நான் இங்குள்ள [வர்ஜீனியா ] நூலகத்திற்குச் சென்ற போது கண்ணில் தட்டுப்பட்ட
புத்தகம் ”Give People Money: How a Universal Basic Income Would End
Poverty, Revolutionize Work “ இதனைப்
புரட்டும் போது
இந்தியாவைப் பற்றியும் உள்ளதாகப் பட்டது .வீட்டிற்கு எடுத்து வந்து மேய்ந்தேன் . சில
செய்திகள் அதிர்ச்சி ஊட்டின .
’இலவசம்’ ,’ஒசி’ ’ ரேவடி [revadi] ’ என நம்நாட்டில் மோடியாலும் மேல்தட்டு
அறிவுஜீவிகளாலும் , தினமலர் போன்ற விஷப் பத்திரிகைகளாலும் கேலியும் கிண்டலும் செய்யப்படும்
சமூகநல உதவிகள் குறித்து , அதன் தேவை குறித்து பேசிய நூல் என்பதால் ஈர்த்தது
.
இந்த நூலில் அமெரிக்காவில் பென்சிலோவியா மாநிலத்தில் கிக் வொர்க்கர்ஸ்
[ GIG WORKERS ] எனப்படும் வீடு தேடி உணவு மற்றும் பொருட்கள் விநியோகிக்கும் தொழிலாளர்கள்
, டாக்சி டிரைவர்கள் வாழ்க்கைப் பாட்டை வாசிக்கும் போது இந்திய நிலைமை கண்ணில் தெரிந்தது
. எங்கும் உழைப்பாளர் பாடு துயரம்தான் .
இந்நேரதில் நான் கேள்விப்பட்ட செய்தி : கல்லூரிக்கு போவதில் அமெரிக்கர்
நிலை முழுவிபரமும் ஆராயப்பட வேண்டும் .அங்குள்ள பண்பாட்டுச் சூழல் 18 வயதிலேயே உழைத்து வாழும் கட்டாயம் . திருமணம் செய்யாமல் சேர்ந்து
வாழும் சூழல் அதிகம் . 18 வயதிலேயே பெண்கள் குழந்தையோடு தனித்து வாழும் நிலை அதிகம்
.கருக்கலைப்பு இங்கு சட்டவிரோதம் எனவே வேண்டாத பிள்ளையை சுமந்து திரியும் அவலம் . ஒய்யாரக்
கொண்டையாம் தாழம் பூவாம் உள்ளே இருக்குமாம் ஈரும் பேனும் என்பது போல் இங்கு பகட்டும்
நவீனமும் ஒரு புறம் அடியாழத்தில் மனிதத் தன்மை அற்ற வாழ்க்கை ஒரு பகுதியினருக்கு. உடையிலும்
வாழ்க்கையிலும் நவீனமான ஆண்களின் பார்வையில் பாலின சமத்துவம் இல்லாத ஒன்றாகிறது . இங்கே
பெண்கள் தேர்தலில் வெற்றி பெறுவது சிரமம் என்கின்றனர் இங்குள்ளோர் .
நூல் பற்றி பேச வந்தேன் எங்கோ போய்விட்டேன் . இந்நுல் மக்களுக்கு நேரடியாக
நிதி உதவி செய்வது பற்றி பேசுகிறது . கென்யா உட்பட பலநாடுகளில் இது பயன் தந்திருப்பதாகவும்
இந்தியாவில் அமலாக்கத்தில் கோளாறு உள்ளதாகவும் சொல்கிறது .இந்தியாவில் உதவி சரியான
நபர்களுக்கு உதவி போய்ச் சேர்வதில்லை என இந்நுல் சொல்கிறது .பெரும்பாலும் அரவிந்த்
சுப்பிரமணியன் கூற்றே ஆதாரமாகக் கொள்ளப்படுகிறது . குஜராத் போன்ற மாநிலங்களே ஆய்வு
செய்யப்படுகிறது .ஆதர் அட்டையின் நோக்கம் குழப்பம் இதில் பேசப்படுகிறது . சத்துணவு
திட்டம் முதல் மகளிர் உரிமைத் தொகை வரை ஒரு கள ஆய்வு செய்திருந்தால் தமிழ்நாடு பெரிதும்
பயன்பட்டது தெரிந்திருக்கும் . [ 2017 ல் இந்நூல் வந்துவிட்டது எனவே வாய்ப்பு குறைவே
]
சமூக நலத் திட்டங்கள் சோஷலிச திட்டமல்ல ; ஆயின் முதலாளித்துவ சமூக அமைப்புக்குள்
சற்று கைத்துக்கி விடும் திட்டங்களே . தமிழ்நாட்டில் எம் ஜி ஆர் சத்துணவு திட்டத்தை
அமுலாக்கிய போது நான் மதிக்கும் தலைவர்கள்
சிலரே கடுமையாக விமர்சித்ததை நான் அறிவேன் . அத்திட்டத்தை ஆதரித்துப் பேசி நான் விமர்சனத்தை
எதிர்கொண்டேன் . இன்று கட்சியின் பார்வை மேம்பட்டுள்ளது . திரிபுராவும் மேற்கு வங்கமும்
சமூக நலத் திட்டங்களில் போதிய கவனம் செலுத்தாதது பெரிய பலவீனம் .கேரளம் சமூக நலத் திட்டங்களை
நன்கு கையாள்கிறது . இந்நூலை மேய்கையில் என்னுள் வந்து போன எண்ணங்கள் இவை .
இந்நூல் பற்றி அமேசன் கூறும்
வரிகள் கீழே !
[ AI மூலம் மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டு பின்னர் என்னால் தமிழாக்கம் செய்யப்பட்டது .]
அதிகரித்து வரும் சமத்துவமின்மை, நீடித்த வறுமை மற்றும் திகைப்பூட்டும் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி ஆகியவற்றின் யுகத்தில் ; ‘அனைவருக்குமான குறைந்த பட்ச அடிப்படை வருமானம் UBI [universal basic income ] - ஒவ்வொரு குடிமகனுக்கும் வழங்கப்படும் உதவித்தொகை’ இவை ஏன் அவசியமாகிறது என்பது பற்றிய ஒரு அற்புதமான உலகளாவிய பார்வை கொண்ட அறிக்கையே இந்நூல்
.
“எந்த எதிர்பார்ப்புமின்றி ஒவ்வொரு மாதமும் அரசாங்கம் உங்கள் வங்கிக் கணக்கில் 1,000 டாலர் டெபாசிட் செய்தால்….” இப்படி கற்பனை செய்து பாருங்கள், [ தமிழ் நாட்டில் இப்போது ரூ.1000 / மகளிர் உரிமைத் தொகை இவ்வாறு போடப்படுகிறது
. இந்நூல் கற்பனை செய்தது 2017 ல் ]
இது பைத்தியக்காரத்தனமாகத் தெரியும். ஆனால் இது நம் காலத்தின் மிகவும் ஈர்ப்பு மிக்க மற்றும் சூடான விவாதத்திற்குரிய கொள்கை யோசனைகளில் ஒன்றாக மாறியுள்ளது.
எதிர்காலவாதிகள், தீவிரவாதிகள், சுதந்திரவாதிகள், சோசலிஸ்டுகள், தொழிற்சங்க பிரதிநிதிகள், பெண்ணியவாதிகள், பழமைவாதிகள், பெர்னி ஆதரவாளர்கள், வளர்ச்சி பொருளாதார வல்லுநர்கள், குழந்தை பராமரிப்பு தொழிலாளர்கள், நலன்புரி உதவி பெறுபவர்கள் மற்றும் இந்தியா முதல் பின்லாந்து வரை, கனடா முதல் மெக்சிகோ வரை அரசியல்வாதிகள் அனைவரும் யுபிஐ பற்றி பேசுகிறார்கள்.
ஒரு பக்கம் வெளிச்சம் ஊட்டும் மறுபக்கம் ஆத்திரமூட்டும் இந்தப் புத்தகத்தில், பொருளாதார எழுத்தாளர் அன்னி லோரி UBI இயக்கத்தை பல கோணங்களில் ஆராய்கிறார். பூமியில் உள்ள ஏழை மக்களை ஒரு யுபிஐ எவ்வாறு உயர்த்துகிறது என்பதைப் பார்க்க அவள் கென்யாவுக்கு பயணம் செய்கிறாள் . ஒரு யுபிஐ பூமியில் உள்ள ஏழை மக்களை எவ்வாறு வறுமையிலிருந்து உயர்த்துகிறது என்பதைப் பார்க்க கென்யாவிற்கும், ஏழைகளை எவ்வாறு திறமையற்ற அரசாங்க திட்டங்கள் தோல்வியடைகின்றன என்பதைப் பார்ப்பதற்கும் இந்தியாவிற்கும், யுபிஐயின் அறிவார்ந்த வம்சாவளியை விசாரிக்க தென் கொரியாவிற்கும், மேம்பட்ட செயற்கை நுண்ணறிவு மற்றும் மனித உழைப்பின் தேவை இல்லாத உலகத்தை எதிர்பார்த்து யுபிஐ விமானிகளுக்கு நிதியளிக்கும் தொழில்நுட்ப ஜாம்பவான்களை சந்திக்க சிலிக்கான் பள்ளத்தாக்கிற்கும் அவர் பயணம் செய்கிறார்.
முரண்பாடான நோக்கங்கள், சங்கடமான செலவுகள், மிகுந்த சூழலிலும் ’ எவரும் இலவசமாக எதையும் பெறக்கூடாது’ என்ற ஆழமான கருத்தோட்டம் கடுமையாக
வேரூன்றிய சமூகத்தில் ; மிகவும் பரந்த இக் கொள்கையின் சாத்தியக்கூறுகள் மற்றும் இயக்கம் எதிர்கொள்ளும் சவால்களை நூலாசிரியர் லோரே ஆராய்கிறார். முடிவில், இந்த புதிரான கொள்கை நமது மிகவும் சிக்கலான பொருளாதாரப் பிரச்சினைகள் சிலவற்றைத் தீர்க்கும் திறனைக் கொண்டுள்ளது என்பதை அவர் காட்டுகிறார், அதே நேரத்தில் குடியுரிமை குறித்த ஒரு புதிய பார்வையையும், கொந்தளிப்பு மற்றும் வியப்புகள் நிறைந்த இந்த யுகத்தில் நமது சமூகத்திற்கு உறுதியான அடித்தளத்தையும் வழங்குகிறார்.
”Give People Money: How a Universal Basic Income Would End
Poverty, Revolutionize Work “
ANNIE LOWERY
A brilliantly reported, global look at universal basic
income—a stipend given to every citizen—and why it might be necessary in an age
of rising inequality, persistent poverty, and dazzling technology.
Imagine if every month the government deposited $1,000 into
your bank account, with nothing expected in return. It sounds crazy. But it has
become one of the most influential and hotly debated policy ideas of our time.
Futurists, radicals, libertarians, socialists, union representatives, feminists,
conservatives, Bernie supporters, development economists, child-care workers,
welfare recipients, and politicians from India to Finland to Canada to
Mexico—all are talking about UBI.
In this sparkling and
provocative book, economics writer Annie Lowrey examines the UBI movement from
many angles. She travels to Kenya to see how a UBI is lifting the poorest
people on earth out of destitution, India to see how inefficient government
programs are failing the poor, South Korea to interrogate UBI’s intellectual
pedigree, and Silicon Valley to meet the tech titans financing UBI pilots in
expectation of a world with advanced artificial intelligence and little need
for human labor.
Lowrey explores the potential of such a sweeping policy and
the challenges the movement faces, among them contradictory aims, uncomfortable
costs, and, most powerfully, the entrenched belief that no one should get
something for nothing. In the end, she shows how this arcane policy has the
potential to solve some of our most intractable economic problems, while
offering a new vision of citizenship and a firmer foundation for our society in
this age of turbulence and marvels.