பண்டிகைகள் தோறும் பல்லிளிக்கும் “ ஒற்றைப்பண்பாடு”

Posted by அகத்தீ Labels:

 


பண்டிகைகள் தோறும் பல்லிளிக்கும் “ ஒற்றைப்பண்பாடு”

பண்டிகைகள் கும்பிட அல்ல ; கொண்டாடி மகிழவே …

 

1] பண்டிகைகள் தேவையா ?

2] பண்டிகைகள் வீண்செலவா ?

3] பண்டிகைகள் நம்பிக்கையா ?

4] பண்டிகைகள் கொண்டாட்டமா ?

5] பண்டிகைகளின் வேர் எது ?

 

இன்னும் ஏராளமான கேள்விகள் ஒவ்வொரு பண்டிகையின் போதும் ஏதோ ஒரு வகையில் விவாதமாகிவிடுகின்றன .

 

முதலாவது தலைப்பு சார்ந்த ஓர் உரையாடலுக்குள் நுழைவோம்.

 

நேற்று [4/9/2022] காலையில் என் நீண்டகால நண்பர் ஊடகவியலாளர் பா.கிருஷணன் ஓர் பதிவு போட்டார் ,” சரஸ்வதி பூசை நாளை ஆயுத பூசை எனவும் கொண்டாடுவதன் நோக்கம் கல்வியே ஆயுதம் என்பதே!”

 

 “ஆம். இது தமிழகம் கேரளம் மட்டிலுமே. பிற மாநிலங்களில் வேறுவேறு கதைகள் அல்லவா ?” – இப்படி என் பதிலாக பதிவு செய்தேன்.

 

சரஸ்வதி பூஜை ,ஆயுத பூஜை ,துர்க்கா பூஜை , தசரா , ராம்லீலா என மாநிலத்துக்கு மாநிலம் புராணக் கதையும் கொண்டாட்டமும் வேறு வேறு . வழிபாடு ,படையல் , சடங்கு, பார்வை எல்லாமே வேறு வேறு . நம்பிக்கையும் பல்வகைப்பட்டவை.பழகுடியினர் பார்வை முற்றிலும் வேறு .

 

கல்வியை தமிழகமும் கேரளமும் கொண்டாடின வடக்கே ஏன் கொண்டாடவில்லை ? வடக்கே ராம் லீலாதானே ! ராவணன் மீது ராமன் அம்பெறிவதுதானே ! வங்கத்தில் மகிஷாசனை துர்க்கா வதம் செய்வதுதானே ! கர்நாடகாவில் தசராதானே ! ஆந்திராவில் கொலு கல்யாண சந்தைதானே ! வடக்கும் தெற்கும் கிழக்கும் மேற்கும் வேறுவேறுதானே !

 

தீபாவளிக்கும் இதுவேதான் . நரகாசுரன் கதை தமிழகத்துக்கு வெளியே இல்லை . கேரளாவில் பார்ப்பனர் தவிர வேறுயாரும் தீபாவளி கொண்டாடுவதே இல்லை . கொண்டாட்டம் சடங்கு பூஜை உணவு நாள்  உட்பட எல்லாம் மாநிலத்துக்கு மாநிலம் வேறுபடும் . சைவம் ஓர் நாள் .அசைவம் ஓர் நாள் . இப்படிகூட அவதாரமெடுக்கும்.

 

என் கேள்வி , “ ஒரு நாடு ,ஒரு மொழி ,ஒரு பண்பாடு “ என வானுக்கும் பூமிக்கும் குதிக்கும் இந்துத்துவ வெறிக்கூட்டம் ,ஆர் எஸ் எஸ் பாஜக வகையறாக்கள் ” இந்தியா முழுவதும் ஒரே போல் சரஸ்வதி பூஜை ,ஆயுத பூஜை .கதையும் ஒன்றுதான் ஒரே போல்தான் கொண்டாட வேண்டும் “ என்று சொல்ல முடியுமா ? தீபாவளிக்கும் இதே கேள்வி  “ஒரே கதை ஒரே பண்டிகை” எனச் சொல்ல முடியுமா ?

 

தமிழரின் பொங்கல் பண்டிகைக்கு எந்த புராணப் புளுகும் இல்லை . ஆந்திராவில் கொண்டாடும் பொங்கலுக்கும் அப்படித்தான் .கேரளாவில் கொண்டாடும் ஓணம் மகாவிஷ்னுவுக்கு எதிரான மகிழ்ச்சி கொண்டாட்டமல்லவா ?

 

வட இந்தியாவில் இப்படி புராணக் கதை மெழுகாத பண்டிகை எது ? தெரிந்தவர் சொல்லுங்கள் . ஹோலிப் பண்டிகையை ஓரளவுச் சொல்லலாம் என நினைக்கிறேன்.

 

தசரா ,தீபாவளி என ஒவ்வொரு பண்டிகையின் போதும் “ ஒரே நாடு ஒரே பண்பாடு” என்கிற கோஷம் பல்லிளிக்கிறது .

 

இங்கே ஒவ்வொரு நூறு கிலோ மீட்டருக்கும் மொழி ,பழக்க வழக்கம் , உணவு ,உடை ,சடங்கு ,பூஜை ,சம்பிரதாயம் ,புராணாப் புளுகு எல்லாம் மாறும் . அந்த பன்மைத்துவமே இந்தியா . இதனை புரிந்து கொள்ளாத முரட்டு இந்துத்துவாவின் எந்த முயற்சியும் நீடித்து நிலைத்த வெற்றி பெறவே முடியாது . தற்காலிக தேர்தல் வெற்றிகளை சொல்லாதீர்கள் .பண்பாட்டு வெற்றிகளை பேசுகிறேன்.

 

சரி , மேலே நான் எழுப்பிய கேள்விகளுக்குள் நுழைவோம்.

 

1] பண்டிகைகள் தேவையா ?

 

ஆம் . தேவையே ! பண்டிகைகளும் கொண்டாட்டங்களும் இல்லாத நாடு தற்கொலை செய்து கொண்ட நாடென்பர் பண்பாட்டு ஆய்வாளர்கள் . எந்த மனிதனும் 24 மணி நேரமும் மூஞ்சியை சிமெண்ட் மூஞ்சியாய் இறுக்கி வைத்துக் கொண்டிருக்கவே முடியாது .ஆண்டு முழுவதும் வேலை ,தொழில் ,சம்பாத்தியம் என அலைந்து கொண்டிருக்கவே முடியாது .இளைப்பாறுதலும் கொண்டாட்டமும் மனித குலத்துக்கு தேவையே.  வரலாறு நெடுக எல்லா தேசத்திலும் ஏதேனும் பண்டிகையும் கொண்டாட்டமும் தொடர்ந்து வந்து கொண்டேதான் இருக்கிறதும் .இனியும் அது தொடரவே செய்யும் . தனிமனிதனுக்கும் சரி ,சமூகத்துக்கும் சரி கொண்டாட்டங்கள் தேவையே !அது எத்தகையதாய் இருக்க வேண்டும் என்பது மட்டுமே கேள்வி .

 

2] பண்டிகைகள் வீண்செலவா ?

 

அப்படி மட்டையடியாய்ச் சொல்லிவிட முடியாது . பண்டிகை சார்ந்து தொழில் ,வியாபாரம் எனும் பொருளாதாரச் சுழற்சி நிச்சயம் உண்டு .இந்த பொருளாதாரச் சுழற்சி இல்லாத பண்டிகையோ விழாவோ காலகதியில் இல்லாமலே போய்விடும். பண்டிகை விழாக்களுகென கடன் படுவதை ,ஆடம்பரமாகச் செலவு செய்வதை ஏற்க முடியாது . விமர்சிக்க வேண்டும் .கண்டிக்க வேண்டும். தவிர்க்க வேண்டும்.பண்டிகைகளை எல்லோரும்கூடி மகிழ்ந்து கொண்டாடும் நிகழவாக்க வேண்டும் .இருப்பவன் இல்லாதவன் உயர்ந்தவன் தாழ்ந்தவன் என பேதமின்றி கொண்டாடும் வகையில் கொண்டாட்டங்களின் வடிவம் செதுக்கப்பட வேண்டும்.

 

3]பண்டிகைகள் நம்பிக்கையா ?

 

பண்டிகைகளுக்கு மதச் சாயம் பூசப்பட்டபோதே அதன் மீது சடங்கும் சம்பிரதாயங்களும் திணிக்கப்பட்டன .ஆதியில் வேளாண்மை சார்ந்து அறுவடை சார்ந்து பருவமாறுதல் சார்ந்து உருவானவையே பண்டிகை கொண்டாட்டங்கள் .அவற்றை ஹைஜாக் செய்து மதம் தன் சாயத்தை பூசியபோது நம்பிக்கையை அதன் தலையில் சுமையாக்கியது .

 

ஆயினும் சம்பிரதாயம் சடங்கு ,வழிபாடு எனும் வட்டத்துக்குள்தான் அவை இன்னும் வட்டமிடுகின்றன .நம்பிக்கை எனும் பெரும் பரப்புக்குள் அரிதாகவே பண்டிகைகள் வருகின்றன . பண்டிகைகளை ஹைஜாக் செய்த மதம் தன் தேவை சார்ந்து புராணக் கதைகளைப் புனைந்து திணித்தன .ஆயின் அந்த புராணப் புனைவுகளை புளுகுகளை சட்டை செய்யாமல்தான் பண்டிகைகளை மக்கள் கொண்டாடுகின்றனர் . மதவெறி அரசியலாக்கப்படும்போது மட்டுமே, ‘ இது எங்கள் நம்பிக்கை’ எனப் பீற்றப்படுகிறது.

 

4] பண்டிகைகள் கொண்டாட்டமா ?

 

தீபாவளி கொண்டாடினோம் என்கிற போது அது கொண்டாட்டம் . தீபாவளி கும்பிட்டோம் என்கிற போது அது சடங்கு அல்லது வழிபாடு .பொதுவாய் எல்லா பண்டிகைகளுக்கும் இந்த இரண்டு முகமும் இருக்கிறது . சில பண்டிகைகளில் கும்பிடுவது முன்னுக்கு வந்து அதுவே ஓர் கொண்டாட்டமாய் முடிந்துவிடுகிறது . சில பண்டிகைகளில் கும்பிடுவது லேசாக தலைநீட்ட கொண்டாட்டம் மேலோங்கும். இப்போதுள்ள நுகர்வு கலாச்சாரமும் வணிகமயமாக்கமும் ஒரே மாதிரியான கார்ப்பரேட் எண்டர்டைமெண்டாக பண்டிகைகளை மாற்றி வருகின்றன .

 

“ தீபாவளிக்கு இந்து கடையிலேயே சாமான் வாங்கு” ,” திருவிழாவில் முஸ்லீம் கடைகளுக்கு அனுமதி கொடுக்காதே “ “ பண்டிகையில் இதை இதை சாப்பிடு இதை இதை சாப்பிடாதே!” என மதவெறி அரசியல் நகர்வுகள் கொண்டாட்டங்களை கலவரங்களாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றன .

 

ஆயினும் பண்டிகைகளின் சாரம் கொண்டாடி மகிழத்தான் . ஆட்டம் ,பாட்டம் ,விருந்து ,கேளிக்கை எல்லாம் இருந்தால்தான் அது பண்டிகை .அப்போதுதான் கொண்டாட்டம் . குடியும் கூத்துமாகத்தான் உலகெங்கும்  கொண்டாட்டங்கள் இருந்திருக்கின்றன .தமிழ்நாடும் அப்படித்தான். நேற்றும் அப்படித்தான் .இன்றும் அப்படித்தான் .நாளையும் அப்படித்தான். ஆயினும் மது இல்லா கொண்டாட்டம் என பேசிக்கொண்டேதான் இருக்க வேண்டும். எதற்கும் ஓர் எல்லை வேண்டுமல்லவா ? அதைத் தாண்டாமலிருக்க இந்த பரப்புரை தேவைப்படுகிறது .

 

5] பண்டிகைகளின் வேர் எது ?

 

இனக்குழுவாக வாழ்ந்த போதே ஆடிப்பாடி மகிழ்ந்து இருக்க தலைப்பட்டதுதான் மனித குலம் . இயற்கை சார்ந்து வேட்டையில் பெரிய இரை கிடைத்த போது கூடிக் கொண்டாடி மகிழ்ந்து உண்டான் . பின்னர் வேளாண்மையில் ஈடுப்பட்ட போது வளச்சடங்குகள் என கொண்டாடினால்தான் பயிர் வளரும் என நம்பினான் . மாதவிடாய்க்கு பிறகுதான் பெண் கருத்தரிக்கிறாள் .நிலத்துக்கும் சிவப்பு நீர் தெளித்து மாதவிடாய் சடங்கு வளச்சடங்கு செய்தான் . மழைக்காக இடியைப்போல் மின்னலைப்போல் செய்து ஆடிப்பாடினான் . இந்த போலச் செய்தல்தான் சடங்காக பண்டிகையாக காலகதியில் பரிணாமம் பெற்றன .இந்த கொண்டாட்டங்களின் தொடர்ச்சியாய் அறுவடை ,பருவ மாறுதல் என கணக்கிட்டு விழா எடுத்தான் .இதற்கு எந்த மதப் புனைவும் இல்லை .அவை வாழும் வட்டாராம் சார்ந்தது அவ்வளவுதான்.ஒரு வட்டாரம் அல்லது குழு இன்னொரு குழுவுடன் கொள்வினை கொடுப்பினை செய்த போது இந்த பண்டிகைகளும் கொண்டு கொடுத்து விரிந்து பரந்தது ஓங்கியன .

 

ஆறாம் போப் ஆண்டவர் சொல்லும் வரை கிறுத்துவுக்கு பிறந்த நாள் கிடையாது .எதுவெனத் தெரியாது . கிறுஸ்துமஸ் கிடையாது . சில பகுதியினர் கிறுஸ்துமஸ் கொண்டாடியபோது வாட்டிகன் கத்தோலிக்க மத பீடம் எதிர்த்தது .மத விரோதம் என்றுகூடச் சொன்னது . குளிர் நாடுகளில் நீண்ட குளிருக்கு பிறகு சூரியனின் வருகையை மகிழ்வோடு வரவேற்றனர் .அதனையொட்டி டிசம்பர் 25 ஐ பழங்குடியினர் கொண்டாடினர் .அதுவே பின் கிறுத்துவின் பிறந்த நாளாக ஏற்கப்பட்டு கிறுஸ்துமஸ் கொண்டாடப்படலானது .

 

உலகெங்கும் மக்கள் கொண்டாடிக்கொண்டிருந்த விழாக்களை , பண்டிகைகளை கபளீகரம் செய்து ,கதைகட்டி மதம் தன் வயப்படுத்திக் கொண்டன .இந்தியாவிலும் தமிழ்நாட்டிலும் அதுதான் நடந்தது . ஆகவேதான் புராணப் புளுகுகள் எல்லோருக்கும் தெரிந்தாலும் அதனைப் பொருட்படுத்தாமல் சடங்குகளும் கொண்டாட்டங்களும் தொடர்கின்றன .

 

மீண்டும் சொல்கிறேன் கொண்டாட்டங்கள் இன்றி தனிமனிதனும் சமூகமும் இருக்காது .எவ்வளவு நெருக்கடியிலும் இருண்ட காலத்திலும் ஏதேனும் ஒரு வகையில் கொண்டாடி விடுவான் .

 

நமக்கு இப்போது தேவை மதச்சார்பு இல்லாத - மூடத்தனங்கள் இல்லாத கொண்டாட்டங்களும் விழாக்களும் பண்டிகைகளும் தேவை .தேவை.தேவை.கும்பிட அல்ல கொண்டாடி மகிழ்த் தேவை .

 

” நான் பிறந்த நாள் கொண்டாட மாட்டேன்,” என்கிற பழைய வைராக்கியத்தை தூக்கி எறிந்துவிட்டு ,பிறந்த நாள் ,திருமண நாள் இவற்றை ஆடம்பரமின்றி வாழ்த்துகளைப் பரிமாறி எளிமையாய்க் கொண்டாடுக! .

 

வட்டாரம் சார்ந்து ,நாட்டார் வழக்காறு சார்ந்து, சில விழாக்கள் ; சில வரலாற்று நிகழ்வுகளின் நினைவூட்டல் ; அவ்வட்டாரத்திற்கு பெருமை சேர்த்த சில ஆளுமைகளின் பிறந்த நாள் ; இவற்றை சடங்காக அல்லாமல் ; வறட்டு கூட்டமாக இல்லாமல் ,ஆடல் ,பாடல் உட்பட பல வண்ண நிகழவாகக் கொண்டாடுக!.

 

நமக்கு இருக்கவே இருக்கிறது பொங்கல் .இதனை ஒவ்வொரு ஊரிலும் பெரும் விழாவாக ஆடல் ,பாடல் ,விளையாட்டு ,விருந்து ,கலை ,இலக்கியம் ,ஓவியம் ,அறிவியல் ,சினிமா என ஒல்லும் வகையெல்லாம் உள்ளம் இணைந்து மகிழ்ந்து உறவாடி கொண்டாடுக! .ஊர் சேரி பேதம் அறக் கொண்டாடுக ! சாதி மத இன்னபிற வேற்றுமை களைந்து இணைந்து கொண்டாடுக !

 

கொண்டாட்டங்கள் போராட்டங்களின் எதிரி அல்ல ;

போராட்டங்களின் ஒரு பகுதி .

 

கொண்டாட்டங்கள் விழிப்புணர்வில் விரோதி அல்ல ;

விழிப்புணர்வின் கூட்டாளி !

 

சு.பொ.அகத்தியலிங்கம்.

5 /9/ 2022.

 

 


தொ.ப வை வாசிக்க ஓர் திறவுகோல்.

Posted by அகத்தீ Labels:

 

தொ.ப வை வாசிக்க ஓர் திறவுகோல்.

 

சுமார் இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன் தன் எழுபதாவது அகவையில் நம்மை விட்டுப் பிரிந்தார் பண்பாட்டு ஆய்வாளர் தொ .பரமசிவன் . அவரின் சிந்தனைப் போக்கையும் எழுத்துகளையும் இளைய தலைமுறைக்கு அறிமுகம் செய்யும் எளிய நூல்  “சாதிகள் : உண்மையுமல்ல …பொய்மையுமல்ல…,”[ நேர்காணல்கள் ].

 

13 நேர்காணல்களின் தொகுப்பு . தொ .பரமசிவன் என்கிற பேராளுமையை நேர்காணல் செய்த ஒவ்வொருவருமே முத்திரை பதித்த ஆளுமைகளே .ஆகவே இந்நூல் பல கோணங்களில் தொ.பரமசிவத்தின் பண்பாட்டு நோக்கு ,திராவிட இயக்கம் , தமிழ் தேசியம் ,பெரியார் ,கோவில் , சாதி , தமிழ் பண்பாட்டு வரலாறு இவற்றை மக்கள் வாய்மொழித் தரவுகளோடு ஆழமாகவும் அகலமாகவும் விவாதிக்கும் நூலாகிவிட்டது .

 

இந்நூலை திறக்கும் போது சிந்தனைக்கான பல புதிய வாசல்கள் திறக்கும் ; நூலாசிரியரோடு உடன்பட்டும் முரண்பட்டும் நிறைய கேள்விகள் எழும் . அதுவே இந்நூலின் வெற்றி .

தொ.பரமசிவன் வழக்காமான எழுத்துமொழி சார்ந்த ஆய்வினின்று விலகி வாய்மொழி வழக்காறுகள் என மக்கள் வாழ்வோடு ஊடாடி புதுதடத்தில் பயணித்தவர் .  ”எழுத்து என்பதே அதிகாரத்தின் பிறப்பிடமாகத்தான் இருந்து வந்திருக்கிறது.” என திரும்பத் திரும்பச் சொன்னவர் .அழகர்கோயில் சார்ந்து இவர் செய்த முனைவர் பட்ட ஆய்வு பெரிதும் பேசப்பட்டது .

 

இவர் பெரியாரை பெரிதும் முன்னிறுத்துகிறார் . அதே சமயம் கோயில் சமயம் நாட்டார் வழிபாடு குறித்து பெரிதும் ஆர்வம் காட்டுகிறார் . அதேபோல் , “ நான் தமிழ் தேசியர்தான்” என்று சொல்லும் போதே, “ நான் இந்து அல்ல” என பகீரங்கமாக அறிவிக்கிறார் . திராவிட சித்தாந்தம் குறித்து ஓர் வித்தியாசமான பார்வையை முன் வைக்கிறார் .அதே நேரம் கம்யூனிஸ்டுகளின் மீது சில நியாயமான விமர்சனங்களையும் சில மேலோட்டமான நியாயமற்ற விமர்சனங்களையும் வைக்கிறார் . அவை பெரும்பாலும் பேட்டி கண்டவர்கள் இவர் வாயிலிருந்து பிடுங்கியதாகவும் உள்ளன .

 

பல சந்தர்ப்பங்களில் எடுக்கப்பட்ட நேர்காணல்களாக இருப்பதால் பலவற்றில்  திரும்பத் திரும்ப ஒரே மாதிரி கேள்விகளும் பதிலும் இடம் பெறுவதால் ஆரம்பத்தில் இந்நூல் சிறிது சோர்வு தட்டுகிறது . ஒவ்வொன்றிலும் மாறுபட்ட கேள்விகளும் இருப்பது புரிதலை மேம்படுத்துகிறது .  “ மொழிக்கல்வியும் மதிப்பீடுகளும்” என வ.கீதா ,கோ .பழநி செய்த நேர்காணலும் , “ கோட்பாட்டுரீதியான பிரச்சனைகள்” எனும் தலைப்பில்  சுந்தர் காளி மேற்கொண்ட நேர்காணலும் புதிய கோணத்தில் பார்வையை ஆழமாக விரிக்கிறது .கால்டுவெல் குறித்த நேர்காணலும் ,ச.தமிழ்ச்ச்செல்வன் , அ.முத்துலிங்கம் ஆகியோரின் நேர்காணல்களும் இன்னொரு கோணத்தை வெளிக்கொணர்கிறது . விரிவஞ்சி ஒவ்வொரு நேர்காணலையும் இங்கு நான் சுட்டவில்லை.

 

பெரியாரைப் பற்றி பல மதிப்பீடுகளைச் சொல்லிச் செல்கிறார் ,” பார்பனியம் கோலோச்சி நின்றபோது , ‘பார்ப்பான்’ என்ற சொல்லையே இழிசொல்லாக மாற்றிக் காட்டியதுதான் பெரியாரின் சாதனை . அவருடைய வெற்றி,அதிர்ச்சி மதிப்பீடுகளைக் கொண்டிருந்தது.” என்பது அதில் ஒன்று .

 

நீங்கள் பெரியாரை போற்றுகிறீர்கள் ஆனால் கோயில்களை ஆராய்ச்சி செய்கிறீர்கள் ஏன் என்கிற கேள்விக்கு பதில் சொல்லும் போது ,” எனக்கு தெய்வங்கள் மீது நம்பிக்கை இல்லை . அவற்றை வணங்குகிற மக்கள் மீது கவர்ச்சி இருக்கிறது ; நம்பிக்கை இருக்கிறது . அவர்களின் அழகை நான் ரசிக்கிறேன். கோவிலுக்கு போகும் அனைவரும் தினசரி சிவபூஜையோ விஷ்னுபூஜையோ செய்கிற மக்கள் அல்ல . கோவில் என்பதும் திருவிழா என்பதும் நிறுவனங்கள் . திருவிழாக்களின்றி ஓர் சமூகம் இயங்க முடியாது .” என்கிறார் .

 

நாட்டார் சடங்குகள் விழாக்களில் காணப்படும் ஒரு வித ஜனநாயத்தன்மை ; நிறுவன மதங்களில் விழாக்களில் இல்லை என்பதை எடுத்துக் காட்டுகிறார் . பல்வேறு அவைதீக மதங்களின் செல்வாக்கு ஓங்கியதையும் தேய்ந்ததையும் வெறுமே மூடநம்பிக்கை , ஆதிக்கம் என கடந்து போகாமல் ,மக்களின் வாழ்வியல் தேவையோடு இணைந்து பார்த்துள்ளார் .

 

மதம் ,கோவில் ,சடங்கு ,நாட்டார் வழிபாடு என பலவற்றை பண்பாட்டு அசைவாகக் காணும் இவரின் பார்வையில் உடன்படவும் முரண்படவும் இடம் உண்டு .

 

திராவிடப் பண்பாடென்பதை , நான்கு மாநில பொது பண்பாடென சொல்லிச் செல்லும் போது ; 1] தாய் மாமனின் முக்கியத்துவம் , 2] இறந்தவரை தொட்டு சடங்கு செய்தல் 3] பெண்களை பொதுவெளியில் அடிப்பதை சகிக்காமை என சுருக்கிவிடுகிறாரோ ? சில இடங்களில் தாய் தெய்வ வழிப்பாட்டை இம்முன்றில் ஒன்றாக வைக்கிறார் .

 

சாதியை பொதுவாக எதிர்த்த போதிலும் அகமண முறையே சாதி நீடிப்பின் மையம் என்பதை போகிற போக்கில் ஒப்புக் கொண்டாலும் தாய்மாமன் உறவு சார்ந்த பெருமிதம் சாதிக்கூட்டுக்குள் திருமண பந்தத்தை திணிப்பதல்லவா என்கிற கேள்வியும் எழத்தான் செய்கிறது .

 

சாதியைப் பற்றி நிறைய பேசுகிறார் .உண்மையுமில்லை … பொய்மையும் இல்லை என ஒரு நிலை எடுக்கிறார் .” சாதி ஒழிப்புப் பற்றிய நம் பார்வை எல்லாம் அடிப்படையில்லாத ஆர்வக்கோளாறுகளே” என்கிறார். மேலும்,” சாதி ஒழிப்பு என்பதை ,ஏதோ கொசு ஒழிப்பு போல சுலபமாகப் பேசமுடியாது .சாதி என்கிற அமைப்பு அவ்வளவு எளிமையானது கிடையாது . சாதியை ஒழிக்க முடியாது ஆனால் சாதியைக் கரைக்க முடியும்.” என்கிறார் . கொசுவையும் ஒழிக்க முடியவில்லையே , எல்லாவிதமான கொசு அழிப்பு மருந்துக்கும் தன்னை தகவமைத்து மீண்டும் மீண்டும் புதிதுபுதிதாக உற்பத்தியாகிறதே .கிட்டத்தட்ட சாதியும் அப்படித்தானோ ?இவை ஆழமான விவாதத்துக்கு உரியவையே !

 

 “ ஒன்றே குலம் ,ஒருவனே தேவன் “ என்பதும் பன்மைக்கு எதிரான பாசிசக் குரலே என போகிற போக்கில் சொல்லிச் செல்கிறார் தொ.ப . “ ஒரு நாடு ,ஒரு மொழி ,ஒரு கலாச்சாரம்” என்கிற குரல் பலமொழி பல பண்பாட்டை எதிர்ப்பதால் அதை பாசிச முழக்கம் என்பது மிகச்சரி ; ஆயின் சாதி வேற்றுமை ,மத மோதல் இவற்றைத் தவிர்க்க “ ஒன்றே குலம் ஒருவனே தெய்வம்” என்பது எப்படி பாசிசமாகும் என்கிற கேள்வி என்னுள் எழுகிறது .

 

 “மொழித் தூய்மைவாதம் ஓர் எல்லைக்கு மேல் பாசிசமாகத்தான் போய்முடியும்,”எனவும் , “ மொழி மாறும் தன்மையுடையது ;மாறுவதனால்தான் அது உயிரோடு இருக்கிறது,”எனவும் சரியாகவே மதிப்பிடுகிறார் . திராவிட இயக்கம் தமிழுக்கு கொடுத்த சொற்கொடை குறித்து பெருமிதம் கொள்ளும் தொ.ப ,பொதுவுடைமை இயக்கம் தமிழுக்கு அளித்த சொற்கொடை குறித்து பேசவில்லை . தமிழில் அறிவியல் நூல்களை கொண்டுவந்து தமிழுக்கு பெருந்தொண்டாற்றிய என்சிபிஹெச் பற்றி தொ.ப நன்கு அறிவாரே !ஏனோ தெரியவில்லை அது குறித்தெல்லாம் பேசவில்லை. “ பொதுவுடைமை வளர்த்த தமிழ்” எனும் என் [சு.பொ.அ] நூல் இது பற்றி நிறைய பேசுகிறது .தோழர்கள் தேடி வாசிக்கவும்.

 

பெரியாரை  “எதிர் பண்பாட்டாளராக” தொ.ப காண்கிறார் . ”எதிர் பண்பாட்டின்” தேவையை வற்புறுத்துகிறார் . அனைத்து விதமான ”ஆதிக்க பண்பாடுகளுக்கும்” எதிராக ஓர் ”மாற்றுப் பண்பாட்டை” கட்டி எழுப்ப வேண்டிய அவசரத் தேவை இருக்கிறது . அதற்கான சிந்தனை வாசலை அகலத்திறக்கவும் ; எதிரும் புதிருமான கேள்விகளை எழுப்பி விடைதேடவுமான காலகட்டத்தில் இந்நூல் வந்திருப்பது பாராட்டுக்குரியது .

 

இன்னும் பேசப் பேச நீளும் .  இந்த நேர்காணல்களை மட்டுமே ஆதாரமாகக் கொண்டு தொ.ப குறித்து எந்த இறுதி முடிவுக்கும் வந்துவிட முடியாது .வந்துவிடக்கூடாது . நேர்காணல் என்பதால் கேள்வி கேட்பவரின் பார்வைக் கோணம் ; கேள்விகளிலும் பதில்களிலும் நிச்சயம் இருக்கும் .எனவே தொ.ப வின் எழுத்துகளையும் ஆக்கங்களையும் தேடிப் படிப்பதே சரியான விவாத களம் அமைக்க உந்தும். இந்நூல் அவற்றை தேடி வாசிக்க ஓர் திறவுகோல் .

 

சாதிகள் : உண்மையுமல்ல …பொய்மையுமல்ல…,[ நேர்காணல்கள் ]

ஆளுமை : தொ.பரமசிவன் ,

வெளியீடு : நியூ செஞ்சுரி புக் ஹவுஸ் [பி]லிட்., தொடர்புக்கு :044 -26251968 / 26258410 /48601884 மின்னஞ்சல் : info@ncbh.in  Online : www.ncbhpublisher.in

பக்கங்கள் : 232 , விலை : ரூ.270 /

 

சு.பொ.அகத்தியலிங்கம்.

4/9/2022.



ஈகியர்களுக்கு நட்ட நடுகல்லே அழகின் உச்சம் !

Posted by அகத்தீ Labels:

 





 

 

 


 “நீ மிகப் பெரிய எழுத்தாளர் ஆவது எப்படி ?”

 

உரைச் சித்திரம் : 20.

 

ஈகியர்களுக்கு நட்ட நடுகல்லே

அழகின் உச்சம் !

 

 

நீ மிகப் பெரிய எழுத்தாளர் ஆவது எப்படி ?

 

முதல் நிபந்தனை , உன்னை புகழ்ந்து துதிபாட அதுதான் ஜால்ரா அடிக்க இரண்டு மூணு பேரை சீடர்களாக வைத்துக் கொள்ள வேண்டும் ,

இரண்டாவது நிபந்தனை , விரல்களில் மோதிரம் மின்ன வேண்டும் , நடை உடை பாவனை தனித்து இருக்க வேண்டும் ,

மூன்றாவதாக , பஞ்சு மெத்தையோ பட்டோ விரித்து அதன் மேல் உட்கார்ந்திருக்க வேண்டும் ; இன்றைய சூழலுக்குச் சொல்வதாயின் சொகுசான பீடத்தில் அதாவது அதிகார பீடத்தின் நிழலில் இருக்க வேண்டும் ,

இப்படி இருந்து கொண்டு நீ எதைச் சொன்னாலும் உலகம் உன்னைக் கொண்டாடும் . அது நஞ்சோ வேம்போ எதுவாயினும் உலகம் உன்னை வியந்தோதும் .

 

ஐயா ! இதை எந்த ஆசானுக்கு எதிராகவும் நான் சொல்லவில்லை . ஒளவையார் தனிப்பாடல் ஒன்று கண்ணில் பட்டது . அவர் சொன்னதைச் சொன்னேன் .அவ்வளவுதான். ஒளவை காலத்திலும்  ஜால்ராக்களும் பீடங்களும் ஆட்டம் போட்டது போலும் அப்படிப் பொரிந்துள்ளார் .

 

ஒளவை தன் பாடல் மீது மிகுந்த நம்பிக்கையும் சுயமரியாதையும் மிக்கவர் போலும் . அவர் இன்னொரு பாடலில் சொல்கிறார் ;

 

 “நூற்று பத்தாயிரம்  அதாவது பத்து லட்சம் ரூபாய் கொடுத்து நூல்புடவை வாங்கினாலும் ; நாலே மாதத்தில் சாயம் போய்விடும் .நைந்து கிழிந்துவிடும் . ஆனால் போர்வீரா ! என் பாட்டு [பட்டல்ல தமிழ்ப் பாட்டு] ஒரு போதும் கிழியாதப்பா ! சாயம் போகாதப்பா!” என அகங்களங்கா எனும் போர்வீரனிடம் சொல்லுகிறார் . ஒரு வேளை அந்த போர்வீரன் ஒளவையின் பாட்டை மட்டம் தட்டியதற்கு பதிலடியாகச் சொல்லியிருப்பாரோ ?

 

கால்கடுக்க ஒளவை நடந்து போனாள் .சோழமன்னனோ இருக்க இடம் கொடுக்க வில்லை . ஒளவை விடுவாளா ? அதையும் ஓர் பாட்டாக்கி விட்டாள்.  “காவிரி வள நாட்டை ஆளும் சோழ மன்னனே ! கூனன் [ மாற்றுத் திறனாளி என்ற சொல் ஒளவை காலத்தில் இல்லை ] கொம்புத் தேனுக்கு ஆசைப்பட்டது போல ; அதாவது உடலில் கூனுடையவன் மரம் ஏற முடியாது , அவன் எப்படி கொம்புத் தேன் சாப்பிட முடியும் ? அதுபோல் நானும் தெரியாமல் ஆசைப்பட்டு கால்கடுக்க வெகுதூரம் நடந்து வந்துவிட்டேன் . நான் எங்கே அப்பா தங்குறது ?”

 

மேலே ஒருபடி போய் நையாண்டி செய்கிறாள் , “ அப்பா ! சோழமன்னா ! பலாமரம் செழித்து தழைத்து நிற்கிறது .அங்கு நான் கண்ட குறமகள் உள்ளன்போடு மகிழ்ச்சியோடு அகப்பையால்  திணைச் சோறு அள்ளித் தந்தாள் . அது மட்டுமா ? நான் பொங்கிச் சாப்பிட  உழக்கு திணை அரிசியும் கட்டித் தந்தாள் . நான் உப்பிட்டு உணவு அளித்தவரையும் பாடுவேன் .எதுவும் தராமல் மனதை புளிக்கச் செய்பவரையும் பாடுவேன் .”

 

இப்படி நெற்றிப் பொட்டில் அடித்த பின்பு தராமல் இருந்திருப்பானோ ?

 

ஆனாலும் வாழ்வின் அனுபவ கசப்பில் சில உண்மைகள் உறுத்த ஒளவை சொன்னவை இன்றைக்கும் அனுபவமாகுதே . அவர் சொல்கிறார்;

 

பூணூல் அணிந்த பார்ப்பனரெனில் நீதிமன்றமும் தடுமாறுகிறது ,குற்றமே செய்திருந்தாலும் தீர்ப்பை அவர்களுக்கு சாதகமாக்கி விடுகிறது.

நான் சத்திரியன் சத்திரியனுக்கு சொந்தக்காரன் எனச் சொல்லி நெஞ்சை நிமிர்த்தி திரிந்தால் சண்டை வரத்தானே செய்யும் ?

வைசியன் இன்றைக்கு  சொல்வதாயின் அதானி ,அம்பானி என்றால் மக்களுக்கு துன்பம் வரத்தானே செய்யும் .

நான்காம் வர்ணத்தில் பிறந்த சூத்திரனே நல்ல மந்திரியும் நல்ல வழித்துணையும் ஆவார் .

 

தமிழன் தமிழச்சி எல்லோரும் எல்லா காலத்திலும் ஒரே மாதிரிதான் யோசித்திரிப்பார்கள் போலும் .இன்று அதன் தொடர்ச்சிதானே !

 

எது அழகு ? பலரும் பலதைச் சுட்டுவார் .ஒளவை அதனை சொல்லும் அழகும் ஆழமும் வேறெங்கும் காணக்கிடைக்காதது . ஒளைவை விவரிக்கிறார் ;

 

காதலனோடு கொஞ்சிக் குலவி  , உடலின்பம் துய்த்து உடல் களைத்து சோர்ந்து படுத்திருக்கிற பெண் அழகு ; கடும் தவம் இருந்து உண்ணா நோன்பு இயற்றிய துறவியின் மெலிந்த உடம்பு அழகு ; பிறருக்கு பொன்னும் பொருளும் அளவின்றி அள்ளிக்கொடுத்து களைத்த கொடையாளி [வள்ளல்] அழகு ; கொடுமையான போரில் வீரன் பட்ட காயம் விழுப்புண் அழகு ; அவை எல்லாவற்றையும்விட போரில் இறந்த வீரர்களின் ஈகியர்களின் பெயரையும் புகழையும் பொறித்து நடப்பட்ட நடுக்கல்லே பேரழகு .

 

அடடா ! அடடா ! இதுவல்லவோ பேரழிகின் இலக்கணம் .

 

சரி !இந்த ஒளவை யார் ?

.

அவ்வா” என பாட்டியை ,வயது முதிர்ந்த பெண்களை உறவின் முறையில் பாசம் பொங்க அழைக்கும் மரபு தமிழ்நாட்டில் பலபகுதிகளில் இன்னும் உண்டு . அவ்வா எனும் சொல்லில் இருந்து ஒளைவை என வந்தததா ? இல்லை ஒளைவை எனும் சொல்லே பேச்சு வழக்கில் திரிந்து அவ்வா என்றானதா ? இதெல்லாம் நம் கவலை இல்லை . தமிழறிஞர்கள் மண்டையைப் பிய்த்துக் கொள்ளட்டும் .

 

ஒளவையார் என்பது ஒரே புலவரல்ல . பல்வேறு காலகட்டங்களில் வாழ்ந்த நூற்றாண்டுகளாய் தொடர்ந்த பெண்பால் புலவரின் பெயர்ச் சொல் . சங்க இலக்கியத்தில் வாழ்ந்த ஒளவையும் ,நீதிநூல் சொன்ன ஒளவையும் ,சிற்றிலக்கியங்களில் பாடிய ஒளைவையும் ,தனிப்பாடல்களில் வரும் பல்வேறு ஒளவையும் ஒன்றல்ல .

 

ஒளவையின் தனிப்பாடல்கள் சிலவற்றில் பெண்ணைப் பழித்திருப்பார் .சிலவற்றில் புகழ்ந்திருப்பார் எது ஒரிஜினல் ஒளவை எனத் தேடுவது வீண் . ஒளவை என பலர் இருந்தனர் எனவே குரலும் பலவாகவே இருக்கும் . “ஏகம்” எனும் ஒற்றைச் சிந்தனை ஆதிக்கக் குரல் ; “ அநேகம்” எனும் பன்மையே ஜனநாயக் குரல் .

 

இங்கே நாம் ஒளவையின் சில தனிப்பாடல்களூடே வரைந்து காட்டிய சித்திரம் தமிழர் வாழ்வின் மீதான ஓர் பருந்துப் பார்வையே .இன்னும் தேடிச் சலித்து ,இன்னும் வாசித்து , இன்னும் வெகுதூரம் போவோம் .

 

கிழியாத பட்டே ஒளவையின் பாட்டு

ஈகியர்களுக்கு நட்ட நடுகல்லே அழகின் உச்சம் !

 

 

 

 

விரகர் இருவர் புகழ்ந்திட வேண்டும்

விரல்நிறை மோதிரங்கள் வேண்டும்அரையதனில்

பஞ்சேனும் பட்டேனும் வேண்டும் அவர்வித்தை

நஞ்சேனும் வேம்பேனும் நன்று.[ 2]

 

நூற்றுப்பத் தாயிரம் பொன்பெறினும் நூற்சீலை

நாற்றிங்கள் நாளுக்குள் நைந்துவிடும்மாற்றலரைப்

பொன்றப் பொருதடக்கைப் போர்வேல் அகளங்கா

என்றும் கிழியாதென் பாட்டு. [34]

 

கால்நொந்தேன் நொந்தேன் கடுகி வழிநடந்தேன்

யான்வந்த தூரம் எளிதன்றுகூனன்

கருந்தேனுக் கண்ணாந்த காவிரிசூழ் நாடா

இருந்தேனுக் கெங்கே இடம். [21]

 

கூழைப் பலாத்தழைக்கப் பாடக் குறமகளும்

மூழைக் குழக்குத் தினைதந்தாள்சோழாகேள்

உப்புக்கும் பாடி புளிக்கும் ஒருகவிதை

ஒப்பிக்கும் என்றன் உளம். [16]

 

 

             நூலெனிலோ கோல்சாயும் நுந்தமரேல் வெஞ்சமராம்

கோலெனிலோ ஆங்கே குடிசாயும்நாலாவான்

மந்திரியும் ஆவான் வழிக்கும் துணையாவான்

அந்த அரசே அரசு. [41]

 

            சுரதம் தனில்இளைத்த தோகை; சுகிர்த

விரதம் தனில்இளைத்த மேனிநிரதம்

கொடுத்திளைத்த தாதா; கொடுஞ்சமரிற் பட்ட

வடுத்துளைத்த கல்லபி ராமம். [8]

 

 

 

ஈகியர்களுக்கு நட்ட நடுகல்லே அழகின் உச்சம் !

 

சு.பொ.அகத்தியலிங்கம்.

3/9/2022.