்டுக்குள்ளும் …. குடும்பத்துக்குள்ளும் ….. ஒவ்வொருவர் இதயத்துக்குள்ளும்.... கடினமான பணிதான் ... வேறு வழி இல்லை.....

 நான் சொல்லுகிற கருத்தில் நீங்கள் 100 % மாறுபடலாம் ; அது உங்கள் உரிமை....

[ மீண்டும் சொல்கிறேன் . கட்சி அறிக்கைகளில் சொல்லப்பட்டிருப்பதை வாசித்து அங்கு விவாதிப்பீர்.இதனோடு போட்டு குழப்ப வேண்டாம் . இது பொதுவான பதில் மட்டுமே ]

- சு.பொ.அகத்தியலிங்கம் .

24 /10 /26.

குறிப்பு : ஒவ்வொரு சனிக்கிழமையும் ‘கேள்வி -பதில்’ வெளிவரும் . நீங்களும் கேள்விகளை அனுப்பலாம். முந்தைய கேள்வி பதில்களை வாசிக்க  akatheee.blogspot.com