நூற்றாண்டு நாயகர்கள் நினைவலைகள் : 4.

Posted by அகத்தீ Labels:

 உமாநாத்திடமும் இந்த மெனக்கிடலைக் காணலாம் . ஒரு மணி நேரம் பொதுக்கூட்டத்தில் பேச இரண்டு மூன்று நாட்கள்கூட தயாரிப்பார் .

நூற்றாண்டு நாயகர்கள் நினைவலைகள் : 4.



தோழர் ஆர் .உமாநாத் அவர்களை மிகப்பெரும் மேடைப் பேச்சாளராகவே முதலில் நான் அறிந்தேன் . மேடையில் நவரசம் காட்டும் அவரைக் கண்டு வியந்தேன் . ஆயினும் தொழிற்சங்கப் பொறுப்புகளில் நான் இல்லாததால் அவரோடு நெருங்கிப் பழகும் வாய்ப்பு குறைவாகவே இருந்தது .
இதில் வேடிக்கை என்னவெனில் அவரின் வாழ்க்கை வரலாற்றை எழுதியது நான்தான் . “ தெளிவாகச் சொல்வதானால் இதன் மொழிநடைக்கு மட்டுமே நான் சொந்தக்காரன் .உள்ளடக்கமும் உயிர்துடிப்பும் தோழர் ஆர் .உமாநாத்துக்கு உரியது .” என அந்நூலின் முன்னுரையிலேயே குறிப்பிட்டிருப்பேன் .
ஆர் ,உமாநாத்தைப் பற்றி பேசத்துவங்கினால் அது பாப்பா உமாநாத்தை பற்றி பேசாமல் முடியாது . கட்சி மாநாடு , மாநிலக்குழு எங்கு பார்த்தாலும் இந்த இணையர் இணைபிரியாமல் சேர்ந்தே இருப்பர் . பாப்பாவின் கால் அறுவை சிகிட்சைக்குப் பின் பாப்பாவை உமாநாத் கவனிப்பதை கூட்டங்களில் பார்ப்போர் வியப்பர் .காதலித்து திருமணம் செய்து கொண்டவர் என்பது மட்டுமல்ல , வாழ்வின் கடைசி துளிவரை காதலித்தவர் என்பது மாபெரும் கொடை . மார்க்ஸ் – ஜென்னி காதல் அப்படிப்பட்டது எனப் படித்திருக்கிறேன் .பாப்பா – உமாநாத் இணையரை நேரில் பார்த்தேன்.
தோழர் ஆர்யு என நாங்கள் தோழமையோடு விழிக்கும் உமாநாத்தோடு எனது அனுபவங்கள் பல . அதில் அவர் ஒரு கூட்டத்தில் பேசுவதற்காக உழைக்கிற உழைப்பும் , பேச்சிற்கான குறிப்பு தயாரிப்பும் அவரிடமிருந்து நாம் கற்கவேண்டிய பாடம்.
இப்போது மு .க .ஸ்டாலின் துண்டு சீட்டு வைத்து பேசுவதாக கிண்டலடித்து தம் அறியாமையை முகநூலில் சிலர் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டிக்கொள்வதை என்னென்பது ? மேடை ஏறித் தோன்றுவதை பேசுவது பேச்சல்ல . அதில் சிலவேளை அதில் சுவராஸ்யம் இருக்கக்கூடும் .ஆயினும் அது சரியான உரை அல்ல . பேச்சுக்காக மெனக்கெட்டு தயாரிப்பது மூடத்தனம் அல்ல .
லெனின் பதவிக்கு வந்த பின் 1905 புரட்சி பற்றி ஓர் மாணவர் கூட்டத்தில் பேச அழைத்தனர் . லெனின் அதற்காக பழைய ஏடுகள் ,அது தொடர்பாக வந்த கட்டுரைகள் அனைத்தையும் வரவைத்து படித்து குறிப்பெடுத்தாரம் .அதைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த ஒரு தோழர் கேட்டாராம் , “ 1905 நீங்கள் நேரடியாக பார்த்த போராட்டம் ; அது குறித்து நீங்கள் எழுதியவை அதிகம் .பேசியது அதிகம் ; அப்படி இருந்தும் இப்போது பழைய ஆவணங்களைச் சலிப்பது ஏன்? “
லெனின் சொன்னாராம் , “ அது உண்மைதான் , ஆனால் நான் தவறியும் பிழையான செய்தி எதையும் கூறிவிடக்கூடாதல்லவா ? அதுவும் மாணவர்கள் மத்தியில் பேசுகிறேன் , ஆகவே துல்லியம் மிக அவசியம்.”
உமாநாத்திடமும் இந்த மெனக்கிடலைக் காணலாம் . ஒரு மணி நேரம் பொதுக்கூட்டத்தில் பேச இரண்டு மூன்று நாட்கள்கூட தயாரிப்பார் . அவர் பேசுகிற சொல்லுகிற ஒவ்வொரு செய்திக்கும் ஆதாரமும் கூடவே சொல்லுவார் .பேச்சில் நிச்சயம் குட்டிக் கதை இருக்கும் .சிரிப்பு இருக்கும் . அந்தக் குறிப்பிலேயே எங்கே நிறுத்த வேண்டும் . எங்கே தான் சிரிக்க வேண்டும் என்பது உடபட குறித்திருப்பார் . கிட்டத்தட்ட அந்தக் குறிப்பே ஒரு திரைக்கதைபோல் இருக்கும் .
எவ்வளவு நேரம் கிடைக்கும் என்பது நிச்சயம் சொல்ல முடியாது . எனவே எதை எதை இன்றைக்கு சொல்லியாக வேண்டும் . எதெது நேரம் இருந்தால் சொல்லலாம் . எதை மற்றவர்கள் பேசாவிட்டால் பேசவேண்டும் என நுட்பமான திட்டமிடல் இருக்கும் .
அவர் பேச்சை குறிப்பெடுத்து எழுதுவது சுலபம் . நிதானமாக ஆனால் அழுத்தமாகப் பேசுவார் . ஆயினும் தான் எழுதிய குறிப்பை தீக்கதிருக்கு அப்படியே கொடுத்து முழுப்பேச்சும் வரவேண்டும் என்பார் .
ஒரு முறை சென்னைத் தீக்கதிருக்கு அவர் தன் குறிப்பைக் கொடுத்தார் ; பொறுப்பாசிரியர் என்ற முறையில் அவர் பேச்சில் இரு பகுதியை பெட்டிச் செய்தியாகவும் , மற்றவற்றை உரையாகவும் தந்தேன் .ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியை நிறுத்திவிட்டேன் ,
மறுநாள் காலையில் தோழர் கே.வரதராஜன் [கே.வி] என்னை தொலைபேசியில் அழைக்கிறார் , உமாநாத் பேச்சில் நான் பிரசுரிக்காமல் விட்ட பகுதி குறித்து விசாரணை . நான் அதில் உள்ள ஒரு தகவல் மிகப்பழையது ;இப்போது இதுதான் நிலை எனச் சொன்னேன் .
கேவி சொன்னார் , இருக்கலாம் .ஆர்யு ஆதாரம் இன்றி எதையும் பேசமாட்டார் என்றார் . வாதம் நீண்டது . முடிவில் ஆர்யுவை அவர் வீட்டில் நான் சந்தித்து அவரிடம் பேச வேண்டும் என முடிவாகியது .
நான் ஆர்யு வீட்டிற்குச் சென்றேன் . முதலில் டீ குடிச்சிட்டு பேசுங்க என பாப்பா சொல்ல டீயும் தின்பண்டமும் வந்தது .சாப்பிட்ட பின் பாப்பாவும் உடன் இருந்தார் .உமாநாத் தான் பேசியதற்கான ஆதாரத்தை அவர் காண்பித்தார் .அது அண்மையில் ஓர் ஆங்கில ஏட்டில் வந்த கட்டுரை . நான் என் கருத்தைச் சொன்னேன் . பிரச்சனை மேற்கு வங்கம் தொடர்பானது என்பதால் ஆர்யு உடனடியாக மேற்கு வங்கத்திற்கு ஃபேக்ஸ் அனுப்பினார் .பதிலும் ஒரு மணி நேரத்தில் கிடைத்தது . அந்த தகவல் மிகப்பழையது என்பது தெளிவானது . என்னைத் தட்டிக் கொடுத்து ஆர்யு பாராட்டினார் . உடனே கே .விக்கும் போண் செய்து விவரம் சொன்னார் .
அதன் பிறகு அவர் எங்கு பேசினாலும் குறிப்பு என் கைக்கு வந்துவிடும் .நான் அதனை தீக்கதிரில் பயன்படுத்திக்கொள்வேன் .
நான் அவர் வாழ்க்கை வரலாற்றை எழுதியபின் புத்தகத்தில் அட்டை எப்படி இருக்க வேண்டும் எனக் கேள்வி எழுந்தது . அவருடைய பேச்சுக் குறிப்புகளைக் கத்தரித்து அதில் அவர் உருவத்தைக் கொண்டுவர வேண்டும் என்பது என் யோசனை .ஆனால் மாநாட்டில் வெளியிட வேண்டிய சூழலில் அது முடியாமல் போனது . நூல் வந்தது .ஆயின் அட்டை வழக்கம் போல் அமைந்தது . அதுஎனக்கு அது வருத்தமே !
ஆர்யு மறைவின் போது நான் பதிந்தது இணைப்பில் http://akatheee.blogspot.com/2014/05/blog-post_21.html
பேச நிறைய இருக்கு … பேசுவோம்….
சு.பொ.அகத்தியலிங்கம்.
1 ஆகஸ்ட் 2021.

நூற்றாண்டு நாயகர்கள் நினைவலைகள் : 3.

Posted by அகத்தீ Labels:

 எந்தப் பிரச்சனையைக் கொண்டு போனாலும் அதனை மேலோட்டமாகக் கேட்டு போகிற போக்கில் ஏதேனும் சொல்லும் வழக்கம் அவரிடம் கிஞ்சிற்றும் கிடையாது .

நூற்றாண்டு நாயகர்கள் நினைவலைகள் : 3.



தர்க்கம் புரிவது அல்லது விவாதிப்பது ஒரு அரிய கலை . தன்னோடு உரையாடுகிறவர் சொல்வதை காதுகொடுத்துக் கேட்பது மட்டுமல்ல ; “READ BETWEEN LINES.” எனும் ஆங்கிலச் சொலவடை ஒன்று உண்டு .அதாவது சொல்வதையும் சொல்லாமல் விட்டதையும் இணைத்துப் புரிந்து கொள்வது அல்லது சொற்களுக்குள் உள் நுழைந்து உண்மையைத் தேடுவதும் என்பதாகும் . அதற்கும் மேல் மார்க்சியப் பார்வையில் வரலாற்று சமூக பின்புலத்தோடு புரிந்து கொள்வதுமாகும் .
தோழர் ஏஎன் என அன்போடு அழைக்கப்படும் தோழர் ஏ.நல்லசிவனிடம் விவாதிக்கிற ஒவ்வொருவரும் பெறும் அனுபவம் அதுவே . அவர் எந்தப் பிரச்சனை ஆயினும் பிரித்து மேய்ந்துவிடுவார் என அவரைப் பற்றி வேடிக்கையாகச் சொல்வோம் .
எந்தப் பிரச்சனையைக் கொண்டு போனாலும் அதனை மேலோட்டமாகக் கேட்டு போகிற போக்கில் ஏதேனும் சொல்லும் வழக்கம் அவரிடம் கிஞ்சிற்றும் கிடையாது . முழுமையாய் புரிந்து நாம் ஏற்றுக்கொள்கிற விதத்தில் வழிகாட்டக்கூடியவர் . அதற்காக மணிக்கணக்காக உட்கார்ந்து பேச சலிக்கவே மாட்டார் .அப்படி ஒரு கம்யூனிஸ்ட் வார்ப்பு அவர் .
நான் வாலிபர் சங்கப் பொறுப்பில் இருந்தபோது பலமுறை பல்வேறு பிரச்சனைகள் குறித்து விவாதித்திருக்கிறேன் .
விருதுநகர் வாலிபர் சங்க மாநில மாநாட்டில் நம் தோழர்கள் கொல்லப்படும் போது நம் எதிர்வினை எத்தகையதாக இருக்க வேண்டும் என்கிற விவாதம் எழுந்தது .அரசியலாகத்தான் எதிர்கொள்ள வேண்டும் என்று பொதுச் செயலாளராகிய நான் பதில் சொன்னேன் . விவாதம் முடிந்தது .மாநாடு ஏற்றுக்கொண்டது .
மாநாடு முடிந்தபின் ஓர் தோழர் அந்த விவாதத்தைக் குறிப்பிட்டு சில விமர்சனங்களை முன்வைத்து தோழர் ஏஎன்னுக்கு கடிதம் எழுதி இருந்தார் .
தோழர் ஏ என் என்னைக்கூப்பிட்டு விபரம் கேட்டார் .நான் நடந்ததைச் சொன்னேன் . அதன் பின் தோழர் எ என் சொன்னார் , “ நீங்கள் சொன்ன பதில் சரிதான் . ஆனால் அதை முன்வைத்த விதம்தான் தப்பு . எதிரியோடு வாதம் செய்கிற போது அவரைத் தோற்கடிக்க வேண்டிய கட்டாயம் நமக்கு உண்டு .அதற்கேற்பச் செய்ய வேண்டும் . மக்களிடம் பேசும்போது அவர்களை வென்றெடுக்க வேண்டும். அதற்கேற்ப கன்வின்சிங் டோனில் அதாவது ஒப்புக்கொள்ள வைக்கிற முறையில் விவாதம் அமைய வேண்டும் . கட்சி அமைப்புக்குள் தோழர்களின் தவறான அணுகுமுறையை அவர்கள் புரிந்து கொள்ளும் விதத்தில் , ஏற்றுக்கொள்ளும் விதத்தில் அதே சமயம் கறாராக இருக்க வேண்டும் . சுயவிமர்சனமாக நமது பிழைகளை ஒப்புக்கொள்ளுவதன் மூலமே தோழர்கள் தங்கள் தவறுகளை உணரவைக்க முடியும் .”
பேச்சினூடே லெனின் சொன்ன உதாரணத்தைச் சொன்னார் , “ எதிரிகளை விமர்சிக்கிற போது பூனை எலியைக் கவ்வுகிற மாதிரி கவ்வ வேண்டும் . நண்பர்கள் தோழர்களிடம் எனில் பூனை தன் குட்டியைக் கவ்வுவதுபோல் கவ்வ வேண்டும்.” ஏற்கெனவே நானும் அறிந்த உதாரணம்தான் எனினும் அதை உதாரணங்களோடு அவர் எடுத்துச் சொன்ன போது அது புது ரத்தம் பாய்ச்சியது போலானது .
இடது சாரி /கம்யூனிஸ்ட் இயக்கங்களில் உள்கட்சி ஜனநாயகம் பேசப்படும் அளவு செயலில் இருக்கிறதா ? சுயபரிசீலனை ஆவணங்கள் வெறும் எட்டுச் சுரைக் காயாகவே அங்கும் மாறிப் போய்விட வில்லையா ? அக்கட்சிகளிலும் மனம் நொந்தோர் இல்லையா ? இவையும் இவைபோன்ற இன்ன பிற கேள்விகளும் எளிதில் புறந்தள்ள முடியாதவையே !
ஆயினும் கம்யூனிஸ் கட்சியில் அமைப்புசார் நடைமுறையே முன்னிலைப் படுத்தப்படுவதால் ; நாயக வழிபாடு குறைவாக இருப்பதால் தீர்வுக்கான வாசல் அடைபடாமல் இன்னும் திறந்தே இருக்கிறது . உட்கட்சி ஜனநாயகம் என்பது பதவிகளுக்கான தேர்வு மட்டுமல்ல ; கொள்கை முடிவுகளை பரந்த விவாதத்தின் மூலம் எட்டுவதும் ஆகும் . உட்கட்சி ஜனநாயகத்துக்கான போராட்டம் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளின் தொடர் நடவடிக்கையாகும் . அது கட்சி வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதி .
இதிலும் ஓர் சிக்கல் , சிலர் அதுமட்டுமே கட்சி செயல்பாடாய் கருதி அதையே இருபத்தி நாலுமணி நேரமும் பேசிக்கொண்டும் செய்துகொண்டும் இருப்பர் , இதன் மூலம் தானும் நொந்து ,கட்சி வளர்ச்சிக்கும் குந்தகம் செய்கின்றவராக உள்ளனர் அந்த சிலர் .
தோழர் ஏ.நல்லசிவன் சென்னை மாவட்ட மாநாட்டு நிறைவுரையின் போது சொன்னார் . “ உள் கட்சிப் போராட்டமும் தத்துவ விவாதமும் கம்யூனிஸ்ட் இயக்கத்தின் உயிர்நாடியே . மறுக்கவே முடியாது .மறக்கவும் கூடாது .அதேவேளை பொதுவெளியில் வேட்டியை உதறக்கூடாது ; ஜட்டியை மாற்றக்கூடாது ; அரிப்பெடுக்கிறது என்பதால் கண்ட நேரத்தில் கண்ட இடத்தில் சொறியவும் கூடாது .” என்றார் .
தோழர் எ என் குரல் அவருக்கு மிகவும் தொந்தரவு தரக்கூடியது .நாலு வார்த்தை பேசியதும் கம்மிவிடும் .புரியாது போய்விடும் . ஒரு வேளை அவரின் குரல்வளம் சிறப்பாக இருந்திருப்பின் அவர்தான் தமிழகத்தின் சிறந்த பேச்சாளர் ஆகி இருப்பார் ; பேச்சில் அவ்வளவு செய்தியும் வாதமும் கூர்மையும் இருக்கும் . இதனை மறைந்த மூத்த செய்தியாளர் வில்லியம்ஸ் அடிக்கடிகூறுவார் ; ஏனெனில் அவரின் மேல்சபை உரைகளை தீக்கதிருக்குத் தந்தவர் அவர் . ஆகவே வில்லியம்ஸின் அனுபவ உண்மை மறுக்க முடியாததே !
தோழர் ஏ என் கொள்கை வழிநின்று காட்டிய வழி சொல்லச் சொல்ல நீளும்….. தொடர்ந்து பேசுவோம்…
சு.பொ.அகத்தியலிங்கம் .
31 ஜூலை 2021.


thers
1
Like
Comment
Share

நூற்றாண்டு நாயகர்கள் நினைவலைகள் : 2 .

Posted by அகத்தீ Labels:

 


கூட்டத்தில் முன்னால் இருக்கிற நாலு பேருக்காகப் பேசக்கூடாது . தூரத்தில் டீக்கடையில் நின்று டீ குடித்துக் கொண்டே கூட்டம் கேட்பவன் ,தொடர்ந்து கேட்கிறானா நகர்கிறானா என்று பார் !



நூற்றாண்டு நாயகர்கள் நினைவலைகள் : 2 .
ஒருவர் கம்யூனிஸ்டாக வேண்டுமெனில் வெறுமே உறுப்பினராவது மட்டும் போதாது ; தன்னை கம்யூனிஸ்டாக வார்த்தெடுக்க தனக்குள்ளேயே பெரும் தத்துவப் போராட்டம் ,பண்பாட்டுப் போராட்டம் நடத்தியாக வேண்டும்.
எந்த வர்க்கத்தில் ,எந்த வர்ணத்தில் பிறக்க வேண்டுமென ஒருவர் தனக்குத்தானே தீர்மானிக்க முடியாது . ஆனால் கம்யூனிஸ்டாக மாற பாட்டாளி வர்க்க நலன் ,பாட்டாளி வர்க்க குணத்துக்கு தன்னைத்தானே மறுகட்டமைப்பு செய்துகொள்ள வேண்டும் . டீ கிளாசிபிகேஷன் எனப்படும் வர்க்க மறுகட்டமைப்பு அவ்வளவு சுலபமல்ல.
இப்படி எல்லாம் எழுதுவது சுலபம். வாழ்வது சவால் .அந்த சவாலில் வென்று நின்றவர் தோழர் ஏபி என அழைக்கப்படும் தோழர் ஏ.பாலசுப்பிரமணியம். அவரின் வாழ்க்கை வரலாற்றை தோழர் என்.ராமகிருஷ்ணன் எழுதியிருக்கிறார் . வாய்ப்புள்ளோர் வாசியுங்கள் !
தோழர் ஏபி அவர்களை சங்கரன் என்கிற பெயரில் கதாபாத்திரமாக்கி ; அவர் கம்யூனிஸ்டாக வார்க்கப்பட்ட திண்டுக்கல் தோல்பதனிடும் தொழிலாளர் போராட்டம் ,நகரசுத்தி தொழிலாளர் போராட்டம் இவற்றை களமாக்கி , கம்யூனிஸ்டுகளின் போராட்ட தியாக வாழ்வை “ தோல்” எனும் நாவலாக வார்த்திருக்கிறார் டி.செல்வராஜ் . இளம் தோழர்கள் இந்நாவலை மிக மிக அவசியம் படிக்கவேண்டும் . [ நூல் அறிமுகம் இணைப்பில் உள்ளது ]
சுமார் எண்பது ஆண்டுகளுக்கு முன் ஒரு பார்ப்பண இளைஞன் , வசதியான குடும்பத்தில் பிறந்தவன் , தன்னை ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் ஓர் அங்கமாக மாற்ற தயிர் சாதத்திலிருந்து மாட்டுக்கறிக்கு மாறுவதென்பது பெரும் பண்பாட்டுப் போராட்டமாகும்.தோல்பதனிடும் தொழிலாளர் போராட்ட களத்தில் அது நிகழ்ந்தது . தோழர் ஏபியின் வாழ்க்கை அது .
ஒரு நாள் சட்டமன்ற கட்சி அலுவலகத்தில் தோழர் ஏபி சாய்வு நாற்காலியில் அமர்ந்து புத்தகம் ஒன்றைப் படித்துக் கொண்டிருக்கிறார் . நான் உள்ளே நுழைகிறேன் .நிமிர்ந்து உட்கார்ந்தவர் . அருகிலுள்ள நாற்காலியில் என்னை அமரச் சொல்கிறார் . என் வாலிபர் சங்கப் பணிகள் ,என் குடும்பச் சூழல் ,கடைசியாகப் பார்த்த திரைப்படம் எல்லாம் உரையாடலில் இடம்பெறுகிறது .அவர் மிக மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறார் .இச்சூழலில் என் ஐயத்தைக் கேட்டுவிடுவதென தீர்மானிக்கிறேன்.
தோழர் .ஏபியின் விரலில் உள்ள மோதிரத்தை சுட்டிக்காட்டி , “கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு தங்க நகை தேவையா?” எனக் கேட்டேன் .
எனக்கு தங்க நகை பிடிக்காது .நான் கட்சிக்கு வருவதற்கு முன்பே மோதிரத்தை தவிர்த்தவன் . திருமணத்தன்றும் மோதிரம் அணிய மறுத்தவன் .இன்றுவரை அப்படித்தான் . என் உணர்விலிருந்தே அந்தக் கேள்வியைக் கேட்டேன்.
அவர் சொன்னார் , [ நினைவில் பதிந்தபடி ] “ காம்ரேட் ! ஒரு வகையில் தங்க நகை மோகம் கம்யூனிஸ்டுகளுக்குக் கூடாது . ஆயின் திருமண மோதிரம் போன்ற சில ஆபரணங்களை பழகிப்போன சமூகத்தில் முற்றாகத் தவிர்க்க முடியுமா ? சாத்தியமில்லை . முடிந்தவரை தவிர்க்கலாம். அது போகட்டும் , என் மோதிரம் திருமண மோதிரமல்ல . இதை மோந்து பார் “ என என் மூக்கில் வைத்தார் .
பின் தொடர்ந்தார் ,” இதில் மாட்டுக்கறி வாசம் வரும் , நகரசுத்தித் தொழிலாளர் வியர்வை வாசம் வரும் … [ நாற்றம் எனச் சொல்லவில்லை வாசம் என்றே சொன்னார் ] ஆம் திண்டுக்கல் தோல்பதனிடும் தொழிலாளர்களும் ,நகரசுத்தித் தொழிலாளர்களும் எனக்கு ஆசையாய் அணிவித்த மோதிரம் , நான் மாநிலக் கட்சிப்பணிக்காக திண்டுக்கல்லில் இருந்து விடுவிக்கப்பட்டபோது அன்பளிப்பாய்த் தந்தது . பணமாய்க் கொடுத்ததை கட்சிக்கு கொடுத்துவிட்டேன் .இதை கட்சி அனுமதிபெற்று அணிந்துகொண்டேன் .உயிர்பிரியும் வரை இது என்னோடு பேசிக்கொண்டே இருக்கும்.” என்றார். இது ஆயிரம் பொருள்சொல்லும் வார்த்தை அல்லவா ?
மதுரை பஞ்சாலைத் தொழிலாளர் சங்கத்தின் முன் ஓர் பொதுக்கூட்டம் . நான் என் பாணியில் பேசினேன். மேடையைவிட்டு இறங்கியதும் ஓரிரு தோழர்கள் சர்வதேசிய அரசியல் போதுமான அளவு பேசவில்லை என கருத்துச் சொன்னார்கள் .அந்த நேரத்தில் ஒரு தோழர் வந்து காம்ரேட் ஏபி அழைக்கிறார் என சங்க அலுவலகத்துக்கு கூட்டிப்போனார் .
சரி ! சரி ! சரியாக மாட்டிக்கொண்டோம் என எண்ணியபடி அங்கு சென்றேன் . “ வாடா ! சிங்கக் குட்டி ! சபாஷ் ! நல்லா பேசினாய் … சொன்ன குட்டிக்கதை ரொம்ப பொருத்தமானது .அப்படித்தான் பேசணும் … பேசி முடிஞ்சதும் சில பேரு அதப் பேசலை ,இதப் பேசலைன்னு சொல்லியிருப்பாங்களே ?” என்றபடி என்னை ஒரு பார்வை பார்த்தார் .
“ ஆமாம் !” என தலையை ஆட்டினேன் . அவர் தொடர்ந்தார் , “ கூட்டத்தில் முன்னால் இருக்கிற நாலு பேருக்காகப் பேசக்கூடாது . தூரத்தில் டீக்கடையில் நின்று டீ குடித்துக் கொண்டே கூட்டம் கேட்பவன் ,தொடர்ந்து கேட்கிறானா நகர்கிறானா என்று பார் ! நாம் நம்மை நெருங்கத் தயங்குகிறவனை நோக்கித்தான் பேசவேண்டும்…. வீட்டில் இருந்தபடி நம் பேச்சைக் கேட்பவருக்காவும் பேச வேண்டும் ” என உற்சாகமூட்டி அனுப்பினார் .
நான் இன்றுவரை பேசினாலும் எழுதினாலும் வகுப்பெடுத்தாலும் கடைக்கோடியில் இருப்பவரை மனதில் நிறுத்தியே பேசுகிறேன் எழுதுகிறேன். அறிவுஜீவி ஒளிவட்டம் எனக்குத் தேவை இல்லை .எல்லாம் அன்று தோழர் ஏபி கொடுத்த உற்சாகம்.
அவர் சாகும்வரை எனக்கு ஊக்கமும் நம்பிக்கையுமாக இருந்தார் ….
இன்னும் பேசுவோம் …….
சு.பொ.அகத்தியலிங்கம்.
30 ஜூலை 2021.

நானும் முருகனும்” அல்லது ”ஞானம் பெற்ற கதை

Posted by அகத்தீ Labels:

 

நானும் முருகனும்”
அல்லது
”ஞானம் பெற்ற கதை”
சுசீந்திரம் தாணுமாலயன் கோயில் உள்ள முருகப் பெருமான் சன்னதியில்தான் எனக்கு குழந்தையாய் இருந்த போது முதன்முதல் சோறூட்டப்பட்டது . என் வீட்டிலும் மாமா ,பெரியம்மா ,சித்தி எல்லோர் வீட்டிலும் குழந்தைகளுக்கு சோறூட்டும் நிகழ்ச்சி அங்குதான் . ஆக , சோற்றோடு முருகன் எனக்கு அறிமுகமாகிவிட்டார் . என் அம்மா வீட்டார் வழக்கப்படியே எல்லாம் நடந்தன.
தெற்குத் தெருவில் ஒரு காவடி மடம் உண்டு . ஊரிலுள்ள ஒவ்வொரு காவடி மடமும் ஒவ்வொரு சாதிக்கானது . நான் குறிப்பிடும் காவடி மடம் என் அம்மா குடும்பத்தாரோடு தொடர்புடையது . ஒவ்வொரு ஆண்டும் திருச்செந்தூருக்கும் , மருங்கூருக்கும் காவடி எடுக்கும் இரு விழாக்கள் நடை பெறும் . காவடிக்கு முன் வேல் தூக்கி ஆடுவதில் சின்ன பிள்ளைகளுக்குள் போட்டியே இருக்கும் . அட்டையில் வேல் செய்து ஆடுவோரும் உண்டு .அப்படி வேல்தூக்கி ஆடுவதில் ஆர்வமுள்ள சிறுவனாகவே அகத்தியலிங்கமாகிய நான் இருந்தேன்.
தினசரி தாணுமாலயன் கோவிலில் நடக்கும் தேவாரப் பாடசாலைக்கு அவர்கள் தினசரி தரும் அரவணை ருசிக்கே செல்லும் சிறுவர்களில் நானும் ஒருவன் . மிகச் சிறு தொகை பணமும் மாதா மாதம் கிடைக்கும் . அப்போதெல்லாம் இடையில் பட்டுத் துண்டு , கழுத்தில் சிவப்பு கயிற்றில் உத்திராட்சம் ,காதில் கடுக்கன் , நெற்றி ,கை ,வயிறு எங்கும் விபூதிப்பட்டை இவற்றோடு ‘ மந்திரமாவது நீறு வானவர் மேலது நீறு…..” வேயுறு தோளிபங்கன் விடமுண்ட கண்டன்…” என வாய் தேவாரம் உச்சரிக்கும் .
தாணுமாலயன் கோயிலின் உள்ளே சுற்றி சுற்றி வருவதும் அதன் கலை அழகில் சொக்கி நிற்பதும் எனக்குப் பிடிக்கும் . இப்போது போல் அன்று அக்கோயில் வியாபார ஸ்தலம்போல் ஆகவில்லை . அமைதியும் சுவர் நெடுக எழுதப்பட்ட பதிகங்களும் ஈர்ப்பானவை .
ஒரு முறை எங்க காவடி மடத்தில் 41நாள் அதுதான் ஒரு மண்டலம் பூஜை நடந்தது . அப்போது மதிய சாப்பாடு காவடி மடத்தில் . வீட்டில் சோறு ஆக்க மாட்டார்கள். அந்த 41 நாட்களும் பள்ளி மதிய வேளை உணவுக்கு விடும் போது காவடி மடத்தில் சாப்பாடு பரிமாறுவர் . நானும் தினசரி அங்கு சாப்பிடச் செல்வேன் . என் அண்ணன் , அக்கா உட்பட மொத்த குடும்பமும் அங்குதான் சாப்பிடும் . தம்பிக்கு அந்த அனுபவம் கிடைத்திருக்காது .அவன் குழந்தை .
இப்படி ஒரு நாள் சாப்பாட்டுக்கு போகும் போது என் பள்ளித் தோழன் பாலசுந்தரத்தை அழைத்துப் போய் பந்தியில் உட்கார்ந்துவிட்டேன் . ஒரு வாய் வைக்கும் முன் “ எவண்டா ! சாதி கெட்டப் பயலை எல்லாம் பந்தியில உட்கார வச்சது ?” என்கிற உறுமலோடு என் மாமா முறையிலான ஒருவர் என் அருகிருந்த பாலசுந்தரத்தை தூக்கி வெளியேற்றினர் .
எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை . கோவித்துக் கொண்டு நானும் வெளியேறினேன் . சாப்பிடவில்லை .மதியம் பள்ளிக்கூடமும் போகவில்லை . மறுநாள் அங்கு சாப்பிடப்போக மறுத்துவிட்டேன் .என் அம்மா வீட்டில் தோசை தந்த ஞாபகம் .அதன் பிறகு அந்த காவடி மடமே பிடிக்கவில்லை ,காவடி ஆட்டத்தில் வேல் எடுத்து ஆடலும் நின்று போனது .
பின்பொரு நாள் அதே பாலசுந்தரமும் நானும் சேமியா ஐஸ் வாங்கி தின்றதைப் பார்த்துவிட்டு வீட்டுக்கு வந்து மாமா உதைத்ததும் மாறாத வடுவாய் நினைவில் உள்ளது . அவன் தலித் என்பதே பிரச்சனை . அவன் வீட்டிற்குப் போனதும் குற்றச்சாட்டில் அடங்கும். அவன் நட்பு காரணமாக டிரில் வாத்தியார் என்னையும் அவர் பீரியடில் சேர்க்கமாட்டார் .நான் பள்ளி நூலகத்தை சரணடையும் நேரமாக அது மாறிப்போனது . விளையாட்டு ஆர்வத்திற்குப் பதில் புத்தக ஆர்வம் என்னை ஆட்கொண்ட கதை இதுவே . அந்த பாலசுந்தரம் சின்ன வயசில் இறந்தும் போனான் .
இவை எல்லாம் என்னுள் ஒரு தேடலை உசுப்பியது. குழிச்சப்பத்து மூலையில் அன்று சாணார் என்று அழைக்கப்பட்ட நாடார் மற்றும் இதர அடிநிலை சாதிகள் ரதவீதிக்கு வராமல் தடுக்கும் ’தெருமறிச்சான்’ அங்குதான் இருந்தது . இந்த தெருமறிச்சானைப் பற்றி கதைகதையாய் சொலுவார்கள் . பெரும்பாலான கட்சிக் கூட்டங்கள் அந்த தெற்குத் தெரு மூலையில்தான் நடக்கும் . குறிப்பாக கம்யூனிஸ்ட் ,திமுக ,திக கூட்டங்கள் நடக்கும் இவற்றைக் கேட்பதற்கு எனக்கு அடிக்கடி வாய்ப்பு கிடைக்கும் .
கோயிலுக்குள் நடக்கும் பல பாகுபாடான செயல்கள் , அங்கு நேரில் கண்ட அக்கிரமங்கள் என்னை மேலும் மேலும் குடையத் தொடங்கின . எனக்கு அமைந்த சில ஆசிரியர்கள் வேறு கேள்விகளை விதைத்தனர் . சாதி அமைப்பின் மீது முதல் கோவம் நெஞ்சில் கனல்விடத் தொடங்கியது .அதுவே மெல்ல பெரிதானது.
நான் பத்தாவது வகுப்பு முடித்து பதினோராம் வகுப்புக்கு [எஸ் எஸ் எல் சி ] சென்னை வந்து விட்டேன் .என் குடும்பமும் அதற்கு சில மாதங்கள் முன்பே பிழைக்க சென்னை வந்து விட்டது .
நான் சென்னை வந்ததும் முதன் முதலாக பெரியார் திடல் போய் பெரியாரைச் சந்தித்தேன் .அவர் என் குடும்ப நிலவரத்தைக் கேட்டுவிட்டு ஒழுங்காகப் படி என புத்தி சொல்லி அனுப்பி வைத்தார் .
இப்படி சமூக ஞானமும் அரசியல் ஞானமும் மெல்ல என்னுள் மொட்டவிழத் தொடங்கியது ……
சுபொஅ.

இந்நூற்றாண்டு பயன்படட்டும் .

Posted by அகத்தீ Labels:

 

இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி [மார்கசிஸ்ட் ] பெருமை மிகு முன்னோடிகளாகவும் , தமிழ்நாட்டு கம்யூனிஸ்ட் இயக்கத்தின் ஆற்றமிக்க வழிகாட்டிகளாகவும் திகழ்ந்தவர்கள் : நூற்றாண்டு விழாக் காணும் மகத்தான தோழர்கள் ஏ.பாலசுப்பிரமணியம் , ஏ.நல்லசிவன் , ஆர் .உமாநாத் , கே .முத்தையா மற்றும் நூற்றாண்டில் நம்மோடு வாழும் என் .சங்கரய்யா ஆகியோர் ஆவர் .
நான் இந்தத் தலைவர்களின் சீரிய வழிகாட்டலில் கட்சிப் பணியாற்றியவன் என்கிற பெருமிதத்தோடு மகிழ்கிறேன். ஒவ்வொருவரிடமும் நான் கற்றுக்கொண்டவை அதிகம் . அவற்றையெல்லாம் அசைபோடவும் அடுத்த தலைமுறைக்கு கைமாற்றவும் இந்நூற்றாண்டு பயன்படட்டும் .
தொடர்ந்து பேசுவோம் … சரிதானே ?
சுபொஅ.

நூற்றாண்டு நாயகர்கள் நினைவலைகள் : 1 .

Posted by அகத்தீ Labels:

 சிகப்பு அட்டை , .முகப்பில் தீக்கதிர் என பொறிக்கப்பட்டிருக்கும் .நிருபர் , சென்னை செங்கை மாவட்டம் என்கிற விபரமும் என் பெயரும் உள்ளே இருக்கும் .ஆசிரியர் எனும் இடத்தில் கே.முத்தையா கையொப்பம் இட்டிருப்பார் .

நூற்றாண்டு நாயகர்கள் நினைவலைகள் : 1 .
மறுவாசிப்பு புராணங்களுக்கும் வரலாற்றுக்கும் இலக்கியத்துக்கும் மட்டுமல்ல தனிநபர்களுக்கும் வேண்டும்.
ஒருவரைப் பற்றி அவர் வாழ்ந்த காலத்தில் மிகை மதிப்பீடோ ,குறை மதிப்பீடோ செய்வது இயல்பு ; ஏனெனில் நிகழ்காலத் தேவையின் நிர்ப்பந்தமும் புரிதல் இடைவெளியும் அப்போது அதிகம் .
வெகுதூரம் வந்தபின் திரும்பிப் பார்க்கும்போது குறை நிறைகளைப் பகுத்துப் பார்க்க வாய்ப்பாகிறது .
தோழர் கே .முத்தையா அவர் வாழும் காலத்தில் நேர்மறையாகவும் எதிர்மறையாகவும் என்னுள் பதிவானவர் . இப்போது எண்ணிப் பார்த்தால் பல மதிப்பீடுகள் தலைகீழாகின்றன . அவர் மிகுந்த உயரத்தில் காட்சி அளிக்கிறார் . அடுத்தடுத்த பதிவுகளில் அதனைப் பகிர முயல்கிறேன்.
அவசரகாலத்தில் நாமக்கல்லில் நடந்த பயிற்சி த மு எ ச முகாமில் பங்கேற்று பின் சென்னை திரும்புகையில் , இலக்கியம் அரசியல் எல்லாம் பேசிக்கொண்டே வரலாம் என்றுதான் அவரோடு சென்னை திரும்ப செந்தில்நாதன் சொன்னபோது சம்மதித்தேன் . ஆனால் பெரும் ஏமாற்றம் . ரயிலில் பொதுப்பெட்டியில் முட்டிமோதும் நெரிசலில் பயணித்த போது அவர் பேசவே இல்லை . ஒரு துண்டால் கண்ணை மூடிக்கொண்டு கூட்டத்தோடு படுத்துக் கொண்டார் .
சென்னை வந்த பிறகு ஓர் நாள் தோழர் செந்தில்நாதன் சொன்னார் , “ அவருக்கு காது சரியாகக் கேட்காது ,காது மிஷினை கழற்றி வைத்துவிட்டுத்தான் படுக்க முடியும் ; இன்னொன்று அரசியல் ,இலக்கியம் என்றெல்லாம் பேசிக்கொண்டே வந்தால் அது அவசரநிலை காலத்தில் நம்மை நாமே காட்டிக்கொடுப்பதாகாதா ?” நான் யோசிக்காத விஷயம் அது .என் பக்குவம் அவ்வளவுதான்.
நான் கட்சியின் முழுநேர ஊழியராவதற்கு அவரும் ஓர் காரணம். 1977 மே மாதம் தீக்கதிர் மே மலரில் முதல் பக்கத்தில் என்னுடைய கவிதையை வெளியிட்டு என்னை ஊக்குவித்தார் ; ஆயின் அக்கவிதை என் வேலையைப் பறித்து கட்சி முழுநேர ஊழியராக்க உதவியது . [ மேலும் விவரங்களுக்கும் அக்கவிதைக்கும் கீழே உள்ள சுட்டியை அமுக்கவும்.]
நான் அதிகாரபூர்வமாக 1978ல் நிருபர் என அடையாள அட்டை பெற்றது என் நினைவில் பசுமையாக உள்ளது . சிகப்பு அட்டை , .முகப்பில் தீக்கதிர் என பொறிக்கப்பட்டிருக்கும் .நிருபர் , சென்னை செங்கை மாவட்டம் என்கிற விபரமும் என் பெயரும் உள்ளே இருக்கும் .ஆசிரியர் எனும் இடத்தில் கே.முத்தையா கையொப்பம் இட்டிருப்பார் . அந்த அடையாள அட்டையை என் பொக்கிஷமாக பாதுகாத்து வைத்திருந்தேன் .சென்னையிலிருந்து பெங்களுக்கு 2013 ல் குடிபெயர்ந்தபோது தொலைந்துவிட்டது .
அப்போது கணினி , அலைபேசி ,பேக்ஸ் எதுவும் கிடையாது . தந்தி மட்டுமே ஒரே வழி .அதுவும் தமிழில் கிடையாது . ஆர்ப்பாட்டம் எனில் ARPPAATTAM என தங்கிளீஸில் அடித்து அனுப்ப வேண்டும் .பத்திரிகைக்கு சலுகைக் கட்டணம் உண்டு . அதற்கான அடையாள அட்டையைக் காட்டினால் போதும் .அப்போது பணம் கட்ட வேண்டாம். அந்தந்த பத்திரிகை நிர்வாகத்திடம் வசூலித்துக் கொள்வார்கள் .அந்த வசதி எனக்கும் தரப்பட்டிருந்தது . .கட்டுரைகள் ,படங்கள் எனில் தபாலில்தான் அனுப்ப வேண்டும். வாலிபர் சங்க நிர்வாகியாக பணியாற்றிய போதே இதுவும் என் இணை வேலையானது
தீக்கதிரோடு என் தொடர்பு அவசரகாலத்திலேயே தொடங்கிவிட்டது .என் அண்ணன் சு.பொ.நாராயணன் பழவந்தங்கலில் தீக்கதிர் விநியோகிப்பவர் .நான் தீக்கதிரில் அவ்வப்போது எழுதத் தொடங்கிவிட்டேன். ஆனாலும் தீக்கதிர் மீது கடும் விமர்சனங்கள் எனக்கு உண்டு .அன்று சென்னைத் தோழர்கள் பலரிடம் மிகுந்திருந்த ஒருதலைப்பார்வை என்னிடமும் தூக்கலாய் இருந்தது ..
1984 ல் சேலத்தில் நடந்த கட்சி மாநாட்டில் தீக்கதிரை கடுமையாக விமர்சித்துப் பேசினேன் . தோழர் .கே .முத்தையாவும் என் விமர்சனத்தில் தப்பவில்லை .சென்னைத் தோழர்கள் என் பேச்சை மெச்சினர் .அந்த மாநாட்டில்தான் நான் மாநிலக்குழு உறுப்பினர் ஆனேன்.
1994 ல் தீக்கதிரில் பொறுப்பாசிரியரான பிறகு என் அனுபவம் தோழர் கே.முத்தையாவை என்னுள் விஸ்வரூபமெடுக்க வைத்தது . அதை இன்னொரு நாள் எழுதுவேன்.
சு.பொ.அகத்தியலிங்கம்.
29 ஜூலை 2021.
May be an image of 1 person and text that says 'வாழ்வும் பணியும் கே. முத்தையா MarinaBook தொகுப்பு ஜனநேசன்'
Chinniah Kasi, Ramesh Bhat and 44 others
6 Comments
2 Shares
Like
Comment
Share