தொடக்கநிலைக் கேள்வி - பதில் : [ 1]
ஐ போணும் அமெரிக்க பயணமும் கம்யூனிஸ்ட்டுகளுக்கு அழகா ?
கேள்வி [1] :
கம்யூனிஸ்ட் என்றால் ஏழையாகத்தான் இருக்க வேண்டுமா? அவர்கள் கம்யூனிஸ்ட் ஊழியர்கள் ஐபோன் (iPhone), பைக் போன்ற நவீனப் பொருட்களைப் பயன்படுத்தக் கூடாதா? என்றொருவர் கேள்வி கேட்கிறார். இன்னொருவர் கேட்கிறார் , “ ஏகாதிபத்தியம் ஒழிக !” ன்னு கோஷம் போட்டுவிட்டு தம் பிள்ளைகளை அமெரிக்காவுக்கு வேலைக்கு அனுப்பலாமா ? இன்றைக்கு கம்யூனிஸ்ட் அலுவலகமே கணினி மயமாகிறதே சரியா ?
பதில் :
நான் கம்யூனிஸ்ட் இயக்கத்தின் பக்கம் நகரத் தொடங்கிய காலத்தில் என் அப்பாவின் நண்பர் கிருஷ்ண மூர்த்தி ஐயர் என்பவர் என்னிடம் ஒரு கேள்வி கேட்டார் , “ இவ்வளவு நாள் அந்த கறுப்புச் சட்டைக்காரன் பின்னாடி போய்த் தப்புத்தப்பாக உளறிக் கொண்டிருந்தாய் , இப்போது சிவப்பு சட்டையா ? யோசிக்கவே மாட்டயா ? உங்க மார்ஸும் லெனினும் சூட்டுக் கோட்டுப் போட்டப் பணக்கார வீட்டுப் பிள்ளைக … அவங்க கோமணத்துக்கே வழி இல்லாத தொழிலாளர்களுக்குத் தலைவனா ? “
அந்தக் கேள்வி , என்னை உலுக்கியது பதில் தெரியாமல் முழித்தேன் . அதன் பின் பல தோழர்களிடம் உரையாடி அவர் வாழ்ந்த நாட்டின் தட்ப வெப்பத்திற்கு ஏற்ற உடை அது என அறிந்தேன் . அவரிடமும் வாதிட்டேன் .
அவர் திதி சாப்பிடுவதைத் தொழிலாகக் கொண்டவர் . என் திருமணம் வரை எனக்கு வேட்டி சட்டை கொடுத்துக்கொண்டே இருப்பார் . எங்கள் அப்பாவுக்கு ஆதரவாக இருப்பார் . ஆனால் என்னிடம் இப்படி குதர்க்கமாக ஏதேனும் கேட்பார்.
“மேல் சாதியில் பிறந்த காந்தி அரையாடை அணிகிறார் ; தலித்தாகப் பிறந்த அம்பேத்கர் கோட்டு சூட்டு அணிகிறார் .” அவர் இப்படி சொன்ன போது உடன் பதில் சொல்ல முடியாமல் தயங்கினேன் .
உயர் சாதியில் பிறந்தவர் மக்களைத் திரட்ட அவர்களைப்போல் தம்மையும் மாற்றிக்கொண்டதும் சரி ; ஒடுக்கப்பட்ட சமூகத்தில் பிறந்த அம்பேத்கர் - தோளில் துண்டு போடக்கூட உரிமை மறுக்கப்பட்ட - வேட்டியைக் கூட முழங்கால் அளவு தூக்கிக் கட்ட நிர்பந்தித்த- சமூகக் கொடுமைகளைச் சந்தித்த சமூகத்தில் பிறந்த அம்பேத்கர் ; “கல்வியும் போராட்டமும் நம்மை மனிதனாக்கும்” என தம் மக்களுக்கு நம்பிக்கை ஊட்ட கோட்டு சூட்டு அணிந்ததும் அணியச் சொன்னதும் சரியே ! இந்தப் புரிதல் எனக்கு மிகவும் பின்னால்தான் ஏற்பட்டது .
இது போன்ற கேள்விகளைக் குதர்க்கமாக வீசி கம்யூனிஸ்டுகளைப் பேசவிடாமல் செய்துவிட்டதாக சிலர் தங்களைத் தாங்களே மெச்சிக் கொள்கிறார்கள் . அவர்கள் மகிழட்டும் ! ஆயினும், உண்மைகளை இளையதலையினருக்குத் தெரிவிப்பது எம் கடன் அல்லவா ?
இது போல் ஒரு கேள்வியை தோழர் இஎம்எஸ் அவர்களிடமும் எழுப்பினார்கள் . ‘சிந்தா’ வார இதழில் இக்கேள்வி பதில் இடம் பெற்றிருந்தது . தோழர் பி.ஆர்.பரமேஸ்வரன் தழிழாக்கம் செய்து நூலாகவும் வெளிவந்துள்ளது . அதில் “ அன்றையக் கம்யூனிஸ்டுகள் எளிமையாக உடை அணிந்தனர் .இன்றைய இளைய தலைமுறையினர் மிடுக்காக உடை அணிகின்றனர் ,பைக்,ஸ்கூட்டர் ,கார் எனப் பறக்கின்றனர் . விமானத்தில் பறப்பதை விரும்புகின்றனர் . இதெல்லாம் கம்யூனிஸ எளிமை ஆகுமா ?” என்பதே கேள்வியின் சாரம் .
அதற்கு தோழர் இ எம் எஸ் பதில் சொன்னார் . இதில் முரண்பாடில்லை . நானும் [ இஎம்எஸ் ] என் போன்றோரும் காந்தியினால் ஈர்க்கப்பட்டவர்கள் .நாங்கள் கம்யூனிஸ்டுகள் ஆன பின்னும் ‘காந்திய எளிமை’ எங்களைத் தொடர்ந்தது . உடை ,உணவு , பயணம் எல்லாவற்றிலும் அது தொடர்ந்தது .அதுதான் உண்மை .
“ எல்லோரும் நன்றாக உடுத்த வேண்டும் . நன்றாக உண்ண வேண்டும் . விரைவாக பயணிக்க வேண்டும் .நன்றாகப் படிக்க வேண்டும் . எல்லோருக்கும் வேலை வேண்டும் . எல்லோருக்கும் கல்வி வேண்டும் . எல்லோருக்குக் வீடு வேண்டும் “ என்பதுதான் கம்யூனிசக் கனவே தவிர ; எல்லோரும் அரையாடையோடு அரைப்பட்டினி கிடக்க கம்யூனிஸ்ட்டுகள் ஒரு போதும் சொல்லவில்லை . சொல்லவும் மாட்டார்கள் .
இன்றைய தலைமுறை இளைஞர்கள் படித்தவர்கள் . அவர்கள் நன்றாக உடுத்துவதோ உண்பதோ பயணிப்பதோ பிரச்சனையே அல்ல . அவர்கள் யாருக்காகப் போராடுகிறார்கள் என்பதே கேள்வி . உழைக்கும் மக்கள் பக்கமும் ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் பக்கமும் நிற்கிறார்களா என்பதே அளவு கோல்.
நாலு முழம் வேட்டியோடு , காலில் செருப்புப் போடாமல் மதவெறி கலவரத்திற்கு துணை போவதைவிட , மிடுக்காக உடையணிந்து உழைப்பாளி மக்களுக்காகப் போராடுவது நூறு மடங்கு மேலானது அல்லவா ?
இதன் பொருள் கம்யூனிஸ்டு ஊழியர்கள் ஆடம்பரமாய் படோடோபமாய் வாழலாம் என்பதல்ல . தங்கள் வருவாய்க்கு உட்பட்டு செயல்பாட்டுகுத் தேவையான வசதிகள் செய்து கொண்டு வாழ வேண்டும் ; அதுவும் நேர்மையான முறையில் வாங்கப்பட்டதாக இருக்க வேண்டும் . கம்யூனிஸ்டு ஊழியர்கள் இப்படித்தான் நேற்றும் வாழ்ந்தனர். இன்றும் வாழ்கின்றனர் .நாளையும் வாழ்வர்.
கம்ப்யூட்டர் எதிர்ப்பு போராட்டங்கள் ஒரு காலத்தில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி நடத்தியது உண்மையே ! நான் பொறுப்பேற்றிருந்த இந்திய ஜனநாயக வாலிபர் சங்கமும் மின்வாரியத்தில் , வங்கியில் கம்யூட்டர் புகுத்தப்பட்டபோது , ‘வேலை வாய்ப்பைப் பறிக்காதே!’ என்றே போராடினோம் . மின் ஊழியர் மத்திய அமைப்பின் மாத இதழ் ‘மின் கதிரில்’ அன்றைக்கு இது குறித்து நான் [ சு.பொ.அலி என்ற பெயரில் ] எழுதிய கவிதை பிரசுரமானது . யாராவது கைவசம் வைத்திருந்தால் அனுப்பவும் . இங்கு மறு பதிவு செய்கிறேன் .
கம்யூனிஸ்டுகள் நவீனத்துக்கு எதிரியல்ல ; அறிவியல் தத்துவமான மார்க்சியம் ; அறிவியல் கண்டு பிடிப்புகளுக்கு எப்படி எதிரியாக இருக்க முடியும் ? கத்தியின் மீது கோபம் இல்லை .அக்கத்தி காய்கறி பழங்கள் வெட்டப் பயன்படுகிறதா ? அறுவை சிகிட்சைக்கு பயன்படுகிறதா ? . நல்லது .இரண்டும் மானுடத் தேவைதான் .ஆனால் கொலை ஆயுதமாகக் கத்தி மாற்றப்படும் போதுதான் கம்யூனிஸ்டுகள் எதிர்க்கிறோம் . இப்போது செயற்கை நுண்ணறிவு குறித்து பேசும் போதும் இதே அணுகுமுறைதான் .
நவீன உலகில் - வீட்டுக்கு வீடு - ஆளுக்கு ஆள் நவீனத் தகவல் தொடர்பு சாதனங்களோடு உலா வருகையில் கம்யூனிஸ்டு ஊழியர்ளும் அதில் ஒரு பகுதியாக அவற்றைக் கற்பதும் கையில் ஏந்துவதும் பயன்படுத்துவதும் சரியே ! சரியே ! ஒதுங்கி இருப்பதுதான் தவறு !
எல்லாம் வேதத்தில் இருப்பதாய்ச் சொல்லி சமஸ்கிருத மந்திரத்தில் இந்தியாவை மூழ்கடித்திட சதா கொக்கரிக்கும் காவிகள் இந்த நவீன அறிவியல் கண்டு பிடிப்புகளை பயன்படுத்துவதுதான் நகை முரண் !
கம்யூனிஸ்டுகள் வீட்டுப் பிள்ளைகள் வெளிநாட்டில் வேலை செய்யலாமா ? ஏகாதிபத்தியம் என முழங்கிவிட்டு அங்கு போய் உழைக்கலாமா ? இப்படி என்னை நோக்கியும் கேள்வி வீசப்பட்டது உண்டு .
நான் பலமுறை சொல்லிவிட்டேன் . இப்போது சுருக்கமான நினைவூட்டல் . கம்யூனிஸ்டுகள் சர்வதேசவாதிகள் . எந்த நாட்டு மக்களுக்கும் எதிரி அல்ல . ஆட்சியாளர்களின் அரசியல் பொருளாதாரப் பண்பாட்டு ஆதிக்கக் கொள்கைக்குத்தான் எதிரி . அமெரிக்காவிலும் ஜப்பானிலும் இடதுசாரி மேயர்கள் வெற்றி பெற்றதும் உண்டு .
வெளிநாட்டுக்குப் படிக்கவும் வேலைசெய்யவும் மேல்தட்டு வீட்டுப் பிள்ளைகள் மட்டும்தான் போக வேண்டும் என்பது ஆதிக்க வெறிதான் . எல்லா பிள்ளைகளும் போகலாம் .எம் வீட்டுப் பிள்ளைகளும் போகலாம் .கம்யூனிஸ்ட் வீட்டுப் பிள்ளைகளும் போகலாம் . பிழையில்லை . அதுதான் சமூகநீதியும் சமநீதியும்
எங்கு போனாலும் அவர்கள் உலக சமாதனத்திற்கும் ஒருமைப்பாட்டிற்கும் நிற்கிறார்களா அல்லது போர்வெறிக்கும் பகைமை வெறிக்கும் இரையாகி நிற்கிறார்களா என்பதுதான் கேள்வி .
முதலாளித்துவத்தை எதிர்க்கிறோம் என்பதால் முதலாளிகளிடம் வேலை செய்யக்கூடாது எனச் சொல்ல முடியுமா ? நிலபிரபுத்துவத்தை எதிர்க்கிறோம் என்பதற்காக நிலத்தில் இறங்கி வேலை செய்யாமல் இருக்க முடியுமா ? ஊரில் நிலவும் சாதி ஆதிக்கத்தை எதிர்ப்பதால் அந்த ஊரிலேயே இருக்கக்கூடாது என சொல்ல முடியுமா ?
ஏகாதிபத்தியத்தை எதிர்ப்பது வேறு உலகெங்கும் சென்று கல்வி கற்று வேலை செய்து பிழைப்பது என்பது வேறு . எங்கு சென்றாலும் தம் உழைப்பை விற்றுத்தானே வாழ்கிறார்கள் . உள்ளூரில் தக்க கல்வியும் வேலையும் கிடைக்காத போது அதனைத்தேடி வெளி ஊர்களுக்கும் வெளி மாநிலங்களுக்கும் வெளிநாட்டுக்கும் போவதில் தப்பே இல்லை . உள்ளூரில் இவற்றைத் தர முடியாத அரசுதான் குற்றவாளியே தவிர போகிறவரோ அவர் குடும்பமோ அல்ல .
இன்றைக்கு வர்க்கப் போருக்கான - வர்ண ஆதிக்க எதிர்ப்புப் போருக்கான கருத்துக் களத்தை ; அனைத்து மட்டத்திலும் ,அனைத்து துறையிலும், அனைத்து வழிகளிலும், அனைத்து வாய்ப்புகளையும் பயன்படுத்தி முன்னெடுப்பதே சரியான வியூகம் ஆகும் .
“ புரட்சி என்பது எல்லோருக்கும் எல்லாவற்றுக்கும் எதிரான கண்மூடிக் கலகம் என்றோ ; எல்லாவற்றையும் அழிக்கும் அராஜகம் என்றோ ; மார்க்சியவாதிகள் ஒரு போதும் எண்ணவில்லை . புரட்சி என்பது எல்லாவித சுரண்டலையும் , சமுதாயம் மற்றும் நாட்டின் ஒடுக்குமுறையின் எல்லா வடிவங்களையும் ஒழிப்பதற்கான போராட்டமாகும் . அறிவியல் ,தொழில்நுட்பம் ,பண்பாடு ஆகியவற்றின் ஆகப்பெரிய சாதனைகள் அனைத்தும் உழைப்பாளி மக்களின் உயர்வுக்குத் தொண்டாற்ற வேண்டும் .அவர்களுடைய வாழ்வை அதிகச் சுவையும் அதிகப் பொருளும் உடையதாக்க வேண்டும் என்பதற்கான போராட்டமே புரட்சி . சோவியத் புரட்சியின் வீரிய வெற்றி அது . ஆம் ! போர்க்களத்தில் இரத்தமும் வியர்வையும் சிந்தி ஈட்டியது மட்டுமல்ல ; சமூக வாழ்க்கை முழுவதையும் மனித நேயமிக்கதாய் மாற்றி அமைத்திட இடைவிடாது தொடர்ந்த முயற்சியுமாகும் .” [ புரட்சியில் இளஞர்கள் எனும் புத்தகத்திலிருந்து ....]
சு.பொ.அகத்தியலிங்கம் .
29/08/26.
குறிப்பு : ஒவ்வொரு சனிக்கிழமையும் ‘கேள்வி -பதில்’ வெளிவரும் . நீங்களும் கேள்விகளை அனுப்பலாம்.
